บทที่ 11 ถังซานเข้าเรียน

หลังจากผ่านไปสองปี โดยยังคงกินสมุนไพรอย่างโสมร้อยปีและเห็ดหลินจือร้อยปีอย่างต่อเนื่อง

ในปีที่สอง เย่หยู่ก็สามารถทะลวงผ่านพลังวิญญาณระดับ 10 ได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตาม เย่หยู่ไม่ได้เลือกที่จะยื่นคำร้องเพื่อไปล่าวงแหวนวิญญาณวงแรกในทันที

เหตุผลนั้นง่ายมาก

เพราะเย่หยู่รู้ดีว่าการทะลวงสู่ระดับวิญญาจารย์ไม่ใช่เป้าหมายของเขา

เป้าหมายของเขาคือการวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามอย่างต่อเนื่อง เพื่อกลายเป็นตัวตนที่ทรงพลัง

หรือแม้แต่โอกาสที่จะกลายเป็นเทพ!

ดังนั้น การเลือกดูดซับวงแหวนวิญญาณวงไหนจึงสำคัญมาก!

ทว่า จากความรู้เรื่องสัตว์วิญญาณที่เย่หยู่มีในตอนนี้...

มันไม่มีสัตว์วิญญาณประเภทพืชที่มีคุณสมบัติชีวิตที่แข็งแกร่งและเหมาะสมเลย

ต่อให้มี พวกมันก็ต้องอยู่ในป่าใหญ่ซิงโต้ว

ด้วยความแข็งแกร่งของอาจารย์ที่สถาบันน็อตติง อย่างมากที่สุดพวกเขาก็เต็มใจพาเย่หยู่ไปล่าวงแหวนวิญญาณที่ป่าล่าวิญญาณเท่านั้น

ส่วนป่าใหญ่ซิงโต้วน่ะเหรอ ชัดเจนว่าเป็นไปไม่ได้

เพราะมันอันตรายเกินไป!

ดังนั้น เย่หยู่จึงเลือกที่จะบ่มเพาะเงียบๆ ต่อไป รอจนกว่าถังซานจะเข้าเรียน จากนั้นภายใต้การนำทางของยูเสี่ยวกัง ค่อยไปล่าวงแหวนวิญญาณ

ถึงตอนนั้น ถังฮ่าวจะต้องแอบตามมาข้างหลังอย่างแน่นอน

นี่คือโอกาสทองที่เย่หยู่จะขโมยกระดูกวิญญาณขาขวาของจักรพรรดิหญ้าเงินคราม และตัวจักรพรรดิหญ้าเงินครามอาอิ๋น!

1 มกราคม ปฏิทินโต้วหลัว ปี 2637

วนมาถึงเวลานี้ของปีอีกครั้ง วันเปิดเรียนและลงทะเบียนของสถาบันน็อตติง

ทุกอย่างดูเหมือนจะเหมือนเดิม

แต่เย่หยู่รู้ดีว่าวันนี้ไม่ธรรมดา

วันนี้เป็นวันที่ถังซาน พระเอกของทวีปโต้วหลัว จะมาลงทะเบียนเรียนที่สถาบันน็อตติง

และยังเป็นวันที่เขาเตรียมจะยื่นขอจบการศึกษาอีกด้วย

เย่หยู่เดินทางออกจากบ้านมุ่งหน้าไปยังสถาบันน็อตติง

ยังไม่ทันจะถึงหน้าประตูสถาบันน็อตติง

เขาก็ได้ยินเสียงเยาะเย้ยถากถางดังแหลมขึ้นมา

"เหอ~ รังหญ้าจะให้กำเนิดพญาหงส์ทองได้งั้นเหรอ? แถมเป็นวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามที่มีพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมแต่กำเนิดอีก? คิดจะหลอกใครกัน!"

เมื่อได้ยินเสียงนี้ หัวใจของเย่หยู่ก็เต้นแรง

หรือว่าจะเป็น...?

เขารีบเดินไปข้างหน้า

สิ่งที่เห็นคือทางเข้าสถาบันน็อตติง

คนเฝ้าประตูยืนเท้าสะเอว มองชายชราตรงหน้าด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม ชายชราคนนั้นสวมเสื้อผ้าสีเทาน้ำตาลเรียบง่าย ถือไม้เท้า มีผมและเคราขาวโพลน ใบหน้าผ่านโลกมาอย่างโชกโชน

ข้างกายชายชราคือเด็กชายผอมแห้ง ผมสั้นสีดำ หน้าตาธรรมดา แต่มีดวงตาที่สดใสเป็นประกายอย่างยิ่ง เขาสวมเสื้อผ้าที่มีรอยปะเต็มไปหมด

แม้จะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่เย่หยู่ก็มั่นใจ

สองคนนี้น่าจะเป็นผู้เฒ่าแจ็ค หัวหน้าหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ผู้โด่งดัง และถังซาน

เมื่อต้องเผชิญกับการดูถูกของคนเฝ้าประตู โดยเฉพาะคำดูหมิ่นที่พุ่งเป้าไปที่หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ผู้เฒ่าแจ็คก็เริ่มโกรธขึ้นมา

ระหว่างที่โต้เถียงกัน

คนเฝ้าประตูก็ฟิวส์ขาดและพยายามจะไล่พวกเขาออกไปทันที

"ไสหัวไป! สถาบันน็อตติงไม่ใช่สถานสงเคราะห์! ไปให้พ้น!"

เมื่อเห็นว่าคนเฝ้าประตูถึงกับยื่นมือจะผลักผู้เฒ่าแจ็ค เย่หยู่ก็ขมวดคิ้วและเตรียมจะเข้าไปห้าม

นี่ไม่ใช่ว่าเขาพยายามจะประจบถังซาน

แต่เขาเป็นผู้ข้ามเวลาที่มีค่านิยมปกติ

เขาไม่อาจทนดูใครรังแกคนแก่ที่ใจดีได้ ตราบเท่าที่เขามีกำลังพอจะช่วย

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าเย่หยู่ไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งเลย

พวกเขาพบว่าคนเฝ้าประตูกำลังพยายามผลักผู้เฒ่าแจ็ค

ถังซานจึงลงมือทันที โดยใช้เทคนิคประหลาดผลักคนเฝ้าประตูจนล้มลงกับพื้น

สิ่งนี้ทำให้คนเฝ้าประตูโกรธจัด เขาลุกขึ้นและทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ถังซาน

ฉันจะสั่งสอนไอ้เด็กเหลือขอถังซานนี่ให้น่วมเลย!

"หยุดนะ!"

แต่ในจังหวะนั้นเอง เสียงตะโกนแหบต่ำก็ดังขึ้น

ห่างออกไปไม่ไกล ด้านหลังแปลงดอกไม้

ร่างหนึ่งสวมชุดคลุมนักวิชาการสีดำ ใบหน้าแข็งทื่อ มือไพล่หลัง และมีท่าทีเฉยเมย เดินออกมา

เย่หยู่มองไป ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้า

นับตั้งแต่ได้เห็นธาตุแท้ของยูเสี่ยวกังที่สถาบัน ทั้งปมด้อยต่อผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ความเย่อหยิ่งต่อผู้ที่อ่อนแอกว่า และการหลงตัวเองว่าเหนือกว่าคนอื่น เขาก็รู้สึกรังเกียจพฤติกรรมของคนคนนี้อย่างมาก

เขารู้สึกว่ามันแปลกมาก

ในนิยาย ทำไมยูเสี่ยวกังถึงใจดีขนาดเข้ามาช่วยผู้เฒ่าแจ็คกับถังซาน?

ปรากฏว่ายูเสี่ยวกังแอบอยู่ข้างๆ และได้ยินแล้วว่าถังซานมีวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามพร้อมพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมแต่กำเนิด

เขาไม่ยอมเข้ามาแทรกแซงจนกระทั่งคนเฝ้าประตูลงมือและสถานการณ์บานปลาย

ต่อมาก็เป็นพล็อตเรื่องตามนิยาย

ยูเสี่ยวกังตำหนิคนเฝ้าประตูด้วยท่าทีวางมาด แล้วพาถังซานเข้าไปในสถาบันน็อตติง

เย่หยู่เดินตามหลังไป

หลังจากเข้าสู่สถาบันน็อตติง

ไม่นานนัก

เย่หยู่ก็เห็นถังซาน ซึ่งไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด ถึงได้ถูกยูเสี่ยวกังหลอกเข้าเต็มเปา

เขาคุกเข่าลงกับพื้นและโขกศีรษะคำนับยูเสี่ยวกังสามครั้งด้วยความเคารพสูงสุด

ฉันรู้ว่ามันจะต้องเกิดขึ้น

แต่เย่หยู่มุมปากกระตุกเล็กน้อย พูดไม่ออก

เพราะสิ่งที่ยูเสี่ยวกังพูดกับถังซานนั้นเต็มไปด้วยช่องโหว่

คนอื่นไม่รู้

แต่ตัวนายเอง ถังซาน นายไม่รู้เหรอว่านายได้พลังวิญญาณเต็มเปี่ยมแต่กำเนิดมาได้ยังไง?

ทำไมถึงมีคนเชื่อตานี่ยูเสี่ยวกังได้นะ!

หลังจากรับถังซานเป็นศิษย์ ยูเสี่ยวกังก็สังเกตเห็นเย่หยู่เช่นกัน ใบหน้าที่แข็งทื่อของเขากระตุกเล็กน้อย

"ท่านอาจารย์ เป็นอะไรไปครับ?"

ถังซานอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความกังวล

"ไม่มีอะไรหรอก แค่เจอนักเรียนที่โลภและเห็นแก่ตัวคนหนึ่ง"

"วิญญาณยุทธ์ของเขาเหมือนกับเธอ หญ้าเงินคราม แต่พลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขามีแค่เลเวลหนึ่ง"

"ฉันทำการวิจัยเกี่ยวกับวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อวิญญาจารย์หญ้าเงินครามอย่างเขา"

"แต่ฉันแค่อยากได้ข้อมูลบางอย่างจากเขา เขากลับไม่ยอมให้ความร่วมมือ"

ยูเสี่ยวกังส่ายหัว และด้วยคำพูดลอยๆ เขาก็วาดภาพให้เย่หยู่กลายเป็นคนเนรคุณและเห็นแก่ตัว

สิ่งนี้ทำให้ถังซานขมวดคิ้ว

เจ้านี่กล้าทำให้ท่านอาจารย์ไม่พอใจเชียวเหรอ!

หึ! นายรนหาที่ตายเองนะ!

เย่หยู่ไม่ได้ยินสิ่งที่ยูเสี่ยวกังพูด

แต่หลังจากที่ยูเสี่ยวกังเหลือบมองเขา แล้วพูดอะไรบางอย่างกับถังซาน

จากนั้นถังซานก็ขมวดคิ้วและหันมามองเขา

เย่หยู่เข้าใจได้ทันที

ไอ้อาจารย์จอมปลอมและไร้ยางอายนั่นต้องพูดจาใส่ร้ายเขาให้ถังซานฟังแน่ๆ

และเห็นได้ชัดว่าถังซานเป็นคนประเภทที่เข้าข้างพวกพ้องตัวเองโดยไม่สนผิดถูก

เย่หยู่รู้สึกจนปัญญาและไม่ได้คิดจะอธิบาย

การเป็นศัตรูกับยูเสี่ยวกังก็มีค่าเท่ากับเป็นศัตรูกับถังซานนั่นแหละ

เขาเตรียมใจไว้แล้ว

แน่นอน ต่อให้ไม่ไปล่วงเกินยูเสี่ยวกัง

ภายหลังเขาก็วางแผนจะขโมยกระดูกวิญญาณขาขวาของจักรพรรดิหญ้าเงินครามอยู่แล้ว หากเรื่องที่ขโมยอาอิ๋นถูกเปิดเผย เขาก็ต้องกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับสองพ่อลูกตระกูลถังอยู่ดี

ยังไงซะ การกลายเป็นตัวร้ายก็เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือจะเป็นบอสใหญ่หรือแค่ลิ่วล้อ

หลังจากเห็นยูเสี่ยวกังพาถังซานเดินต่อไปยังสำนักวิชาการ

เนื่องจากเขาเองก็ต้องไปยื่นเรื่องจบการศึกษา เย่หยู่จึงเดินตามไป

หลังจากพาถังซานเข้าไปในสำนักวิชาการ ยูเสี่ยวกังก็หันหลังเดินจากไป

ตอนที่เดินสวนกัน

เย่หยู่สัมผัสได้ชัดเจนถึงความดูถูกและถากถางในแววตาของยูเสี่ยวกัง รวมถึงรอยยิ้มเยาะเย้ย

สิ่งนี้ทำให้เย่หยู่ขมวดคิ้ว

แต่เขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ตอนนี้เขาเข้าใจยูเสี่ยวกังดีขึ้นแล้ว

หมอนี่มันก็แค่คนขี้ขลาดที่รังแกคนอ่อนแอ เป็นคนพาลที่เสแสร้งและไร้ยางอาย

ด้วยสถานะและอิทธิพลในน็อตติงของเย่หยู่ตอนนี้ เจ้านั่นคงกล้าแค่ลอบกัดเขาลับหลังเท่านั้น

ต่อให้มีสักพันชีวิต มันก็ไม่กล้าเล่นงานเขาซึ่งๆ หน้าหรอก!

"ผู้อำนวยการซูครับ!"

หลังจากผลักประตูเข้าไปในสำนักวิชาการ เย่หยู่ก็เดินไปหาผู้อำนวยการซูพร้อมรอยยิ้มบางๆ และทักทาย

"นั่นเย่หยู่นี่นา!"

เมื่อเห็นเย่หยู่ ผู้อำนวยการซูที่เพิ่งแจกชุดนักเรียนเสร็จและบอกให้ถังซานไปรายงานตัวที่หอพัก 7 ก็ทักทายตอบด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเช่นกัน

"ปีนี้เธออยู่ปีหกแล้วใช่ไหม?"

เย่หยู่ส่ายหัวและพูดว่า

"ผู้อำนวยการซูครับ ความจริงแล้วผมมายื่นเรื่องขอจบการศึกษาก่อนกำหนด เพราะผมถึงเลเวล 10 แล้วครับ"

"หือ!"

เรื่องนี้ทำให้ผู้อำนวยการซูตกใจ

ในสำนักวิชาการ ครูคนอื่นๆ ก็ประหลาดใจมากเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้น คำแสดงความยินดีก็หลั่งไหลเข้ามา

"ยินดีด้วยนะ เย่หยู่!"

"เธอต้องการให้ทางสถาบันช่วยพาไปล่าวงแหวนวิญญาณวงแรกก่อนจบการศึกษาไหม?"

หลังจากแสดงความยินดีด้วยรอยยิ้ม ผู้อำนวยการซูก็ถามด้วยความเอื้อเฟื้ออย่างมาก

"ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ ผู้อำนวยการซู แต่ผมยังไม่วางแผนจะไปล่าวงแหวนวิญญาณวงแรกตอนนี้ครับ"

"เพราะผมยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะล่าสัตว์วิญญาณชนิดไหนสำหรับวงแหวนแรก"

เย่หยู่ขอบคุณอย่างสุภาพมาก แต่ปฏิเสธข้อเสนอ

ผู้อำนวยการซูหัวเราะเบาๆ และไม่ได้คะยั้นคะยอ

ด้วยสถานะ ความมั่งคั่ง และอิทธิพลของเย่หยู่ในตอนนี้ เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการหาวงแหวนวิญญาณเลย

"ฮ่าๆ ถ้าต้องการอะไร เย่หยู่สามารถมาที่สถาบันได้ตลอดเวลานะ"

"ยังไงซะ เย่หยู่ เธอก็เป็นนักเรียนที่โดดเด่นที่สุดในรอบสิบปีของสถาบันน็อตติง!"

"ส่วนเรื่องการจบการศึกษาก่อนกำหนด รอตรงนี้สักครู่นะเย่หยู่"

"เย่หยู่ยื่นเรื่องจบการศึกษาก่อนกำหนด ผมต้องแจ้งท่านคณบดีและเตรียมใบประกาศนียบัตรให้เธอ"

"ได้ครับ รบกวนผู้อำนวยการซูด้วยนะครับ!"

เย่หยู่โค้งคำนับเล็กน้อยให้ผู้อำนวยการซูด้วยความสุภาพ

จากนั้นเขาก็หาที่นั่งในสำนักงานเพื่อรอ