สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 84 เป้าหมายปรากฏ

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 84 เป้าหมายปรากฏ

เมื่อได้ยินเกาเฟยเอ่ยชื่อรหัส “แฟนธอม” ออกมาตรง ๆ และยังถามถึงบาร์เรตต์ M82A1 ชายวัยกลางคนก็ชะงักไปเล็กน้อย และสีหน้าเปลี่ยนไปนิดหน่อย

“แกรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร?”

“ไร้สาระ แน่นอนว่าฉันรู้ว่าแกเป็นใคร” เกาเฟยมีเส้นสีดำพาดผ่านใบหน้า ไม่งั้นฉันจะแกล้งให้แกชนทำไม?

“บอกมาว่าปืนนั่นอยู่ที่ไหน!” เกาเฟยถามเสียงเข้ม

ชายวัยกลางคนไม่ได้อธิบายอย่างตรงไปตรงมา แต่จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมาอย่างผิดปกติ

“งั้นแกคิดว่าฉันคือแฟนธอมสินะ?”

เกาเฟยตกใจเมื่อได้ยินดังนั้น “แกไม่ใช่แฟนธอมเหรอ?”

“ไม่ ฉันคือแฟนธอม ฉันคือแฟนธอมตัวจริง” ชายวัยกลางคนยิ้มกว้าง แต่เกาเฟยอ่านความเจ้าเล่ห์ได้จากรอยยิ้มของเขา

ถ้าหมอนี่เป็นแฟนธอมจริง ๆ เขาคงไม่หัวเราะเหมือนคนบ้าแบบนี้หรอก แม้จะถูกจับ เขาก็ยังหัวเราะได้ คนปกติที่ไหนจะทำแบบนี้?

แต่บาร์เทนเดอร์ของบาร์ทหารรับจ้างไม่น่าจะให้ข้อมูลเท็จ ยิ่งไปกว่านั้นคนคนนี้ยังยอมรับว่าตัวเองเป็น “แฟนธอม”

พอนึกขึ้นได้ว่าบาร์เรตต์ M82A1 ไม่ได้อยู่ในรถเล็กซัสคันนี้ เกาเฟยก็ตระหนักได้ทันที

“เข้าใจแล้ว แฟนธอมไม่ใช่คน แต่เป็นกองทัพทหารรับจ้าง!”

เมื่อชายวัยกลางคนได้ยินดังนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

ถูกมองออกแล้วเหรอเนี่ย?!

“บ้าเอ๊ย ไอ้เท็ดดี้นั่นจงใจหลอกฉันตั้งแต่แรก และบาร์เทนเดอร์ของบาร์ทหารรับจ้างก็ไม่ใช่คนดี! ในเมื่อแฟนธอมเป็นทหารรับจ้างที่เก่งที่สุดในโลกใต้ดินของนิวยอร์ก เขาต้องไม่ใช่พวกฉายเดี่ยวแน่ ๆ มันคือกองทัพทหารรับจ้างที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี แบบนี้ค่อยสมเหตุสมผลหน่อย!”

เมื่อเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้ เกาเฟยรีบพูดกับตำรวจม้าสองนายข้าง ๆ “หมอนี่เป็นสมาชิกของกองทัพทหารรับจ้าง กองทัพนี้จะลอบสังหารคนใหญ่คนโตในหอประชุมตรงข้ามวันนี้ รีบขอกำลังเสริม และอพยพผู้คนทันที ที่นี่อันตราย ที่นี่อันตราย!”

ตำรวจม้าสองนายงงงวยกับคำพูดของเกาเฟย สถานการณ์มันยังไงกันแน่?

ไม่ใช่แค่คดีชนแล้วหนีธรรมดาเหรอ? ทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็นกองทัพทหารรับจ้างและลอบสังหารคนใหญ่คนโตไปได้?

ก่อนที่พี่น้องตำรวจจะทันตั้งตัว สมาชิกของ “แฟนธอม” ก็หัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง

“ฮ่าฮ่า ถึงจับฉันได้แล้วจะทำไม? สายไปแล้ว การวางกำลังของเราเสร็จสมบูรณ์แล้ว และเป้าหมายจะต้องตายในวันนี้! ภารกิจของแฟนธอมไม่เคยพลาด และอัตราความสำเร็จในการลอบสังหารคือ 100%!”

เกาเฟยเจ็บจี๊ดเมื่อได้ยิน “จริงเหรอ? ไม่เคยพลาดเลยเหรอ?”

“แน่นอนว่าไม่! เรารับงานมาทั้งหมด 43 งานใน 5 ปี และไม่มีเป้าหมายไหนใน 43 รายนี้รอดชีวิต!”

“ฝีมือการทำธุรกิจของพวกนายยอดเยี่ยมจริง ๆ!” เกาเฟยรู้สึกเสียดายที่เจอกันช้าไป “น่าเสียดายที่เราไม่มีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกแล้ว”

พูดจบเกาเฟยก็ส่งตัวสมาชิก “แฟนธอม” ให้ตำรวจม้าสองนาย จากนั้นรีบวิ่งไปที่หอประชุม

ดูเหมือนว่าเป้าหมายของกองทัพแฟนธอมกำลังจะปรากฏตัว เขาต้องรีบไปช่วยคนให้เร็วที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น บาร์เรตต์ M82A1 มีอานุภาพการสังหารที่น่าทึ่ง ความตายแน่นอนว่าเป็นจุดประสงค์หลักของเกาเฟย แต่การปกป้องประชาชนก็เป็นหน้าที่ของเขาเช่นกัน

เดินไปที่ทางเข้าหอประชุม เกาเฟยเห็นป้ายนิทรรศการตั้งอยู่หน้าโถงเขียนว่า “งานสัมมนาแลกเปลี่ยนพลังงานใหม่แห่งอเมริกา” มีไทยมุงจำนวนมากมารวมตัวกันที่หน้างาน และข้างหน้าฝูงชนคือนักข่าวพร้อมกล้องถ่ายรูปและไมโครโฟนครบมือ

พอมองดูใกล้ ๆ กลุ่มไทยมุงกลุ่มนี้คือกลุ่มเดียวกับที่ยืนดูเขาจับแฟนธอมอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนเมื่อกี้ เกาเฟยยอมใจเลย ฝูงชนชาวแมนฮัตตันช่างมีประสิทธิภาพจริง ๆ! เปลี่ยนจากการดูหนังบู๊มาดูหนังดราม่าได้เร็วขนาดนี้ ช่างเป็นการผสมผสานศิลปะและวัฒนธรรมที่ลงตัว!

ในขณะที่สายตาของเกาเฟยกวาดไปที่คอลัมน์ “แขกรับเชิญ” บนป้ายนิทรรศการ และกำลังจะดูว่าเป้าหมายการลอบสังหารของแฟนธอมคือใคร เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากฝูงชนในระยะไกล

“เจ้าหน้าที่เกาเฟย! เกาเฟย!”

เกาเฟยมองไปรอบ ๆ และเห็นเอ็ดดี้ บร็อค รีบวิ่งเข้ามาพร้อมกล้อง

“เอ็ดดี้” เกาเฟยไม่แปลกใจที่เห็นเขาที่นี่ “นายมามุงด้วยเหรอ?”

“ช่วงนี้ไม่มีข่าวใหญ่ ฉันเลยต้องมาใส่ใจอาชีพการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของประเทศชาติหน่อย” เอ็ดดี้พูดด้วยรอยยิ้ม “แล้วนายล่ะ? มาทำอะไรที่แมนฮัตตัน? ที่นี่ไม่ใช่เขตรับผิดชอบของนายนะ”

เกาเฟยหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันมาแส่เรื่องชาวบ้านน่ะ ที่นี่อันตรายมาก คนใหญ่คนโตที่มาร่วมประชุมถูกหมายหัวโดยกองทัพทหารรับจ้าง และฉากต่อไปอาจจะไม่สวยเท่าไหร่”

“จริงเหรอ?” เอ็ดดี้ตื่นเต้นเมื่อได้ยิน “นี่มันข่าวใหญ่! คนใหญ่คนโตคนไหนถูกหมายหัว? แอบบอกฉันหน่อยสิ! กองทัพทหารรับจ้างอยู่ที่ไหนตอนนี้? พวกเขาจะลงมือเมื่อไหร่?”

“อาจจะลงมือตอนนี้เลยก็ได้ ดังนั้นนายรีบช่วยฉันอพยพผู้คนในที่เกิดเหตุ” เกาเฟยรีบสั่งการ “กองทัพทหารรับจ้างนี้โหดเหี้ยมมาก ระวังจะโดนลูกหลง”

ขณะพูดเกาเฟยก็เดินไปหาไทยมุงที่ทางเข้าหอประชุมและตะโกน “NYPD! โปรดทราบ! จากการสืบสวนของตำรวจ กลุ่มอาชญากรกำลังซุ่มอยู่ใกล้ ๆ และอาจโจมตีได้ทุกเมื่อ โปรดออกจากพื้นที่โดยเร็วที่สุด ย้ำ จากการสืบสวนของตำรวจ กลุ่ม . . .”

ผลก็คือเพิ่งตะโกนไปได้ 1.25 รอบ จู่ ๆ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง “กรี๊ด!! หล่อมาก! หล่อวัวตายควายล้ม!!”

เกาเฟยเขินอายเล็กน้อย พูดบ้าอะไรเนี่ย! ถึงพี่ชายจะหล่อจริง ๆ ก็เถอะ แต่อย่ามาบูชาตัวบุคคลกันแบบนี้สิ!

จากนั้นเงยหน้าขึ้นมอง . . .

หือ? แม่หนู ทำไมชมว่าฉันหล่อทั้งที่หันหลังให้ฉันล่ะ?

มีตาหลังเหรอ?

ก่อนที่เกาเฟยจะทันตั้งตัว ฝูงชนก็เริ่มโกลาหลทันที

“โทนี่! โทนี่!”

“โทนี่ คุณหล่อมาก!”

“คุณสตาร์ค มองทางนี้หน่อย! ทางนี้!”

“นี่นี่!!”

เกาเฟยมองตามสายตาของฝูงชน และเห็นกลุ่มนักวิจัยในชุดสูทผูกไทเดินออกมาจากหอประชุม และคนที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงกลางกลุ่มก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหนุ่มหล่อมาดเท่ - โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์!

ไม่สิ เอาใหม่

เขาคือหนุ่มหล่อมาดเท่ - โทนี่ สตาร์ค!

“บัดซบ เป็นเขาเองเหรอ?!”

วินาทีที่เห็นโทนี่ สตาร์ค เกาเฟยก็ตระหนักได้ทันทีว่า “คนใหญ่คนโต” ที่แฟนธอมหมายหัวคือคนใหญ่คนโตตัวจริงเสียงจริง เขาคือโทนี่ สตาร์ค ประธานสตาร์ค อินดัสทรีส์!

‘มิน่าล่ะบาร์เทนเดอร์ถึงบอกว่าแฟนธอมได้รับงานใหญ่ งานช้างจริง ๆ ด้วย . . .’ เกาเฟยบ่นในใจ ‘แม้แต่โทนี่ สตาร์ค ยังกล้าลอบสังหาร รังแกไอรอนแมนก่อนที่เขาจะทันได้สร้างชุดเกราะเลยเหรอเนี่ย?’

ในเมื่อโทนี่ สตาร์ค ปรากฏตัวแล้ว งั้นแฟนธอม 80% ต้องลงมือแล้วแน่ ๆ เกาเฟยมองกลับไปที่ตึกตรงข้ามหอประชุมอย่างระแวดระวัง และกวาดตามองหน้าต่างทุกบานที่อยู่ในระยะยิงของบาร์เรตต์ M82A1 ทีละบาน ด้วยสายตาอันเฉียบคม เกาเฟยพบบาร์เรตต์ M82A1 ที่ชั้น 15 ของตึกระฟ้าฝั่งตรงข้าม!