บทที่ 30 ละครเว็บคุณภาพเยี่ยม

รหัสหนังสือนี้ทำให้หวังฮ่าวรู้สึกฟินสุดๆ การตีเหล็กต้องตีตอนร้อน รีบไปอวดในกลุ่มนักเขียนต่างๆ ซะหน่อย —

หวังรื่อเทียน: "ฮ่าๆๆๆ พี่น้องทั้งหลาย หนังสือของพี่มันเทพมากเลย!"

ลาลาฮง: "เกิดอะไรขึ้น? นายก็เขียนหนังสือด้วยเหรอ? หนังสืออะไรถึงได้ภูมิใจขนาดนี้? จับภาพหน้าจอมาดูหน่อยสิ!"

อัศวิน: "ใช่ๆ จับภาพหน้าจอมาดู!"

หวังฮ่าวจับภาพหน้าจอชื่อเรื่องและรหัสหนังสือของ "สัประยุทธ์ทะลุฟ้า" แล้วส่งเข้ากลุ่ม ทันใดนั้นกลุ่มก็ระเบิด!

ลาลาฮง: "โอ้โห นี่มันรหัสระดับเทพเลยนะ เพื่อน นายรวยแล้ว แค่รหัสนี้ก็น่าจะมีค่าหลายพันหยวนแล้ว!"

อัศวิน: "จริงๆ ด้วย เลขนี้เจ๋งจริงๆ รหัสหนังสือกับป้ายทะเบียนรถก็คล้ายๆ กัน นี่เหมือนกับนายได้ป้ายทะเบียน 16888 เลยนะ!"

กระดูกกระดูก: "นี่ต้องเป็นคนที่มีโชควาสนาแน่ๆ! ขอพึ่งบารมีด้วย!"

ลาลาฮง: "เพื่อน ตอนนี้ยังมองไม่เห็นหนังสือของนายเลยนะ เพิ่งอัพโหลดเหรอ?"

หวังรื่อเทียน: "ใช่ เพิ่งอัพโหลดขึ้นไป ฮ่าๆ"

ลาลาฮง: "งั้นรอผ่านการตรวจสอบแล้วบอกฉันด้วยนะ ฉันจะได้ดูว่าหนังสือที่รวมพลังโชควาสนาเป็นยังไง ฮ่าๆ!"

หวังรื่อเทียน: "ไม่มีปัญหา!"

ในขณะที่เขากำลังคุยกับเพื่อนนักเขียนในกลุ่มอย่างออกรส ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง โดยไม่รู้ว่าในตอนนี้ผู้กำกับของกองถ่ายกำลังสอนลู่ทงและหม่าหมิงอยู่:

"ดูเขาสิ นั่นแหละที่เรียกว่าการเล่นเน็ตที่ดี พวกนายดูสิ เขาเล่นได้เป็นธรรมชาติแค่ไหน? ธรรมชาติเข้าใจไหม? พวกนายเข้าร้านเน็ตแล้วนั่งเฉยๆ เหลียวซ้ายแลขวา สองมือไม่แตะคีย์บอร์ดสักที แล้วมีเหงื่อเย็นๆ ไหลออกมาแบบนี้เหรอ?!"

ผู้กำกับอายุประมาณสี่สิบสี่สิบห้าปี ชื่อเกาหมิงซิง เป็นผู้กำกับที่มีชื่อเสียงพอสมควรในวงการ มีฉายาว่า "ผู้สร้างดารา" เพราะเขาได้สร้างดาราใหม่ๆ ที่โด่งดังมาหลายคน พระเอกนางเอกของซีรีส์เว็บที่กำลังถ่ายทำอยู่นี้ก็เป็นคนที่เขาดึงมา

ตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดของผู้กำกับเกา ลู่ทงแสดงท่าทีไม่พอใจ พูดว่า "เขาก็แค่เล่นเน็ตนี่นา ใครๆ ก็เล่นเป็น ผมแค่อยากจะแสดงฝีมือหน่อย..."

"นายเป็นตัวประกอบนะ! ตัวประกอบนะ เข้าใจไหม?!" ผู้กำกับเกาตะโกน "นายเป็นตัวประกอบ! ต้องรู้จักตำแหน่งของตัวเองนะ! อย่าขโมยซีน! อย่าขโมยซีนเข้าใจไหม?! เมื่อกี้เห็นนายทำท่าทางเป็นแล้ว นั่นมันอาการลมชักหรือไง?"

เอ๊ะ? ใครลมชัก? หวังฮ่าวที่กำลังคุยกับเพื่อนออนไลน์สะดุ้งเฮือกหนึ่ง แล้วมองไปรอบๆ ไม่นานก็เห็นผู้กำกับกำลังสอนลู่ทงอยู่ เขาถามโดยอัตโนมัติ "เกิดอะไรขึ้น? ใครลมชัก? นายเหรอ?"

ถูกคนจบมหาวิทยาลัยเถื่อนอย่างเด็กเกเรดูถูก ลู่ทงโกรธจนกัดฟันกรอด "นายสิลมชัก ทั้งครอบครัวนายนั่นแหละลมชัก!"

บ้าเอ๊ย จะมาหาเรื่องใช่ไหม?! หวังฮ่าวกำลังจะลุกขึ้นไปเถียงกับลู่ทง แต่เขายังไม่ทันลงมือ ผู้กำกับก็ไม่พอใจเสียก่อน:

"นายอิจฉาที่เขาแสดงได้ดีใช่ไหม? ดูเขาสิ ตั้งแต่เริ่มเขาแสดงได้ดีแค่ไหน? แล้วดูนายสิ! ฉันบอกนายนะ เรียบร้อยๆ หน่อย ถ้าเดี๋ยวนายยังเข้าสภาพไม่ได้อีก ก็ไสหัวออกไปได้เลย เข้าใจไหม?!"

ในกองถ่าย ผู้กำกับคือคนที่มีอำนาจสูงสุด ไม่ใช่แค่ลู่ทงคนเดียว แม้แต่พระเอกนางเอก ถ้าเขาบอกให้ไปก็ต้องไป

"ครับ... ครับ" ลู่ทงถูกสวนจนหน้าแดง กัดฟันตอบรับ

เมื่อเขาและหม่าหมิงกลับไปนั่งที่เดิม ผู้กำกับก็ตะโกนทันที "แอคชั่น!"

อ้อ ดูเหมือนจะเริ่มอีกครั้งแล้ว หวังฮ่าวก็เลยกลับไปคุยกับเพื่อนในกลุ่มต่ออย่างไม่ลังเล — ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มีอะไรให้ทำ คอมพิวเตอร์ฟรีไม่ใช้ก็เสียเปล่า!

คราวนี้ลู่ทงและหม่าหมิงแสดงได้ปกติขึ้น ดูเหมือนจะเข้าท่าขึ้นมาหน่อย หวังฮ่าวแอบมองรอบๆ แล้วก็รีเฟรชหน้าระบบหลังบ้านของนักเขียน...

"สวัสดีค่ะ นิยายของคุณผ่านการตรวจสอบอย่างเป็นทางการแล้ว หากเนื้อหามีคุณภาพดี จะมีบรรณาธิการติดต่อมาเพื่อทำสัญญา กรุณาอัพเดทอย่างสม่ำเสมอ หากมีอะไรต้องการความช่วยเหลือ กรุณาติดต่อฝ่ายบริการลูกค้า"

ว้าฮ่าฮ่าฮ่า! ช่างราบรื่นจริงๆ ผ่านการตรวจสอบเร็วขนาดนี้!

หวังฮ่าวดีใจมาก กำลังจะรีบเข้ากลุ่มเพื่อประชาสัมพันธ์ ตอนนั้นเองเนื้อเรื่องข้างนอกก็เริ่มต้นอย่างสวยงาม!

เรื่องสำคัญก่อน การประชาสัมพันธ์รอสักครู่ก็ได้ ลองแอบดูการแสดงจากระยะใกล้ๆ ก่อน!

แต่พอได้เห็นพระเอก หวังฮ่าวก็รู้ว่าซีรีส์เว็บในโลกนี้มันสุดยอดขนาดไหนเสียที!

พระเอกใส่ชุดดำทั้งตัว! เสื้อคลุมยาว! พระเจ้า ในร้านเน็ตยังใส่แว่นตาดำอีก! ดูเท่สุดๆ ถ้าไม่ใช่เพราะตอนแรกหวังฮ่าวได้ยินผู้กำกับฝ่ายอำนวยการเล่าเนื้อเรื่อง เขาคงคิดว่าที่นี่กำลังถ่ายทำเรื่อง "The Matrix" แน่ๆ!

พระเอกเข้ามาในร้านเน็ต เท่มากโยนบัตรประชาชนให้เคาน์เตอร์ เสียงทุ้มเซ็กซี่ "เปิดเครื่องให้ผมหน่อย คนเดียว"

"ได้ค่ะ คุณลูกค้า กรุณารอสักครู่นะคะ" พนักงานสาวที่เคาน์เตอร์รับบัตรประชาชน เปิดเครื่องให้พระเอก จากนั้นพระเอกใช้นิ้วสองนิ้วหนีบบัตรประชาชนแล้วเก็บเข้ากระเป๋าอย่างกับนักมายากล

พูดถึงตรงนี้ก็ยังถือว่าปกติ หวังฮ่าวรู้ว่าตอนนี้เป็นการถ่ายทำจริงๆ แล้ว ในเมื่อก็เบื่อๆ อยู่ เขาจึงคัดลอกที่อยู่หนังสือ แล้วเพิ่มประโยค "น้องใหม่ขอฝากผลงาน ขอรบกวนทุกท่านช่วยติดตามด้วยนะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดเก็บและแนะนำด้วย" แล้วส่งไปให้ทุกกลุ่ม

ขณะที่เขากำลังประชาสัมพันธ์นิยาย เพิ่งส่งข้อความไปไม่กี่ข้อความ ก็มีข้อความจากระบบเด้งมาติดๆ กัน —

"คุณถูกเตะออกจากกลุ่มสนทนานิยายกุยหยวนเสิน"

"คุณถูกเตะออกจาก**กลุ่มเพื่อนนักอ่านหมิงยวี่**"

"คุณถูกเตะออกจากกลุ่มนิยายชีเย่าเฉียนคุน"

โดยเฉพาะหัวหน้ากลุ่มชื่อ "กลุ่มหลักเทียนเต้าเสินจู๋" ยังด่ามาประโยคหนึ่ง "อย่าเอาหนังสือขยะอะไรก็ได้มาโพสต์ในกลุ่ม! ไปให้พ้น!"

"คุณถูกเตะออกจากกลุ่มหลักเทียนเต้าเสินจู๋"

แม่เจ้า รู้แล้วว่าจะเป็นแบบนี้... จะเตะก็เตะไป กล้าว่าหนังสือของเราเป็นขยะ?!

โชคดีที่เตรียมใจไว้ก่อนแล้ว ข้อความพวกนี้ส่งติดๆ กันไม่ได้ หวังฮ่าวจัดการความรู้สึกตัวเอง จดจำชื่อหัวหน้ากลุ่มที่ชื่อ "เซี่ยวเทียนเสินซื่อ" ไว้ก่อน แล้วรีบเตรียมตัวถ่ายหนัง

ในขณะนั้นเอง นางเอกก็ปรากฏตัว!

นางเอกสุดเจ๋ง! นี่เพิ่งเดือนกรกฎาคมเอง! ใต้ผ้าพันคอและแว่นกันแดดดันใส่รองเท้าบู๊ท! พระเจ้า! นี่คุณกำลังอยู่ฤดูไหนกัน? พี่งงหมดแล้ว!

บนหัวยังสวมหมวกอีก!

หวังฮ่าวอ้าปากค้าง พวกคุณกำลังแสดงซีรีส์เกาหลีหรือไง!

สมัยนี้ใครๆ ก็กล้าแต่งตัวประหลาดๆ ออกมาได้!

นี่เป็นสถานที่ถ่ายทำนะ จำเป็นต้องไม่เป็นไปตามกระแสหลักขนาดนี้เลยเหรอ?!

แล้วหวังฮ่าวก็รู้ว่า เมื่อเทียบกับการแต่งตัวแบบนี้ เนื้อเรื่องที่กำลังจะตามมาต่างหากที่เป็นระเบิดนิวเคลียร์ตัวจริง!

จบบท