บทที่ 33 มิติถ้ำใต้พิภพ!

หลินเต้ายืนอยู่ที่ปากรอยแยกมิติ สัมผัสได้ถึงกระแสพลังที่พวยพุ่งออกมาจากด้านใน

แสงสีน้ำเงินเข้มสาดส่องร่างของเขา

"รอยแยกมิติระดับ C"

หลินเต้ามองภาพตรงหน้า ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีรอยแยกมิติปรากฏขึ้นในพื้นที่นี้

และจากสถานการณ์ตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นรอยแยกมิติระดับ C

อาจจะมีสัตว์อสูรระดับหัวหน้าขั้นที่หกด้วยหรือ

"ลุงหลิน!"

ไม่ไกลออกไป หวางหลิงหลิงและคนอื่นๆ เดินออกมา พวกเขาเห็นหลินเต้ายืนอยู่หน้ารอยแยกมิติ

ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างขึ้น

นี่มันรอยแยกมิติ!

สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอาจจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ!

หากไม่ระวัง อาจถึงแก่ชีวิตได้!

"คุณผู้ชายคนนั้น!"

"ที่นี่อันตรายมาก กรุณาถอยออกไปทันที!"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบนรถไฟรีบตะโกนเตือน

"ผมจะจัดการเอง"

หลินเต้าชำเลืองมองพวกเขา พลางยิ้มบางๆ

"อย่าพูดเล่นน่า!"

"มันอันตรายจริงๆ นะ!"

พวกเขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตะโกนออกมา

ในตอนนั้นเอง หลินเต้าก็กระโดดเข้าไปในรอยแยกมิติทันที!

"บ้าจริงๆ!"

เต่าปาจากสำนักยุทธ์หมอกโลหิตเห็นภาพนั้น ก็ส่ายหน้า

แม้ว่าเขาจะเคยบ้าบิ่นมาก่อน แต่ก็ไม่ถึงขนาดกระโดดเข้าไปในรอยแยกมิติที่น่ากลัวแบบนี้เพื่อไปหาความตาย

"ลุงหลิน..."

หวางชิงชิงและคนอื่นๆ วิ่งเข้ามา เห็นภาพนั้นแล้วก็ถอนหายใจ

เพราะคนที่เพิ่งอยู่ในตู้โดยสารเดียวกัน ดูเหมือนคนสุภาพ แต่กลับกระโดดเข้าไปหาความตายแบบนี้

"ไม่มีเวลาแล้ว!"

"ฉันจะนำทีมจัดการกับสัตว์อสูรระดับหัวหน้า!"

"พวกสัตว์อสูรที่เหลือ พวกคุณจัดการเอง ใครฆ่าได้ก็ได้ผลึกสัตว์อสูรไป!"

"วิชาฝึกฝนแบบใหม่กำลังจะเผยแพร่ ราคาผลึกสัตว์อสูรจะพุ่งสูงขึ้น จะเข้าไปหรือไม่ก็แล้วแต่พวกคุณ!"

เต่าปาตะโกนออกมา

นักยุทธ์รอบๆ เริ่มปรึกษากัน ไม่นานหลายคนก็ตัดสินใจได้แล้ว

"พวกเราจะทำยังไงดี?"

หวางหลิงหลิงมองสถานการณ์ตรงหน้า แล้วหันไปมองพี่ชายพี่สาวของตัวเอง

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้เธอไม่รู้จะทำอย่างไร

"มีนักยุทธ์ขั้นสี่สามคนนำทีม และมีนักยุทธ์ขั้นสามอีกหลายคน น่าจะไหว"

"แถมถ้าไม่เข้าไป คนบนรถไฟก็จะตายเยอะ"

หวางโหย่วคิดครู่หนึ่ง สบตากับหวางชิงชิง แล้วตัดสินใจ

เพราะการเบรกกะทันหัน ทำให้คนธรรมดาหลายคนบาดเจ็บ ตอนนี้จะอพยพก็ไม่ทันแล้ว

ก่อนที่ทีมสนับสนุนจะมาถึง สัตว์อสูรคงออกมาแล้ว!

"เตรียมตัวเข้าไปได้!"

ตอนนี้เต่าปานำคนจำนวนมากเตรียมเข้าไปในรอยแยกมิติ!

...

ในขณะเดียวกัน หลินเต้าเข้ามาในโลกของรอยแยกมิติแล้ว

"ถ้ำใต้ดิน?"

พอเข้ามาข้างใน เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในถ้ำ

รอบๆ ถ้ำมีมอสส์ที่เรืองแสงสีน้ำเงินเข้ม ให้แสงสว่างพอสมควร

รอยแยกมิติแต่ละแห่งจะเชื่อมต่อกับมิติพิเศษขนาดเล็ก

เพียงแค่เอาชนะสัตว์อสูรระดับหัวหน้าที่แข็งแกร่งที่สุดในมิตินี้ได้ รอยแยกมิติก็จะค่อยๆ หายไป

สาเหตุที่รอยแยกมิติปรากฏขึ้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ชัด

เดินต่อไปข้างหน้า ไม่นานเขาก็เห็นทางแยกสามทาง

แต่ละทางไม่รู้ว่านำไปสู่ที่ไหน

ฟู่ๆๆ—

ขณะที่หลินเต้ากวาดตามองรอบๆ ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากทางเมื่อวาน

มาแล้ว!

หลินเต้ารู้สึกได้ถึงบางอย่าง เขาพุ่งเข้าไปทันที!

ในทางเดินด้านใน เห็นสัตว์อสูรตัวใหญ่ที่มีรูปร่างคล้ายหมูป่า

พวกมันมีเขี้ยวที่แหลมคมและใหญ่ ดวงตาเปล่งประกายสีเลือด

"หมูป่าคลั่ง ขั้นสาม"

เขาที่ว่างๆ ก็ดูคู่มือสัตว์อสูรมามาก จึงจำแนกสัตว์อสูรพวกนี้ได้ง่ายๆ

เห็นหลินเต้าพุ่งเข้ามา พวกหมูป่าคลั่งก็ส่งเสียงคำรามต่ำๆ พร้อมกับกระโจนเข้าใส่

ช้า!

ช้าเกินไป!

ภายใต้พรสวรรค์ "ตาเหยี่ยว" แม้จะอยู่ในสภาพแวดล้อมมืดๆ แบบนี้ ทุกอย่างที่เขาเห็นก็ชัดเจนมาก

และในสายตาของเขา ความเร็วของพวกหมูป่าคลั่งช้ามาก!

ตู้ม! ปัง!

ในชั่วพริบตานั้น หลินเต้ากำหมัดแน่น สายฟ้าแลบออกมาจากหมัด

"พอดีเลย ลองกับพวกแกก่อน"

ตอนนี้เขาตื่นเต้นขึ้นมา

ตอนอยู่บ้านไม่กล้าฝึกเต็มที่ แต่มาที่นี่ไม่ต้องกังวลแล้ว

หมัดสายฟ้าทำลายสวรรค์!!

หมัดที่เต็มไปด้วยสายฟ้าแสบตา พุ่งชนกับหัวของหมูป่าคลั่งตัวแรกที่พุ่งเข้ามาอย่างจัง

โครม!

คลื่นพลังอันรุนแรงพร้อมกับพลังสายฟ้า บดขยี้หัวใหญ่ของหมูป่าคลั่งจนแตก

หนึ่งหมัด!

เพียงแค่หนึ่งหมัด!

ตอนนี้เงาดำหลายเงาพุ่งเข้ามาพร้อมกัน

"ฮึๆ"

หลินเต้าหรี่ตา ชักดาบออกมาทันที!

ประกายวาบของดาบสว่างจ้า หมูป่าคลั่งที่พุ่งเข้ามาถูกผ่าครึ่งกลางอากาศ

เลือดพุ่งกระเซ็น

สัตว์อสูรขั้นสามพวกนี้ อ่อนเกินไปสำหรับเขาในตอนนี้

หลังจัดการหมูป่าคลั่งในทางเดินเสร็จ เขาก็ผ่าซากของพวกมัน แล้วหยิบสิ่งที่ดูคล้ายผลึกออกมา

ผลึกสัตว์อสูร

"ผลึกสัตว์อสูรขั้นสามหกอัน"

"ไม่เลวเลย"

ของพวกนี้มีค่าพอสมควร

และตอนนี้วิชาฝึกฝนแบบใหม่กำลังจะออกมา ราคาผลึกสัตว์อสูรก็จะพุ่งสูงขึ้น

หลังจากโยนของพวกนี้เข้ากระเป๋า หลินเต้าก็วิ่งเข้าไปในพื้นที่ด้านในต่อ

ยิ่งวิ่งเข้าไปข้างใน ก็พบว่าสิ่งมีชีวิตข้างในมีระดับสูงขึ้น

"หมูป่าคลั่งเขาเดี่ยว ขั้นสี่"

ดาบในมือหลินเต้าเต็มไปด้วยสายฟ้าฟาด ฆ่าสัตว์อสูรขั้นสี่หลายตัวในพริบตา

ตอนนี้สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น

หมูป่าคลั่งเขาเดี่ยวขั้นสี่พวกนี้ ไม่ใช่สัตว์อสูรระดับหัวหน้าแน่นอน

และฆ่ามาตลอดทาง อ่อนสุดก็ขั้นสาม

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ สัตว์อสูรระดับหัวหน้าต้องอยู่ในขั้นห้าขึ้นไปและมีความเป็นไปได้สูงว่าอาจจะเป็นขั้นหก!

หลังจากหยิบผลึกสัตว์อสูรจากพวกมันออกมา กระเป๋าของเขาก็เริ่มบวมเป่งแล้ว

สายตาของเขามองไปด้านหน้า เห็นแสงไฟริบหรี่อยู่ที่ทางออกของทางเดิน

แสงไฟ?

หลินเต้าเลิกคิ้วขึ้น เดินต่อไปข้างหน้า พบว่าทางเดินในถ้ำมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว

มองเข้าไปข้างใน เป็นพื้นที่กว้างขวางมาก!

พื้นปูด้วยแผ่นหินสีเขียว ตามมุมต่างๆ มีไฟลุกไหม้อยู่

"แก๊กๆๆ"

"มนุษย์กล้าเข้ามาด้วยหรือ"

ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากพื้นที่มืดมิดด้านหน้า

หลินเต้าได้ยินเสียงนั้น ม่านตาหดเล็กลง

สัตว์อสูรที่พูดได้!?

(จบบท)