บทที่ 70 การแก้แค้นของเหลิงหลิง!

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเขาก็เย็นชาอย่างที่สุด

"พี่อูหย่า พวกเราตรวจสอบข่าวมาแล้วค่ะ"

"ดูเหมือนว่าทางรัฐบาลสหพันธ์ไม่ได้ลงมือ"

"แม้แต่พวกของไป๋เจ๋อเองก็กำลังสืบสวนสาเหตุการตาย"

หญิงสาวที่แต่งตัวโดดเด่นคนหนึ่งพูดพลางดูเนื้อหาในโทรศัพท์มือถือไปด้วย

"แล้วใครกัน?"

ชายที่มีชื่อเล่นว่าอูหย่าขมวดคิ้วแน่น

"หาไม่พบค่ะ"

"ไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนลงมือ"

"และตอนนี้คนของสำนักวิญญาณมังกรก็กำลังสืบสวนอยู่เช่นกัน"

หญิงสาวเงยหน้ามองเขา ยักไหล่อย่างจนปัญญา

ชายอีกสามคนที่อยู่ในที่นั้น ตอนนี้สีหน้าก็ดูเคร่งเครียดมาก

เพราะไป๋เจ๋อเป็นสมาชิกขององค์กรพวกเขา

ครั้งนี้ถึงกับมาตายที่นครมังกร และยังหาไม่ได้ว่าใครเป็นคนทำ

ตอนนี้ผู้บริหารระดับสูงขององค์กรโกรธมาก

องค์กรนักฆ่า Blood Fury อันยิ่งใหญ่ของพวกเขา ตอนนี้กลับเหมือนถูกคนอื่นลอบสังหารเสียเอง

นี่มันเท่ากับถูกตบหน้า!

"แต่ว่า พวกของซู่ชางเฟิงสั่งให้ไป๋เจ๋อทำภารกิจฆ่าคนที่ชื่อหลินอะไรสักคน"

"จะเป็นไปได้ไหมว่า เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคนคนนี้?"

ชายคนหนึ่งในที่นั้นพูดอย่างช้าๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้

พอเขาพูดจบ ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงมุมก็เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย

"คุณว่าคนคนนั้นชื่อหลินอะไรนะ?"

ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นถามทันที

น้ำเสียงของเขาดูตื่นเต้น ทำให้คนอื่นๆ ในที่นั้นตกตะลึงไปชั่วขณะ

"เหลิงหลิง ทำไมถึงตื่นเต้นขนาดนั้น?"

อูหย่ามองด้วยสายตาสงสัย

เพราะปกติเหลิงหลิงเป็นคนใจเย็นมาก

แต่ตอนนี้กลับตื่นเต้นขนาดนี้

"ใช่ครับ"

"เขาชื่อหลินเต้า ตามข้อมูลที่เราได้มา เขาเพิ่งเป็นอาจารย์ของสำนักวิญญาณมังกรเมื่อวานนี้"

"แล้วเพราะทำให้แขนทั้งสองข้างของน้องชายซู่ชางเฟิงพิการ จึงเป็นศัตรูกัน"

"หลังจากซู่ชางเฟิงถูกไล่ออกจากสำนักวิญญาณมังกร ก็แค้นใจ จึงจ้างคนของเราให้ฆ่าเขา"

ชายคนนั้นเล่าเรื่องราวทั้งหมด

"เขามาจากนครกวางหย่าใช่ไหม?"

"และเป็นอดีตทหารสหพันธ์?"

เหลิงหลิงสูดหายใจลึก สงบสติอารมณ์แล้วถามช้าๆ

"ใช่ครับ"

ชายคนนั้นพยักหน้า

"เป็นเขาจริงๆ!"

"พี่อูหย่า เรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับเขา"

"ผมขอสมัครเป็นคนฆ่าเขาเอง"

เหลิงหลิงพูดทันที

ตอนนี้ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ราวกับอยากจะลงมือทันที

"ไม่แน่นะ"

อูหย่าเลิกคิ้ว

"คุณมีปัญหาอะไรกับเขาหรือ?"

เขาถามอย่างสงสัย

ไม่เพียงแต่เขา สายตาของคนอื่นๆ ก็จ้องมาที่เหลิงหลิงด้วย

เพราะจากท่าทีที่เหลิงหลิงแสดงออกตอนนี้ ดูเหมือนจะมีอะไรไม่ชอบมาพากล

ราวกับมีความแค้นลึกกับอีกฝ่าย

"เขาอาจจะเป็นหนึ่งในผู้ร่วมฆ่าน้องชายผม ตี๋จวิน"

เหลิงหลิงเริ่มใจเย็นลงเล็กน้อย

ตี๋จวินเป็นน้องชายแท้ๆ ของเขา ก่อนหน้านี้หนีคดีมาและถูกเขาฝากไว้กับจ้าวหู

แต่ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะถูกหน่วยสืบสวนสหพันธ์ตามจนเจอ และถูกฆ่าตาย!

แม้ว่าถนนแถวนั้นจะไม่มีกล้องวงจรปิด แต่เขาตรวจสอบกล้องในพื้นที่อื่น พบว่าในช่วงเวลานั้น มีนักยุทธ์เพียงสองคนที่เดินไปแถวนั้น

คนหนึ่งคือจางเถา อีกคนคือหลินเต้า!

สองคนนี้ถูกบันทึกในรายชื่อที่ต้องฆ่าของเขา

ไม่ว่าหลินเต้าจะมีส่วนร่วมหรือไม่ นักยุทธ์ที่ไปถนนนั้นในวันนั้นต้องตายทั้งหมด

"ผมเคยได้ยินข่าวว่าน้องชายคุณถูกหน่วยสืบสวนจับได้"

อูหย่าพยักหน้าเบาๆ

"สำหรับ Blood Fury พวกเรา แค่มีความเป็นไปได้ก็ลงมือได้"

"ยิ่งไปกว่านั้น เขาอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ควรสอบสวนจากปากเขาให้ได้บ้าง ดูว่าจะได้เบาะแสว่าใครฆ่าสมาชิกองค์กร Blood Fury ของเรา"

พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาก็เย็นชาขึ้นมา

ที่องค์กร Blood Fury ของพวกเขาทำให้คนทั่วโลกหวาดกลัว

ก็เพราะองค์กรของพวกเขาต้องแก้แค้นทุกครั้ง

ใครที่ตายระหว่างปฏิบัติภารกิจ ก็จะมีสมาชิกคนอื่นดำเนินการแก้แค้นต่อเป้าหมายนั้นต่อไป

"แต่ตอนนี้เขาเป็นอาจารย์ของสำนักวิญญาณมังกร อาจจะลงมือยากนะคะ"

หญิงสาวที่แต่งตัวโดดเด่นคนเดิม ตอนนี้ดูข้อมูลที่รวบรวมมาในโทรศัพท์มือถือ แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

แม้ว่าองค์กร Blood Fury จะมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่อีกฝ่ายก็เป็นอาจารย์ของสำนักวิญญาณมังกร การจะลงมือก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

"ผมตรวจสอบแล้ว"

"สำนักวิญญาณมังกรจะมีกิจกรรม 'การแสดงตัวครั้งแรก'"

"ทุกครั้งที่มีอาจารย์ใหม่ หลังจากสามวันจะต้องนำทีมออกไปปราบสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งนอกเมือง"

"เขาต้องออกจากเมืองแน่นอน นั่นจะเป็นโอกาสของพวกเรา"

เหลิงหลิงรีบพูดขึ้น

"ฮ่าๆ"

"เหลิงหลิง ดูเหมือนคุณจะสืบทุกอย่างมาเรียบร้อยแล้ว"

อูหย่าหัวเราะดังลั่น

"ดี งั้นพวกเราก็ไปดูกัน"

"ถ้าสามารถฆ่าคนคนนี้ได้ ก็ถือว่าเป็นการแสดงอำนาจได้"

อูหย่าพูดพลางหรี่ตา

แม้ว่าสำนักวิญญาณมังกรจะเป็นหนึ่งในสำนักใหญ่ แต่พวกเขาไม่กลัวเลย

องค์กร Blood Fury มีชื่อเสียงเสียๆ หายๆ ทั่วโลกอยู่แล้ว การมีสำนักที่เป็นศัตรูเพิ่มขึ้นก็ไม่สนใจ

กลับจะเพิ่มบารมีของพวกเขา!

"ฮึๆ"

"นี่เป็นโอกาสดี ฆ่ามันซะเลย"

ชายร่างใหญ่กำยำอีกคนเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเผยรอยยิ้มบ้าคลั่ง

เขาติดการฆ่า คนที่ตายในมือเขาก็ไม่รู้กี่คนแล้ว

พอคิดว่าจะได้ฆ่าคนอีก ตอนนี้ก็ตื่นเต้นจนร่างกายสั่นเล็กน้อย

"ฆ่าเจ้านั่นก่อน"

"แล้วค่อยตามหาคนของหน่วยสืบสวนสหพันธ์คนนั้น"

"ไม่มีใครหนีรอด"

ตอนนี้ใบหน้าของเหลิงหลิงดูบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว

...

"พี่หลิน"

"ตอนที่พี่ทดสอบพลังหมัดเมื่อกี้ คงตั้งใจใช่ไหม?"

ในเวลาเดียวกัน หลังจากเปลี่ยนบัตรประจำตัวนักยุทธ์ใหม่และรับรางวัลแล้ว จ้าวเจิ้นตงที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะถาม

นึกถึงเมื่อครู่ที่เครื่องทดสอบพลังแสดงผล [19999] เขาก็ยังรู้สึกตกตะลึง

และอีกฝ่ายก็ไม่ได้แสดงความเสียดายเลยที่พลาดการรับรองระดับแปดไปนิดเดียว

กลับรีบไปรับรางวัลทันที

ราวกับตั้งใจควบคุมพลังหมัด เพื่อให้อยู่ในระดับเจ็ดและรับรางวัล

เพราะกิจกรรมครั้งนี้ มีรางวัลให้เฉพาะการรับรองระดับเจ็ด อีกหนึ่งสัปดาห์ถึงจะมีรางวัลสำหรับการรับรองระดับแปด

กิจกรรมแบบนี้ ทางสมาพันธ์ยุทธภพมักจะจัดบ่อยๆ

ถือเป็นสวัสดิการให้กับเหล่านักยุทธ์

"คุณคิดว่า ผมมีพลังแข็งแกร่งถึงขั้นควบคุมพลังหมัดของตัวเองได้หรือ?"

"นี่แค่โชคเท่านั้น"

หลินเต้ายิ้มพูด

ขณะที่สายตาของเขามองไปไกล ข้อความแจ้งเตือนของระบบก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[ภารกิจสำเร็จ]

(จบบท)