เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 13 คราวเคราะห์แปดชั่วโคตร

บทที่ 13 คราวเคราะห์แปดชั่วโคตร

บทที่ 13 คราวเคราะห์แปดชั่วโคตร


บทที่ 13 คราวเคราะห์แปดชั่วโคตร

ผู้มีพลังพิเศษถือกำเนิดมาเพื่อเป็นราชัน

สัตว์อสูรที่ดุร้ายอย่าง 'อสรพิษปีกวายุ' ซึ่งครอบครองทั้งความสามารถในการ 'กลืนกิน' และ 'ธาตุลม' นับได้ว่าเป็นราชาเหนือราชาในหมู่สัตว์อสูรที่มีพลังสองธาตุ

ด้วยพลังการต่อสู้ระดับ 4 แม้แต่ราชาอสูรระดับ 5 ทั่วไปก็ยังมิใช่คู่ต่อกรของมัน

แล้วเชินจวินอู่จะไม่หนีหัวซุกหัวซุนได้อย่างไร?

ขืนโดนทักษะติดตัวของมันจับได้ ต่อให้มีสิบชีวิตก็คงไม่พอให้ชดใช้

ทว่า...

สองขาหรือจะวิ่งทันสัตว์อสูรธาตุลมที่มีปีก?

เชินจวินอู่เดือดดาลจนแทบคลั่ง!

ปฏิบัติการลอบสังหารไม่เพียงล้มเหลว แต่ชีวิตน้อยๆ ยังแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขาตะโกนก่นด่าออกไปทันที

"ไอ้ตุ่นยักษ์ใต้ดิน เปลี่ยนทิศทางสิวะ ไอ้เวรเอ๊ย! ฉันยังหนุ่มยังแน่น สาวๆ รุมล้อม ยังไม่ได้แพร่พันธุ์สักน้ำเลยนะเว้ย อย่ามาพาฉันซวยไปด้วย! รีบไสหัวไปทางอื่นเลย อย่ามาทางเดียวกับฉัน!"

ผู้มีพลังพิเศษระดับ 4 ที่กำลังแบกคนมุดหนีอยู่ใต้ดินได้ยินเข้าเต็มสองหู

'แกสิไอ้ตุ่น ไอ้เวร! ตุ่นทั้งโคตรตระกูลแกเลย!'

แน่นอนว่า...

เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าจะมีเจ้าหนูระดับ 2 มาซ่อนตัวอยู่บนเส้นทางหลบหนีที่เขาวางแผนไว้

นี่เป็นอุบัติเหตุ

เขาเองก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ แต่พละกำลังของเขาถึงขีดจำกัดแล้ว พลังพิเศษก็ใกล้จะหมดเกลี้ยง เขาทำได้เพียงเลือกเส้นทางที่สั้นที่สุดเพื่อหนีเข้าสู่เมืองชางอวิ๋นเพื่อเอาชีวิตรอด

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมเปลี่ยนเส้นทาง

เชินจวินอู่ก็เข้าใจสถานการณ์ทันที

หมอนั่นกำลังหนีเข้าเมืองชางอวิ๋น

และเป้าหมายของอสรพิษปีกวายุไม่ใช่เขา แต่เป็นผู้หญิงที่หมอนั่นแบกอยู่บนหลังต่างหาก

"บัดซบ เอ้ย ซวยบรมเลยพับผ่า!"

เชินจวินอู่ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เจ้าตุ่นนั่นหนีไปทางเมืองชางอวิ๋น ส่วนเชินจวินอู่เองก็จำเป็นต้องกลับเมืองชางอวิ๋น และต้องกลับทางเดิมที่มาเท่านั้น

เพราะ...

หลังจากที่อสรพิษปีกวายุปรากฏตัว ฝูงสัตว์อสูรระดับ 3 ที่อยู่ลึกเข้าไปข้างในต่างก็แตกตื่นกันหมด ขืนเปลี่ยนเส้นทางมั่วซั่วก็มีแต่ตายกับตาย

เวรเอ๊ย

ภายใต้การกดดันด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าอย่างสมบูรณ์ วิธีการใดๆ ก็ไร้ประโยชน์

อสรพิษปีกวายุซ่อนตัวอยู่ใน 'พายุหมุน' เชินจวินอู่ใช้พลังจิตสัมผัสได้ว่าขนาดตัวของมันมหึมาจนน่าขนลุก ดูท่ามันคงไม่มีวันอิ่มง่ายๆ แน่

"ไอ้เวรตะไล รีบคิดหาวิธีสิวะ!"

ผู้มีพลังพิเศษระดับ 4 ที่อยู่ใต้ดินเห็นว่าเจ้าหนูระดับ 2 คนนี้มีความเร็วมากกว่าระดับ 3 เสียอีก

ในขณะที่พละกำลังและพลังพิเศษของเขากำลังลดฮวบ เขาจึงทำได้เพียงยึดเจ้าหนูนี่เป็นฟางเส้นสุดท้าย

เหมือนคนจมน้ำที่คว้าอะไรได้ก็คว้าไว้ก่อน

"คิดกับผีนะสิ!"

เชินจวินอู่จะไปทำอะไรได้?

นี่คืออสรพิษปีกวายุ เทียบเท่าราชาอสูรระดับ 5 บินก็ได้ วิ่งก็เร็ว จะเอาอะไรไปสู้?

"ไอ้บ้าเอ๊ย รสนิยมกว้างขวางดีนี่หว่า! ถ้าแกคิดวิธีรอดออก แกจะเอาขาฉันไปเล่นก็ได้... แต่ขาพ่อฉันขนดกนะ ไม่นุ่มนิ่มหรอกเว้ย!"

ผู้มีพลังพิเศษระดับ 4 ยิ้มขื่น พยายามหาความบันเทิงในความทุกข์ระทม

"บัดซบ!"

เชินจวินอู่ตาโต หมอนี่มันกวนตีนใช้ได้!

ความตายจ่อคอหอยอยู่รอมร่อ

ยังจะมีอารมณ์มาเล่นมุกอีก?

คนนิสัยแบบนี้ อนาคตต้องไปได้ไกลแน่ๆ!

ถ้าดูไม่ผิด ผู้หญิงบนหลังของเขาน่าจะปลุกพลังสายสัตว์เทพ 'วิหคเพลิงสวรรค์' หรือฟีนิกซ์

ในกายเธอมีโลหิตฟีนิกซ์บริสุทธิ์ไหลเวียนอยู่

อสรพิษปีกวายุอาจมีโอกาสกลายร่างเป็นมังกรหากได้กลืนกินเธอ มันถึงได้ไล่ล่าอย่างไม่ลดละขนาดนี้

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน

หนีต่อไปคงไม่รอด ต้องหาทางช่วยตัวเองแล้ว

"ฮ่าฮ่า คิดออกแล้ว!"

สมองของเชินจวินอู่แล่นปรู๊ด ในที่สุดก็นึกวิธีออก "ไอ้เดรัจฉาน กล้ากินปู่เชินของแกงั้นรึ? ปู่จะยัดให้แกกินจนอิ่มตายไปเลย!"

ในขณะที่วิ่งหนีด้วยความเร็วสูง

เชินจวินอู่หมุนตัวกลับทันที วิ่งถอยหลังพลางล้วงเอาเนื้อ 'เจียวหลงเกล็ดทอง' ออกมาจากแหวนมิติ แล้วโยนใส่เข้าไปในพายุหมุน

"เชี่ยเอ้ย!"

ผู้มีพลังพิเศษระดับ 4 สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลัง ถึงกับสะดุ้งจนแทบจะโผล่พ้นดิน

เขามีเนื้อเจียวหลงเกล็ดทองระดับ 6 ด้วย? หมอนี่เป็นใครกันแน่?

มีโอกาสรอดแล้ว

มีหวังแล้ว

อสรพิษปีกวายุแข็งแกร่งมากและกินได้ทุกอย่าง

แต่พื้นฐานของมันคือระดับ 4 ร่างกายย่อมรับพลังเลือดเนื้อระดับ 6 มากเกินไปไม่ไหวแน่

หนึ่งชิ้น

สองชิ้น

สามชิ้น

สี่ชิ้น

หลังจากป้อนเนื้อเจียวหลงไปเต็มๆ 6 ชิ้น เชินจวินอู่ก็กัดฟันกรอด ตัดใจโยน 'กระดูกวิญญาณ' ของเจียวหลงระดับ 6 เข้าไปในพายุหมุนอีกชิ้น

การโยนครั้งนี้ ทำเอาเชินจวินอู่แทบกระอักเลือด

ปฏิบัติการลอบสังหารครั้งนี้ขาดทุนย่อยยับ ขาดทุนป่นปี้ไม่มีชิ้นดี

"ไอ้ตุ่น แกทำฉันฉิบหายวายวอดเลยไอ้เวร... กระดูกวิญญาณเจียวหลงระดับ 6 ของฉัน! อ๊ากกก! แกต้องชดใช้ฉันนะ... ไม่งั้นฉันจะทะลวงตูดแกให้ยับจนไม่มีรูให้ขี้เลยคอยดู!"

หัวใจของเชินจวินอู่เจ็บปวดราวกับโดนบิด

เพื่อรักษาชีวิต เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทุ่มสุดตัว

พลังจิตที่แนบไปกับ 'กระดูกวิญญาณ' ระดับ 6 สัมผัสได้ว่ามันถูกกลืนลงไปในท้องของอสรพิษปีกวายุแล้ว เขาจึงสั่งระเบิดกระดูกวิญญาณทันที

บึ้ม!

บึ้ม! บึ้ม!

พลังต้นกำเนิดมหาศาลจากกระดูกวิญญาณที่แตกออกระเบิดปะทุและกระแทกกระทั้นอยู่ภายในท้องของอสรพิษปีกวายุ สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงจนพายุหมุนหยุดชะงักลงกะทันหัน

"แบบนี้ก็ได้เหรอ?"

ผู้มีพลังพิเศษระดับ 4 โผล่ขึ้นมาจากดินด้วยความประหลาดใจ

คราวนี้เชินจวินอู่ได้เห็นหน้าตาของเขาชัดๆ

รูปร่างเตี้ยม่อต้อ อ้วนกลม ยิ่งตอนมุดดินขึ้นมาแบบนี้ ดูเหมือนตุ่นยักษ์ไม่มีผิดเพี้ยน

ทว่า...

หน้าตาของเขากลับดูดี เครื่องหน้าโดดเด่น และมีราศีแห่งความสูงศักดิ์แผ่ออกมาตามธรรมชาติ

เมื่อเชินจวินอู่มองเห็นผู้หญิงบนหลังเขา หัวใจก็กระตุกวูบ

"นั่นมันเธอ! หนึ่งในห้าเขตทหารใหญ่ หน่วยรบพิเศษกองทัพมังกรทมิฬ หัวหน้าหน่วยวิหคเพลิง... เฟิงฟ่านอวี่! หนึ่งในผู้พิทักษ์ระดับสูงของอาณาจักรมังกรในอนาคต!"

"ไอ้บื้อ ยืนบื้ออยู่ทำไม?"

เจ้าอ้วนเตี้ยระดับ 4 ตะโกนลั่น "ไอ้สัตว์อสูรนี่โดนหัวหน้าเล่นงานจนเจ็บหนักแล้ว ฆ่ามันสิ!"

สิ้นเสียง

ชายร่างท้วมวางเฟิงฟ่านอวี่ที่หมดสติลง หอกยาว 'ระดับมหากาพย์' ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เขาแทงหอกพุ่งเข้าใส่อสรพิษปีกวายุทันที

เมื่อเห็นหอกเล่มนี้

เชินจวินอู่ก็รู้ทันทีว่าหมอนี่เป็นใคร... นายน้อยแห่งสำนักยุทธ์โบราณ 'หมู่บ้านศาสตราเทพ' นามว่า 'เชาเทียนอวี่'

สมาชิกหน่วยวิหคเพลิง

ในตำนานเล่าว่าเขาพลีชีพในภารกิจ หรือว่าจะเป็นครั้งนี้นะ?

"ไอ้หนูนักเล่นขา ไม่เข้ามาช่วยหรือไง?"

หอกของเชาเทียนอวี่พลิ้วไหวราวกับมังกร เขาคำรามลั่น "ไอ้เดรัจฉานนี่ฆ่าพี่น้องข้า มันต้องตาย!"

เชินจวินอู่หดคอ

ใจกล้าบ้าบิ่นจริงๆ

ยกนิ้วให้เลย!

นายนายเหลือแรงแค่ไหน พลังพิเศษเหลือเท่าไหร่เชียว?

สภาพร่อแร่ยังจะกล้าบวกกับราชาอสูรระดับ 4? ไม่ฉวยโอกาสนี้หนีไปเล่า?

ถ้านายไม่เสียสละ แล้วใครจะเสียสละ?

เรียกแกว่าไอ้ตุ่นยังถือว่าให้เกียรติเลย แกมันสมองนิ่มชัดๆ!

แต่ทว่า...

ในเมื่ออีกฝ่ายบุกเข้าไปแล้ว เชินจวินอู่ก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่สบถด้วยความโมโห

"ไอ้ตุ่น ไอ้เจ้าอ้วน ขอบใจมากนะ... แกอย่าเพิ่งรีบตายล่ะไอ้เวร ถ้าแกตาย ใครจะชดใช้ค่ากระดูกวิญญาณระดับ 6 ให้ฉัน?"

"ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่า!"

เชาเทียนอวี่หัวเราะร่า "ฆ่าไอ้ตัวนี้ได้ ต่อให้นอนกับแกฉันก็ยอม!"

เชินจวินอู่ไม่พูดพร่ำทำเพลง

เขาฉวยโอกาสพุ่งเข้าฟันซ้ายป่ายขวา

อสรพิษปีกวายุไม่สามารถย่อยสลายพลังจากกระดูกวิญญาณระดับ 6 ได้ในเวลาสั้นๆ ตอนนี้มันอยู่ในสภาวะ 'จุกจนแทบระเบิด' ต้องเร่งกลืนกินและสลายพลังส่วนเกินออกไป

มันจึงไม่สามารถตอบโต้ได้ทันท่วงที

มีโอกาสฆ่ามันได้จริงๆ

แต่มันก็ไม่ใช่จะฆ่าได้ง่ายๆ ร่างกายของมันหนาและเหนียว แถมยังมีพลัง 'กลืนกิน' คอยดูดซับการโจมตีที่ได้รับอีกด้วย

ดาบของเชินจวินอู่เองก็คุณภาพไม่ถึง

ดาบยาวระดับหายากที่กองทัพแจกให้ ไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันของมันได้เลย

"รับไป!"

เมื่อเห็นว่าอาวุธของเชินจวินอู่ไม่ได้เรื่อง เชาเทียนอวี่ก็ดึงดาบยาว 'ระดับตำนาน' ออกมาจากแหวนมิติ แล้วโยนให้เชินจวินอู่ทันที

"ดาบทะลวงเมฆา?"

เชินจวินอู่ประหลาดใจอย่างมาก

ที่แท้มันคืออาวุธที่กองทัพมอบให้เขา หลังจากที่เขาพบวาสนาในชาติที่แล้วและผงาดขึ้นมาด้วยการผสานกระดูกวิญญาณเทพยุทธ์

มันเป็นดาบที่อยู่เคียงข้างเขาตลอดชีวิตการต่อสู้

ที่แท้ต้นกำเนิดของมันมาจากเชาเทียนอวี่นี่เองรึ?

"พลังคชสารมังกร!"

"แขนเหล็กทรงพลัง!"

เมื่อมี 'ดาบทะลวงเมฆา' อยู่ในมือ ราวกับได้เพื่อนเก่ากลับมาเคียงข้าง ความมั่นใจของเชินจวินอู่ก็พุ่งทะยาน

เขากระโดดลอยตัวขึ้น

แล้วฟาดฟันลงไปที่หัวของอสรพิษปีกวายุอย่างสุดแรง!

จบบทที่ บทที่ 13 คราวเคราะห์แปดชั่วโคตร

คัดลอกลิงก์แล้ว