บทที่ 20 กัปตัน! คุณมันคนลามก!

ยามเช้าตรู่ ท้องฟ้าค่อยๆ แปรเปลี่ยนจากสีรัตติกาลเป็นความสว่างไสว แม้ดวงอาทิตย์จะยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้า แต่แสงสีขาวนวลเริ่มจับที่ปลายฟ้าแล้ว สายลมแผ่วเบาพัดผ่านมุ้งลวดเข้ามา ทำให้ผ้าม่านพลิ้วไหวเกิดเสียงสวบสาบเบาๆ อากาศในห้องหมุนเวียนถ่ายเท ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด มีเพียงเสียงพัดลมหมุนเอื่อยๆ เท่านั้น

หยินอวี้เซวียนนอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาปิดสนิท แพขนตาสั่นไหวน้อยๆ ตามจังหวะการหายใจ ทันใดนั้น ขนตาของเขาก็กระตุกวูบราวกับตกใจตื่นจากภวังค์ วินาทีต่อมาเปลือกตาก็ค่อยๆ เปิดขึ้น สติสัมปชัญญะเริ่มกลับคืนมาทีละน้อย

หยินอวี้เซวียนรู้สึกว่าการนอนหลับเมื่อคืนช่างแปลกประหลาด เขารู้สึกเหมือนถูกพันธนาการด้วยแรงมหาศาลจนขยับตัวไม่ได้ ความรู้สึกนี้ยังคงค้างคาอยู่แม้จะตื่นแล้ว ทำให้เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เขาพยายามขยับร่างกาย แต่กลับรู้สึกหนักอึ้งผิดปกติ ราวกับมีบางสิ่งเกาะเกี่ยวตัวเขาไว้แน่น เขาอยากจะยกมือขึ้นขยี้ตาที่ยังพร่ามัวเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่นเต็มตา ทว่าทันทีที่ขยับมือ เขากลับสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นบางอย่าง

สัมผัสที่นุ่มนวลและไม่คุ้นเคยทำให้หยินอวี้เซวียนชะงักด้วยความตกใจ จมูกพลันได้กลิ่นหอมจางๆ ของครีมอาบน้ำลอยมาแตะจมูก กลิ่นหอมนี้ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมาทันที

"หืม!" หยินอวี้เซวียนครางในลำคอเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ หันศีรษะไปมองสิ่งที่อยู่ข้างกาย ทันทีที่หันไป ใบหน้าจิ้มลิ้มงดงามราวกับภาพวาดก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

เจ้าของใบหน้านั้นมีเรือนผมสีขาวบริสุทธิ์นุ่มลื่นดุจแพรไหม ปรกระใบหน้าด้านข้าง ผิวพรรณขาวผ่องราวหิมะและเนียนละเอียดดุจหยกมันแพะ ดวงตาที่ปิดสนิทโค้งลงเหมือนพระจันทร์เสี้ยว แพขนตายาวงอนทาบลงบนแก้มราวกับปีกผีเสื้อ

"เคียน่า?"

หยินอวี้เซวียนเพิ่งตระหนักได้ว่าคนคนนี้คือเคียน่า ที่แอบย่องเข้ามาในห้องของเขาเมื่อคืนและนอนกอดเขาไว้แน่น แต่เอ๊ะ... เคียน่าต้องนอนห้องข้างๆ ไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมาโผล่ห้องเขาได้ล่ะ? แต่หยินอวี้เซวียนก็ไม่ได้คิดหาเหตุผลอะไรมากนัก กลับรู้สึกดีใจเสียด้วยซ้ำ แน่นอนสิ มีสาวสวยมากระโดดเข้าสู่อ้อมกอดถึงเตียง ใครบ้างจะไม่ดีใจ

ในจังหวะนั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นตำแหน่งแขนของตัวเอง... ที่วางแหมะอยู่บนความนุ่มนิ่มบริเวณหน้าอกของเคียน่าพอดิบพอดี ชุดนอนตัวโคร่งของเธอร่นลงเล็กน้อย คอเสื้อที่กว้างเผยให้เห็นผิวขาวเนียนบริเวณกว้าง ตัดกับไหปลาร้าได้รูปและเนินเนื้ออวบอิ่มเบื้องล่าง

"เอือก..." หยินอวี้เซวียนกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก

"อะแฮ่ม! เป็นอย่างนี้นี่เอง!" หยินอวี้เซวียนกระแอมไอสองสามที บังคับตัวเองให้ละสายตาจากภาพยั่วยวนตรงหน้า เขาค่อยๆ แกะแขนที่โอบกอดและขาที่ก่ายเกยตัวเขาอยู่ออกอย่างเบามือ

ทว่าต้นขาขาวเนียนดุจหยกและเท้าเล็กๆ ของเคียน่าทำให้หยินอวี้เซวียน 'อดใจไม่ไหว' ต้องเผลอเอื้อมมือไปสัมผัสแผ่วๆ อีกสักทีสองที... อะแฮ่ม! แค่ทีสองทีจริงๆ นะ!

หลังจากสนองความต้องการของมือตัวเองเสร็จ หยินอวี้เซวียนก็ลุกขึ้นจัดท่านอนให้เคียน่าและห่มผ้าให้เธอใหม่เรียบร้อย จากนั้นจึงเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ เมื่อเดินออกมาเขาดูเวลาก็พบว่าเพิ่งจะหกโมงนิดๆ

หยินอวี้เซวียนเหลือบมองเคียน่าที่ยังคงหลับสนิท แล้วเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า อุปกรณ์ออกกำลังกายของเขาทั้งหมดอยู่ที่นั่น เขาเริ่มกิจวัตรการฟิตหุ่นยามเช้าตามปกติ

ดาดฟ้าด้านนอกมีพื้นที่โล่งกว้างขวาง เป็นพื้นที่แถมมากับตัวบ้านเพราะไม่มีใครอยากได้ชั้นบนสุด ทางโครงการเลยจำใจยกให้เป็นของแถม ซึ่งก็เข้าทางเขาพอดี

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง หยินอวี้เซวียนที่เหงื่อท่วมตัวก็เดินลงมาข้างล่าง เข้าห้องน้ำไปเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า

เขาสวมเสื้อเชิ้ต เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบแป้งโรตีสำเร็จรูปและไส้กรอกที่ซื้อตุนไว้ออกมา ทอดบนกระทะแบนจนสุกหอม ราดซอสมะเขือเทศก็เป็นอันเสร็จพิธี

เสิร์ฟพร้อมนมอีกหนึ่งขวด ก็ได้อาหารเช้าที่สมบูรณ์แบบ ปกติเวลานี้เขาคงเปิดเกม Honkai Impact 3rd เล่นไปแล้ว แต่ตอนนี้มีเคียน่าอยู่ เขาต้องเตรียมมื้อเช้าให้เธอด้วย

ภาระงานเพิ่มขึ้นกะทันหัน...

ภายในห้องนอนอันเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของเคียน่า เธอยังคงจมดิ่งอยู่ในห้วงฝันหวาน ทันใดนั้นร่างกายของเธอก็ขยับเล็กน้อยราวกับกำลังมองหาบางสิ่ง เธอพลิกตัวและยื่นมือออกไปไขว่คว้ากลางอากาศ หวังจะโอบกอดสิ่งที่คุ้นเคย ทว่ามือของเธอกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า

การเคลื่อนไหวเล็กน้อยนี้ปลุกสติของเคียน่าให้ตื่นขึ้น เธอค่อยๆ ลืมตา มองไปรอบๆ อย่างงัวเงีย ก่อนที่สายตาจะไปหยุดอยู่ที่ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ข้างกาย

"แย่แล้ว!"

หัวใจของเคียน่ากระตุกวูบ ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงก่ำขึ้นมาทันทีราวกับลูกตำลึงสุก ความคิดฟุ้งซ่านเริ่มทำงาน "ตายแน่! กัปตันตื่นแล้วเหรอเนี่ย?" ฉากเหตุการณ์ต่างๆ แล่นเข้ามาในหัว ความตื่นตระหนกพุ่งพล่าน

เดิมทีเคียน่าตั้งใจว่าจะแอบย่องกลับห้องตัวเองตอนเช้ามืด เพื่อไม่ให้กัปตันรู้ว่าเมื่อคืนเธอแอบมุดเข้ามานอนเตียงเขา แต่ตอนนี้แผนพังไม่เป็นท่า! กัปตันต้องรู้แล้วแน่ๆ ว่าเธอแอบมานอนด้วย! เขาจะคิดยังไงนะ? จะมองว่าเธอแปลกประหลาด หรือจะรู้สึกไม่ดีกับเธอหรือเปล่า?

ยิ่งคิดเคียน่าก็ยิ่งกระวนกระวาย เธอเอาผ้าห่มคลุมโปงแน่นหวังจะหยุดความคิดบ้าๆ พวกนี้ จากนั้นเหมือนต้องการระบายอารมณ์ เธอจึงฟาดมือลงไปที่หมอนข้างกายเต็มแรง

"เอ๊ะ? หมอนเหรอ?"

ทันใดนั้น เคียน่าก็เหลือบไปเห็นว่าหมอนที่วางอยู่ข้างๆ... สกรีนลายรูปตัวเธอเอง แต่ในรูปนั้น "เคียน่า" สวมชุดวาบหวิว นอนคว่ำหน้าส่งยิ้มยั่วยวนดุจปีศาจสาว ผิวขาวเนียนที่เปิดเผยอย่างโจ่งแจ้งโชว์สัดส่วนเว้าโค้งอย่างไม่อายใคร

!!!!!!!

ความเขินอายของสาวน้อยพุ่งทะลุปรอท เกินกว่าคำบรรยายใดๆ จะอธิบายได้...

ในครัว หยินอวี้เซวียนปาดเหงื่อที่หน้าผาก "ในที่สุด อาหารเช้าของฉีเป่าก็เสร็จเรียบร้อย"

เขาเอาอาหารเช้าใส่หม้ออุ่นไว้ แล้วตัดสินใจเดินไปดูว่าเคียน่าตื่นหรือยัง

"ตึก ตึก ตึก!" เสียงรองเท้าแตะกระทบพื้นดังเป็นจังหวะกระฉับกระเฉง บ่งบอกถึงอารมณ์ดีของผู้สวมใส่

"เคียน่า ตื่นหรือยัง? มากินข้าวเร็ว!" หยินอวี้เซวียนเดินเข้ามาในห้อง เห็นเคียน่านั่งอยู่บนเตียงจึงเอ่ยเรียกด้วยรอยยิ้ม

เนื่องจากเคียน่าก้มหน้าอยู่ เขาจึงมองไม่เห็นสีหน้าของเธอเลย

เห็นเคียน่านั่งนิ่งไม่ขยับ หยินอวี้เซวียนจึงเดินเข้าไปใกล้ด้วยความสงสัย "เคียน่า เป็นอะไรไปหรือเปล่า?"

ทันใดนั้น เคียน่าก็ลุกพรวดพราดขึ้นยืน ใบหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู ตะโกนใส่หน้าหยินอวี้เซวียนเสียงดังลั่น

"กัปตัน! คุณมันคนลามก!"

จากนั้นเธอก็เบี่ยงตัวหลบหยินอวี้เซวียน วิ่งปรู๊ดกลับเข้าห้องตัวเองโดยไม่หันมามอง แล้วปิดประตูดังปัง

"เคียน่าเป็นอะไรของเขานะ?" หยินอวี้เซวียนยืนงงเป็นไก่ตาแตกกับปฏิกิริยากะทันหันของเธอ เขาเกาหัวแกรกๆ ด้วยความไม่เข้าใจ ทันใดนั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นหมอนใบนั้นบนเตียง

!!!!!!!

"ชิบหาย! เมื่อเช้าตอนตื่นดันลืมซ่อนซะได้!"