บทที่ 19 พี่ฮ่าว! รับผมเป็นน้องชายด้วยเถอะครับ!

การแสดงออกก่อนหน้านี้ของหวังฮ่าวก็เพียงพอที่จะทำให้หญิงสาวรู้สึกประหลาดใจแล้ว ตอนนี้แม้หวังฮ่าวจะมีพฤติกรรมแปลกๆ แบบนี้ หญิงสาวก็ไม่ได้ถามสาเหตุ แค่วิ่งตามไปเท่านั้น ส่วนเหรินซิง เขายิ่งเป็นเพื่อนที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ไม่พูดอะไรเลย วิ่งเต็มที่ วิ่งเร็วกว่าหวังฮ่าวเสียอีก...

"เกิดอะไรขึ้น?" พวกคนขับรถมองทั้งสามคนที่วิ่งอย่างบ้าคลั่ง ยังสงสัยอยู่ "พวกเขาวิ่งหนีอะไรเหรอ?"

จากนั้นพวกเขาก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่...

"ตึงงงงง..." เสียงดังกึกก้องขึ้น ตรงจุดที่หวังฮ่าวและอีกสองคนยืนอยู่เมื่อครู่เป็นศูนย์กลาง พื้นดินในรัศมีประมาณห้าเมตรทั้งหมดทรุดตัวลง ในทันทีก็เกิดเป็นหลุมลึกขนาดประมาณสามสิบกว่าตารางเมตร! รถในบริเวณนั้นหลายคันร่วงหล่นลงไปทั้งหมด!

โอ้พระเจ้า! โชคดีที่พี่จำได้ขึ้นใจว่าวันนี้เป็นวันโชคร้ายมาก! ดูเหมือนเรื่องอันตรายถึงชีวิตไม่ได้มีแค่ครั้งเดียว! แต่มีสองครั้ง! ไม่รู้ว่าจะมีครั้งที่สามหรือเปล่า? ผู้กำกับ เอาข้าวกล่องให้ผมเถอะ! เรื่องน่ากลัวขนาดนี้พี่ทนไม่ไหวแล้ว!

"ฮึก ฮึก" เหรินซิงจับขายืนหอบหายใจแรงๆ "เฮ้ย... พี่ฮ่าว พี่เทพมาก ถ้าไม่ใช่พี่เตือน พวกเราสามคนคงต้องตกลงไปหมดแล้ว!"

เทพบ้าอะไร! พี่คือดาวอัปมงค์ต่างหาก! ดาวอัปมงค์ที่แผ่รังสีแห่งความโชคร้าย!

"แน่นอนอยู่แล้ว" หวังฮ่าวยังตกใจไม่หาย "เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงใต้เท้า ผมรู้เลยว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ ดีแล้ว ดีแล้ว..."

หญิงสาวมองหวังฮ่าวด้วยสายตา... อืม เธอใส่แว่นอยู่มองไม่เห็นสายตา แต่ท่าทางของเธอก็บอกความรู้สึก "ขอบคุณนะ"

มีอะไรต้องขอบคุณล่ะ พูดตรงๆ คุณแค่ได้รับความซวยไปพร้อมกับพี่เท่านั้นเอง...

"ฮ่าๆ จริงๆ ก็ไม่มีอะไรหรอก" หวังฮ่าวยิ้มพลางเกาผม "จะให้เห็นแล้วไม่ช่วยก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?"

อุบัติเหตุรถชนกันเป็นลูกโซ่ พื้นทรุด ในเวลาไม่กี่สิบนาที หวังฮ่าวกับหญิงคนนี้เผชิญความเป็นความตายด้วยกันถึงสามครั้ง พูดไปคงไม่มีใครเชื่อ

ตอนนี้มีคนในฝูงชนร้องอย่างตกใจ "โอ้โห พี่ใหญ่ ทำไมเป็นพี่ล่ะ?!"

หวังฮ่าวหันไปมอง คนนี้เขารู้จักจริงๆ — ก็คือเจ้าของร้านเน็ตก่อนหน้านี้!

"สวัสดีพี่สะใภ้!" เจ้าของร้านเน็ตทักทายหญิงสาวเป็นอันดับแรก เขาเข้าใจผิดคิดว่าหญิงสาวเป็นแฟนของหวังฮ่าว "โอ้โห ครั้งแรกที่เห็นพี่ใหญ่ผมก็รู้สึกว่าเป็นคนพิเศษแล้ว ตอนนี้เห็นแล้ว ลางสังหรณ์ผมไม่ผิดจริงๆ!"

เขาพูดกับหวังฮ่าวว่า "พี่ใหญ่ ผมตัดสินใจแล้ว ต่อไปผมไม่ไหว้เทพกวนอูแล้ว ผมขอตั้งแท่นบูชาพี่เลยดีกว่า เช้าเย็นธูปสามดอก!"

คนหนุ่มคนนี้เป็นเทพจริงๆ เทียบกับเหตุการณ์วันนี้ เมื่อวันก่อนแค่ไฟดับ นั่นคงเป็นเพราะบรรพบุรุษของตัวเองทำบุญมา!

หวังฮ่าว: "..."

พี่ยังไม่ตายนะ คุณเกินไปแล้ว!

โชคดีที่หลังจากนั้นไม่มีเหตุการณ์น่ากลัวอะไรเกิดขึ้นอีก ต่อมาก็มีตำรวจจราจรมาสอบถาม หญิงสาวแค่บอกว่าที่ปรึกษากฎหมายส่วนตัวของเธอกำลังจะมาถึง จากนั้นตำรวจจราจรก็เริ่มรักษาความสงบเรียบร้อย

หลังจากมีที่ปรึกษากฎหมายส่วนตัว เรื่องการชดใช้ค่าเสียหายจากอุบัติเหตุทางจราจรแบบนี้ก็จะแก้ไขได้ง่าย

ตอนนี้บนถนนสายหลักนี้ มีรถกว่าห้าสิบคันเบียดกันอยู่ นับรวมเจ้าของรถที่ประสบอุบัติเหตุและคนที่มามุงดูข้างนอก คงมีเกือบพันคน

ในฝูงชนมีคนถ่ายรูปและวิดีโอเป็นระยะ นี่จะเป็นหัวข้อสนทนาของพวกเขาไปอีกหลายวัน

บ้าเอ๊ย วันนี้พี่โชคร้าย และเป็นโชคร้ายแสน(โชคร้ายมากๆ) ถูกคนมุงดูก็ยอมรับแล้ว!

ผ่านไปอีกยี่สิบนาที จู่ๆ ก็มีเสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำดังขึ้น คนที่อยู่ไกลออกไปแยกออกเป็นทางหนึ่ง จากนั้นก็เห็นรถลัมโบร์กินี Aventador สีขาวขับเข้ามา

เมื่อฝูงชนที่มุงดูเห็นรถซูเปอร์คาร์คันนี้ ก็รู้สึกว่าการรอยี่สิบกว่านาทีนี้ไม่เสียเปล่า—

"เฮ้ย! ผมเห็นอะไรนะ?! ลัมโบร์กินี Aventador! รถคันนี้ราคาตลาดแปดล้านกว่าหยวน!"

"โอ้พระเจ้า ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?! ดูป้ายทะเบียนสิ จง A68888 แค่ป้ายทะเบียนนี้ก็เป็นล้านหยวนแล้วนะ?!"

"คนสองคนนี้เป็นใครกันแน่?!"

เจ้าของรถที่ประสบอุบัติเหตุก็มองอย่างตะลึง ถ้าพูดว่าสาวสวย รวย ผิวขาวคนหนึ่งขับเฟอร์รารี่ก็ถือว่าปกติ เพราะในประเทศจีนสมัยนี้มีคนรวยเยอะ แต่คนที่ชนเฟอร์รารี่พังแล้วขับลัมโบร์กินีที่ดีกว่ามาแทนได้ในไม่กี่นาที มีไม่กี่คนแน่นอน

เหรินซิงถึงกับคุกเข่าลงทันที "พี่ฮ่าว! รับน้องไหมครับ?!"

ลัมโบร์กินีขับมาถึงข้างหญิงสาว ประตูรถเปิดออก ชายใส่สูตอายุประมาณสามสิบสี่สิบห้าปีลงจากรถ ทั้งนอบน้อมและมีความกังวลปนอยู่ พูดว่า "คุณหนูครับ ได้ยินว่ารถคุณหนูใช้งานไม่ได้แล้ว คุณท่านให้ผมขับรถคันนี้มา ใช้ได้ไหมครับ?"

"ได้" หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ พูดว่า "ฉันยังมีธุระอื่น ขอตัวก่อน"

"ได้ครับ เรื่องข้างหลังขอให้คุณหนูวางใจ" ชายวัยกลางคนโค้งเล็กน้อย จากนั้นโบกมือเรียกคนรอบข้าง "เชิญทุกท่านมาทางนี้ครับ ผมเป็นที่ปรึกษากฎหมายส่วนตัวของคุณหนูเรา หากท่านมีเรื่องอะไรพูดกับผมได้โดยตรง"

ทุกคนสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ โลกของคนรวยเป็นแบบนี้นี่เอง ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะจินตนาการได้!

"ได้แล้ว เราไปกันก่อน" หญิงสาวดึงชายเสื้อหวังฮ่าวเบาๆ "ขึ้นรถ"

หลังจากทำท่าทางนี้แล้ว หญิงสาวก็ยังพูดกับเหรินซิงเพิ่มอีกประโยคอย่างไม่คาดคิด "พวกเราไปก่อนนะ"

เหรินซิงตบเท้าทำท่าทำนองทหาร "ส่งพี่สะใภ้ด้วยความเคารพครับ!"

"อ๋อ" หวังฮ่าวเพิ่งจะได้สติกลับมา อย่างรู้งานขึ้นที่นั่งข้างคนขับของรถลัมโบร์กินีคันนั้น—แม้ว่าวันนี้จะโชคร้ายไปหน่อย แต่เมื่อดูการเป็นจุดสนใจใหญ่โตขนาดนี้ ก็พอจะทนได้

ดังนั้น ทั้งสองคนจึงขึ้นรถ ท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาแต่ไม่กล้าเกลียดของทุกคนรอบข้าง แล้วขับจากไป

ว้าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สุดยอดไปเลย!

จบบท