สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 67 พวกแกถูกฉันล้อมไว้แล้ว!

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 67 พวกแกถูกฉันล้อมไว้แล้ว!

เกาเฟยทำให้แก๊งอาชญากรทั้งสองงงเป็นไก่ตาแตกด้วยประโยคเดียว นายล้อมพวกเราไว้?!

ในท้ายที่สุดก่อนที่จะพูดจบ กลุ่มมือปืนจำนวนมากก็แห่กันลงมาจากรถออฟโรด มีอยู่ประมาณ 20 คน ผู้นำคือ “อควาแมน” เท็ดดี้

เท็ดดี้ถือปืน สป็อตเต็ด ไวเปอร์ ไว้ในมือและมองเกาเฟยด้วยรอยยิ้มเยาะ

“คุณตำรวจ แก้ไขไวยากรณ์นิดนึงนะ นายไม่ได้ล้อมพวกเรา แต่พวกเราต่างหากที่ล้อมนาย” เท็ดดี้พูดเสียงเบา “คนเดียวล้อมใครไม่ได้หรอก มีแต่ทางตายเท่านั้นแหละ!”

“โอ้? งั้นเหรอ?” เกาเฟยยิ้มบาง ๆ “ฉันสงสัยจังว่าจริงไหม”

ไม่ทันขาดคำ เกาเฟยไม่พูดพร่ำทำเพลงกับพวกมัน เขาคว้าปืนกล็อกในมืออย่างคล่องแคล่ว ยกมือขึ้นและยิงใส่เท็ดดี้

ถ้าชิงลงมือก่อนและฆ่าหัวหน้าใหญ่ได้ทันทีที่เจอกัน พวกอันธพาลก็คงต้องสู้ตายถวายหัวกับเขาแน่นอน

แต่ในเวลานี้ เกาเฟยอยู่ไกลจากเท็ดดี้เกินไป และกระสุนของปืนกล็อกก็เริ่มส่ายเมื่อยิงไกลเกิน 50 เมตร

กระสุนเฉี่ยวข้างตัวเท็ดดี้ แม้จะพลาดเป้า แต่ก็ทำให้อควาแมนโกรธจัด

“เชี่ย! กล้าดีนี่หว่า? กล้ายิงฉันเหรอ? รนหาที่ตาย!” เท็ดดี้ยกมือขึ้น และมือปืนทั้งสองฝั่งก็เปิดฉากยิงทันที

ในพื้นที่ปิดของลานจอดรถใต้ดิน เสียงก้องกังวานดังสนั่น และกลิ่นดินปืนก็อบอวลไปทั่วอากาศทันที และเกาเฟยก็หลบอย่างคล่องแคล่วไปหลังเสารับน้ำหนัก หลบกระสุนของศัตรูได้อย่างง่ายดาย พลางเรียกดูระบบและดูข้อมูล

—

สมรรถภาพร่างกาย  5.4

พละกำลัง  5.2

ความว่องไว  5.5

จิตวิญญาณ  2.0

—

เมื่อมองดูตัวเลขที่น่าพอใจแถวนี้ เกาเฟยอดไม่ได้ที่จะชื่นชมตัวเอง เขาไม่ได้จะอวดนะ ด้วยค่าสถานะปัจจุบันของเกาเฟย เขาสามารถวิ่งฝ่าดงกระสุนและกลับมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เขามีปืนสามกระบอกติดตัว

ดังนั้นถ้าอาชญากรพวกนี้อยากฆ่าเกาเฟย พวกมันต้องใช้สมองหน่อย

เกาเฟยอดไม่ได้ที่จะเหนื่อยแทนพวกมัน

หลังจากคิดดูสักพัก วิธีที่ดีที่สุดคือกำกับการแสดงและสร้างฉากต่อสู้ด้วยปืนโดยเกาเฟยเอง ท้ายที่สุดแล้ว มีแต่เขาเท่านั้นที่รู้จุดอ่อนของตัวเองดีที่สุด

ดังนั้นเกาเฟยจึงกระแอมและตะโกนเสียงดัง “เดี๋ยวก่อน! ฟังฉันพูดหน่อย! ยุทธวิธีปัจจุบันของพวกนายฆ่าฉันไม่ได้หรอก พวกนายต้องโอบล้อมและทำลายล้างฉัน! เอาล่ะ ฉันจะวางแผนให้พวกนายเอง ถ้าเพียงแต่ . . .”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เท็ดดี้ก็คำราม “อย่าไปฟังมันพล่าม ยิงมันซะ!”

บ้าเอ๊ย ดันวางแผนให้คนอื่นมาล้อมฆ่าตัวเอง คิดว่าพวกเราโง่หรือไง? ถ้าหลงเชื่อแก วงการนี้คงถือว่าเสียชาติเกิดมาตั้งหลายปี!

เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง และพวกอันธพาลก็รุกคืบเข้าหาเกาเฟยอย่างมั่นคง

เกาเฟยทำหน้าหมดหนทาง “แม้แต่ความไว้วางใจขั้นพื้นฐานระหว่างมนุษย์ก็ไม่มีแล้วเหรอ? ฉันผิดหวังจริง ๆ!”

แต่หลังจากสงบสติอารมณ์และดูสถานการณ์ เกาเฟยพบว่าพวกอันธพาลมีวิธีคิดเป็นของตัวเอง พวกมันแบ่งกำลังพลเพื่อโอบล้อมตำแหน่งของเขา และพวกมันก็มีความหวังที่จะฆ่าเขาได้

“โอเค ความคิดของพวกนายใช้ได้” เกาเฟยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย “แค่ต้องใช้ความพยายามหน่อย”

ไม่ทันขาดคำ หน่วยทะลวงฟันข้างหน้าก็พุ่งออกมาจากด้านข้างแล้ว แน่นอนว่าเกาเฟยไม่ยอมให้พวกมันยิงก่อน แต่เขายกมือขึ้นและยิงเข้าหัวโดยตรง

การสูญเสียลูกน้องติดต่อกันจะทำให้อควาแมนเท็ดดี้ยิ่งโกรธจัด เขาขู่เกาเฟยเสียงดัง “คุณตำรวจ ฉันรู้ว่าแกเก่ง แต่ยิ่งแกขัดขืน จุดจบของแกจะยิ่งเลวร้าย!”

เกาเฟยเริ่มรำคาญที่เขาพูดมาก “อย่ามัวแต่พล่าม ถ้ามีเวลาก็รีบฆ่าฉันเร็ว ๆ ได้ไหม?”

ทันทีที่เท็ดดี้ได้ยิน ไอ้เด็กนี่มันปากดีนัก และทำสัญญาณมือไปยังลูกน้องสองคนข้างหลังทันที

“ขับรถอ้อมไปข้างหลังมัน ล้อมมันไว้แล้วยิงให้ตาย!”

ลูกน้องสองคนรีบพยักหน้า หันหลังกลับและเตรียมสตาร์ทรถ

อย่างไรก็ตามในขณะนี้ ชายหนุ่มในระยะไกลพูดอย่างระแวดระวัง “ลูกพี่ มีคนมาอีกแล้ว!”

“อะไรนะ?” เท็ดดี้ตะลึงเมื่อได้ยิน และมองไปทางที่ลูกน้องชี้

เห็นเงาคนแวบมาจากทางเข้าอื่นของลานจอดรถใต้ดิน เงาคนนั้นรวดเร็ว ราวกับว่าลอยมาได้ พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาคน เสียงปืนก็ดังขึ้นในระยะไกล

ปัง!

ลูกน้องคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ ล้มลงกับพื้นทันที ดูเหมือนเขาจะถูกลอบยิงจากระยะไกล เท็ดดี้ตื่นตระหนกและพูดเสียงเข้ม “มีศัตรูทางนี้ด้วย ระวังหลัง!”

ดังนั้นครึ่งหนึ่งของมือปืนที่เดิมรับมือกับเกาเฟยจึงหันกลับมาปกป้องเท็ดดี้ ทุกคนเล็งไปที่เงาคนที่พุ่งลงมาจากทางเข้าและยิง แต่เงาคนนี้ดูเหมือนจะไม่กลัวกระสุนเลย และพุ่งไปข้างหน้าแม้จะเจอกับห่ากระสุน

“ไม่สิ ไอ้หมอนั่นมันแปลก ๆ!”

หลังจากเงาคนเข้ามาใกล้ เท็ดดี้ก็เห็นจุดที่มีเลศนัย ไฟหน้ารถสาดไปโดน และเงาคนก็เผยร่างจริง!

นั่นไม่ใช่คนเลย! มันคือหุ่นโชว์เสื้อผ้าในชุดกันฝนขาด ๆ! หุ่นโชว์ถูกมัดติดกับสเก็ตบอร์ดแน่น และมีถังพลาสติกแข็งแรงมัดติดกับข้อเท้าเพื่อถ่วงน้ำหนัก

ในเวลานี้สเก็ตบอร์ดกำลังพุ่งเข้าหาพวกค้าปืนราวกับลูกธนูด้วยความเร็วของการลงเนิน!

“หยุดยิง! เราติดกับแล้ว!” เท็ดดี้พูดเสียงเข้ม หุ่นโชว์เป็นเหยื่อล่อชัด ๆ

แต่ตอนนี้สายเกินไปที่จะสั่งการ กระสุนของมือปืนหยุดไม่ง่ายนัก และท่ามกลางดงกระสุน กระสุนนัดหนึ่งบังเอิญไปโดนถังพลาสติกบนสเก็ตบอร์ดที่รักษาสมดุล จากนั้นถังพลาสติกก็ลุกไหม้ และระเบิดทันทีในเสี้ยววินาทีต่อมา!

มันคือถังน้ำมัน!

ถังพลาสติกเต็มไปด้วยน้ำมันเบนซิน!

เท็ดดี้รีบถอยหนี แต่คลื่นความร้อนได้เข้าปะทะแล้ว และการระเบิดกะทันหันก็ทำให้มือปืนแถวหน้าล้มลงทั้งหมด และรถคันนอกสุดก็ถูกไฟไหม้โดยตรง

ในขณะเดียวกัน การลอบยิงจากระยะไกลก็ไม่ได้หยุดลง

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ทุกครั้งที่เสียงปืนดังขึ้น อันธพาลคนหนึ่งต้องล้มลง ในพริบตาแก๊งคนผิวดำทั้งสองเสียลูกน้องไปแล้วห้าคน และผู้ซื้อที่ทำข้อตกลงกับเท็ดดี้ก็ตื่นตระหนกทันที

“เท็ดดี้ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?!”

เท็ดดี้พูดไม่ออก และเขาก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไง ดูเหมือนว่านี่จะเป็นปฏิบัติการของ NYPD ท้ายที่สุดแล้วมีตำรวจพุ่งเข้ามาก่อน แต่หุ่นโชว์กับถังน้ำมันนี่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่สไตล์ของ NYPD เท็ดดี้ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน

ไม่ใช่แค่เท็ดดี้ แม้แต่เกาเฟยก็ยังตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมฝั่งตรงข้ามถึงตาย?

พี่ชาย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย พวกนายดันตายคาที่ซะงั้น อะไรวะเนี้ย?

ในขณะที่แก๊งอาชญากรกำลังโกลาหล เสียงผิวปากอันไพเราะก็ดังมาจากทางออกของลานจอดรถ เมื่อเสียงผิวปากดังจากไกลมาใกล้ ร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากควันหนาและไฟหลังการระเบิด

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมอนี่คือมือปืนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเพื่อลอบยิงพวกค้าปืน หลังจากแก๊งเท็ดดี้ถูกยำเละ ในที่สุดเขาก็โผล่ออกมาจากความมืด

ควันจางลง และลุงผิวขาวหน้าตาเถื่อน ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมปืนไรเฟิลซุ่มยิง ด้วยรอยยิ้มอิสระบนใบหน้า และเหลือเพียงสามนิ้วบนมือซ้าย

แฟรงก์!