บทที่ 29 เพลิงคลั่งเผาผลาญศัตรู ตื่นตะลึงไปทั่วทั้งงาน!
บทที่ 29 เพลิงคลั่งเผาผลาญศัตรู ตื่นตะลึงไปทั่วทั้งงาน!
"ดรรชนีหยวนบริสุทธิ์!"
หลินฟ่านคำรามก้องในใจ พลังหยวนในตันเถียนรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว นิ้วทั้งสองประกบกัน แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งวาบออกไป กระแทกเข้าใส่ฝ่ามือของอูซาอย่างจัง!
หลินฟ่านเคยเห็นหลินเจิ้นเทียนใช้วรยุทธ์พิทักษ์ตระกูลดั้งเดิมของตระกูลหลินนี้หนึ่งครั้งและเห็นว่าอานุภาพไม่เลว จึงได้ลองฝึกฝนดู
นิ้วและฝ่ามือปะทะกัน คลื่นพลังหยวนกระจายออกไปอย่างบ้าคลั่ง พื้นดินราวกับถูกพายุหมุนกวาด เศษหินนับไม่ถ้วนปลิวว่อน พุ่งเข้าใส่กลุ่มโจรค่ายมังกรทมิฬ
โจรดวงกุดบางคนถูกเศษหินกระแทกเข้าที่ศีรษะอย่างจัง จนเสียชีวิตคาที่!
"ฉึก!"
ทันใดนั้น เสียงเหมือนอาวุธมีคมแทงทะลุเนื้อก็ดังขึ้น เป็นมือของอูซานั่นเองที่ถูกพลังดรรชนีหยวนบริสุทธิ์ของหลินฟ่านเจาะทะลุ!
พลังหยวนที่น่าสะพรึงกลัวยังคงลุกลามขึ้นไปตามแขนของอูซา ทำลายล้างเนื้อเยื่ออย่างต่อเนื่อง
"อ๊าก!"
อูซากรีดร้อง รีบชักมือกลับแล้วถอยร่นไป มองดูหลินฟ่านด้วยความตื่นตระหนกปนหวาดกลัว!
"เจ้า... เหตุใดเจ้าถึงแข็งแกร่งเพียงนี้?"
ใบหน้าของอูซาซีดเผือด เอ่ยออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ด้านหลังอูซา เหล่าโจรค่ายมังกรทมิฬที่เห็นการปะทะกันระหว่างหลินฟ่านกับอูซาต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง
รองหัวหน้าของพวกเขาพ่ายแพ้ให้กับเด็กหนุ่มอายุสิบหกสิบเจ็ดปีในกระบวนท่าเดียวอย่างนั้นรึ?
บนกำแพงเรือน หลินเสียและศิษย์รุ่นเยาว์ตระกูลหลินคนอื่นๆ เมื่อเห็นหลินฟ่านเอาชนะอูซาได้ในกระบวนท่าเดียว ต่างก็ดีใจจนเนื้อเต้นท่ามกลางความตื่นตะลึง!
ก่อนหน้านี้หลินเซี่ยวจัดการเหยียนคั่วได้อย่างง่ายดาย และตอนนี้หลินฟ่านก็เอาชนะอูซาได้ในกระบวนท่าเดียว
สองหัวหน้าโจรระดับขั้นหยวนเทียนไม่เป็นภัยคุกคามอีกต่อไป
แล้วพวกโจรธรรมดาที่เหลือจะมีอะไรน่ากลัวเล่า?
หลินฟ่านไม่สนใจความคิดของใคร เขากระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง ร่างพุ่งเข้าหาอูซาราวกับลูกธนู เพียงพริบตาก็ประชิดตัว
ในเวลาเดียวกัน มือของหลินฟ่านก็เปลี่ยนกระบวนท่าอย่างรวดเร็ว ผสานอินอันซับซ้อน ฝ่ามือประทับสีแดงเพลิงขนาดใหญ่ฟาดลงมาใส่อูซา!
มันคือรูปแบบที่สองของตราประทับเบญจธาตุ ตราประทับอัคคีโชติช่วง!
สีหน้าของอูซาเปลี่ยนไปอย่างมหันต์เมื่อเห็นดังนั้น ต่อให้ตอนนี้เขาอยากจะหลบก็สายเกินไปเสียแล้ว
"หัตถ์ฉีกวายุ!"
เขาคำรามลั่น รวบรวมพลังหยวนทั้งหมดในร่างกายไปไว้ที่ฝ่ามือซ้ายที่ยังสมบูรณ์ แล้วซัดออกไปต้านรับฝ่ามือสีแดงเพลิงนั้นอย่างสุดกำลัง!
ชั่วพริบตา ราวกับอากาศถูกฉีกกระชากเป็นสองส่วน เสียงหวีดหวิวแหลมคมดังระงมจนแก้วหูของผู้คนรอบข้างปวดแปลบ!
ทว่าการโจมตีที่ดูเหมือนจะทรงพลังนี้ เมื่อปะทะเข้ากับตราประทับอัคคีโชติช่วงของหลินฟ่าน กลับแตกสลายไปในทันที!
"ตูม!"
เสียงระเบิดกึกก้องดังสนั่นไปทั่วทั้งเรือน
ร่างของอูซากระเด็นลอยละลิ่วตกลงกระแทกพื้นอย่างแรงราวกับสุนัขตาย
ยิ่งไปกว่านั้น เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นที่ฝ่ามือซ้ายของอูซา และลุกลามขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เผาผลาญแขน หัวไหล่ และลามไปทั่วทั้งร่างของเขา!
"อ๊าก..."
อูซากลายเป็นมนุษย์เพลิงในชั่วพริบตา เขากรีดร้องอย่างโหยหวน ดิ้นพล่านไปมาพยายามจะดับไฟบนตัว
น่าเสียดายที่การกระทำทั้งหมดล้วนเปล่าประโยชน์
เพราะเปลวเพลิงที่เกิดจากตราประทับอัคคีโชติช่วงนั้น จะดับได้ก็ต่อเมื่อผู้ที่มีระดับพลังสูงกว่าหลินฟ่านใช้พลังหยวนดับมัน
หรือไม่ก็ต้องตัดส่วนที่ถูกเผาทิ้งทันที
ผู้ที่มีระดับพลังไม่สูงไปกว่าหลินฟ่านย่อมไม่มีทางต้านทานตราประทับอัคคีโชติช่วงของเขาได้!
อูซาย่อมไม่รู้ความจริงข้อนี้ เขาทำได้เพียงกลิ้งเกลือกไปมาอย่างบ้าคลั่ง หวังจะดับไฟบนตัว
ทว่าการดิ้นรนของอูซากลับทำให้โจรค่ายมังกรทมิฬคนอื่นๆ ติดไฟไปด้วย!
สถานการณ์กลับกลายเป็นความโกลาหลวุ่นวายในทันที!
เมื่อเห็นภาพนี้ หลินฟ่านก็ไม่รีบเข้าไปซ้ำเติมเพื่อปลิดชีพขุนพล เขาหันไปมองสถานการณ์ของหลินต้งแทน
หลินต้งในตอนนี้อยู่ขั้นหยวนเทียนระยะแรก ส่วนคู่ต่อสู้คือเหยียนคั่วซึ่งอยู่ขั้นหยวนเทียนระยะกลาง
แม้ระดับพลังจะต่างกันเล็กน้อย แต่หลินต้งก็ยังต่อสู้รับมือเหยียนคั่วได้อย่างสูสี
แม้จะดูยากลำบากอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เพลี่ยงพล้ำ
หลินฟ่านเชื่อว่าหากทั้งสองสู้กันต่อไป ผู้ชนะในท้ายที่สุดย่อมต้องเป็นหลินต้ง
สำหรับบุตรแห่งโชคชะตาแล้ว การต่อสู้ข้ามระดับขั้นย่อยแค่นี้ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย!
ทว่าหลินเซี่ยวผู้รักลูกดั่งแก้วตาดวงใจ ย่อมไม่ปล่อยให้หลินต้งเสี่ยงอันตรายต่อ พวกโจรที่รุมล้อมหลินเซี่ยวเมื่อครู่ถูกเขากำจัดไปเกือบหมดแล้ว
ประกอบกับความวุ่นวายที่เกิดจากอูซาร่างเพลิง หลินเซี่ยวจึงฝ่าวงล้อมเข้ามาถึงสนามต่อสู้ของหลินต้งและเหยียนคั่วได้อย่างง่ายดาย
"ต้งเอ๋อร์ เจ้ากับฟ่านเอ๋อร์ไปจัดการพวกโจรที่เหลือเถอะ เหยียนคั่วให้พ่อจัดการเอง!"
สิ้นเสียง หลินเซี่ยวก็พุ่งเข้าไปรับมือเหยียนคั่วแทนหลินต้งทันที
หลินต้งพยักหน้ารับ ไม่ฝืนทำเก่ง หันไปเล่นงานโจรค่ายมังกรทมิฬคนอื่นแทน
เดิมทีเหยียนคั่ววางแผนไว้ดิบดี เขาและอูซาจะแยกกันจับตัวหลินต้งและหลินฟ่าน เพื่อใช้ข่มขู่หลินเซี่ยว
แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่าในเวลาเพียงสั้นๆ สถานการณ์จะเลวร้ายลงถึงเพียงนี้!
อูซาถูกหลินฟ่านเผาจนกลายเป็นมนุษย์เพลิง ดูท่าคงไม่รอดแน่ ส่วนตัวเขาเองก็ยังจับตัวหลินต้งไม่ได้
ตระกูลหลินนี่มันแหล่งรวมปีศาจหรืออย่างไร?
ทำไมถึงได้มีอัจฉริยะโผล่ออกมามากมายขนาดนี้?
"ถอย!"
มาถึงขั้นนี้ เหยียนคั่วไม่มีความหวังใดๆ หลงเหลืออีกแล้ว เขาตะโกนสั่งการแล้วหันหลังหนีทันที!
"ตระกูลหลินใช่สถานที่ที่เจ้าจะนึกอยากมาก็มา อยากไปก็ไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นรึ?"
หลินเซี่ยวคำรามด้วยความโกรธ ร่างกายไหววูบตามติดเหยียนคั่วไปในพริบตา พร้อมซัดฝ่ามือเข้าที่กลางหลังของเหยียนคั่ว
สัมผัสได้ถึงอันตรายจากด้านหลัง เหยียนคั่วกัดฟันกรอด คว้าตัวโจรสมุนที่อยู่ใกล้ๆ เหวี่ยงไปรับมือแทน
"ปัง!"
โจรผู้โชคร้ายผู้นั้นถูกแรงฝ่ามืออันทรงพลังของหลินเซี่ยวกระแทกจนร่างแหลกเหลว!
คลื่นพลังจากการปะทะยังส่งผลให้เหยียนคั่วเซถลาไปข้างหน้า
เห็นได้ชัดว่าฝ่ามือแห่งความโทสะของหลินเซี่ยวรุนแรงเพียงใด!
เหยียนคั่วกำลังจะหนีต่อ แต่จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงหอกยาวที่พุ่งแหวกอากาศตรงเข้ามาหาเขาจากด้านหน้า!
เมื่อมองไปตามทิศทางของหอก เหยียนคั่วก็เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มดุจปีศาจของหลินฟ่าน
เขาหลบไม่ทันแล้ว จึงได้แต่เงื้อดาบใหญ่ขึ้นฟันใส่หอกยาวอย่างสุดแรง!
"เคร้ง!"
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น หอกยาวถูกเหยียนคั่วฟันกระเด็นไป
แต่จังหวะนั้นเอง หลินเซี่ยวก็มาถึงตรงหน้าเขาอีกครั้ง
"ตราประทับอัคคีโชติช่วง!"
หลินเซี่ยวคำราม สองมือประสานอินอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือประทับสีแดงเพลิงฟาดลงมาใส่เหยียนคั่ว!
เหยียนคั่วเห็นจุดจบของอูซามาแล้ว เมื่อเห็นหลินเซี่ยวใช้วิชานี้บ้างก็หวาดกลัวจนจับขั้วหัวใจ
เขารีบตวัดดาบใหญ่ฟันเข้าใส่ฝ่ามือเพลิงนั้น
"เคร้ง!"
วินาทีต่อมา เหยียนคั่วสัมผัสได้ถึงแรงปะทะมหาศาล ดาบใหญ่หลุดจากมือปลิวหายไป
ฝ่ามือเพลิงนั้นแทบไม่ได้รับผลกระทบ ยังคงพุ่งเข้าปะทะแขนของเหยียนคั่วอย่างจัง
"ตูม!"
พลังทำลายล้างมหาศาลปะทุขึ้น ร่างของเหยียนคั่วกระเด็นลอยไปกระแทกพื้นเหมือนว่าวสายป่านขาด เปลวเพลิงลุกท่วมแขนและลามไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว!
"อ๊าก..."
ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องโหยหวนอีกสายก็ดังระงมไปทั่วลาน!
หลินเซี่ยวทองดูเหยียนคั่วที่กำลังถูกไฟคลอก พลางส่ายหัวเล็กน้อย เขาหยิบดาบใหญ่ที่ตกอยู่ขึ้นมา แล้วแทงทะลุอกของเหยียนคั่ว
"ขะ... ขอบใจ!"
เหยียนคั่วกล่าวขอบคุณก่อนจะสิ้นใจตาย
ส่วนอูซานั้น ถูกไฟเผาทั้งเป็นจนตายไปก่อนหน้านี้แล้ว!
พวกโจรที่เหลือเมื่อเห็นหัวหน้าทั้งสองตายอย่างอนาถก็คิดจะแตกฮือหนีเอาตัวรอด
ทว่าพวกมันล้วนถูกสกัดและสังหารโดยหลินฟ่าน หลินต้ง และเสี่ยวเหยียนจนหมดสิ้น!
เพียงเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม การต่อสู้ครั้งนี้ก็จบลงด้วยการล่มสลายของกลุ่มโจรค่ายมังกรทมิฬ!
"เยี่ยมไปเลย พวกเราชนะแล้ว!"
บนกำแพงเรือน ศิษย์รุ่นเยาว์ตระกูลหลินและทหารยามที่เหลือต่างโห่ร้องด้วยความยินดี
ท่ามกลางเสียงเชียร์ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลินฟ่านซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางกองซากศพด้วยความตื่นตะลึงและเลื่อมใส!
"กุบกับ กุบกับ!"
ขณะที่หลินเซี่ยวกำลังจะสั่งให้คนเก็บกวาดสนามรบ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าม้าจำนวนมากก็ดังแว่วมาแต่ไกลอีกครั้ง