บทที่ 822 แปลกประหลาด

แม้รูปร่างของหวังฮ่าวจะเล็กกว่าสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสอยู่เล็กน้อย แต่ก็ยังพอเทียบกันได้

การพุ่งเข้าโจมตีของเขาทำให้ฝ่ายตรงข้ามหันมาสนใจทันที

สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสคำรามลั่น แล้วพุ่งใส่หวังฮ่าว

"หมัดหินยักษ์!"

หวังฮ่าวตะโกนลั่น ระเบิดพลังทั้งหมดออกมา ชกด้วยหมัดที่ทรงพลังใส่ศีรษะของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส

แต่เจ้าสัตว์ร้ายตัวนั้นกลับไม่แม้แต่จะหลบเลี่ยง

ปัง! หมัดของหวังฮ่าวกระแทกเข้าที่ใบหน้าของมัน แต่ทันทีที่กระแทกลงไป เขากลับรู้สึกราวกับใช้หมัดเนื้อเปล่าทุบเหล็กกล้า หมัดที่สร้างจากหินยักษ์ถึงกับแตกร้าว ในขณะที่ใบหน้าของสัตว์ประหลาดโลหะยังคงไร้รอยขีดข่วน

"แย่แล้ว!"

ความเย็นยะเยือกแล่นเข้าสู่ใจหวังฮ่าวทันที ดวงตาของร่างยักษ์ที่เขากลายร่างเป็นก็ดับวูบลง

ในวินาทีนั้น สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสสะบัดกรงเล็บโลหะฟาดทะลุร่างของเขาอย่างไร้ความปรานี ร่างอันมหึมาก็สลายไปในพริบตา

เมื่อเห็นเหตุการณ์นั้น เสิ่นชิวและพรรคพวกต่างใจหายวาบ ทว่าไม่มีใครถอยหนี เพราะในการต่อสู้เป็นทีม สิ่งต้องห้ามที่สุดคือการแตกแถว การหลบหนีอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เพื่อนร่วมทีมต้องตาย

ฉู่อู๋จี๋ที่อยู่ใกล้ที่สุดประกบมือแน่นอย่างเคร่งขรึม

"ทักษะ โซ่สังหารมรณะ!"

แกร๊ก! เศษซากโลหะรอบข้างถูกหลอมรวมกลายเป็นโซ่เหล็กจำนวนมากที่มีหนามแหลมพุ่งเข้ารัดร่างของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสจากทุกทิศทาง

จางเฉินอวิ๋นไม่กล้าเข้าโจมตีระยะประชิด เขาจึงใช้พลังจากด้านข้าง แสงสีเขียวอบอวลรอบตัว เขารวบรวมลมหายใจแห่งสายลม สร้างเป็นพายุหมุนขนาดใหญ่ ก่อนจะตะโกนออกมา

"ทักษะ พายุวันสิ้นโลก!"

ขณะเดียวกัน ชุ่ยมู่เฉิงก็ร่ายมายาจากระยะไกล

"ภาพลวงตาหลอกล่อ!"

หลินเหยียนอี่สะสมเปลวเพลิงสีเขียวสดไว้ในมือ ก่อนจะขว้างลูกไฟอันร้อนแรงใส่เป้าหมาย

ตูม! การโจมตีหลากหลายรูปแบบถาโถมเข้าใส่เป้าหมายทันที

เมื่อหมอกควันจางลง สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสยังคงยืนตระหง่านอยู่

โซ่เหล็กที่พันตัวมันไว้กลับซึมเข้าไปในร่างมันแทน

"พลังของเรา..."

ฉู่อู๋จี๋เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ

"พวกนายถอย! ปล่อยให้ฉันจัดการเอง!"

เสิ่นชิวตะโกนเสียงดังใส่เพื่อนร่วมทีม

พวกเขาทั้งหมดถอยออกมาทันที และหันไปจับจ้องเสิ่นชิวอย่างมีความหวัง

ร่างของเสิ่นชิวพุ่งเข้าหาจากทางด้านซ้าย พลังกระแสสายฟ้าสีม่วงพล่านไหลทั่วร่าง เขาส่งพลังฟาดเข้าไปในหุบเหวนรัตติกาล ดาบในมือสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พร้อมปลดปล่อยสายฟ้าที่ม้วนตัวเป็นมังกร

ในจังหวะที่เขาใกล้ถึงตัวศัตรู เสิ่นชิวกระแทกเท้า พุ่งขึ้นกลางอากาศ ดาบในมือแปรเปลี่ยนเป็นมังกรสายฟ้าพิโรธ ฟาดฟันลงมา

"มังกรสายฟ้าคำราม!"

แกร๊ก! คมดาบฟาดเข้าที่ใบหน้าซีกซ้ายของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส

ตูม! แรงระเบิดมหาศาลระเบิดออก พร้อมกับสายฟ้าแตกซ่านไปทั่ว

ศีรษะของสัตว์ประหลาดถูกฟาดจนเบนไปทางขวา ราวกับโดนตบหน้าเข้าให้ แต่ร่างของมันกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย

เสิ่นชิวร่อนลงพื้น ก่อนจะเงยหน้ามอง

สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสหันหน้ากลับมา สายตาสีแดงฉานจับจ้องมาที่เขา ทั้งสองประสานสายตากันในความเงียบ

เสิ่นชิวกระพริบตา เมื่อเห็นว่ามันไม่เป็นอะไร สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นหวาดหวั่นทันที

"ไม่กระทบเลยเหรอ...?"

ความจริงแล้ว การโจมตีของเขาได้ผล เพียงแต่สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุสรู้สึกเจ็บจริง มันจึงกู่ร้องด้วยเสียงดังกึกก้อง

จากนั้นมันสะบัดกรงเล็บใส่เสิ่นชิวอย่างเกรี้ยวกราด

เสิ่นชิวกระโดดหลบ เงื้อมกรงเล็บเฉียดร่างไปฉิวเฉียด

ขณะเดียวกัน หางโลหะสามเส้นที่มีหัวเป็นงูซึ่งยืดยาวอยู่ด้านหลังของมันก็พุ่งเข้าใส่เสิ่นชิวอย่างรวดเร็ว

"แม่งเอ๊ย! หนีเร็วเข้า!"

อันจิตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

เสิ่นชิวเปิดใช้ "วายุสายฟ้าพันเงา" ทันที พุ่งตัวหนีออกไปอย่างรวดเร็ว

ผัวะ~

บรรดาหัวงูและหางงูกัดพลาดไปทั้งหมด

แต่สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์โลหะ ฮามีรุส ไม่คิดจะปล่อยเสิ่นชิว มันพุ่งเข้ามาด้วยความโกรธ

"อันจิ! เธอบอกว่าฉันข่มมันได้ไม่ใช่เหรอ!? ทำไมถึงไม่ได้ผลเลยวะ?!"

เสิ่นชิวโวยวายใส่อันจิอย่างบ้าคลั่ง

"อันจิไม่ได้หลอกนะ! ไอ้นี่มันไม่ใช่โลหะแบบเพียวๆ แต่เป็นซีรีส์เลือดเนื้อโลหะ มันต้องแพ้สายฟ้าแน่ๆ! นายอ่อนเองต่างหาก!"

อันจิตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่ยอมแพ้

"เป็นไปไม่ได้! ค่าคลื่นอะตอมมันเท่าไหร่!?"

"วัดไม่ได้เลย มันแปลกมาก!"

"บ้าชะมัด!"

เสิ่นชิววิ่งหนีสุดชีวิต ใช้แรงจนเหมือนหมดทั้งตัว

ตอนนี้เขาดีใจมากที่ไม่ดึงหยุนเซี่ยวซีหรือเบเคอเรนให้เข้ามาช่วยรุม ไม่อย่างนั้นคงซวยไปหมด

"อย่าพูดมาก! มันจะโจมตีแล้ว!"

อันจิกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

เสิ่นชิวหันกลับไปมอง ตาเบิกโพลง เห็นฮามีรุสอ้าปากกว้าง กำลังรวบรวมพลังอย่างรวดเร็ว

"จบเห่แน่!"

ในวินาทีนั้นเอง สายโซ่ที่สร้างจากลมหอบหนึ่งพุ่งเข้ามา พันรอบเอวของเสิ่นชิวอย่างแม่นยำ แล้วกระชากเขาออกมาอย่างแรง

ซ่า!

ลำแสงทำลายล้างสีแดงเข้มพุ่งผ่านจุดที่เขายืนอยู่ ทำลายอาคารทุกหลังที่ขวางทางจนพังราบ

เสิ่นชิวถูกดึงไปตกอยู่ข้างจางเฉินอวิ๋น

"ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

จางเฉินอวิ๋นถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ไม่เป็นไร"

เสิ่นชิวสูดหายใจลึกหนึ่งครั้ง แล้วตอบ

"งั้นรีบเผ่นเถอะ ไอ้ตัวนั้นกำลังมาอีก!"

จางเฉินอวิ๋นบอก

เสิ่นชิวได้ยินแล้วรู้สึกเสียวสันหลัง รีบวิ่งหนีไปพร้อมกับจางเฉินอวิ๋นทันที

ฮามีรุสพุ่งไล่ตามทั้งสองคนไป

แต่จู่ๆ กระสุนปืนใหญ่และจรวดนับไม่ถ้วนก็พุ่งมาราวกับพายุ พุ่งเข้ากระแทกร่างมันอย่างจัง เกิดเป็นเปลวเพลิงเจิดจ้าเต็มท้องฟ้า

ฮามีรุสชะงัก หยุดไล่เสิ่นชิวกับจางเฉินอวิ๋น

เสิ่นชิวกับจางเฉินอวิ๋นหยุดฝีเท้า หันกลับไปมอง

พวกเขาเห็นหลินอินนำกองกำลังเรด เซนเทนซ์ชุดหนึ่งเข้าล้อม พร้อมด้วยรถถัง

สตอร์มแท็งก์ แมงมุมเหล็กเสริมพลัง และเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธอีกมากมาย

"อย่าเข้ามา! ไอ้ตัวนี้มันมีปัญหา!"

เสิ่นชิวเปิดเครื่องขยายเสียงตะโกนเตือนพวกหลินอิน

แต่มันก็สายไปแล้ว รถถัง สตอร์มแท็งก์และแมงมุมเหล็กเสริมพลังจำนวนมากได้พุ่งเข้าใส่ฮามีรุสเรียบร้อยแล้ว

ตูม! ตูม!

พวกมันยิงใส่ขณะเคลื่อนที่ กระสุนปืนใหญ่กระหน่ำเข้าใส่ร่างของฮามีรุสอย่างต่อเนื่อง...

...........