บทที่ 830 เติมพลังใจ

ในชั่วพริบตา ลำแสงสีแดงคล้ำขนาดมหึมาหนึ่งสาย และอีกสามสายตัดกันพุ่งเข้าใส่

โครมมมม!

ลำแสงทั้งหมดพุ่งสวนผ่านเสิ่นชิวไป ก่อนจะเกิดการระเบิดครั้งใหญ่

คลื่นระเบิดที่ตามมาซัดกลืนร่างเสิ่นชิวเข้าไปทันที

แต่เพียงวินาทีต่อมา เสิ่นชิวก็พุ่งออกมาจากคลื่นระเบิดอย่างรวดเร็ว

"เกือบไปแล้ว! เสิ่นชิว ดูสิ ตอนนี้เราก็ล่อเจ้าสัตว์ประหลาดออกจากเมืองได้แล้ว นายพอจะเร่งความเร็วอีกหน่อยได้ไหม?"

อันจิยกมือทาบอก สีหน้ายังไม่หายตื่นตกใจ

"นี่ฉันก็เร็วที่สุดแล้ว"

เสิ่นชิวตอบกลับด้วยความตึงเครียด

"หา?! อย่าบอกนะว่าเร็วได้แค่นี้จริงๆ?"

อันจิถึงกับมึนตื้อ ดวงตาเบิกโพลง สีหน้าประหลาดใจสุดขีด

"ไม่ใช่ว่าฉันช้า แต่มันต่างหากที่เร็วเกินไป!"

เสิ่นชิวยังแทบอยากสบถออกมา

"งั้นจะทำยังไงต่อดีล่ะ?"

"ทำไมได้ ก็วิ่งสิวะ!"

"แย่แน่ล่ะ ถ้านายพลาดแค่ครั้งเดียว โดนโจมตีขึ้นมา พวกเราก็จบกันพอดี!"

อันจิตะโกนเสียงหลงด้วยความหวาดกลัว

ในจังหวะนั้นเอง เสียงคำรามดังก้องมาจากท้องฟ้า

เสิ่นชิวหันไปมอง

เห็นเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธหลายลำกับโดรนลาดตระเวนกำลังบินมาทางพวกเขาด้วยความเร็วสูง หนึ่งในนั้นมีทหารพูดผ่านเครื่องสื่อสารว่า

"ท่านเสิ่นชิว พวกเรามารับท่าน!"

"ดีเลย! จะได้นั่งฮ.ซะที!"

อันจิร้องด้วยความดีใจทันที

เสิ่นชิวคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เห็นว่าเป็นความคิดที่ดี การล่อเจ้าสัตว์ประหลาดด้วยเฮลิคอปเตอร์อาจทำให้รับมือได้ง่ายขึ้น จึงโบกมือให้สัญญาณตอบรับ

ทันใดนั้น หนึ่งในเฮลิคอปเตอร์ก็บินลดระดับลงอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงเข้ามาใกล้เสิ่นชิว

เสิ่นชิวเตรียมตัวกระโดดขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น

แต่ในขณะเดียวกัน หางของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส ที่เป็นรูปหัวงู ก็อ้าปากกว้าง!

ซู่

ลำแสงสีแดงคล้ำสายหนึ่งฟาดทะลุออกมา

เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นโดนเข้าเต็มแรง ระเบิดกลางอากาศทันที

เขตที่อยู่อาศัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองอิ๋งลวี่

ฉู่อู๋จี๋และคนอื่นๆ กำลังยืนล้อมหลินอินอยู่ โดยทุกคนต่างจ้องหน้าจอบนแท็บเล็ตที่หลินอินถือไว้ แสดงภาพสดจากเหตุการณ์

พอเห็นเฮลิคอปเตอร์ถูกยิงระเบิด ทุกคนก็พากันตบต้นขาด้วยความเจ็บใจ

"โธ่เว้ย! โดนเข้าแล้ว!"

หลินอินรีบหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมากดคำสั่งถึงเฮลิคอปเตอร์ลำอื่น ๆ ทันที

"จะใช้วิธีไหนก็ได้ แต่ต้องรับตัวเสิ่นชิวมาให้ได้!"

"รับทราบ!"

เสียงตอบรับเคร่งเครียวดังขึ้นจากปลายสาย

ทันใดนั้น เฮลิคอปเตอร์ลำอื่นๆ ก็รีบหันหัวบินตรงไปยังเสิ่นชิวอีกครั้ง

"อย่าเข้ามา! ไม่ได้ผลหรอก! พวกคุณหลบการโจมตีมันไม่พ้นแน่!"

เสิ่นชิวเห็นดังนั้นก็รีบตะโกนผ่านช่องสื่อสารสาธารณะ พร้อมกับเปลี่ยนเส้นทางหลบหนี มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือแทน

นักบินบนเฮลิคอปเตอร์เมื่อเห็นเช่นนั้น จึงรีบรายงานกลับไปยังหลินอิน

"ผู้การ เสิ่นชิวไม่ให้พวกเราเข้าใกล้ ตอนนี้จะเอายังไงต่อดีครับ?"

สีหน้าของหลินอินเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ก่อนจะตัดสินใจพูดออกมา

"ถ้าอย่างนั้นให้พวกคุณบินตามเขาไปจากระยะไกล!"

"ครับ!"

นักบินทุกคนรับคำอย่างพร้อมเพรียง

หลินเวยรีบวิ่งมาหาหลินอิน เขาพูดพร้อมกับหอบหายใจว่า

"ท่านนายพล ทางสภาส่งคำสั่งมา ให้เราส่งภาพถ่ายทอดสดโดยทันที"

"รับทราบ อัปโหลดไปเลย"

หลินอินพยักหน้าตอบ

ขณะเดียวกัน เสิ่นชิวกำลังวิ่งสุดแรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส ก็เปลี่ยนทิศตามไปแบบไม่ลังเล

"เฮ้ๆ นายเปลี่ยนทิศทำไมกันเนี่ย?" อันจิถามด้วยความงุนงง

"ลองดูสิ ว่าจะล่อมันกลับไปที่จุดเกิดปัญหาได้ไหม ไม่อย่างนั้นไม่ว่ามันจะไปที่ไหนก็ล้วนเป็นหายนะ"

เสิ่นชิวอธิบายสั้นๆ ให้ฟัง

"ฟังดูมีเหตุผลแฮะ" อันจิพยักหน้าเหมือนเข้าใจในทันที

ขณะนี้ โดรนลาดตระเวนไร้คนขับที่ติดตามอยู่บนฟ้าก็เริ่มอัปโหลดภาพถ่ายทอดสด พันธมิตรแดงเพื่อลดความตื่นตระหนกในนครที่แปด จึงเปิดภาพให้ชมกันแบบเรียลไทม์ทันที

ชั่วพริบตา ช่องถ่ายทอดสดมีผู้ชมทะลักเข้ามาหลายร้อยล้านคน ภาพในสตรีมสดถึงกับกระตุกกลายเป็นภาพนิ่งเหมือนพรีเซนเทชัน

"ค้างหมดแล้ว!"

"อย่าแห่เข้ามาหมดสิวะ!"

"งั้นนายก็ออกไปสิ!"

"ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ!"

"อย่าทะเลาะกัน! มองกล้องไปที่คนที่ล่อสัตว์ประหลาดนั่นเร็ว!"

"เฮ้ย นั่นมันเสิ่นชิวไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่เลย!"

"สุดยอด! สมกับเป็นลูกผู้ชายจริงๆ!"

"ดูข้างหลังสิ สัตว์ประหลาดตัวนั้น... โอ๊ย! แค่ผ่านจอก็ยังน่ากลัวขนาดนี้เลย!"

"ดูเร็ว มันเริ่มโจมตีแล้ว!"

ในภาพถ่ายทอดสด สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส คำรามด้วยความโกรธแล้วสะสมพลัง ก่อนจะยิงลูกพลังงานสีแดงคล้ำออกไปลูกหนึ่ง

เสิ่นชิวปล่อยสายฟ้าออกจากร่าง เหยียบพื้นด้วยแรงมหาศาล แล้วพุ่งออกไปทันที

ตูม! ลูกพลังงานสีแดงคล้ำระเบิดด้านหลังเสิ่นชิว หน้าจอทั้งจอกลายเป็นสีแดงฉาน

แรงระเบิดนั้นทำเอาคนดูทุกคนกลั้นหายใจด้วยความตื่นตระหนก

"โจมตีรุนแรงขนาดนั้น เสิ่นชิวจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"อย่าพูดจาซวยๆ น่า เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่!"

เมื่อแสงระเบิดจางลง ทุกคนเห็นเสิ่นชิววิ่งหนีอย่างสุดชีวิตต่อไป

ทันใดนั้นผู้ชมต่างส่งเสียงเชียร์กันลั่น

"สู้ๆ!"

แต่แล้วก็มีคนอุทานด้วยความตกใจ

"ดูข้างหน้าเร็ว!"

กล้องจับภาพคลื่นสัตว์ประหลาดเบื้องหน้า มีทั้งสัตว์ลิ้นดำ มนุษย์ซากศพ และมนุษย์หนูจำนวนมากกำลังเคลื่อนตัวไปข้างหน้า

เสิ่นชิวไม่แม้แต่จะเปลี่ยนทิศ เขาวิ่งตรงดิ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์ประหลาดนั้นทันที

"อย่าไปทางนั้นสิ ข้างหน้ามีสัตว์ประหลาดนะ!"

"จริงด้วย แบบนี้ก็ถ่วงตัวเองชัดๆ!"

เสิ่นชิวพุ่งเข้าปะทะกับสัตว์ประหลาดเต็มแรง ฝูงสัตว์ประหลาดโถมเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง

เขาพยายามหลบให้ได้มากที่สุด วิ่งผ่านด้านข้างของพวกมัน และถ้าหลบไม่ได้

เขาก็ใช้ดาบหุบเหวนรัตติกาลฟันฉับแยกศัตรูเป็นสองท่อน

แม้สัตว์ประหลาดเหล่านั้นจะไม่สามารถสร้างอันตรายแก่เขาได้มากนัก แต่ก็ยังสามารถชะลอความเร็วของเขาไปได้บ้าง

ความเร็วของเสิ่นชิวลดลงเล็กน้อยในทันที

สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส จึงไล่ตามมาได้ทัน มันเหยียบสัตว์ประหลาดที่ขวางทางจนแหลกละเอียดราวกับไม่มีตัวตน

ทันใดนั้น มันฉวยโอกาสนี้ แสงสีแดงคล้ำสว่างวาบไปทั่วทั้งตัว ก่อนจะอ้าปากสะสมพลังทำลายล้าง

อันจิตะโกนขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก "เสิ่นชิว มันจะยิงแล้ว วิ่งเร็วเข้า!"

เสิ่นชิวเห็นภาพจากสายตาที่แชร์โดยอันจิ หัวใจกระตุกวูบ

"ขยายพลัง · วิ่งสายฟ้า!"

เสิ่นชิวเปิดใช้งานเกราะเวทกลอะตอมทันที ร่างกายกลายเป็นสายฟ้า พุ่งออกไปในพริบตา

ซ่า! ลำแสงพลังทำลายพุ่งผ่านไปในชั่วพริบตา

ตูม! ลูกพลังสีแดงคล้ำระเบิดดั่งดวงอาทิตย์แดง กลืนกินฝูงสัตว์ประหลาดทั้งฝูง

โดรนลาดตระเวนบนฟ้าจับภาพได้ว่า เสิ่นชิวร่างปลิวเป็นเส้นโค้งเพราะแรงระเบิด ก่อนจะตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง

ผู้ชมต่างตกใจสุดขีด แต่แล้วเสิ่นชิวก็ลุกขึ้นมาได้อย่างทุลักทุเล จากนั้นก็กลายเป็นสายฟ้าพุ่งหนีไปอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้ เขาเปลี่ยนเส้นทางจากตะวันตกเฉียงเหนือไปทางตะวันตกแทน

เขาแม้จะอยากล่อ ฮามีรุส กลับไปยังจุดเกิด แต่เมื่อเห็นว่าเป็นไปไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจละทิ้งแผนการนั้นอย่างเด็ดขาด...

...........