บทที่ 7: ตะขาบอัสนี

บทที่ 7: ตะขาบอัสนี

หลังจากเลือกอาวุธเสร็จแล้ว ถังเสี่ยวโหรวก็พาทั้งคู่มายังโซนขายชุดเกราะ

หวังเล่อเตียนเลือกชุดเกราะที่ดูหล่อเหลาไปหนึ่งชุด ส่วนหลินซิงอวี่นั้นเงินเหลือไม่มากนัก เขาจึงตัดสินใจไม่ซื้อชุดเกราะ

เมื่อเห็นว่าทั้งสองเลือกซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถังเสี่ยวโหรวก็พยักหน้าและพาทั้งคู่ไปชำระเงินที่เคาน์เตอร์

เพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่มีทุนทรัพย์จำกัด จึงมักซื้ออุปกรณ์ได้เพียงชิ้นเดียว และคนส่วนมากก็เลือกที่จะให้ความสำคัญกับอาวุธเป็นอันดับแรก

เว้นแต่ว่า 'อาวุธวิญญาณคู่กาย' จะเป็นประเภทอาวุธอยู่แล้ว พวกเขาถึงจะหันไปซื้อชุดเกราะแทน...

กว่าหลินซิงอวี่และหวังเล่อเตียนจะเดินออกมาจากสมาคมการค้าหว่านติง ท้องฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว

"ได้เวลาแล้ว ไปกินเนื้อย่างกันเถอะ!"

"ฉันส่งข้อความบอกชือเหยา (หวังชือเหยา) ทางกำไลข้อมือเรียบร้อยแล้ว อีกเดี๋ยวเธอก็คงมาถึง"

หวังเล่อเตียนยกข้อมือขึ้นโชว์

หลินซิงอวี่พยักหน้ารับ ทั้งสามคนเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก และได้นัดหมายกันไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะไปฉลองมื้อใหญ่ด้วยกัน

ไม่นานนัก ร่างหนึ่งก็กระโดดโลดเต้นตรงเข้ามา ใบหน้าของเธอยังคงมีร่องรอยเขม่าควันไฟจางๆ ให้เห็น

"พี่ซิงอวี่! ตาเฒ่าเตียน!"

"ทำไมเขาเป็น 'พี่' แล้วฉันเป็น 'ตาเฒ่าเตียน' ล่ะฮะ?"

หวังเล่อเตียนแสดงท่าทีไม่พอใจทันทีที่ได้ยิน

ตามหลักแล้ว เขาแก่กว่าหวังชือเหยาหลายเดือน แต่ยัยเด็กนี่กลับไม่ยอมเรียกเขาว่า 'พี่' สักคำ

"ก็เพราะนายไม่หล่อน่ะสิ!"

โลลิต้าน้อยตอบกลับหน้าตาเฉยราวกับเป็นเรื่องปกติธรรมดา

"นี่เธอไปดัดผมมาเหรอ?"

หวังเล่อเตียนมองผมที่ยุ่งเหยิงและเปื้อนเขม่าของหวังชือเหยา แล้วอดไม่ได้ที่จะเหน็บแนม

"ดัดปู่แกสิ!"

หวังชือเหยาของขึ้นทันที ร่างกายปกคลุมด้วยชุดเกราะจักรกล พ่นควันโขมงพุ่งเข้าใส่หวังเล่อเตียน

"ชือเหยา อย่าบ้าไปหน่อยเลย! ประแจของฉันออกแบบมาเพื่อจัดการกับเครื่องจักรของเธอโดยเฉพาะนะเว้ย!"

หวังเล่อเตียนรีบยกประแจขึ้นมาตั้งรับทันควัน

หลินซิงอวี่ขยับตัวหลบฉากออกมาเงียบๆ พลางเหลือบมองข้อมูลเมล็ดพันธุ์วิญญาณของหวังชือเหยาที่ปรากฏขึ้น

【หุ่นรบนักเชือด】

【ระดับ: A】

【คุณสมบัติ 1: สามารถเปลี่ยนร่างเป็นหุ่นรบหุ้มเกราะครอบคลุมทั่วร่างกาย มีพลังโจมตีและป้องกันที่แข็งแกร่ง】

【คุณสมบัติ 2: การเปลี่ยนรูปแบบ แขนทั้งสองข้างสามารถเปลี่ยนเป็นอาวุธระยะประชิดได้หลากหลายชนิด】

【หมายเหตุ: มักเกิดความร้อนสูงสะสมจนพ่นควันหนาทึบในระหว่างการต่อสู้ จำเป็นต้องระบายความร้อนให้ทันท่วงที】

สมกับเป็นเมล็ดพันธุ์วิญญาณระดับ A ช่วยประหยัดเงินค่าอาวุธและชุดเกราะไปได้โข

หน้าตาบอกนิสัยได้จริงๆ เมล็ดพันธุ์นี้เหมาะกับนิสัยบ้าดีเดือดของหวังชือเหยาเป็นที่สุด

เมื่อหลินซิงอวี่อ่านข้อมูลจบ ศึกย่อมๆ ของทั้งคู่ก็ยุติลงพอดี

ทั้งสองคนยืนจ้องหน้ากันอยู่กลางแอ่งน้ำขัง

หลังจากโดนน้ำฝนสาดใส่ ควันดำบนตัวหวังชือเหยาก็หายไปจนหมด

"ฮ่าๆๆ ใช้น้ำราดได้ผลจริงๆ ด้วย!"

"ตาเฒ่าเตียน นายแน่มาก! คิดวิธีบ้านๆ แบบนี้ออกมาได้ยังไงเนี่ย!"

"เป็นไงล่ะ? บอกแล้วว่าฉันแก้ทางเธอได้ ดับควันได้ในนาทีเดียว!"

...

เมื่อมีหวังเล่อเตียนและหวังชือเหยา สองตัวฮาประจำกลุ่มอยู่ด้วยกัน บรรยากาศก็ครึกครื้นขึ้นมาทันตา

ทั้งคู่คุยโวโอ้อวดใส่กันไปตลอดทาง จนเดินกร่างเข้าไปในร้านเนื้อย่างและเลือกที่นั่งมุมติดหน้าต่าง

เจ้าของร้านเดินยิ้มกว้างเข้ามายื่นเมนูให้

วันนี้กิจการดีเป็นพิเศษ หลังจากพิธีปลุกพลังวิญญาณเสร็จสิ้น ผู้ที่ปลุกพลังสำเร็จจำนวนมากต่างพากันมาฉลองด้วยเนื้อย่าง

วิวัฒนาชนคือลูกค้ากลุ่มหลักของร้านอาหาร เพราะมีแต่พวกเขาเท่านั้นที่กล้ากินดุเดือดขนาดนี้

พลังงานกลายพันธุ์ที่ดูดซับเข้าไป จำเป็นต้องถูกขับออกจากร่างกายด้วยการโคจร 'เคล็ดวิชาชำระกาย'

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา!

ก็แค่เสียเวลาเพิ่มนิดหน่อย

ถ้าแม้แต่ปากท้องยังสนองความอยากไม่ได้ แล้วจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร?

ได้ยินมาว่าทางสหพันธรัฐกำลังโปรโมต 'ยาฟื้นฟูวิญญาณ' ซึ่งจะทำให้ไม่มี 'ผู้ไร้เมล็ดพันธุ์' อีกต่อไป

นั่นหมายความว่าในอนาคตจะมีลูกค้าเพิ่มขึ้นอีก

เมื่อคิดได้ดังนี้ รอยยิ้มของเจ้าของร้านก็ยิ่งกว้างขึ้นไปอีก...

"เฮีย อันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้ ไม่เอา!"

"เนื้อส่วนที่เหลือ จัดมาอย่างละสามที่เลยครับ!"

หวังเล่อเตียนชี้นิ้วสั่งรัวๆ

เขาอยากกินเนื้อมานานแล้ว เมื่อก่อนทำได้แค่ดมกลิ่น

แต่ตอนนี้เขาปลุกพลังสำเร็จแล้ว ในที่สุดก็จะได้กินให้หนำใจเสียที

ต้องกินชดเชยส่วนที่ขาดไปก่อนหน้านี้ให้คุ้ม!

เจ้าของร้านบริการรวดเร็วทันใจ ไม่นานนักจานเนื้อก็ถูกลำเลียงมาเสิร์ฟ

ทั้งสามคนผู้หิวโหยเทเนื้อลงบนตะแกรงย่างทันที

กลิ่นหอมของเนื้อย่างลอยฟุ้งไปทั่ว

หลินซิงอวี่คีบเนื้อย่างชิ้นหนึ่งจุ่มซอสแล้วส่งเข้าปาก

"สุดยอด!"

"ในที่สุดก็ได้กินเนื้อแล้วโว้ย!"

"เฮีย ขอขวดเขียวใหญ่ลังนึง แล้วก็น้ำซ่าแห่งความสุขอีกขวด!"

...

"ตู้ม!!"

ในขณะที่ทั้งสามกำลังเพลิดเพลินกับมื้ออาหาร เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวก็ทำลายความสงบลง

ลูกค้าในร้านต่างเงยหน้ามองหาต้นตอเสียง

"ดูข้างนอกสิ! นั่นมันตัวอะไรน่ะ?"

"ร้านยาสมุนไพรตรงหัวมุมไฟไหม้!"

"นั่นมัน... เถ้าแก่หลี่จอมงกเจ้าของร้านยาไม่ใช่เหรอ? ทำไมไปอยู่ในปากตะขาบได้ล่ะนั่น?"

ในขณะเดียวกัน หลินซิงอวี่ก็มองเห็นเหตุการณ์ภายนอกร้าน

ตะขาบสีเงินขนาดมหึมากำลังไล่ล่าทำร้ายผู้คนในบริเวณนั้น

เขี้ยวคู่ยักษ์ขยับอ้าหุบ เลือดสีแดงฉานไหลนองเต็มพื้น

มันกำลังจับคนกินชัดๆ!

【ตะขาบอัสนี】

【ระดับ: 4 ดาว 3】

【คำอธิบาย: สัตว์อสูรธาตุสายฟ้า สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าโจมตีได้ มีนิสัยดุร้ายโดยกำเนิด】

"หนีเร็ว! นี่มันสัตว์อสูรระดับกลาง ตะขาบอัสนี!"

หนึ่งในลูกค้าจำสัตว์อสูรตัวนี้ได้จึงตะโกนเตือนเสียงดัง

ระดับของสัตว์อสูรก็เหมือนกับมนุษย์ แบ่งออกเป็นระดับ 1 ถึง 9

หนึ่ง สอง และสาม คือระดับต่ำ ส่วนสี่ ห้า และหก คือระดับกลาง...

การที่ตะขาบอัสนีอยู่ในระดับ 4 หมายความว่าวิวัฒนาชนที่มีความแข็งแกร่งระดับนี้ถือว่าเป็นยอดฝีมือในเมืองสตาร์ฟอลเลยทีเดียว

"พี่อวี่ เอาไงดี?" หวังเล่อเตียนถามขึ้น

"อย่าเพิ่งขยับ ดูสถานการณ์ไปก่อน"

ตะขาบตัวนี้มีความเร็วสูงมาก การวิ่งออกไปตอนนี้อันตรายเกินไป

ที่นี่เป็นย่านการค้า มีผู้คนพลุกพล่าน

การปรากฏตัวของตะขาบอัสนีสร้างความแตกตื่นให้กับฝูงชน จนเกิดการวิ่งหนีตายกันอลหม่าน

ยังมีวิวัฒนาชนบางส่วนที่อาศัยความได้เปรียบเรื่องจำนวน พยายามรุมโจมตีตะขาบยักษ์

แต่พวกเขาเป็นเพียงวิวัฒนาชนระดับต่ำ ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้มันได้ ซ้ำยังเป็นการยั่วยุให้มันโกรธจัด

ตะขาบอัสนีที่คลุ้มคลั่งเริ่มไล่สังหารผู้คนรอบข้าง

เขี้ยวขนาดมหึมาของมันงับกลืนผู้คนเข้าไปหลายคนในพริบตา

"เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!"

สายฟ้าฟาดลงมาเป็นระลอก ระเบิดพื้นดินจนเป็นหลุมลึก

ประกายไฟจากการโจมตีลุกลามไปติดอาคารบ้านเรือนรอบข้าง

"น่ากลัวเกินไปแล้ว สู้ไม่ได้เลย!"

"ใครมีสกิลสายควบคุมบ้าง? รีบหยุดการเคลื่อนไหวของมันเร็วเข้า!"

"ไปตามกำลังเสริมมา! เราเอาไม่อยู่แน่!"

"บ้าเอ๊ย! ตะขาบตัวเบ้อเริ่มขนาดนี้เข้ามาในเมืองได้ยังไงกัน?"

ทันใดนั้น เงาสีดำร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา

"วิวัฒนาชนระดับต่ำถอยไปซะ!"

ผู้มาใหม่คือหญิงสาวในชุดรบกระชับสัดส่วน

รูปร่างปราดเปรียว ผมสั้นตัดแต่งทรงเรียบร้อยปลิวไสวตามแรงลม

เธอเหวี่ยงขวานยักษ์เข้าปะทะกับตะขาบอัสนีอย่างจัง

"เคร้ง——"

คมขวานกระทบกับเปลือกแข็งจนเกิดประกายไฟแลบ

"ฮ่าๆ แรงดีใช้ได้นี่!"

"เอาอีก!"

"มองไปทางไหน?"

"ทางนี้ต่างหาก!"

...

หญิงสาวผู้นี้แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ แถมยังมีความเร็วที่น่าทึ่ง

ขนาดตัวที่ใหญ่โตของตะขาบอัสนีกลับกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้มันเสียเปรียบ

ไม่นานนัก เปลือกแข็งของมันก็เต็มไปด้วยรอยยุบ

ตะขาบอัสนีคำรามด้วยความโกรธจัด ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่วร่าง

สายฟ้านับสิบสายฟาดลงมายังจุดที่หญิงสาวยืนอยู่จนจมหายไปในแสงสว่าง

เมื่อเห็นศัตรูถูกสายฟ้ากลืนกิน ตะขาบอัสนีก็ชูคอขึ้นและส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างลำพองใจ

"คมมีดพายุหมุน!"

ทันใดนั้น เสียงใสเย็นยะเยือกก็ดังขึ้นจากด้านหลังของตะขาบ

"ฉัวะ——"

ขวานยักษ์ฟันเข้าที่กลางหลังของตะขาบอย่างจัง เลือดสีเขียวสาดกระจายออกมาเป็นวงกว้าง...