บทที่ 20 น้องชาย อย่าคุยโวไปหน่อยเลย!

"จางเถา"

หลินเต้ามองดูอีกครั้ง คนที่ปรากฏตรงหน้าเขาก็คือจางเถานั่นเอง

แต่จางเถาวันนี้แตกต่างจากปกติ เขาสวมชุดเครื่องแบบของหน่วยสืบสวนสหพันธ์ ดูสง่าผ่าเผยมาก

"ลุงหลิน เรื่องครั้งที่แล้วจัดการเสร็จหมดแล้ว ต้องขอบคุณท่านจริงๆ"

จางเถามองรอบๆ แล้วลดเสียงลงพูด

ครั้งนี้หลินเต้าจัดการผู้ร้ายที่ถูกประกาศจับระดับ B และยังยกความดีความชอบให้เขา สำหรับเขาแล้วมีค่ามากกว่าเงินรางวัลเสียอีก

"เรื่องเล็กน้อย"

หลินเต้าโบกมือ

"อ้อ ผมมีเรื่องหนึ่ง อาจจะต้องรบกวนคุณหน่อย"

เขาดูเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ พูดต่อ

"ลุงหลินว่ามาเลยครับ"

"ผมอยากจะสมัครขอใช้แคปซูลแช่แข็งของสมาพันธ์ยุทธภพ มันยุ่งยากไหม"

หลินเต้าพูดอย่างจริงจัง

แต่ก่อนไม่มีทางเลือก จำเป็นต้องใช้แคปซูลแช่แข็งของบริษัทเอกชน

แต่ตอนนี้ เขารู้สึกชัดเจนว่าอาจจะไม่ปลอดภัย ควรจะย้ายมาที่สมาพันธ์ยุทธภพดีกว่า

แต่เขาได้ยินมาว่า แคปซูลแช่แข็งของสมาพันธ์ยุทธภพนอกจากค่าใช้จ่ายสูงแล้ว เงื่อนไขการสมัครก็ยุ่งยาก

"ไม่มีปัญหาครับ"

"ผมมีโควต้าสมัครแคปซูลแช่แข็งหนึ่งที่ ผมจะช่วยสมัครให้ท่านเอง"

จางเถาฟังคำพูดของหลินเต้าแล้วรีบตอบทันที

ตอนนี้เขาเต็มใจช่วยหลินเต้าแก้ปัญหาต่างๆ เพราะได้รับความดีความชอบใหญ่มาแบบนี้ เขายังรู้สึกติดค้างอยู่เลย

อีกอย่าง ครั้งนี้ถ้าเป็นเขาลงมือเอง มีโอกาสสูงที่จะถูกตี๋จวินฆ่าตาย

เพราะคนคนนั้นมียาต้องห้ามติดตัว หลังจากกินเข้าไป พลังจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แถมยังไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกด้วย!

"งั้นก็รบกวนด้วย"

"ไม่รบกวนเลย ไม่รบกวนเลยครับ"

จางเถารีบส่ายหัว

"อ้อ ลุงหลิน วันนี้ท่านมาที่นี่..."

"มารับรองระดับนักยุทธ์ใหม่ แล้วก็มาฟังการบรรยาย ได้ยินว่าทหารที่ปลดประจำการมาร่วม จะมีของขวัญด้วยใช่ไหม?"

หลินเต้ายิ้มพูด

"ครับ ครั้งนี้เป็นนักยุทธ์ระดับสูงจากกองทัพสหพันธ์มาบรรยาย ทหารที่ปลดประจำการจะได้รับของขวัญพิเศษ เนื้อหาการบรรยายเกี่ยวกับวิธีฝึกฝนของนักยุทธ์ยุคใหม่ และสถานการณ์รอยแยกมิติระดับ S ครั้งนี้ รวมถึงเรื่องโรคเลือดลมเสื่อม..."

พูดถึงตรงนี้ จางเถาก็หยุดชะงัก

เพราะหลินเต้าตรงหน้า ดูจากสีผมแล้ว น่าจะเป็นโรคเลือดลมเสื่อมถึงขั้นที่ไม่สามารถแก้ไขได้แล้ว แต่พลังของเขายังคงแข็งแกร่งเช่นนี้

ตอนนี้มองใกล้ๆ ยังรู้สึกได้ถึงจิตวิญญาณที่เต็มเปี่ยมของเขา

ช่าง...น่าอัศจรรย์!

"การบรรยายกำลังจะเริ่มแล้ว ลุงหลิน เชิญครับ"

จางเถาเห็นโทรศัพท์มือถือของตัวเองมีสายเข้า ก็รีบรู้ตัว

"ได้ คุณไปธุระก่อนเถอะ ผมหาที่นั่งเองก็พอ"

หลินเต้าพยักหน้าพลางยิ้มพูด

"ครับ ถ้าลุงหลินมีอะไรก็บอกผมได้เลย"

เขามาที่นี่ครั้งนี้ก็ถือว่ามาช่วยดูแลความปลอดภัยด้วย

"อืม"

ไม่นาน หลังจากเดินเข้าไปในห้องประชุม ก็เห็นได้ชัดว่าห้องประชุมขนาดใหญ่นี้มีคนนั่งเต็มแล้ว

หลินเต้ายื่นข้อมูลทหารปลดประจำการของตัวเอง ก็สามารถเข้าไปได้เลย

ส่วนนักยุทธ์ทั่วไป ต้องใช้บัตรที่จองล่วงหน้าถึงจะเข้าได้

"กองทัพสหพันธ์"

หลินเต้าเดินเข้าไปแล้ว มองธงกองทัพสหพันธ์ที่แขวนอยู่บนเวทีใหญ่ ซึ่งมีภาพดาบไขว้กันบนพื้นหลังลายมังกร ดวงตาก็เหม่อลอยไป

ราวกับย้อนกลับไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน

เขาหาที่นั่งแล้วนั่งลง

"น้องชาย คุณก็เป็นทหารปลดประจำการเหมือนกันเหรอ?"

เขาเพิ่งนั่งลง ชายวัยสี่ห้าสิบปีที่นั่งข้างๆ ก็ยิ้มทักทาย

"ใช่"

หลินเต้าพยักหน้าเบาๆ

"โรคเลือดลมเสื่อมของคุณ หนักอยู่นะ!"

"พวกเราก็เลือดลมเสื่อมเหมือนกัน แต่ยังไม่ได้วินิจฉัย เฮ้อ"

คนเหล่านี้ดูเป็นกันเอง ตอนนี้ก็คุยกันต่อ

"แต่ไม่ต้องกังวล การบรรยายครั้งนี้ ดูเหมือนจะมีวิธีใหม่ สอนพวกเราว่าจะรับมือกับโรคเลือดลมเสื่อมยังไง"

"ใช่! ครั้งนี้ที่มา เป็นนักยุทธ์ระดับสูงจากกองทัพสหพันธ์"

"..."

พวกเขาก็คุยกันต่อ

"ท่านตู้ ไอ้แก่นั่นก็เข้ามาด้วย"

ตอนนี้คนจากสำนักซิงเยว่ที่นั่งอีกด้านหนึ่ง ก็เห็นร่างของหลินเต้าที่นั่งอยู่ไม่ไกล

"ฮึ"

"แค่ใช้บัตรทหารปลดประจำการปลอมเข้ามาเท่านั้นแหละ"

สีหน้าของตู้จื่อเถิงเคร่งเครียดลง

รอให้การบรรยายจบ ก็รอดูแกคลานมาขอร้องฉันเถอะ!

คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มอำมหิต

...

ไม่นาน ก็มีคนสวมเครื่องแบบกองทัพสหพันธ์เดินเข้ามาจากด้านข้าง

จางเถาและคนอื่นๆ นำทางอยู่ด้านหน้า

"มาแล้ว!"

ทุกคนมองภาพนี้ สายตาของทุกคนมองไปทางด้านหน้า

ห้องประชุมใหญ่ที่เมื่อกี้ยังอึกทึก พลันเงียบลงในทันที

มองดูใกล้ๆ ก็เห็นชายวัยกลางคนสามคนสวมเครื่องแบบกองทัพสหพันธ์ มีบุคลิกน่าเกรงขาม ยืนอยู่บนเวทีใหญ่

"ทุกท่าน การบรรยายวันนี้กำลังจะเริ่ม ขอต้อนรับสามท่านหัวหน้าหน่วยจากกองพลที่ 108 แห่งกองทัพสหพันธ์!"

พิธีกรที่อยู่ด้านข้างถือไมโครโฟน พูดเสียงดังด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

ปรบมือ ปรบมือ ปรบมือ!

พูดจบ ทุกคนก็ปรบมือ

"สวัสดีทุกท่าน ผมจ้าวเหวินตง"

"ผมซุนอู้ฉาง"

"ผมเจียงโม่ไหล"

ทั้งสามคนแนะนำตัวตามลำดับ

"จ้าวเหวินตง!?"

หลินเต้ามองใบหน้าคุ้นเคย ม่านตาหดเล็กลงทันที

ใช่แล้ว

คนนี้ก็คือจ้าวเหวินตงที่เคยอยู่ในหน่วยของเขาสมัยก่อน!

ในความทรงจำ เด็กหนุ่มจากหน่วยที่ 36 ที่เคยลนลานจนเกาหูเกาหัวเวลามีเรื่อง ตอนนี้กลับเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มั่นคงเช่นนี้

"คุณรู้จักเหรอ?"

"อย่าบอกนะว่าคุณเคยอยู่ใต้บังคับบัญชาเขา?"

พวกผู้ชายที่นั่งข้างหลินเต้ายิ้มถาม

"เคยอยู่หน่วยเดียวกัน"

หลินเต้าพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว

คนพวกนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง

เมื่อกี้พวกเขาแค่ล้อเล่นกับหลินเต้าเท่านั้น ไม่คิดว่าตอนนี้หลินเต้าจะพูดจริงจังว่าเคยอยู่หน่วยเดียวกับจ้าวเหวินตง

"ฮ่าๆๆ!"

"น้องชาย คุณจะทำให้ผมหัวเราะตายแล้ว"

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งอดหัวเราะออกมาไม่ได้

"จ้าวเหวินตงเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในกองทัพสหพันธ์ตอนนี้ อายุยังน้อย แต่พลังของเขาก็ถึงระดับห้าแล้ว!"

"และยังมีประสบการณ์ต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตจากต่างมิติมากมาย เมื่อเร็วๆ นี้ยังร่วมงานรักษาความปลอดภัยรอบๆ รอยแยกมิติระดับ S ด้วย"

"เกี่ยวกับโรคเลือดลมเสื่อม ก็มีการศึกษาในระดับหนึ่ง..."

เขาพูดรายละเอียดออกมาราวกับท่องจำมา

"น้องชาย อย่าคุยโวไปหน่อยเลย"

ชายที่อยู่ข้างๆ ตบไหล่หลินเต้าพลางหัวเราะพูด

(จบบท)