บทที่ 445 "สถานการณ์ไม่ชอบมาพากล!" (ฟรี)

โหวผิ่นฉวนเอาเงินออกมาห้าพันก่อน "แค่นี้ก่อน เอาสองพันก่อน"

คนนั้นก็เอาเงินออกมาห้าพันเช่นกัน "ตามมา!"

โหวผิ่นฉวนเอาออกมาอีกห้าพัน "มาอีกสองพัน!"

คนนั้นต่อไป "ตามอีกสองพัน!"

ตอนนี้สองคนเอาเงินออกมาสี่พันแล้ว คนที่อยู่ด้านหลังต่างตื่นเต้น พูดคุยกันไม่หยุด—

"ตานี้ไม่น้อยแน่ๆ อย่างน้อยก็หมื่นกว่าแล้ว!"

"ใช่ไหมล่ะ การดวลดาบนี่แหละตื่นเต้น เอ... คุณว่าใครมีไพ่ใหญ่กว่ากัน?"

"พูดยาก ผมคิดว่าเหล่าหลี่น่าจะชนะ"

"ผมว่าเหล่าโหวชนะ!"

ซุนเจี้ยนกั๋ว "ผมว่านะ ถ้าไม่ใช่เหล่าโหวชนะ ก็เป็นเหล่าหลี่ชนะ!"

หวังฮ่าว "..."

อืม ยังไงก็มีแค่หนึ่งในสองคนนี้เท่านั้นที่ชนะ...

ระหว่างที่คุยกัน โหวผิ่นฉวนตามไปอีกสี่พัน ตอนนี้ก็คนละแปดพันแล้ว

"ไม่เอาแล้ว พวกเราลองดูไพ่กันไหม" เหล่าหลี่บอกว่าไม่อยากตามแล้ว "ไม่ต้องเล่นใหญ่ ผมเปิดก่อน!"

เขาพลิกไพ่ใบแรก โพแดง 10... แล้วพลิกอีกใบ เอ้า โพข้าวหลาม A! ไพ่ไม่เล็กนะ!

โหวผิ่นฉวนก็เปิดหนึ่งใบ "โพแดง 6! แย่แล้ว!" แล้วเปิดอีกใบ "โพดำ 4" ยังเล็กกว่าของอีกฝ่าย...

หยิบไพ่ใบสุดท้ายขึ้นมา เป่าลมเบาๆ "ดูซิว่าเป็นอะไร... แม่เจ้า!"

เขาโยนไพ่ลงบนโต๊ะทันที—โพข้าวหลาม 3!

ทุกคนหัวเราะกันจนโซเซ เหล่าหลี่ยิ่งหัวเราะจนต้องฟุบลงกับโต๊ะ "ฮ่าๆๆๆ แค่โพแดง 10 ก็ปราบคุณได้แล้ว! โอ้โห เก็บเงินๆ!"

หวังฮ่าวก็หัวเราะจนปวดท้อง จริงๆ แล้วบางทีการดูไพ่แบบนี้สนุกที่สุด สองคนไม่รู้ว่าไพ่ตัวเองใหญ่เล็กแค่ไหน แพ้ชนะขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ

"โอ้ย วันนี้ดวงไม่ดีเลย" โหวผิ่นฉวนถอนหายใจ "ไพ่ที่ใหญ่ที่สุดได้แค่โพแดง 6 จะเอายังไงกันเนี่ย!"

ซุนเจี้ยนกั๋วปลอบใจอยู่ข้างๆ "เหล่าโหว ถ้าไม่ไหวก็อย่าเล่นเลย วันนี้ดวงแย่มาก"

"ก็แย่อยู่หน่อย" โหวผิ่นฉวนพยักหน้า "ตาสุดท้าย เสร็จแล้วไปกินเหล้ากัน! เพื่อนสนิทของนายมาแล้ว ฉันต้องเลี้ยง! พวกเราวันนี้กิน ดื่ม ปู๋เล่... จัดเต็มครบวงจรไปเลย!"

หวังฮ่าวยิ้มพูด "ฉันเลี้ยงเอง ไม่ใช่คนนอกกันสักหน่อย"

"ฟังที่คุณพูดสิ จะดูถูกคนเหรอ?" โหวผิ่นฉวนพูดระหว่างจับไพ่ "มาถึงถิ่นของพวกพี่น้องแล้วจะกระดาก? ผมเลี้ยงเอง! เดี๋ยวไปกินบาร์บีคิว แล้วก็ไปร้องคาราโอเกะ ร้องเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำกัน!"

หมอนี่จริงใจดีนะ

ไพ่หลังเขียวเล่นทีเดียวก็ค่อนข้างเร็ว โหวผิ่นฉวนจับไพ่เสร็จ ลงเงินห้าร้อยเป็นเงินเริ่ม แล้วสามคนก็ดูไพ่พร้อมกัน...

ไพ่ใบแรก โพแดง A ไม่เลว! ไพ่ใบที่สอง โพข้าวหลาม A แม่เจ้าเอ๊ย! ไพ่ชุดนี้ได้เลย!

แล้วทั้งสามคนก็ดูไพ่ใบที่สาม...

โพดำ A!

ไพ่สามเหมือน! ไพ่สามเหมือนที่ใหญ่ที่สุด!

พูดไม่เกินจริง สามตัว A นั่นคือไพ่ที่ใหญ่ที่สุดในเกมไพ่หลังเขียว ไม่มีไพ่อะไรใหญ่กว่านี้อีกแล้ว!

ซุนเจี้ยนกั๋วกับหวังฮ่าวสบตากัน ซุนเจี้ยนกั๋วยกคิ้ว หวังฮ่าวเข้าใจทันที—ค่าอาหาร ค่าคาราโอเกะ ค่าอาบน้ำคืนนี้มีคนจ่ายแล้ว!

ได้ไพ่ที่ใหญ่ที่สุดแบบนี้ต้องตามไปให้สุดๆ!

โหวผิ่นฉวนเป็นคนที่แสดงได้เก่ง ไม่แสดงสีหน้า โยนเงินพันหนึ่งลงไป "ตามหนึ่งพันก่อน"

จากผู้เล่นที่เหลือห้าคน เหล่าหลี่หยิบไพ่ขึ้นมาดูก่อน ตัดสินใจตามทันที "หนึ่งพัน"

อีกสี่คนที่ยังไม่ดูไพ่ ตามคนละรอบก่อน

โหวผิ่นฉวนเอาอีกพันออกมา "มาอีกพัน"

ตอนนี้มีสองคนที่ดูไพ่แล้ว สถานการณ์ดูไม่ค่อยดี หลังจากนั้นมีอีกสองคนดูไพ่ ส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่าไพ่ไม่ดี โยนทิ้งไป

เหลืออยู่สี่คน

ไม่นานก็ผ่านไปอีกสองรอบ

ตอนนี้คนที่กล้าอยู่บนโต๊ะล้วนเป็นคนใจกล้า สถานการณ์คือมีสองคนที่ดูไพ่ สองคนเล่นไพ่ปิด

"เกิดอะไรขึ้น?" คนดูถามอย่างสงสัย "สองคนดู สองคนไม่ดู ไพ่ตานี้น่าสนใจแล้ว"

ในเวลาไม่นาน อีกสองรอบผ่านไป ตอนนี้เหล่าหลี่ที่ดูไพ่แล้วกัดฟันนิดหน่อย แล้วส่ายหัว "เหล่าโหวไพ่ตานี้ต้องไม่เล็กแน่ๆ ผมทิ้งละ"

จึงเหลือแค่เหล่าโหวกับอีกสองคน

สองคนนี้เป็นหนุ่มอายุยี่สิบเจ็ดแปด ไม่แสดงสีหน้า มองเหล่าโหวอยู่ คนหนึ่งยิ้มพูด "ยังไงก็ตาสุดท้ายแล้ว ใหญ่เล็กก็แค่นี้ ตามต่อ!"

กฎของไพ่หลังเขียวคือคนที่ดูไพ่แล้วถ้าอยากตามต้องจ่ายสองเท่า ดังนั้นถ้าโหวผิ่นฉวนซึ่งเล่นแบบไม่ดูไพ่วางเดิมพันหนึ่งพัน พวกเขาที่ดูไพ่แล้วก็ต้องวางเดิมพันสองพัน

อีกคนก็ยิ้มแล้วเอาเงินห้าร้อยออกมา

โอ้โห โหวผิ่นฉวนถือไพ่อะไรอยู่? สาม A! ไพ่สามเหมือนที่ใหญ่ที่สุด! ต่อให้พวกคุณสองคนมีไพ่สามเหมือนก็สู้ไม่ได้อยู่แล้ว!

จะกลัวอะไร?

โหวผิ่นฉวนเอาเงินสามพันออกมาทันที "สามพัน!"

สองคนนั้นวางเดิมพันคนละหกพัน

แม่เจ้า ตอนนี้บนโต๊ะชัดเจนมากแล้ว ไพ่ของโหวผิ่นฉวนต้องไม่เล็กแน่ๆ!

"ห้าพัน!" เห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่เปิดไพ่ โหวผิ่นฉวนไม่พูดอะไรมาก ทุ่มเงินห้าพันลงไปเลย

"ตาม" สองคนนั้นวางเดิมพันคนละหนึ่งหมื่น

ยังไม่เปิดไพ่อีกเหรอ?

ตอนนี้ทุกคนในที่นั้นต่างกลั้นหายใจ สองคนนี้กล้ามากนะ!

ไม่มีใครกล้าพูดอะไรแล้ว

"หนึ่งหมื่น!" โหวผิ่นฉวนรอบนี้ยิ่งไม่กลัว ทุ่มเงินหมื่นหนึ่งลงไปเลย!

สองคนนั้นวางเดิมพันคนละสองหมื่น

"เกิดอะไรขึ้น?" หวังฮ่าวมองซุนเจี้ยนกั๋ว พูดเสียงเบา "สถานการณ์ไม่ชอบมาพากล สองคนนี้เป็นใครกัน?"

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" ซุนเจี้ยนกั๋วส่ายหัว "ไม่รู้จัก ร้านเราก็มีคนนอกมาบ่อย ยังไงขอแค่มีเงิน ถ้าไม่โกง อยากเล่นก็เล่นได้"

"คนที่ไม่รู้จักเหรอ?" รอบนี้หวังฮ่าวก็คาดเดาไม่ถูก "ตามหลักแล้วถ้าจะโกงน่าจะรู้ว่าเหล่าโหวถือไพ่อะไรอยู่นะ ถึงจะไม่เก่งขนาดนั้น อย่างน้อยก็ควรจะเห็นว่าไพ่ของเขาไม่เล็กแล้ว ยังกล้าตามอีกเหรอ?"

(จบบท)