บทที่ 295: ผู้คุมวิญญาณบุกฮอกวอตส์? (ฟรี)

“ขอต้อนรับทุกคนสู่สนามควิดดิชในวันนี้ กับการแข่งขันระหว่างกริฟฟินดอร์และสลิธีริน!”

“โอ๊ะโอ๊ะ! ทั้งสองทีมกำลังเตรียมตัวเข้าสู่สนามแล้ว!”

“บ้าเอ๊ย—ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทีมสลิธีรินเปลี่ยนมาใช้ไม้กวาดนิมบัส 2001 ทั้งทีมเนี่ย? อะไรนะ? ได้สปอนเซอร์จากนักเรียนสลิธีริน? รวยจัดเลยว่างั้น! ใช้สิทธิพิเศษกันเห็น ๆ!”

ลี จอร์แดนจากบ้านกริฟฟินดอร์ยืนอยู่บนแท่นพากย์ บ่นลั่นไม่เกรงใจใคร

ดูจากสภาพแล้ว เขาพร้อมจะระเบิดตู้มออกมาด้วยความโมโห

นิมบัส 2001 เจ็ดอันเลยนะเว้ย!

แล้วแบบนี้มันต่างอะไรกับโกง?

ศาสตราจารย์มักกอนนากัลซึ่งยืนอยู่บนแท่นพากย์ด้วยกัน ก็ปรายตาเตือนลี จอร์แดนทันที “สุภาพหน่อย!”

ลี จอร์แดนทำปากยื่น “ครับ ๆ... แต่ไม่เป็นไร! เรายังมีแฮร์รี่ พอตเตอร์อยู่! ชัยชนะต้องตกเป็นของบ้านอันยิ่งใหญ่ของเราแน่ ๆ—”

“คุณลี จอร์แดน กรุณาใช้คำพูดให้เหมาะสมด้วย!” ศาสตราจารย์ประจำบ้านอย่างมักกอนนากัลขัดจังหวะการพากย์ที่ลำเอียงสุดตัวของลี จอร์แดนแบบเฉียบคม “ขอให้พากย์อย่างเป็นกลางนะ เข้าใจมั้ย?”

“โอเคครับ ศาสตราจารย์มักกอนนากัล ผมก็แค่ตื่นเต้นไปหน่อยน่ะครับ” ลี จอร์แดนยกมือยอมแพ้แบบหมดท่า

แพนซี่ที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ฝั่งสลิธีรินสะบัดลมหายใจใส่แรงมาก

“กริฟฟินดอร์… หึ!”

“ก็แค่นักพากย์ไม่มีใครอยู่ฝั่งสลิธีรินเท่านั้นแหละ ไม่งั้นเหรอ?”

สำหรับศาสตราจารย์มักกอนนากัล... เพราะเธอเป็นศาสตราจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์ แพนซี่ก็เลยไม่อยากจะพูดอะไรมากนัก

สรุปคือ สีหน้าเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

นักเรียนสลิธีรินคนอื่น ๆ ก็มีสีหน้าแบบเดียวกัน

แดฟนี่ที่นั่งข้าง ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย “แล้วไงที่มีนิมบัส 2001 เจ็ดอัน? แฮร์รี่ พอตเตอร์ใช่ไม้กวาดไฟร์โบลต์ไม่ใช่เหรอ? นั่นต่างหากที่เรียกว่าโกง!”

ในการแข่งควิดดิชของโรงเรียน

เอาไม้กวาดระดับโปรมาใช้เนี่ย มันต่างอะไรกับลงมาจากคนละโลก?

“ใช่เลย” แพนซี่พยักหน้ารัว ๆ แล้วจู่ ๆ เธอก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ หันซ้ายหันขวา สายตาสวย ๆ กวาดมองทั่วอัฒจันทร์

แดฟนี่โน้มตัวเข้ามาใกล้ “หาใครอยู่เหรอ? แฟนหนูของเธอหรือไง?”

แพนซี่กลอกตาใส่

“เปล่า ฉันกำลังหาแคร็บกับกอยล์น่ะ ฉันยังไม่เห็นพวกเขาเลย”

ระหว่างที่พูดนั้นเอง สายตาแพนซี่ก็ประสานเข้ากับของรัสเซล

เจ้าฝรั่งเศสเสน่ห์แรงคนนั้นยิ้มให้อย่างนุ่มนวลแล้วยักหน้าเบา ๆ ให้เธอ

แม้ว่าแพนซี่จะพยายามอย่างหนักในการเป็นคู่หมั้นของเดรโก แต่พอเจอสายตาคู่นั้นเข้าไป ใบหน้าเธอก็แดงแปร๊ดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“โอ๊ย—หล่อชะมัด!” แพนซี่พึมพำ

แดฟนี่: “มีใครจะหล่อกว่าเดรโกได้ไง?”

“คนละแบบต่างหากล่ะ!” แพนซี่สวนกลับทันควัน “ความหล่อมันมีหลายแนว เขากับเดรโกคนละสไตล์เลย!”

แดฟนี่หันตามสายตาแพนซี่ แล้วก็เห็นรัสเซลเหมือนกัน

เธอเงียบไปเลย

เออ…ไม่เถียง

ไม่มีใคร—เธอสาบานได้—ไม่มีใครจะปฏิเสธหน้าหล่อนั่นได้เลย!

เดรโกไม่รู้เลยว่าสาวน้อยสองคนที่แข่งกันจะเป็นคู่หมั้นของเขากำลังเผชิญกับวิกฤต "ใจหวั่นไหว" กันทั้งคู่

เขาจ้องไปที่ทีมกริฟฟินดอร์ที่กำลังจะลงสนาม ด้วยสีหน้าดูแคลน

ก่อนการแข่งขันควิดดิชจะเริ่ม ทั้งสองทีมจะต้องบินวนรอบสนามหนึ่งรอบ

เป็นการโชว์พลัง

และโชว์ความเว่อร์

ไม้กวาดนิมบัส 2001 เจ็ดอันของสลิธีรินเรียกสายตาไปได้เพียบ

ส่วนฝั่งกริฟฟินดอร์… เดรโกแค่นยิ้ม แล้วจ้องไปที่ทีมกริฟฟินดอร์แบบไม่กะพริบ โดยเฉพาะแฮร์รี่

“แปลกแฮะ” ฮอลล์พูดขึ้นมาทันใด

เดรโกหัวใจสะดุดแว้บ

ฮอลล์พูดต่อ “ปกตินายต้องพูดจาเหน็บแนมกริฟฟินดอร์ตั้งแต่ต้นแล้วไม่ใช่เหรอ?”

อย่าถามเลย

ถ้าจะถาม ก็เพราะฮอลล์รู้จักนิสัยเดรโกดีเกินไป

มันไม่ใช่เพราะเกลียดกริฟฟินดอร์อะไรขนาดนั้น

แต่แค่ปากมันต้องแขวะทุกครั้งที่เจอเท่านั้นเอง

กลายเป็นนิสัยฝังหัวไปแล้ว

แต่วันนี้ จนถึงตอนนี้ เดรโกยังไม่พูดอะไรแย่ ๆ เกี่ยวกับกริฟฟินดอร์สักแอะ

เดรโกตาโต

ไม่จริงน่า?

ฮอลล์จับได้ด้วยเหรอ?

ฮอลล์มองหน้าโง่ ๆ ของเดรโก พลางยิ้มมุมปาก

เขาแค่อยากถามว่า...

ด้วยฝีมือการแสดงของเดรโกนี่นะ ใครให้ความมั่นใจว่านายจะซ่อนความรู้สึกผิดได้เนียนล่ะ?

“จะเล่ามั้ย?” ฮอลล์ถามเสียงเรียบ จ้องหน้าเดรโก

เดรโกอ้าปาก พยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอนึกถึงบรรยากาศที่ฮอลล์ดูจะเข้ากับกริฟฟินดอร์ได้ดีแบบผิดวิสัย… เขาก็ติดสตั๊นไปแป๊บ

“จริง ๆ ฉัน...” หลังจากคิดไปสักพัก เดรโกก็รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องปิดบังฮอลล์หรอก

ยังไงแคร็บกับกอยล์ก็ไปจัดการแล้ว... เดรโกยังพูดไม่ทันจบ ฮอลล์ก็ได้ยินเสียงลี จอร์แดนร้องลั่นจากไมค์

“ผู้คุมวิญญาณ—!”

“มีผู้คุมวิญญาณลอยอยู่บนฟ้า!”

ฮอลล์เงยหน้ามองฟ้าทันที

ชุดคลุมดำลอยละลิ่วอย่างใหญ่โต

ร่างเลือนลางแต่อึมครึมจนน่าขนลุก จะเป็นอะไรไปได้นอกจากผู้คุมวิญญาณ?

เสียงหวีดร้องตื่นตระหนกดังมาจากอัฒจันทร์

ร่างและสีหน้าของทีมกริฟฟินดอร์ก็สั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด

รอนเกือบจะหล่นจากไม้กวาดคลีนสวีป

แต่ฮอลล์กลับขมวดคิ้วทันที

“ผู้คุมวิญญาณจะมาปรากฏในฮอกวอตส์ได้ยังไง?”

แผนของฟัดจ์ที่พยายามเล่นงานฮอกวอตส์ก็โดนขัดขวางไปเกือบหมดแล้ว

พวกผู้คุมวิญญาณที่วนเวียนอยู่นอกฮอกวอตส์ก็แค่เป็นผลลัพธ์จากความไม่ยอมแพ้ของฟัดจ์เท่านั้น

แต่พวกมันบุกเข้ามา ใน ฮอกวอตส์เลยเนี่ยนะ?

เว้นแต่ฮอกวอตส์จะเตรียมปิดโรงเรียนพรุ่งนี้เช้า

แค่พริบตาเดียว

ฮอลล์ก็ปะติดปะต่ออะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วหันขวับไปมองเดรโก และก็เห็นสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและสะใจของเดรโกทันที

“แคร็บกับกอยล์ใช่มั้ย” ฮอลล์พูดอย่างมั่นใจ

เดรโกสะดุ้ง “นายรู้ได้ไง?!”

ฮอลล์จ้องหน้าเดรโก

ภายใต้สายตานั้น เดรโกรู้สึกผิดจนต้องยกมือขึ้นเกาหน้าตัวเองเบา ๆ “ฉันก็แค่อยากขู่กริฟฟินดอร์นิดหน่อย... ยังไงก็ไม่ใช่ผู้คุมวิญญาณของจริง ไม่ได้จะให้เกิดอะไร—”

“เรื่องมันเป็นมุกหรือไม่ ไม่ใช่นายที่จะเป็นคนตัดสิน แต่ผลลัพธ์ของมันต่างหากที่จะบอกเอง”

ที่น่าแปลกใจคือ ฮอลล์ไม่ได้ดูโกรธเลยแม้แต่นิด กลับพูดกับเดรโกอย่างสงบมาก

“แต่—”

เดรโกยังพูดไม่ทันจบ “สิ่งเดียวที่ฉันดีใจคือ อย่างน้อยนายไม่ได้ลงมือทำเรื่องนี้ด้วยตัวเอง”

เดรโกอึ้ง... ห๊ะ?

เขานึกว่าฮอลล์จะด่าเขาซะอีก!

ฮอลล์เหลือบตามองเดรโก

ด่าหรอ?

จะมีประโยชน์อะไรล่ะ?

การที่เขาไม่ด่าตอนนี้ ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่ไปฟ้องลูเซียสทีหลัง เพราะนั่นแหละคือการลงโทษที่ได้ผลจริง ๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….