บทที่ 878 รับมือเฉพาะหน้า
บทที่ 878 รับมือเฉพาะหน้า
คำพูดของเถาไช่เพิ่งจบ เสียงพูดคุยในห้องโถงที่เงียบไปชั่วครู่ก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง
ฟึ่บ! ทุกคนต่างลุกขึ้นยืน หันไปมองทางประตู เห็นเสิ่นชิวเดินเข้ามาพร้อมเฉินเย่และคนอื่นๆ
ขณะเสิ่นชิวก้าวเข้าสู่ห้องโถง เห็นผู้คนแน่นขนัดก็ถึงกับตะลึง เขาคิดมาตลอดว่านี่คือมื้ออาหารในครอบครัว มีแขกสักสิบกว่าคนก็นับว่ามากแล้ว
ผลคือในห้องโถงกลับมีคนนั่งอยู่ไม่ต่ำกว่าร้อยคน เสิ่นชิวไม่เคยพบสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน
เขารู้สึกดีใจอย่างที่สุด ที่อย่างน้อยก็ซื้อของติดมือมาด้วย ไม่เช่นนั้นคงน่าอับอายมาก
"เสิ่นชิว? เขามาที่นี่ได้ยังไง?"
หยุนถังและคนอื่นๆ ตกตะลึง
หยุนเจียงและหยุนต้งก็ตกอยู่ในอาการเหลือเชื่อ เพราะสถานะของเสิ่นชิวตอนนี้เปลี่ยนไปจากอดีตอย่างสิ้นเชิง
อย่าดูแคลนว่าเขาเป็นแค่เจ้าหน้าที่นอกบัญชีของ KPI หมอนี่มีอิทธิพลในหมู่ตระกูลใหญ่ทั้งแปดและสภาไม่น้อยเลย
คนธรรมดาอาจจะล้อเลียนเขาบนโลกออนไลน์เพื่อความบันเทิง แต่ในชีวิตจริง ไม่มีใครกล้าละเลยน้ำหน้าเขาแม้แต่น้อย
ขณะเดียวกัน หยุนเซี่ยวซีเห็นเสิ่นชิวเดินเข้ามาก็ดีใจจนสุดจะบรรยาย เธอลุกขึ้นโบกมือให้เสิ่นชิวทันที ส่งสัญญาณให้มาทางนี้
มู่หานและซือเหยาวที่นั่งข้างๆ แม้จะรู้สึกแปลกใจที่เห็นเสิ่นชิว แต่ก็ไม่ถึงกับตกใจนัก
เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นชิวกับหยุนเซี่ยวซีนั้นแนบแน่นยิ่ง
เสิ่นชิวเห็นหยุนเซี่ยวซีในทันที กำลังจะนำเฉินเย่กับคนอื่นๆ เดินเข้าไป
ทันใดนั้น หยุนถังและพวกก็ลุกขึ้นอย่างกระตือรือร้น ตรงเข้ามาต้อนรับ
"คุณเสิ่นชิว ไม่นึกเลยว่าคุณจะมาเยือนบ้านตระกูลหยุนของเรา"
"ท่านเสิ่นชิว งามสง่าจริงๆ ตัวจริงหล่อกว่าที่เห็นในจอเสียอีก"
เสิ่นชิวถึงกับงงกับความกระตือรือร้นของพวกเขา แต่ก็อย่างที่ว่าไว้ คนยิ้มให้ จะไปตบหน้าเขาได้ยังไง
เขาจึงได้แต่ตอบกลับอย่างสุภาพ
"ฮะๆ สวัสดีทุกคนครับ"
ในตอนนั้นเอง เหล่าภรรยาของหยุนถังและคนอื่นก็พากันส่งสัญญาณให้ลูกสาวของตน
ทันใดนั้น บรรดาหญิงสาวในตระกูลหยุนที่ยังไม่ได้แต่งงาน ต่างก็ลุกจากโต๊ะ พากันเข้ามารุมเสิ่นชิว
ล้อกันเล่นหรือเปล่า! ตอนนี้เสิ่นชิวคือเจ้าบ่าวทองคำ ไม่เพียงแค่เครือข่ายคอนเนกชัน ส่วนตัวเขาเองก็แข็งแกร่งจนทุกฝ่ายต้องคิดให้ดี
สาวๆ แต่ละคนต่างเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ทักทายเสิ่นชิวและพยายามสนิทสนม
"คุณเสิ่นชิว สวัสดีค่ะ ไม่นึกว่าจะได้เจอคุณที่นี่"
"คุณเสิ่นชิว ขอฉันขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมคะ?"
"คุณเสิ่นชิว ครั้งที่แล้วต้องขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้นะคะ"
ชั่วพริบตา หยุนถังและพวกต่างหลบทางให้ บรรดาหญิงสาวรายล้อมเสิ่นชิวจนเขารู้สึกปวดหัวไปหมด
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวันหนึ่งที่ตัวเองเป็นที่ต้อนรับถึงเพียงนี้
เฉินเย่กับฉีตงมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ขณะนั้น ฉินหลันที่นั่งอยู่ข้างหยุนเซี่ยวซี เห็นสถานการณ์ดังกล่าวก็เข้าใจทันที พวกนั้นไม่คิดจะปล่อยมือ แต่ต้องการจับเสิ่นชิวไว้
ฉินหลันซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลใหญ่มานาน ชินชากับกลยุทธ์แบบนี้ดี แต่ก็ไม่ประมาท เพราะเล่ห์น้อยๆ ก็ยังใช้ได้ผล
เธอเคยเห็นมาเยอะแล้ว ว่าคนมากมายโดนแย่งตัวเพราะเล่ห์แบบนี้
เธอจึงหันไปบอกหยุนเซี่ยวซีที่ยังตั้งตัวไม่ทันว่า
"เซี่ยวซี ไปต้อนรับเสิ่นชิวเถอะ วุ่นวายแบบนี้ไม่เข้าที"
"ได้"
หยุนเซี่ยวซีเพิ่งตั้งสติ รีบเดินเข้าไปหา แต่พอไปถึงวงนอก ก็แทรกเข้าไปไม่ได้
ร่างเล็กๆ ของเธอถูกกลุ่มพี่สาวผลักออกมา แถมยังไม่กล้าออกแรงมาก
พยายามเข้าไปหลายครั้ง ก็ถูกเบียดออกมาทุกครั้ง
สุดท้ายเธอได้แต่กระโดดขึ้นเรียกเสิ่นชิวเสียงดัง
"เสิ่นชิว!"
ขณะนั้นเสิ่นชิวที่กำลังโดนล้อมจนเวียนหัว เหลือบเห็นหยุนเซี่ยวซีกระโดดขึ้นพอดี จึงรีบตะโกนออกไปเสียงดัง
"ทุกคน ช่วยหลีกทางหน่อย! ผมจะเข้าไปหาเซี่ยวซี"
ตอนนั้นเอง หยุนชิงถือโอกาสตะโกนขึ้นด้วยว่า
"เอะอะอะไรกันให้คนข้างนอกหัวเราะเยาะ? นี่มันมารยาทของตระกูลหยุนเราหรือไง? ทุกคนกลับที่เดี๋ยวนี้!"
เมื่อหยุนชิงแสดงอำนาจ หยุนถังและคนอื่นๆ ก็จำต้องแยกย้ายกลับไปนั่ง
"เฮ้อ!"
ในที่สุดหยุนเซี่ยวซีก็เดินมาถึงหน้าเสิ่นชิว เธอถอนหายใจยาว "ครอบครัวคุณนี่ต้อนรับดีจริงๆ!"
เสิ่นชิวพูดอย่างกระอักกระอ่วน
"ตามฉันมาเถอะ"
หยุนเซี่ยวซีรีบพาเสิ่นชิวไปยังโต๊ะหลัก
ไม่นานพวกเขาก็มาถึงโต๊ะนั้น เซี่ยวซียิ้มแย้มแนะนำว่า
"คุณปู่ พ่อ แม่ นี่คือเสิ่นชิว! หนูเชิญเขามากินข้าวเย็นด้วยค่ะ"
"หล่อจริงๆ"
หยุนชิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เสิ่นชิวเห็นหยุนชิงก็คิดในใจว่า ซวยแล้ว ไม่คิดว่าจะมีคุณปู่อยู่ด้วย งานนี้ยุ่งแน่
ฉีตงกับเฉินเย่ก็มองหน้าเสิ่นชิวอย่างอึดอัด ไม่ต้องเดาเลยก็รู้ว่างานเข้า
แต่เสิ่นชิวก็ยังคงสงบ กล่าวขึ้นว่า
"ขอบคุณครับ เอ่อ...ผมมากระทันหัน ไม่ได้เตรียมของขวัญไว้มาก เลยซื้อของเล็กๆ น้อยๆ มานิดหน่อยครับ"
"มาแค่นี้ก็ดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องถืออะไรมากมาย"
หยุนจิ้งพูดกับเสิ่นชิวอย่างเป็นกันเอง
เสิ่นชิวหันไปมองฉีตง ฉีตงก็ยื่นถุงของขวัญที่ใส่เหล้ามาให้
เสิ่นชิวรับมาพลางแยกถุงเป็นสองส่วน ส่งให้หยุนจิ้งกับหยุนชิงคนละถุง
"ยังไงก็ต้องให้ครับ ผมไม่รู้ว่าคุณพ่อกับคุณปู่ชอบอะไร เลยซื้อเหล้ามาสองขวด หวังว่าจะถูกใจนะครับ"
"ตั้งใจดีมาก"
หยุนจิ้งกับหยุนชิงพยักหน้ารับ
เสิ่นชิวลอบถอนหายใจโล่งอก แล้วจึงรับผ้าไหมจากมือเฉินเย่ ยื่นให้ฉินหลัน
"คุณแม่ครับ อันนี้ให้คุณครับ"
"เกรงใจเกินไปแล้ว มาบ้านตัวเองไม่ต้องถืออะไรมาหรอก"
ฉินหลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ในตอนนั้นเอง คนรอบข้างก็เริ่มกระซิบกันว่า
"เห็นกล่องเหล้ากับผ้าไหมนั่นไหม ฉันเห็นขายอยู่ในห้างเซิ่งเกอ ราคาไม่ถูกเลยนะ"
"อย่างต่ำก็สิบล้านเหรียญพันธมิตรแล้วมั้ง"
"ใจกว้างจริงๆ"
"ไม่แปลกหรอก สำหรับคนอื่นอาจเป็นของขวัญพิเศษ แต่ระดับเสิ่นชิว คงซื้อเล่นๆ ด้วยซ้ำ"
"จริงด้วย"
เสิ่นชิวหันไปทางหยุนเซี่ยวซี ล้วงกล่องออกมาจากกระเป๋า
"เซี่ยวซี อันนี้ให้เธอ"
"หา? ฉันก็มีด้วยเหรอ?"
หยุนเซี่ยวซีตกใจ
"ของขวัญปีใหม่น่ะ ลองเปิดดูสิ ชอบไหม"
เสิ่นชิวยื่นกล่องให้พร้อมรอยยิ้ม
หยุนเซี่ยวซีได้ยินดังนั้นก็เปิดกล่องออก
คนรอบข้างต่างก็ชะโงกหน้าอยากรู้อยากเห็น
ภายในกล่อง ปรากฏโมดูลยีนธาตุไฟระดับเพชร สีแดงเพลิงรูปทรงเพชร
ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง บางคนอุทาน
"ว้าว ไม่ตาฝาดใช่ไหม โมดูลยีนธาตุไฟระดับเพชร!"
"ตายจริง ระดับเพชรเนี่ยนะ ต้องใช้แต้มเท่าไหร่ถึงจะซื้อได้เนี่ย?"
"ซื้อเหรอ? แต้มระดับนั้นต้องมหาศาล!"
"รวยจริงอะไรจริง ให้ของขวัญเป็นโมดูลยีนระดับเพชร แล้วยังเลือกที่เหมาะกับหยุนเซี่ยวซีด้วยนะ"
"อิจฉาตาร้อนเลย!"
..........