บทที่ 44 ศูนย์รับซื้อสมาพันธ์ยุทธภพ!
บทที่ 44 ศูนย์รับซื้อสมาพันธ์ยุทธภพ!
ในขณะที่คิดเช่นนั้น หลินเฟยเทียนก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น
แต่เรื่องนี้เป็นความลับ ในตอนนี้นอกจากตัวเองแล้วห้ามบอกใครทั้งสิ้น!
ในเวลาเดียวกัน หลินเต้าและหวางโหย่วพร้อมคนอื่นๆ ได้ออกจากสถานีรถไฟและนั่งรถมาถึงสำนักงานใหญ่สมาพันธ์ยุทธภพนครหลง!
ยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ สายตากวาดมองไปรอบๆ สามารถเห็นอาคารขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าได้อย่างชัดเจน
อาคารเหล่านี้ดูยิ่งใหญ่อลังการมาก
ภายในลานกว้างด้านหน้า ยังสามารถเห็นนักยุทธ์จำนวนมากที่สวมชุดรบพิเศษหลากหลายแบบ และสะพายอาวุธ กำลังเดินไปมา
"เมืองใหญ่ช่างแตกต่างจริงๆ"
หลินเต้ากวาดตามองไปรอบๆ แล้วอดที่จะเอ่ยด้วยความรู้สึกทึ่งไม่ได้
นักยุทธ์ที่เดินไปมาในตอนนี้ ดูเหมือนจะมีพลังที่แข็งแกร่งทั้งสิ้น
อีกทั้งนักยุทธ์เหล่านี้ยังมีอุปกรณ์ที่ดีเยี่ยม บางคนถืออาวุธพิเศษเดินมุ่งหน้าไปยังศูนย์รับซื้อของสมาพันธ์ยุทธภพ
ศูนย์รับซื้อแห่งนี้รับซื้อสิ่งของต่างๆ ที่ได้มาจากรอยแยกมิติ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธ สมบัติ หรือผลึกสัตว์อสูร
สำหรับซากสัตว์อสูร โดยทั่วไปจะต้องเป็นระดับหกขึ้นไปถึงจะรับซื้อ เพราะซากสัตว์อสูรระดับต่ำมีจำนวนมากเกินไป
และราคารับซื้อที่นี่อาจจะต่ำกว่าสำนักยุทธ์อื่นๆ เล็กน้อย ถือเป็นการกำหนดมาตรฐานราคาขั้นต่ำสำหรับสิ่งของต่างๆ
"นี่คือศูนย์รับซื้อของนครหลง"
"ทุกอย่างสามารถประเมินราคาได้ที่นี่ จะเลือกขายให้สมาพันธ์ยุทธภพหรือจะหาช่องทางขายเองก็ได้"
"โดยทั่วไปถ้าขายให้กับสำนักยุทธ์ที่ต้องการ ราคาจะสูงกว่าเล็กน้อย"
หวางโหย่วพาหลินเต้าเดินมาถึงบริเวณด้านหน้า พลางอธิบาย
พอมาถึงประตูศูนย์รับซื้อ ก็เห็นนักยุทธ์มากมายเดินเข้าออก
บางคนประเมินราคาสมบัติที่บริเวณด้านหน้า และมีคนเข้ามาซื้อขายกันในทันที
ดูคึกคักมาก
"อ้อ เข้าใจแล้ว"
หลินเต้าพยักหน้าเบาๆ
พวกเขารับบัตรคิว แล้วเริ่มต่อแถวรอการประเมิน
"น้องชาย นี่ก็ได้มาจากรอยแยกมิติเหรอ?"
ในตอนนั้น กลุ่มนักยุทธ์ที่เพิ่งเดินออกมาจากด้านใน ก็เห็นค้อนรบในมือของหลินเต้า
"อืม"
หลินเต้าเหลือบมองพวกเขา แล้วตอบสั้นๆ
"ดูไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่นะ"
"ขายให้พวกเราเลยดีไหม พวกเรารับซื้อของจากรอยแยกมิติ"
ชายที่เป็นหัวหน้ายิ้มกว้าง
สายตาของเขาเพียงแค่กวาดมองหลินเต้า ก็เห็นผมสีขาวทั้งศีรษะ
และในผมสีขาวยังมีสีเงินแซม ชัดเจนว่าเป็นอาการของโรคเลือดลมเสื่อม
ดูเหมือนพลังคงไม่เท่าไหร่ ไม่รู้ว่าได้ของดีแบบนี้มาได้อย่างไร
เก็บได้หรือ?
เพราะหลายครั้ง เมื่อเข้าไปในรอยแยกมิติ มักจะเกิดเหตุการณ์พิเศษ
นักยุทธ์ระดับสูงสังหารสัตว์อสูรระดับหัวหน้าแล้วบาดเจ็บจนเสียชีวิต กลับทำให้นักยุทธ์ระดับต่ำได้เปรียบ ได้สมบัติจากข้างใน
บางคนถึงขั้นลอบทำร้ายนักยุทธ์ที่บาดเจ็บ เพื่อแย่งชิงสมบัติ...
"หม่าซวิ่น!"
หวางโหย่วและคนอื่นๆ ที่อยู่อีกด้าน ก็รู้จักชายคนนี้อย่างชัดเจน
"หืม?"
ชายที่ถูกเรียกว่าหม่าซวิ่นเมื่อครู่สายตาจดจ่ออยู่ที่ค้อนรบ จึงไม่ทันสังเกตเห็นหวางโหย่วและคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ด้านข้าง
"หวางโหย่ว?"
"พวกเจ้าสามพี่น้อง ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?"
ชายที่ถูกเรียกว่าหม่าซวิ่น เมื่อเห็นร่างของพวกเขาทั้งสาม สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นหม่นหมองขึ้นมา
"ฮึ"
"คิดจะหลอกคนอีกแล้วหรือ?"
"กล้าทำแบบนี้แม้แต่ในศูนย์รับซื้อของสมาพันธ์ยุทธภพเลยหรือ"
หวางโหย่วหัวเราะเยาะ
ก่อนหน้านี้ พวกเขามีเรื่องกันมาก่อน
"ฮึ"
"อย่าคิดว่าพวกเจ้าเป็นคนของสำนักยุทธ์เทียนซิงแล้วจะยิ่งใหญ่นัก"
ในดวงตาของหม่าซวิ่นเต็มไปด้วยแววดุร้าย
นักยุทธ์ที่อยู่ข้างกายก็มีสายตาเย็นชา ท่าทางเหมือนพร้อมจะปะทะกันทุกเมื่อ
"ยังไง?"
"อยากจะลงมือหรือ?"
หวางโหย่วแค่นเสียงเย็น
ที่นี่คือศูนย์รับซื้อของสมาพันธ์ยุทธภพ เป็นเขตของสมาพันธ์ยุทธภพ ใครกล้าต่อสู้ที่นี่ก็เท่ากับหาความตาย
"ฮึ"
หม่าซวิ่นไม่ตอบคำถามของเขา
"เจ้าลองพิจารณาดูดีๆ"
"อย่าเพิ่งรีบขายไป"
สายตาของเขามองไปที่หลินเต้า แสดงรอยยิ้มที่ไม่จริงใจ
"พวกเราไปกัน"
พูดจบ เขาก็พาคนกลุ่มนั้นจากไป
"ลุงหลิน คนพวกนั้นเป็นกลุ่มนักยุทธ์กลุ่มหนึ่ง"
"ปกติพวกเขาล่าสัตว์อสูรในป่า บางครั้งก็รับภารกิจรอยแยกมิติระดับต่ำ"
"แต่เวลาทำภารกิจด้วยกัน มักจะเป็นคนอื่นตาย แต่คนในกลุ่มนักยุทธ์ของพวกเขายังมีชีวิตอยู่"
"ครั้งก่อน ข้าพบว่าพวกเขาพยายามจะบังคับซื้อบังคับขายสมบัติที่คนอื่นได้มา ข้าทนไม่ได้เลยออกหน้า จึงมีความบาดหมางกัน"
ตอนนี้หวางโหย่วก็อธิบายให้หลินเต้าฟัง
"อ้อ เข้าใจแล้ว"
หลินเต้าพยักหน้าเบาๆ
"พวกคนไม่ดีพวกนี้"
"ได้ยินว่าตอนนี้ยังไปพึ่งพาสำนักยุทธ์ใหญ่แห่งหนึ่ง มีสำนักยุทธ์ใหญ่หนุนหลัง ยิ่งทำอะไรตามใจชอบ"
หวางหลิงหลิงพูดด้วยความไม่พอใจ
"ลุงหลิน ท่านต้องระวังนะ พวกนี้ชอบจ้องนักยุทธ์ที่ทำงานคนเดียว"
เธอพูดต่อ
แต่พอพูดจบ เธอก็นึกขึ้นได้ว่า ด้วยพลังของหลินเต้า ไม่จำเป็นต้องกลัวพวกนั้นเลย
เรื่องเมื่อครู่เป็นเพียงเหตุการณ์เล็กๆ
การต่อแถวค่อนข้างเร็ว ไม่นานก็ถึงคิวเขา
"ค้อนเล่มนี้..."
"ดูเหมือนไม่ใช่ของธรรมดานะ"
ชายวัยกลางคนที่ทำหน้าที่ประเมิน หลังจากรับค้อนรบมา ดวงตาก็เป็นประกายขึ้น
วันนี้เขาประเมินของมามากมาย แต่ส่วนใหญ่เป็นของที่ได้มาจากรอยแยกมิติระดับต่ำ
เพราะสัตว์อสูรระดับหัวหน้าทุกตัว อาจมีสมบัติพิเศษติดตัว แต่ยิ่งระดับต่ำ มูลค่าของสมบัติก็ยิ่งต่ำ
"วัสดุดีมาก"
"ข้าขอลองดู"
ผู้ประเมินลุกขึ้นยืน แล้วเริ่มวาดค้อนรบในพื้นที่กว้างด้านข้าง
นักยุทธ์ระดับห้า?
หลินเต้ามองการเคลื่อนไหวของเขา ในดวงตามีแววประหลาดใจ
ไม่คิดว่าแม้แต่พนักงานในศูนย์รับซื้อของสมาพันธ์ยุทธภพ จะมีพลังถึงระดับห้า
โครม!
ในขณะนั้น พร้อมกับที่พนักงานผู้นั้นถือค้อนฟาดลงพื้น เสียงระเบิดดังสนั่นก็ดังขึ้นทันที
ตอนนี้ดึงดูดสายตาของนักยุทธ์มากมาย
"นั่นอาวุธอะไร?"
"ค้อน! ค้อนเล่มหนึ่ง!"
"ดูเหมือนค้อนเล่มนี้จะไม่ธรรมดานะ เป็นสมบัติที่ได้มาจากรอยแยกมิติระดับสูงหรือ?"
"..."
ตอนนี้หลายคนเริ่มกระซิบกระซาบกัน
"ของดีนี่"
"นับเป็นอาวุธระดับ B+ และยังมีผลระเบิดด้วย"
"ถ้าข้าเดาไม่ผิด น่าจะได้มาจากสัตว์อสูรระดับหัวหน้าขั้นหก ใช่ไหม?"
ไม่นาน ผู้ประเมินก็เดินกลับมา ยิ้มพูดกับหลินเต้า
ตอนนี้ในใจเขาก็มีความประหลาดใจ
เมื่อครู่มองผ่านๆ เขานึกว่าเป็นแค่นักยุทธ์ธรรมดาที่เป็นโรคเลือดลมเสื่อม
แต่พอมองใกล้ๆ อีกฝ่ายมีจิตวิญญาณเต็มเปี่ยม ดูไม่เหมือนนักยุทธ์ธรรมดาเลย!
(จบบท)