บทที่ 702 ความเปลี่ยนแปลงประหลาด

ในตอนนี้ หลินเหยียนอี่ที่เข้าสู่สภาวะที่สี่ พุ่งตรงไปยังแมงป่องหน้ามนุษย์ที่ถูกสกัดเอาไว้แล้ว ตะโกนเสียงหนักแน่นว่า

"ถอยไป!"

กู้หมิงและคนอื่นๆ ถอยออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ขณะนั้นเอง ร่างของหลินเหยียนอี่พลันลุกท่วมด้วยเปลวเพลิงสีเขียว เขายกดาบเพลิงในมือขึ้น รวมพลังทั้งหมดพุ่งแทงไปที่หัวของแมงป่องหน้ามนุษย์เต็มแรง

"อวิชชาแห่งยมโลก!"

แคร่ก! ดาบเพลิงในมือหลินเหยียนอี่เสียบเข้าไปตรงหัวของแมงป่องหน้ามนุษย์โดยตรง

เปลวเพลิงสีเขียวปกคลุมร่างของมันในทันใด ร่างขนาดร้อยเมตรของแมงป่องหน้ามนุษย์ถูกเพลิงสีเขียวลุกไหม้ทั่วทั้งตัว

ทันทีนั้น มันก็กระโจนดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง หลินเหยียนอี่ที่โจมตีสำเร็จถอยกลับออกมาอย่างรวดเร็ว

ทุกสายตาจับจ้องไปที่แมงป่องหน้ามนุษย์ที่กำลังลุกไหม้ มันร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด กลิ้งเกลือกไปมาบนพื้นอย่างทรมาน

มันดูเหมือนพยายามดับเปลวเพลิงสีเขียวที่กำลังเผาผลาญร่างของตน

แต่เพลิงสีเขียวนั้นกลับรุนแรงยิ่งขึ้น ไม่มีท่าทีจะมอดลงเลย

หลังจากดิ้นรนอยู่หลายนาที ในที่สุดร่างของมันก็ค่อยๆ สงบลง และแน่นิ่งไป

เปลวไฟสีเขียวก็เริ่มจางหาย ร่างของแมงป่องหน้ามนุษย์ถูกเผาจนไหม้เกรียมทั้งตัว

ในหอประชุมเซิ่งเหยียน บรรดาสมาชิกสภาพากันลุกขึ้นปรบมือ

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เสียงปรบมือดังลั่นไปทั่ว

พร้อมกันนั้น ภายในห้องถ่ายทอดสด ประชาชนจำนวนมากต่างก็ส่งข้อความแสดงความยินดี

"ชนะแล้ว!"

"หลินเหยียนอี่!!!"

"วีรบุรุษ! วีรบุรุษ!"

ผู้คนมากมายถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความปลื้มปีติ

ในค่ายรบ หลินเหยียนอี่มองภาพเบื้องหน้า เปลวเพลิงบนร่างค่อยๆ มอดลง เขายิ้มบางๆ อย่างโล่งใจ ในที่สุดก็จัดการได้เสียที

อวิ๋นลั่วและคนอื่นๆ ต่างก็โล่งอกเช่นกัน

กู้หมิงที่ขับหุ่นยนต์เสือฟ้า เดินเข้าไปหาแล้วกล่าวขอบคุณ

"หลินเหยียนอี่ ทำได้ดีมาก"

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ"

หลินเหยียนอี่กล่าวพลางยิ้ม

แต่ในขณะนั้นเอง ร่างของแมงป่องหน้ามนุษย์ที่ถูกไฟเผาจนกลายเป็นถ่าน กลับมีเสียงแตกร้าวดังขึ้น

เปลือกนอกของมันแยกออกเป็นรอยร้าวหนึ่ง

หลินเหยียนอี่ได้ยินเสียงนั้นก็มองไปทันที เมื่อเห็นรอยร้าวนั้น ความรู้สึกอันตรายรุนแรงก็ถาโถมเข้ามาในใจ เขาตะโกนเตือนกู้หมิงที่กำลังเดินเข้ามา

"ระวังตัว!"

แต่ก็สายไปแล้ว!

ตูม!

พื้นดินถูกระเบิดทะลุขึ้น ร่างของแมงป่องหน้ามนุษย์พุ่งออกมาจากใต้ดิน อ้าปากกว้างงับหุ่นยนต์ของกู้หมิงทันที!

ส่วนล่างของหุ่นยนต์ถูกกัดแหลกในพริบตา

หากสังเกตให้ดีจะเห็นได้ว่าร่างของมันหดเล็กลงไปเล็กน้อย แต่กลับมีลวดลายสีเขียวเรืองรองปรากฏขึ้นบนตัวมัน

"คุณชายกู้หมิง!"

หุ่นยนต์เสือฟ้าอีกหนึ่งตัวพุ่งเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิต ฟาดดาบยักษ์ลงบนหัวของแมงป่องหน้ามนุษย์อย่างรุนแรง

แคร่ก! แมงป่องหน้ามนุษย์สะดุ้งด้วยความเจ็บปวด คลายขากรรไกรออกจากหุ่นของ

กู้หมิง แล้วหันไปงับหุ่นเสือฟ้าตัวนั้นแทน ลากร่างมันจมหายลงไปใต้ดิน

กู้ฉิงรีบพุ่งเข้ามา คว้าร่างหุ่นของกู้หมิงที่เสียหายแล้วกระชากขึ้นกลางอากาศ

นางตะโกนด้วยความกังวล

"พี่รอง! พี่เป็นอะไรหรือเปล่า!"

"ไม่เป็นไร รีบไปช่วยกู้เล่อ!"

กู้หมิงกล่าวด้วยความโกรธอย่างรุนแรง

แต่ก็สายไปอีกครั้ง เสียงระเบิดอู้อี้ดังมาจากใต้ดิน หากไม่ผิดพลาด กู้เล่อคงระเบิดหุ่นของตนเพื่อสละชีวิตแล้ว

"สารเลวเอ๊ย!"

กู้หมิงชกหมัดหนักลงบนแผงควบคุมอย่างแรง

ในตอนนั้นอวิ๋นลั่วกับคนอื่นๆ ก็มองไปทางหลินเหยียนอี่ด้วยความไม่เข้าใจ

"เหยียนอี่เป็นอะไรไป? ทำไมไอ้สัตว์ประหลาดนั่นถึงยังไม่ตาย?"

หลินเหยียนอี่ยกมือซ้ายขึ้น ก่อลูกไฟสีเขียวอันดุร้ายแล้วขว้างใส่ร่างที่ไหม้เกรียมของแมงป่องหน้ามนุษย์

ตูม! หัวของมันระเบิดออก เผยให้เห็นโพรงกลวงภายใน

"ลอกคราบ!"

หนานเฉินกับพวกต่างตกตะลึง สัตว์ประหลาดตนนี้ถึงกับสามารถลอกคราบได้!

"ทุกคนระวังตัวไว้!"

หลินเหยียนอี่ระดมพลังทั้งร่าง ฝืนเข้าสู่สภาวะเปลวแท้ จากนั้นลอยขึ้นเหนือโพรงใต้ดินแล้วสะบัดมือ

เปลวเพลิงสีเขียวดุจอสรพิษพุ่งเข้าไปในโพรง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล ไม่แน่ใจว่าไม่ได้สัมผัสถูก หรือเพราะเหตุอื่น

หลินเหยียนอี่ขมวดคิ้ว หันไปมองรอบๆ อย่างระแวดระวัง

ทันใดนั้น เบื้องหลังเขาห้าสิบเมตร พื้นดินถูกเจาะทะลุ แมงป่องหน้ามนุษย์โผล่พรวดขึ้นมา อ้าปากกว้างหมายขย้ำหลินเหยียนอี่

"ข้างหลัง! ระวัง!"

อวิ๋นลั่วรีบตะโกนเตือน

"หึ! ตายซะเถอะ!"

หลินเหยียนอี่หันกลับมา ร่างสว่างวาบด้วยเปลวเพลิงสีเขียวที่พลุ่งพล่าน เขาทุ่มพลังทั้งหมดรวมไว้ที่มือซ้าย ฟาดออกไปเป็นมังกรไฟสีเขียวตัวหนึ่งพุ่งใส่แมงป่องหน้ามนุษย์

ตูม!

แต่มันพุ่งทะลุมังกรไฟสีเขียวไปอย่างง่ายดาย

ทว่าเปลวไฟสีเขียวกลับพันร่างของมันไว้ ไม่ยอมมอดไหม้

แต่คราวนี้ มันกลับไม่แสดงอาการทรมานเหมือนครั้งแรกเลย มันเพิกเฉยต่อเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ทั่วร่าง แล้วพุ่งเข้าหาหลินเหยียนอี่อย่างดุร้าย

ใบหน้าของหลินเหยียนอี่แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง คาดไม่ถึงว่าเปลวไฟของเขาจะไร้ผลต่อมันเช่นนี้ หลังลอกคราบ มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาจึงทำได้แค่หลบหลีกอย่างทุลักทุเล

แมงป่องหน้ามนุษย์พลาดเป้า จึงหันไปไล่ตามหลินเหยียนอี่ต่อทันที

"บัดซบ!"

กู้โจวกับคนอื่นรีบกรูเข้าไป ระดมยิงใส่มันอย่างไม่ยั้ง

ตูม! ตูม! ตูม!

ลูกกระสุนและจรวดนับร้อยระเบิดกลางร่างของมัน

แม้จะไม่ได้สร้างบาดแผลร้ายแรง แต่ความเจ็บปวดก็ยังมีอยู่ ทำให้มันมุดหนีหายลงดินไปอีกครั้ง

ทุกคนพลันสูญเสียเป้าหมายอีกครั้ง

"ระวังตัวกันให้ดี!"

หลินเหยียนอี่ตะโกนเตือนทุกคน

ผืนดินสะท้านเบาๆ อย่างต่อเนื่อง

ทุกคนตั้งท่า ระวังภัยรอบด้าน สายตาเคร่งเครียดประหนึ่งจะระเบิดออกทุกเมื่อ

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างลุ้นระทึก บางคนถึงกับไม่กล้าดูต่อ

ทันใดนั้น แมงป่องหน้ามนุษย์พุ่งทะลุพื้นดินออกมาอย่างไม่ให้ตั้งตัว

หุ่นยนต์เสือฟ้าหนึ่งตัวถูกงับร่างเข้าไปเต็มๆ ตัวแผงเกราะยุบย่น ห้องควบคุมบิดเบี้ยว!

"อ๊ากกกกก!" เสียงกรีดร้องสยดสยองดังขึ้น

"บ้าเอ๊ย!"

หลินเหยียนอี่ทะยานเข้าไป ฟาดดาบเพลิงใส่ร่างของมันอย่างแรง ทิ้งรอยแผลไว้หนึ่งรอย

แต่นั่นแทบไม่มีผลใดๆ

เปลวเพลิงสีเขียวของเขา กลับยังไร้ผลต่อมันเช่นเดิม

อวิ๋นลั่วกับพวกรีบเข้ามาช่วยทันที

แมงป่องหน้ามนุษย์สะบัดหางฟาดใส่พวกเขาอย่างแรง

ผลัวะ!

หลินเหยียนอี่กับอวิ๋นลั่วและคนอื่นๆ ถูกฟาดกระเด็น

หลินเหยียนอี่กระอักเลือด เปลวเพลิงที่ห่อหุ้มร่างมอดลง เขาหลุดจากสภาวะขั้นที่สี่ทันที

อวิ๋นลั่วและพวกก็อาการสาหัสไม่แพ้กัน ต่างแน่นิ่งไปชั่วครู่

กร๊อบ!

แมงป่องหน้ามนุษย์งับหุ่นยนต์เสือฟ้าจนพังยับ ดวงตาสีแดงจ้องเขม็งไปยังหลินเหยียนอี่ที่ล้มอยู่ แล้วพุ่งเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง

"หลินเหยียนอี่!"

อวิ๋นลั่วกับพวกแสดงสีหน้าตกใจและหวาดกลัวสุดขีด

หลินเหยียนอี่สัมผัสได้ถึงอันตรายอย่างถึงขีดสุด เขาเงยหน้ามองแมงป่องหน้ามนุษย์ที่พุ่งเข้ามา รู้สึกเหมือนทั้งตัวตกลงไปในบ่อน้ำแข็ง

"จบแล้ว..."

เสียงผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างเปล่งเสียงโอดครวญด้วยความสิ้นหวัง

ในหอประชุมของสภา สมาชิกสภาต่างนิ่งเงียบ...

..........