บทที่ 794 การสกัดกั้น

เฉินเย่ได้ยินคำพูดของเสิ่นชิว สีหน้าที่เปื้อนยิ้มอยู่ก็ชะงักลงทันที

หยุนเซี่ยวซีก็อดกลั้นเสียงหัวเราะ ยกมือปิดปากพลางหัวเราะเบาๆ

"ฮ่าๆ ~"

ทว่าขณะนั้นเอง เบเคอเรนก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยกับเสิ่นชิวว่า

"ไม่ต้องหาเหตุผลเรื่องเก็บคะแนนอะไรทั้งนั้น ถ้าอยากไปเขตที่แปดก็บอกตรงๆ เลย ไม่ว่านายจะตัดสินใจยังไง พวกเราก็จะสนับสนุนนายอยู่ดี"

เสิ่นชิวได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพบว่าที่เบเคอเรนพูดมาก็มีเหตุผล เขาไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลใดๆ เลย

ที่เขาพยายามฝึกฝนจนแข็งแกร่งขึ้นมา ก็เพียงเพื่อให้ตัวเองมีอิสระ อยากทำอะไรก็ทำได้ตามใจปรารถนา

ทันใดนั้น เสิ่นชิวก็เผยรอยยิ้มเจิดจ้า พูดกับเบเคอเรนว่า

"ในที่สุดตลอดหลายปีนี้ แกก็พูดคำที่ฉันอยากฟังออกมาสักที"

"เชอะ"

เบเคอเรนได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาเองก็ไม่คิดว่าตนจะพูดอะไรแบบนั้นออกมา แต่ไม่นานก็เลิกใส่ใจ

เฉินเย่ยิ้มร่าพลางถามขึ้นว่า

"พี่ งั้นเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่? พักนี้ฉันเห็นคนอื่นมุ่งหน้าไปเขตที่แปดกันทุกวัน ฉันก็อยากไปมีส่วนร่วมกับเขาบ้างแล้ว!"

"ไปตอนนี้เลย!"

เสิ่นชิวตัดสินใจทันที

...

เขตการปกครองที่แปด · พื้นที่กลางแนวป้องกันทางตะวันตกเฉียงเหนือ

ที่ราบซึ่งปกคลุมไปด้วยหิมะหนาแน่น ถูกขุดเป็นแนวร่องลึกตัดขวางนับไม่ถ้วน

ทหารจำนวนหนึ่งประจำการอยู่ตามแนวร่องเหล่านั้น ทุกวันจะมีการติดตั้งปืนต่อต้านอากาศยาน ปืนกลหนัก และปืนใหญ่อัตตาจรตามแนวหน้า

เบื้องหน้าร่องเหล่านั้น ยังมีการจัดวางรถถัง สตอร์มแท็งก์ รถถังหนักเมก้าไลอ้อน และยานเกราะหลากหลายชนิด ข้างๆ อาวุธหนักเหล่านี้ จะมีผู้ปลุกพลังของฝ่ายทหารยืนประจำการอยู่ด้วย

พื้นที่กลางของแนวป้องกันนี้ รับผิดชอบโดยกองพล 'เรด เซนเทนซ์' ด้านซ้ายควบคุมโดยกองพลคาเย่ ส่วนด้านขวาอยู่ภายใต้การดูแลของกองพลอีกหกหน่วย เช่น กองพลสิงโตคำราม กองพลเทียนฉิง เป็นต้น

ถัดไปอีกด้าน จะเป็นพื้นที่สนับสนุนของกลุ่มนักรบอิสระ ซึ่งกระจายตัวเป็นหน่วยเล็กๆ จัดตั้งจุดสกัดเฉพาะตน ถึงแม้ไม่อาจเทียบเท่าแนวป้องกันของหน่วยทหารปกติ แต่ข้อได้เปรียบคือความคล่องตัว สามารถถอยทัพได้ทุกเมื่อ

ขณะนั้น หิมะโปรยปรายลงมาบางเบา เกล็ดหิมะตกกระทบลงบนศีรษะของนักรบอิสระทุกคน

สายลมหนาวกรรโชกพัดมาอย่างต่อเนื่อง

ทุกคนต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม

ที่แนวป้องกันหลัก พลโทหลินอินกำลังถือกล้องส่องทางไกลเพ่งมองไปเบื้องหน้า พันโทหญิงเหมียวถงแห่งกองพลคาเย่ยืนอยู่ข้างๆ

บนขอบฟ้าที่ห่างออกไป เสียงคำรามของฝูงสัตว์ประหลาดดังแว่วมาต่อเนื่อง

เมื่อเปรียบเทียบกับคลื่นอสูรแบบดั้งเดิม การจู่โจมของคลื่นอสูรที่เมืองที่แปดนั้นแตกต่างออกไป พวกมันไม่ได้บุกจู่โจมเป็นกลุ่มเดียวทั้งหมด แต่กระจายตัวออกเป็นกลุ่มย่อย

ที่สำคัญคือ แต่ละกลุ่มถูกจัดแยกตามชนิดของสัตว์ประหลาดอย่างชัดเจน

ขณะเดียวกัน ภายในกลุ่มสัตว์ประหลาด หนึ่งในรถถัง สตอร์มแท็งก์เริ่มขยับไปข้างหน้า ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของมันกระพริบถี่ หน้าจอภายในยานแสดงกล่องข้อความเตือนสีแดงต่อเนื่อง

"กำลังเรียกติดต่อ เมืองเซอร์นิก้า!"

"ติดต่อไม่สำเร็จ ไม่มีการตอบกลับ!"

ในเวลานั้นเอง บรรดาแมงมุมหน้ามนุษย์หลายตัวใกล้เข้ามาเล็กน้อย ทำให้ระบบเตือนภัยฉุกเฉินทำงานทันที รถถังสตอร์มแท็งก์หมุนกระบอกปืน แล้วยิงจรวดออกไปทันที

ปัง! ปัง!

จรวดและกระสุนปืนใหญ่ถูกยิงออกไปยังแมงมุมหน้ามนุษย์ และสัตว์ประหลาด

รอบๆ อย่างถี่ยิบ

ตูม! ตูม!

แมงมุมหน้ามนุษย์และซือเหรินบางส่วนถูกระเบิดจนร่างแหลกเหลว

แต่การโจมตีเช่นนี้กลับกระตุ้นสัตว์ประหลาดรอบด้านให้คลุ้มคลั่ง พวกมันกรูกันเข้าใส่รถถังสตอร์มแท็งก์ทันที

แคร่ก!

รถถังสตอร์มแท็งก์ถูกฝูงสัตว์ประหลาดกลืนกิน เกราะหนาถูกฉีกกระชากออก

สุดท้าย ระเบิดตูมสนั่นกลางวงล้อม

ฝูงสัตว์ประหลาดจำนวนหนึ่งถูกแรงระเบิดสลัดกระเด็น บางตัวยังยืนขึ้นมาได้อีก จากนั้นเพียงพริบตา พวกมันหันมามองหน้ากัน แล้วก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพุ่งใส่กันเองอย่างดุเดือด

นอกจากจะฆ่าฟันกันเองแล้ว พวกมันยังไม่ได้จู่โจมเฉพาะจุดใดจุดหนึ่งของเมืองที่แปดเท่านั้น แต่กระจายตัวออกในรูปแบบพัด โจมตีแนวป้องกันทุกจุดที่อยู่ตามแนวเส้นทาง

แนวป้องกันของเขตการปกครองที่แปด จึงถูกบีบบังคับให้ยืดขยายออกไปเป็นแนวยาว

"แจ้งไปข้างล่าง เตรียมพร้อมรับศึก"

หลินอินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

จากการโจมตีระลอกก่อนหน้าเพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ระลอกใหม่ก็ถาโถมเข้ามาอีกแล้ว และขนาดของมัน ใหญ่กว่าครั้งก่อนถึงเท่าตัว

นั่นแสดงให้เห็นว่าสถานการณ์เลวร้ายลงเรื่อยๆ แต่ในตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงรับมือเท่านั้น

"รับทราบ!"

นายทหารสื่อสารข้างกายรีบรับคำทันที

เมื่อคำสั่งถูกส่งออกไป กองกำลังป้องกันทั้งหมดต่างเตรียมพร้อมอย่างตึงเครียด

ไม่นานนัก หิมะที่ปกคลุมอยู่ไกลโพ้นก็พวยพุ่งขึ้น!

ภายใต้ม่านหิมะ ฝูงสัตว์ประหลาดมากมายส่งเสียงคำรามอย่างดุร้าย วิ่งพุ่งตรงเข้ามาเหมือนคลื่นมหาสมุทรถาโถม

ทั่วทั้งสนามรบ ทุกคนกลั้นลมหายใจ รอคำสั่งเปิดฉากโจมตี!

สายตาของเหมียวถงจับจ้องคลื่นสัตว์ประหลาดที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อย่างไม่กะพริบ

สิบกิโลเมตร! เก้ากิโลเมตร! ...

สามกิโลเมตร! 1000 เมตร!

ยิง!!!

ทันใดนั้น ปืนใหญ่และรถยิงจรวดทุกกระบอกก็เปิดฉากพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง

ตูมมม~~~

ฝนกระสุนตกกระหน่ำลงกลางฝูงสัตว์ประหลาด เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วฟ้า เปิดม่านการรบครั้งใหม่ขึ้นอย่างเป็นทางการ

สัตว์ประหลาดนานาชนิดระเบิดร่าง เลือดสาดกระเซ็น ล้มลงครวญคราง

แต่สัตว์ประหลาดที่ตามมา ยังคงตาแดงก่ำ พุ่งเหยียบร่างพวกเดียวกันบุกทะลวงเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง

ระยะห่างลดลงเรื่อยๆ

500 เมตร! 300 เมตร! 100 เมตร!

ยิ่งระยะใกล้ขึ้น จำนวนสัตว์ประหลาดยิ่งเบาบางลง

ทว่าสัตว์ประหลาดที่ฝ่ามาได้ถึงที่สุด มักเป็นพวกระดับสูง เช่น สุนัขนรกเพลิง LV3 จระเข้ซากศพ LV3 หรือแม้กระทั่งแมลงเกราะเลือดบิน LV4 เป็นต้น

เมื่อพวกมันบุกมาถึงระยะห้าสิบเมตร

"พวกเราได้เวลาโชว์แล้ว ฆ่า!"

เหล่าสมาชิก KPI และทหารจากกองทัพต่างพากันพุ่งเข้าใส่ ทำการสังหารกวาดล้างทันที!

"โซ่ฟ้าผ่า!"

"ระเบิดเพลิง!"

เบื้องหน้าสนามรบเกิดการประจันหน้าระหว่างสองฝ่ายขึ้นอย่างดุเดือด

ด้านหลัง เหล่านักข่าวสงครามก็กำลังบันทึกภาพด้วยความตึงเครียด รายงานสถานการณ์ไปพร้อมกัน

"พี่น้องประชาชนทุกท่าน ผมคืออาเค่อ ผู้สื่อข่าวสนามรบจากหนังสือพิมพ์ฟรอนเทียร์ ขณะนี้เรากำลังเห็นการบุกระลอกใหม่ของคลื่นสัตว์ประหลาด ทหารของเรากำลังต่อสู้อย่างสุดกำลัง ทุกท่านจะเห็นว่าคลื่นสัตว์ประหลาดยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ การสกัดกั้นจากภายนอกก็ยิ่งลำบากขึ้นทุกที"

...

พื้นที่ตะวันตกเฉียงเหนือของพันธมิตรแดง

สายตาไล่ไปทั่วที่ราบทะเลทรายอันกว้างใหญ่ มองเห็นฝูงสัตว์ประหลาดมากมายอัดแน่นไปทั่ว ได้แก่

ซือเหริน สัตว์ลิ้นดำ หุ่นยนต์กำจัดขยะ แมงมุมหมาป่า หุ่นยนต์ทานหลาง ยักษ์ ร่างกลายพันธุ์โลหะ แมลงบินลายแดง และอีกมากมาย

จำนวนมหาศาลจนไม่อาจนับได้ ความน่าสะพรึงกลัวของมันทำให้หนังศีรษะชาไปหมด

บริเวณกึ่งกลางคลื่นอสูร

ปรากฏสิ่งมีชีวิตที่มีหัวเป็นมังกรสูงห้าสิบเมตร กรงเล็บกลสองข้างคมกริบ ร่างทั้งร่างหุ้มด้วยเกราะโลหะผสมหนาแน่น ลวดลายสีเทาแปลกประหลาดพาดผ่านไปทั่วลำตัว ตรงคอมีสลักชื่อ "MX197" มันคือเครื่องจักรกลกลายพันธุ์  มังกรกลกลายพันธุ์ คำรามสนั่นฟ้า

ข้างกายมันมี แมงมุมหมาป่ากลายพันธุ์ ด้วงมดใต้พิภพกลายพันธุ์ ยักษ์กลายพันธุ์ ฯลฯ ส่งเสียงคำรามอย่างเดือดดาล

ที่แนวหน้าของพวกมัน มีสัตว์ประหลาดร่างใหญ่สูงหกสิบเมตรชื่อว่า ฮามีรุส สัตว์กินเลือด ยืนตระหง่าน...

..........