บทที่ 579 มหาลมพัดมา เมฆาลอยไป! (ฟรี)

กุ่ย...กุ่ยจื่อรุ่นที่หนึ่งร้อยแปด!

พอได้ยินตำแหน่งนี้ ทุกคนในที่นั้นตกตะลึงหมด!

ยุคสมัยนี้ ยังมีตำแหน่ง...มหัศจรรย์ขนาดนี้ด้วยหรือ?!

"ทายาทรุ่นที่หนึ่งร้อยแปดของกุ่ยจื่อ?" หลี่เฉียงอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเบิกตากว้างมองหวังฮ่าว ทันใดนั้น เขาก็ตบขาหัวเราะลั่น "ฮ่าๆๆๆ! นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็แค่หมอผีนี่เอง! ฮ่าๆๆๆ! เอ่อ ขอถามหน่อยเถอะ หมอผีท่านนี้ คุณจะขายเครื่องรางป้องกันสิ่งชั่วร้ายหรือจะใช้ชาดวาดอะไรสักอย่างแล้วขายให้ผมเหรอ? ไม่ต้องห่วงนะ ผมต้องซื้อแน่นอน ฮ่าๆๆๆ!"

ตอนนี้ทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของหลี่เฉียง ขณะที่ประธานคนอื่นๆ ต่างพากันอึดอัดใจ—มุกนี้มันตลกเกินไปหรือเปล่า?

ที่ปรึกษาที่รองประธานบริษัทใหญ่พามา ตำแหน่งจริงๆ กลับเป็นหมอผีงั้นเหรอ?!

"นายหัวเราะอะไร?!" หลิวฉวนโหย่วโวยวาย "นายคงยังไม่เคยเจอฝีมือของอาจารย์หวังสินะ?! ฉันบอกให้ นายเจอเรื่องใหญ่แล้ว เจอเรื่องใหญ่แล้วนะ!"

"ได้เลย" หลี่เฉียงยังคงหัวเราะต่อ "ฉันอยากรู้นักว่าฉันจะเจอเรื่องใหญ่อะไร!" พูดพลางกางมือออก "มาเถอะ อาจารย์ท่านนี้ เชิญเริ่มการแสดงอันยอดเยี่ยมของคุณได้เลย!"

อวี๋ฟางที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยิ้มเยาะเช่นกัน "โอ้โฮ เป็นหมอผีเหรอคะ ฉันก็อยากดูว่ามีความสามารถแค่ไหน!"

"แน่นอนว่าผมต้องเริ่มการแสดงของผม" หวังฮ่าวกลับไม่สนใจเลยสักนิด เขาเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า "แต่ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสม เรามากันเถอะ ไปเดินชมบริษัทของคุณกันสักรอบ จะมีเรื่องที่น่าสนใจเกิดขึ้นแน่ๆ นอกจากนี้ คุณมีร้านเพชรสามร้านและศูนย์ดูแลหลังคลอดอีกหนึ่งแห่งไม่ใช่หรือ? เราไปดูกันหมดเลยดีไหม"

นี่มันจังหวะที่กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!

บรรดาประธานที่อยู่ในที่นั้นต่างมองหน้ากัน อืม เรื่องสนุกยิ่งมากยิ่งดี ไป! ไป! ไป! ต้องไปแน่นอน!

กลุ่มคนใหญ่ต่างพากันคว้ารถยนต์บ้าง เรียกคนขับบ้าง เป็นกองทัพรถเจ็ดแปดคันเคลื่อนขบวนไปยังประตูบริษัทของหลี่เฉียงและอวี๋ฟาง

เข้าบริษัทอย่างรวดเร็ว ทุกคนจอดรถเรียบร้อยแล้วรวมตัวกัน ชี้โน่นชี้นี่ไปที่หวังฮ่าวที่เดินไปยืนกลางลานของบริษัทเพียงลำพัง—

"ประธานหลิว คนที่คุณพามานี่ เป็นยังไงกันแน่?"

"ใช่ ฟังจากน้ำเสียงคุณ ดูเหมือนเป็นหมอดูเหรอ? อย่างมากก็แค่ซินแสฮวงจุ้ยใช่ไหม? เขาทำได้จริงเหรอ?"

"ประธานหลิวครับ คุณต้องระวังนะ คนหนุ่มคนนี้จะไหวหรือ? ถ้าทำไม่ได้คงน่าอายแย่!"

บรรดาประธานต่างถามกันระเนระนาด แม้แต่หลิวฉวนโหย่วเองก็ไม่มั่นใจ เพราะคราวนี้เป็นเรื่องใหญ่ แต่เขาก็เคยเห็นความมหัศจรรย์ของหวังฮ่าวมาก่อน จึงรีบตอบ "วางใจเถอะครับทุกท่าน ที่ปรึกษาของบริษัทเราคนนี้ เป็นอาจารย์ตัวจริง ประธานของเราจ้างมาด้วยเงินเดือนหนึ่งแสนหยวน ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน!"

"เงินเดือนหนึ่งแสน! หนุ่มขนาดนี้?!" คนรอบข้างต่างอุทาน "เกินไปแล้ว! เงินเดือนหนึ่งแสนนี่ต้องเป็นระดับรองประธานบริษัทใหญ่ๆ เลยนะ!"

ตอนนี้มีผู้คนมากมายมารุมล้อม พนักงานหลายคนในบริษัทก็พากันวิ่งออกมาดู ยืนมองอยู่ห่างๆ "เกิดอะไรขึ้น? นั่นไม่ใช่ที่ปรึกษาหวังฮ่าวหรือ?" "ใช่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หลี่เฉียงกับอวี๋ฟางยืนกอดอกอยู่อีกด้านหนึ่ง หลี่เฉียงยิ้มเยาะ "ทำเป็นเล่นของวิเศษ ฉันอยากรู้นักว่าเขาจะทำอะไรได้!"

อย่างที่เขาว่า คนในครอบครัวเดียวกันย่อมเข้าประตูเดียวกัน อวี๋ฟางก็พยักหน้าตาม "มาทำเป็นหมอผีในอาณาเขตพวกเรา เดี๋ยวก็ดูว่าเขาจะจบยังไง!"

ขณะนี้ ทุกคนในบริษัทต่างมองดูอยู่ห่างๆ รอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหวังฮ่าว

ส่วนหวังฮ่าว ตอนนี้กำลังสื่อสารกับลูกเต๋าแห่งโชค—

"พี่ลูกเต๋า" หวังฮ่าวแอบหยิบลูกเต๋าแห่งโชคขึ้นมา กระซิบ "เมื่อก่อนให้ดีหน่อยหรือแย่หน่อยก็ไม่เป็นไร แต่ครั้งนี้ภรรยาในอนาคตของฉันถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ฉันไม่เรียกร้องมาก ขอให้เจ๋งๆ หน่อย! โชคร้ายสุดๆ หรือโชคดีสุดๆ อย่างไหนก็ได้! ขอร้องล่ะ!"

ก่อนหน้านี้หวังฮ่าวโยนลูกเต๋าแห่งโชคโดยไม่มีจุดประสงค์อะไรชัดเจน ดีหรือร้ายก็ไม่ว่า แต่ครั้งนี้ต่างออกไป

หลี่เฉียงใช้ชื่อเสียงของไป๋หย่าหนิงของเรามาหลอกลวงคน คนแบบนี้ถ้าไม่สั่งสอนให้หนักๆ สักหน่อย ต่อไปก็อย่าอยู่ในสังคมเลย!

เรื่องแปลกคือ พอหวังฮ่าวพูดจบ ลูกเต๋าแห่งโชคก็มีปฏิกิริยาจริงๆ!

"ตึ้ก" เสียงหนึ่ง ลูกเต๋าแห่งโชคขยับในมือของหวังฮ่าวและพลิกไปอีกด้าน

พอหวังฮ่าวเห็นตัวอักษรด้านบน...

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สมกับเป็นพี่ลูกเต๋า เจ๋งจริงๆ! ตัวอักษรด้านบนสุดคือ "โชคดีสุดๆ"!

เรียบร้อย!

หวังฮ่าวเก็บลูกเต๋าแห่งโชคอย่างระมัดระวัง แล้วสูดลมหายใจเบาๆ "ฮู้..."

"ดูเร็ว เขาเริ่มทำอะไรแล้ว!" คนที่มองอยู่ไกลๆ เห็นหวังฮ่าวเริ่มขยับตัว ก็ร้องขึ้นทันที "เขาจะทำอะไร?"

ที่จริงแล้ว ยิ่งเป็นประธานบริษัท ก็ยิ่งมักจะเชื่อเรื่องฮวงจุ้ยและโหราศาสตร์ ในบรรดาคนที่อยู่ที่นั่น มีแค่หลี่เฉียงและอวี๋ฟางคู่ชายหญิงประหลาดนี่แหละที่ไม่สนใจเรื่องพวกนี้

หลี่หัวเชามองหวังฮ่าวที่ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นสูง แล้วถามอย่างสงสัย "นี่เขากำลังจะร่ายเวทย์เหรอ?"

แล้วก็เห็นหวังฮ่าวยกแขนทั้งสองขึ้นสูง จากนั้นก็ร้องเสียงดัง—

"มหาลมพัดมา เมฆาลอยไป ยอดชายฉกรรจ์อยู่แห่งใด จะได้ปกป้องแดนดินของเรา!" ตอนนี้หวังฮ่าวทำหน้าเหมือนหมอผีจริงๆ ปากพูดส่งๆ ไป แต่ในใจกลับค่อนข้างกังวล—พลังของ "โชคดีสุดๆ" ก็ไม่ด้อยกว่า "โชคร้ายสุดๆ" เลย จะเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แผ่นดินไหว? ไฟไหม้? ทอร์นาโด?

ยังไงฉันก็จะยืนตรงนี้ไม่ไปไหน! มีเรื่องใหญ่อะไรก็เชิญเลย ถ้าฉันขมวดคิ้วแม้แต่ครั้งเดียว ฉันก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย!

แล้วหวังฮ่าวก็รู้ว่า พี่ลูกเต๋าไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ! ฤทธิ์ของมันช่างเหนือชั้น! ไม่มีใครเทียบได้เลย!

"โครมครืน..."

พอหวังฮ่าวร้องออกไป ท้องฟ้าก็เปลี่ยนสีทันที ทั้งที่เดิมอากาศก็แค่มีเมฆบ้างเล็กน้อย แต่ตอนนี้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

จากเดิมที่มีเมฆบางๆ เมฆก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำอย่างรวดเร็ว แสงอาทิตย์ทั่วฟ้าดินถูกเมฆบดบังในชั่วพริบตา จากบนฟ้าลงมาล่าง เมฆสีดำทะมึนกดทับลงมา!

กลุ่มประธานมองเมฆที่เปลี่ยนไป ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง หลี่หัวเชาร้องเสียงดัง "ทุกคนดูเร็ว! ฟ้าเปลี่ยนแล้ว!"

ทุกคนอ้าปากค้างจนแทบจะหล่น "พระเจ้า เป็นจริงด้วย!" "นี่...นี่...จะอธิบายด้วยวิทยาศาสตร์ยังไง?!" "ฉันกำลังฝันอยู่เหรอ?!"

พนักงานบริษัทที่ยืนดูอยู่ไกลๆ ก็อ้าปากค้าง ทันใดนั้นก็ไม่รู้ว่าใครพูดขึ้นว่า "ลมมาแล้ว! ลมพัดมาแล้ว!"

ทุกคนถึงได้สติ และก็เป็นจริงอย่างนั้น ในตอนนั้นเอง ลมพัดแรงขึ้นอย่างฉับพลัน พัดฝุ่นละอองขึ้นมา!

จบบท