บทที่ 1134 หน้ามืดตามัว

"ขอบใจนะ!"

"อาจารย์คะ พูดแบบนี้ก็คนอื่นคนไกลกันเกินไปแล้ว! ช่างเรื่องนั้นก่อน รีบเคาะราคาเถอะค่ะ"

มิเวียตอบกลับอย่างมีความสุข

"เพิ่มอีก 1 แสนล้าน!"

เสิ่นชิวชูมือขึ้นแล้วตะโกนราคาออกมาจนหมดหน้าตัก

ชั่วพริบตาเดียว ราคาประมูลของไป๋หลินจาก 7 แสน 2 หมื่นล้านก็พุ่งไปถึง 8 แสน 2 หมื่นล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงินทันที

ไป๋หลินเมื่อเห็นจำนวนเงินที่เสิ่นชิวเสนอเพิ่มเข้ามา เขาก็ถึงกับตกตะลึง ไม่นึกเลยว่าไอ้เด็กแสบอย่างเสิ่นชิวจะทุ่มสุดตัวให้เขาขนาดนี้?

หลงฉิงหันกลับมามองเสิ่นชิวแวบหนึ่ง พลางทำสีหน้าครุ่นคิดบางอย่าง

"สวยงาม! คราวนี้แหละคงจะมั่นคงแล้ว!"

หลงเอ้อร์หัวเราะจนปากแทบฉีก ถ้าพันธมิตรแดงประมูลยีนยาระดับเทพไปได้ ในอนาคตอันใกล้ก็คงจะมีคนบรรลุเป็นยอดฝีมือระดับสูงเกิดขึ้น

นี่ถือเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่งต่ออนาคตของพันธมิตรแดง

"ยอดเยี่ยมจริงๆ! คลื่นลูกใหม่นี่ช่างร้ายกาจกว่าคลื่นลูกเก่าเสียจริง"

หยุนคงประธานสภาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวชมเชยออกมา

ภายในสนามประลองอันกว้างใหญ่ คนของพันธมิตรแดงต่างพากันดีอกดีใจและพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น

"ท่านเสิ่นชิว ช่างทรงพลังเหลือเกิน!"

"สุดยอดไปเลย"

บนที่นั่งโซน A1 ใบหน้าชราของอาวาบิกเคร่งเครียด มือซ้ายกำหมัดแน่นจนกระดูกดังกร๊อบ

เสิ่นชิวตะโกนราคาออกมาครั้งนี้ ทำให้เขาต้องสูญเสียเงินเพิ่มขึ้นอีกอย่างน้อย 1 แสนล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน

ความโกรธแค้นในใจพวยพุ่งราวกับคลื่นในทะเลที่โหมกระหน่ำไม่หยุด

โจวเซิ่งเห็นเสิ่นชิวเพิ่มราคาอีก 1 แสนล้าน รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ จางหายไป ก่อนจะตะโกนราคาขึ้นมาอีกว่า

"เพิ่มอีก 1 แสนล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน!"

ราคาของอาวาบิกพุ่งขึ้นไปถึง 8 แสน 5 หมื่นล้าน ทับราคาของไป๋หลินไปอีกครั้ง

เสิ่นชิวได้ยินราคาเสนอจากโจวเซิ่งรอบนี้แล้วหนังตาถึงกับกระตุก สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ไอ้หมอนี่มันจะรวยเกินไปแล้วหรือเปล่า?

ไป๋หลินโกรธจนแทบจะคลั่ง มือที่วางบนพนักพิงเก้าอี้บีบจนมันแตกร้าว

ไป๋มู่เฉิงหันไปมองทางโจวเซิ่ง ดวงตาของเธอยิ่งเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ

หลงเอ้อร์ถอนหายใจยาวพลางกล่าวว่า

"คราวนี้ลำบากแล้วล่ะ ไอ้โจวเซิ่งคนนี้มันรวยกว่าที่พวกเราคิดเอาไว้เยอะเลย"

"เสียดายจริงๆ"

ฉู่เว่ยและคนอื่นๆ ต่างพากันถอนหายใจออกมาตามๆ กัน

ในตอนนั้น อู๋ตี้หันไปถามเสิ่นชิวว่า

"เพื่อนเอ๋ย นายยังพอจะมีเงินเหลืออีกบ้างไหม?"

เสิ่นชิวมองไปยังมิเวียด้วยความจนใจ มิเวียมีท่าทางแข็งทื่อ ก่อนจะตอบกลับอย่างเขินๆ ว่า

"อาจารย์คะ เงินทั้งหมดหนูให้ท่านไปหมดแล้วค่ะ"

"ไม่เป็นไรจ้ะ"

เสิ่นชิวตอบด้วยรอยยิ้มแห้งๆ เขารู้ดีว่ามิเวียเองก็ทำเต็มที่แล้ว

เวลาผ่านไปวินาทีต่อวินาที ทางฝั่งพันธมิตรแดงไม่มีใครเสนอราคาเพิ่มอีกเลย ปัญญาประดิษฐ์เซลนี่จึงเริ่มนับถอยหลัง

"เริ่มการนับถอยหลังเพื่อยืนยันนะคะ 8 แสน 5 หมื่นล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน ครั้งที่หนึ่ง!"

บนที่นั่งโซน A1 อาวาบิกจ้องมองไปที่เซลนี่เขม็ง ใจของเขาเต้นรัวมาถึงคอหอยแล้ว

ถึงแม้ตอนนี้ชัยชนะจะอยู่ในมือ แต่ถ้ายังไม่จบการประมูล เขาก็คงยังวางใจลงไม่ได้

ในตอนที่ปัญญาประดิษฐ์เซลนี่กำลังจะเอ่ยปากนับต่อ จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น

"เพิ่มอีก 5 หมื่นล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน!"

ราคาประมูลของอาวาบิกบนหน้าจอเสมือนจริงถูกทับทันทีด้วยราคา 8 แสน 7 หมื่นล้านของไป๋หลิน

ในวินาทีนี้ เสิ่นชิว ไป๋หลิน ไป๋มู่เฉิง อาวาบิก โจวเซิ่ง และคนอื่นๆ ต่างพากันตกใจ ทุกคนต่างพากันหันขวับไปมอง

มองเห็นเฮอร์ลูกานำพวกมิซี่หลินเดินเข้ามาในช่องทางเดินระหว่างที่นั่งวีไอพีโซน A1 และ A2

"พวกนี้เป็นใครกัน?"

"ไม่เคยได้ยินชื่อเฮอร์ลูกามาก่อนเลยแฮะ"

"แปลกจริง คนกลุ่มนี้ดูเหมือนจะเป็นคนของพันธมิตรน้ำเงินนะ ทำไมถึงมาช่วยพันธมิตรแดงล่ะ"

คนของพันธมิตรแดงบนที่นั่งโซน A2 ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความสงสัย

ไป๋มู่เฉิงและคนอื่นๆ เองก็ประหลาดใจมากที่เฮอร์ลูกาจากกลุ่มเทียนหลันเข้ามาช่วยเหลือพวกเขา

คนอื่นอาจจะไม่รู้จักเฮอร์ลูกา แต่พวกไป๋มู่เฉิงนั้นรู้จักดี เฮอร์ลูกาแห่งกลุ่มเทียนหลันคนนี้ถือเป็นยอดคนรุ่นหนึ่ง หลังจากเขาแยกตัวออกมาจากกลุ่มเครือบริษัทแฮมเมอร์ เขาก็สร้างเนื้อสร้างตัวจนประสบความสำเร็จอย่างสูง และมีกำลังที่แข็งแกร่งมาก

ในตอนนั้น เฮอร์ลูกาเดินมาที่แถวที่สามของโซน A2 แล้วกล่าวกับเสิ่นชิวด้วยรอยยิ้มว่า

"คุณเสิ่น พวกเราเจอกันอีกแล้วนะครับ"

"ใช่ครับ ท่านเฮอร์ลูกา"

เสิ่นชิวทักทายกลับด้วยรอยยิ้ม

"ตอนอยู่ในภาษาต้นไม้แห่งท้องฟ้า ผมยังไม่มีโอกาสได้ต้อนรับท่านอย่างดี และไม่ได้เตรียมของขวัญอะไรไว้ให้เลย พอผมเห็นคุณเสิ่นมีความสนใจในการประมูลครั้งนี้ ผมเลยอยากจะช่วยสักหน่อย ถือว่าเป็นการแสดงความขอบคุณ ท่านว่าอย่างไร?"

"ตกลงครับ ขอบพระคุณมาก!"

"เกรงใจเกินไปแล้วครับ คนที่ควรขอบคุณจริงๆ คือผมต่างหาก งั้นพวกเราขอตัวไม่รบกวนเวลาคุยของท่านแล้วนะครับ"

เฮอร์ลูกาตอบกลับอย่างสุภาพยิ่ง

"ได้ครับ!"

เสิ่นชิวพยักหน้า

จากนั้นเฮอร์ลูกาก็พามิเวียและคนอื่นๆ เดินไปยังที่นั่งแถวแรกของโซน A1 ซึ่งมีที่นั่งของพวกเขาเตรียมไว้อยู่แล้ว

ไป๋หลินเมื่อเห็นภาพนี้เขาก็เข้าใจทันทีว่า อีกฝ่ายมาเพื่อช่วยเสิ่นชิว สีหน้าของเขายิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก ไอ้เด็กนี่มันช่างมีเรื่องให้เขาประหลาดใจได้ตลอดเวลาจริงๆ

แต่ในขณะที่มีคนดีใจ ย่อมต้องมีคนโกรธแค้น อาวาบิกในตอนนี้ดวงตาเริ่มมีเส้นเลือดฝอยปรากฏออกมา

บีลิสและคนอื่นๆ กล่าวด้วยสีหน้าไม่พอใจว่า

"อาวาบิก น้องชายของนายนี่จะเกินไปแล้วนะ ถึงแม้กลุ่มเทียนหลันจะแยกตัวออกจากกลุ่มแฮมเมอร์ไปแล้ว แต่ในเวลาสำคัญแบบนี้ เขากลับเลือกไปเข้าข้างคนนอกมาสู้กับนาย"

"นั่นสิ ไม่เห็นแก่ความเป็นพี่เป็นน้องเลยสักนิด"

บีคาสแค่นเสียงสมทบ

เมื่ออาวาบิกได้ยินดังนั้น ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามเฮอร์ลูกาว่า

"เฮอร์ลูกา แกคิดจะทำอะไรกันแน่"

เฮอร์ลูกาหันไปมองทางอาวาบิก รอยยิ้มบนใบหน้าพลันหายวับไปทันที แทนที่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและประกาศกร้าวอย่างไม่ไว้หน้าว่า

"อาวาบิก อย่าพูดจาไร้สาระให้เสียเวลาเลย มาตัดสินกันด้วยเงินดีกว่า"

เมื่ออาวาบิกได้ยินคำพูดของเฮอร์ลูกา เขาก็รู้ทันทีว่าไอ้หมอนี่ตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะช่วยเสิ่นชิว

เขาจึงหันไปทางโจวเซิ่ง โจวเซิ่งรับรู้ได้ทันควันและตะโกนราคาออกมาทันที

"ฉันเองก็ขอเพิ่มอีก 5 หมื่นล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน!"

ราคาของไป๋หลินถูกทับไปทันที ราคาของอาวาบิกพุ่งขึ้นไปถึง 9 แสนล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน

"ตามไปอีก 5 หมื่นล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน!!"

เฮอร์ลูกาแค่นเสียงตอบโต้กลับไป ทำให้ราคาของไป๋หลินพุ่งสูงถึง 9 แสน 2 หมื่นล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงิน

เมื่อผู้ชมได้ยินการเสนอราคาเพิ่มของเฮอร์ลูกาและโจวเซิ่ง ต่างก็พากันแตกตื่น ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตกใจว่า

"นี่มันจะไม่ทะลุล้านล้านเลยเหรอ!"

"โอ้พระเจ้าช่วย นี่มันคือการสร้างสถิติในหน้าประวัติศาสตร์ชัดๆ"

"ประมูลไปขนาดนี้จะไม่ขาดทุนย่อยยับเหรอ? ยีนยาระดับเทพนั่นมันมีค่าขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?"

"ขาดทุนกับผีน่ะสิ ยาขวดนั้นมันคือสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ต่างหากล่ะ ฉันเนี่ยแค่ไม่มีเงินนะ ถ้ามีเงินต่อให้เป็นเทวดาหน้าไหนฉันก็ต้องแย่งมาให้ได้"

"อิจฉาจะตายอยู่แล้ว!"

ในตอนนั้น โจวเซิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

"ในเมื่ออยากจะเล่น งั้นฉันก็จะอยู่เป็นเพื่อนให้ถึงที่สุด เพิ่มอีก 1 แสน 5 หมื่นล้าน!"

หน้าจอเสมือนจริงแสดงราคาของอาวาบิกพุ่งทะยานไปถึง 1.1 ล้านล้านสกุลเงินพันธมิตรน้ำเงินทันที

"ซี้ด!"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว"

ทุกคนที่เห็นโจวเซิ่งทุ่มเงินก้อนโตในพริบตา ต่างพากันสูดลมหายใจเข้าลึกจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เสิ่นชิวมองดูราคาประมูลนี้แล้วในใจก็เริ่มหวาดหวั่นเช่นกัน

"นี่มันคือการประมูลจนหน้ามืดตามัวไปแล้ว ไม่สิ ต้องเรียกว่าเป็นการผูกใจเจ็บกันไปแล้วล่ะ"

เบเคอเรนยิ้มอย่างสดใส

เสิ่นชิวไม่อาจโต้แย้งคำพูดของเบเคอเรนได้เลย ถ้าไม่มีพวกเขามาร่วมวงด้วย ยีนยาระดับเทพขวดนี้อาจจะถูกประมูลไปในราคาเพียงสองสามแสนล้านเท่านั้น

แต่ตอนนี้ราคาประมูลทะลุล้านล้านไปแล้ว เงินที่สูญเสียไปมากขนาดนี้เพียงพอจะทำให้ทุกคนเสียสติได้จริงๆ

ในตอนนี้ เฮอร์ลูกาเงียบกริบไปหลังจากถูกโจวเซิ่งทุ่มเงินใส่ เขาไม่นึกเลยว่าฐานะทางการเงินของโจวเซิ่งจะหนาแน่นขนาดนี้

"ท่านพ่อ จะทำยังไงดีคะ?"

มิเวียเริ่มกังวลขึ้นมาแล้ว เพราะตั้งแต่พวกเขาออกจากภาษาต้นไม้แห่งท้องฟ้ามาได้ไม่นาน ในมือก็มีเงินอยู่เท่านี้เอง

"อย่าเพิ่งลน!"

เฮอร์ลูกาหันไปทางอาเรย์เอินจากกลุ่มซิลเวอร์เกลแล้วเอ่ยว่า

"เพื่อนเก่า ให้ฉันยืมเงินหน่อยสิ!"

เมื่ออาเรย์เอินจากกลุ่มซิลเวอร์เกลได้ยินคำพูดของเฮอร์ลูกา ใบหน้าชราของเขาก็แข็งค้างไปทันที

อาวาบิกเองก็นั่งไม่ติดที่เช่นกัน เขาหันมาหาอาเรย์เอินด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและกล่าวว่า

"อาเรย์เอิน นายเองก็ต้องให้ฉันยืมเงินเหมือนกัน"

อาเรย์เอินมีสีหน้าลำบากใจอย่างถึงที่สุด เฮอร์ลูกาคือหุ้นส่วนคนสำคัญของเขา ตามหลักเหตุและผลแล้วเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยปากขอ เขาก็ควรจะให้ยืม

แต่อาวาบิกแห่งกลุ่มแฮมเมอร์ก็ใช่ว่าจะล่วงเกินได้ง่ายๆ และเขาก็ไม่อยากเป็นศัตรูกับอาวาบิก

ถ้าเขาให้เฮอร์ลูกายืมเงินตั้งแต่เริ่มแรกก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่นี่คือช่วงเวลาตัดสินแพ้ชนะที่สำคัญที่สุดอย่างเห็นได้ชัด

เงินในมือของเขาอาจจะกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้สถานการณ์พลิกผันได้เลยทีเดียว

อาเรย์เอินไม่กล้าทำตัวเป็นหัวหมู่ทะลวงฟันในเวลานี้ เขาจึงตอบกลับอย่างลำบากใจว่า

"ต้องขออภัยทั้งสองท่านด้วย ช่วงนี้ในมือผมค่อนข้างตึงตัวจริงๆ คงไม่อาจช่วยเหลือได้"

เมื่อเฮอร์ลูกาได้ยินคำตอบของอาเรย์เอิน เขาก็เข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายตัดสินใจวางตัวเป็นกลาง ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง

อาวาบิกพอใจกับคำตอบของอาเรย์เอินมาก เขาจึงเอ่ยด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลายลงว่า

"ในเมื่ออาเรย์เอินเงินตึงมือ งั้นก็ไม่เป็นไร ไว้มีเวลาว่างพวกเราค่อยมาพบปะพูดคุยกัน บางทีอาจจะมีโครงการที่สามารถร่วมมือกันได้"

"ขอบพระคุณครับ"

อาเรย์เอินตอบกลับอย่างกระอักกระอ่วน

..........