สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 45 ตัวอย่างการทดลอง

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 45 ตัวอย่างการทดลอง

เมื่อปืนสิบกระบอกดังขึ้นพร้อมกัน เกาเฟยก็เผยรอยยิ้มโล่งใจบนใบหน้า

กลับบ้านเก่าได้แล้วสินะ?

แม้ว่าปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของระบบจะทำให้เขาหลบโดยไม่รู้ตัว แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหลบปืนสิบกระบอกพร้อมกันด้วยความว่องไวในปัจจุบันของเขา เขาหลบได้เพียงสามนัด และกระสุนของปืนอีกเจ็ดกระบอกที่เหลือก็พุ่งเข้าใส่ร่างกายของเขาอย่างจัง

ความเจ็บปวดแล่นเข้ามา และเกาเฟยก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ทำได้ดีมาก พวก . . .”

อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะพูดจบ จู่ ๆ เกาเฟยก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

กระสุนไม่ได้เจ็บขนาดนั้น แต่มันรู้สึกเหมือนถูกผึ้งต่อย

“เดี๋ยวสิ กระสุนของพวกนาย มันแรงไม่พอรึไง?”

เกาเฟยก้มลงมองและรู้สึกหนาวเหน็บในใจ เขาเห็นเข็มขนาดเล็กเจ็ดเล่มปักอยู่ที่เอว และเข็มขนาดเล็กเจ็ดเล่มนี้คือกระสุนที่ยิงออกมาจากปืนเจ็ดกระบอกนี้ มิน่าล่ะเขาถึงไม่เคยจำรุ่นปืนที่ชายชุดดำถือได้มาก่อน ปรากฏว่าพวกนี้ติดตั้งปืนยาสลบ!

“ปัดโธ่เอ๊ย! พวกนายเล่นตลกกับฉัน . . .”

ก่อนที่เกาเฟยจะพูดจบ เขาก็ผล็อยหลับไป

ชายหัวโล้นแสยะยิ้ม “กำลังกลุ้มใจที่ไม่มีตัวอย่างการทดลองในช่วงนี้อยู่พอดี ดันส่งมาให้ถึงหน้าประตูซะงั้น . . .”

หลังจากพูดจบเขาก็โบกมือ เกาเฟยถูกถอดเสื้อผ้าและล้างตัวด้วยปืนฉีดน้ำแรงดันสูง จากนั้นก็ถูกโยนเข้าไปในห้องกระจกข้าง ๆ โอเล่

. . .

เมื่อเกาเฟยตื่นขึ้น เขาพบว่าเขาถูกขังอยู่ในห้องปิด และชายหัวโล้นเมื่อครู่นี้กำลังยืนอยู่นอกห้องและมองเขาผ่านผนังกระจก

เกาเฟยลุกขึ้นอย่างหดหู่และด่าอย่างโกรธเคือง “พี่ชายหัวโล้น นายเป็นบ้าอะไร? กลุ่มชายชุดดำแต่งตัวดูดุดัน แต่ดันใช้ปืนยาสลบ น่าอายไปหน่อยไหม? หน้าตาของพวกอาชญากรป่นปี้หมดเพราะพวกนาย!”

ชายหัวโล้นแค่นเสียงเย็น “อาชญากร? ฉันไม่ใช่อาชญากร ฉันคือนักวิทยาศาสตร์ แพทย์ และผู้มีความสามารถระดับแนวหน้าในสาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ!”

“ถุย! ฉันว่านายมันพวกหัวโล้นมากกว่า!” เกาเฟยระเบิดความโกรธ “ไอ้คนไร้ประโยชน์!”

ชายหัวโล้นยิ้มอย่างดูแคลน “อยากจะพูดอะไรก็เชิญ ตอนนี้แกกลายเป็นตัวอย่างการทดลองของฉันแล้ว แกไม่ต่างจากหนูทดลองพวกนั้นที่กำลังจะถูกเชือด และจุดจบของแกจะเลวร้ายยิ่งกว่าพวกมันซะอีก ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้แกอยู่สู้ตายดีกว่า!”

“เอาฉันเป็นตัวอย่างการทดลองเหรอ?” เกาเฟยรู้สึกหดหู่ทันที ฉันไม่มีเวลามาอยู่กับนายในห้องแล็บหรอกนะ

ดังนั้นเกาเฟยจึงกระแอมและถามเสียงแข็ง “นายรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”

“แน่นอนฉันรู้” ชายหัวโล้นแค่นเสียง “เจ้าหน้าที่เกาเฟย จากเขต 109 ในบรูกลิน ฉันพูดถูกไหม?”

เกาเฟยไม่แปลกใจ เป็นเรื่องง่ายสำหรับออสบอร์น กรุ๊ปที่จะตรวจสอบข้อมูลของใครสักคน

“ในเมื่อนายรู้ตัวตนของฉัน ทำไมไม่รีบฆ่าฉันซะล่ะ? นายไม่กลัวว่า NYPD จะมาทำลายเรื่องดี ๆ ของนายเหรอ?” เกาเฟยถามเสียงเข้ม

ชายหัวโล้นตะลึงงัน ทำไมหมอนี่ถึงรีบอยากตายนัก?

แต่หลังจากคิดดูแล้ว ชายหัวโล้นก็เข้าใจ ถูกฆ่าทิ้งตรงนี้คงดีกว่าต้องกลายเป็นตัวอย่างการทดลองสินะ

ดังนั้นชายหัวโล้นจึงแสยะยิ้ม “ตำรวจเกาเฟย เท่าที่ฉันรู้ ตอนนี้นายน่าจะอยู่ระหว่างพักร้อน ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ และเพื่อนร่วมงานของนายก็ไม่รู้ว่านายบุกรุกเข้ามา ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะพบว่านายหายตัวไป พวกเขาก็ไม่รู้หรอกว่านายถูกฉันขังไว้ในห้องแล็บในฐานะหนูทดลอง”

เห็นได้ชัดว่าชายหัวโล้นรู้สถานการณ์ของเขต 109 เป็นอย่างดี

เกาเฟยเบ้ปาก “โอเค นายมันร้าย”

ชายหัวโล้นยิ้มอย่างได้ใจ และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “งั้นเรามาคุยเรื่องงานกันดีกว่า”

ว่าแล้วเขาก็ชูหลอดทดลองในมือขึ้นมา และเห็นว่ามีของเหลวสีเขียวประมาณ 500 มล. อยู่ในหลอดทดลอง

“ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือสารเคมีที่ฉันพัฒนาขึ้น มันสามารถปรับปรุงความสามารถของร่างกายมนุษย์ได้อย่างมหาศาล หากการพัฒนาสำเร็จ ร่างกายมนุษย์ก็จะได้รับการปรับปรุงให้สมบูรณ์แบบ และเราจะวิวัฒนาการไปสู่เผ่าพันธุ์ที่สูงส่งกว่า!”

เกาเฟยไม่แปลกใจกับสารเคมีชนิดนี้ นี่คือครั้งแรกที่นอร์แมน ออสบอร์นพยายามพัฒนาสารเสริมสร้างสมรรถภาพมนุษย์ หรือสิ่งที่ทำให้เขากลายเป็นกรีนก๊อบลิน

อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาจากช่วงเวลาปัจจุบัน สารเคมีนี้น่าจะเพิ่งเริ่มพัฒนาและยังไม่สมบูรณ์ ดังนั้นตัวอย่างการทดลองที่ฉีดสารนี้เข้าไปอาจหนีไม่พ้นความตาย

ซึ่งเป็นไปตามคาด ฟังได้จากคำแนะนำของชายหัวโล้น “แต่น่าเสียดายที่สารเคมีนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนา และโครงสร้างของมันยังไม่สมบูรณ์ ดังนั้นร่างกายมนุษย์จะเกิดการต่อต้านอย่างรุนแรง นำไปสู่ผลลัพธ์ที่น่ากลัว ปัจจุบันมีตัวอย่างการทดลองทั้งหมด 23 รายที่ได้รับการฉีดสารนี้ แต่พวกเขาทั้งหมดตายโดยไม่มีข้อยกเว้น และตัวอย่างการทดลองที่รอดชีวิตได้นานที่สุดก็อยู่ได้เพียง 107 ชั่วโมง . . .”

เมื่อได้ยินดังนั้นเกาเฟยก็อดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “พี่ชายหัวโล้น งั้นนายฆ่าคนจรจัดไปทั้งหมด 23 คนแล้วเหรอ? ดูเหมือนว่านายจะเป็นอาชญากรจริง ๆ อย่ามาหน้าด้านเรียกตัวเองว่านักวิทยาศาสตร์เลย!”

“แกจะไปรู้อะไร?” ชายหัวโล้นกล่าวอย่างมีเหตุผลเข้าข้างตัวเอง “พวกเขาตายอย่างสมเกียรติ! เมื่อเทียบกับคนจรจัดที่แพร่เชื้อโรคและก่ออาชญากรรมในเมือง การได้เป็นตัวอย่างการทดลองของฉันสามารถสะท้อนคุณค่าของพวกเขาได้ดีกว่า! พวกเขากำลังมีส่วนช่วยในวิวัฒนาการของมนุษย์ พวกเขาคือผู้บุกเบิกของโลกใบนี้! ฉันให้โอกาสนี้แก่พวกเขา และพวกเขาควรขอบคุณฉัน!”

“บ้าอะไรเนี่ย?” เกาเฟยช็อกคาที่ มีคนหัวโล้นที่หน้าด้านขนาดนี้อยู่ในโลกด้วยเหรอ!”

ในเวลานี้ชายหัวโล้นหันมามองเกาเฟยด้วยแววตาชั่วร้าย “ต่อไป แกจะเป็นตัวอย่างการทดลองรายที่ 24 ของฉัน จากการสังเกตเบื้องต้น ร่างกายของแกแข็งแรงกว่าคนทั่วไปมาก ซึ่งน่าสนใจ ฉันจะรอดูว่าแกจะรอดได้นานแค่ไหน สปอยล์ล่วงหน้า หลังจากฉีดสารนี้ สมรรถภาพร่างกายของแกจะดีขึ้นอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อและกระดูกจะเด็กลง และโรคภัยไข้เจ็บทั้งหมดในร่างกายจะหายไป แต่มันก็แค่ชั่วคราว ไม่นาน ผิวของแกจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว เลือดจะเริ่มแข็งตัว กล้ามเนื้อจะเริ่มเป็นตะคริว จากนั้นแกก็จะจากโลกนี้ไปอย่างเจ็บปวดและสิ้นหวัง ฮ่าฮ่า ตำรวจเกาเฟย นี่คือจุดจบของแก!”

เกาเฟยกลัวจนฉี่จะราด “น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ชายหัวโล้นดูภูมิใจ “แน่นอน!”

เกาเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แม้ว่ากระบวนการจะเจ็บปวดมาก แต่ดูเหมือนว่าเขาจะตายในที่สุด ในเมื่อตายได้ งั้นก็ยอมรับอย่างจำใจละกัน!

“โอเค งั้นเลิกพูดไร้สาระ ฉีดให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย!” เกาเฟยยื่นแขนออกมาและพูดอย่างกล้าหาญ

ชายหัวโล้นสะดุ้ง “ไอ้หนู แกไม่กลัวเหรอ?”

“ไม่กลัว NYPD ไม่มีอะไรต้องกลัว!” เกาเฟยพูดอย่างชอบธรรม

ผลก็คือหลังจากเกาเฟยพูดจบ ชายหัวโล้นก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

ไม่! ไอ้เด็กนี่ต้องมีลูกไม้แน่!

“อย่าคิดว่าฉันจะหลงกล แกต้องมีแผนชั่วแน่!” ชายหัวโล้นแค่นหัวเราะสองครั้ง แล้วหันหลังเดินจากไป

เกาเฟยหน้ามืดทันที คิดอะไรเยอะแยะวะ? เรื่องง่าย ๆ ดันทำให้ซับซ้อน ตอนนี้เลยเสียเวลาทำมาหากิน ถ้าเอ็ดดี้แจ้งตำรวจและ NYPD มาสนับสนุนทันเวลา ก็ต้องอัปเกรดอีกรอบแน่