บทที่ 280: ฮอลล์: ฉันเป็นพ่อค้าที่ซื่อตรงนะ! ฉันไม่เคยโกงใครเลย! (ฟรี)

รอนที่นั่งอยู่โต๊ะยาวของกริฟฟินดอร์ รู้สึกเหมือนเส้นประสาทบางเส้นที่ไม่มีอยู่จริงกระตุกขึ้นมา

เขาคาบน่องไก่ไว้ในปาก ดวงตาใสแจ๋วมองไปทางฮอลล์อย่างมีคำถาม

รอน: “?”

เดี๋ยวนะ?

ไอ้คนที่นั่งข้างฮอลล์นั่นใครวะ?!

ทำไมเขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย?

รอนจ้องแบบไม่กะพริบตา จนเผลอกลืนน่องไก่ผิดทางเข้าไปติดคอ

“แค่กๆ! แค่ก แค่ก แค่ก!”

รอนไอเป็นบ้าเป็นหลังพร้อมกับทุบอกตัวเอง

แฮรี่รีบคว้าแก้วน้ำฟักทองมายื่นให้ถึงปาก

รอนรีบกระดกมันลงคออย่างรวดเร็ว

หน้าตาเหมือนเพิ่งฟื้นคืนชีพจากความตาย

“กินน่องไก่ตั้งแต่เช้าแบบนี้ นายไม่เบื่อมั่งเหรอ?” เฮอร์ไมโอนี่พูดพร้อมกับทาแยมสตรอเบอร์รี่ลงบนขนมปังอย่างไม่แปลกใจอะไรเลย

อ้อ…

ตราบใดที่มันคือรอน

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับหมอนี่ เฮอร์ไมโอนี่ก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรน่าประหลาดใจอีกแล้ว

แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเธอหึงเรื่องรอนที่ดวงดีไปโผล่ในห้องสมุดเรเวนคลอหรอกนะ!

“ฮึ่ม!”

“ฉันไม่ได้ติดน่องไก่!”

“ฉันกำลังสอดแนมศัตรู!”

รอนเช็ดปากลวกๆ ด้วยหลังมือ แถมยังพองอกพูดเสียงดังเหมือนเรื่องนี้ยิ่งใหญ่สุดๆ

แฮรี่: “?”

เฮอร์ไมโอนี่: “?”

“สอดแนมศัตรูอะไร?”

รอน: “ก็มีคนนึงนั่งอยู่ข้างฮอลล์น่ะสิ!”

เฮอร์ไมโอนี่ไม่ต้องแม้แต่เงยหน้าขึ้นก็ตอบได้ทันที

“โอ๊ย รอน ข่าวนายช้าไปหน่อยแล้วล่ะ” เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มบางๆ ก่อนเทนมใส่แก้ว

“นั่นเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากโบซ์บาตง เขาเพิ่งถูกคัดเข้าสลิธีรินน่ะ”

หน้ารอนเหี่ยวลงทันตาขณะฟัง

“สลิธีรินเหรอ… หมอนั่นดูไม่น่าไว้ใจเลย!”

รอนประกาศอย่างมั่นใจสุดขีด “มาจากโบซ์บาตงแบบไม่มีเหตุผลแน่ๆ ต้องมีแผนร้ายอะไรซักอย่าง!”

“เขาต้องการหลอกฮอลล์แน่ๆ—!”

พูดจบ รอนก็ฟาดโต๊ะเสียงดังแล้วลุกพรวดขึ้นยืน

ฮอลล์ที่กำลังคุยกับรัสเซลล์: “?”

เหมือนจะได้ยินเสียงรอน?

ฮอลล์หันไปทางโต๊ะกริฟฟินดอร์

เขาเห็นแฮรี่กอดรอนไว้แน่น พร้อมกับใช้มือปิดปากเพื่อน ในขณะที่รอนยังดิ้นพล่านสุดชีวิต

เฮอร์ไมโอนี่ได้แต่กุมขมับอย่างหมดหนทาง

เฟร็ดกับจอร์จหัวเราะจนแทบจะท้องแข็ง

ฮอลล์: “…”

กริฟฟินดอร์ก็คือกริฟฟินดอร์สินะ

เริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยพลังงานจัดจ้านเช่นเคย

ฮอลล์ส่ายหัวเบาๆ แล้วตัดสินใจไม่สนใจต่อ

มันเป็นเรื่องภายในของกริฟฟินดอร์—ในฐานะสลิธีริน เขาควรอยู่ให้ห่างไว้จะดีกว่า

แต่ฮอลล์ก็ไม่คิดจะคุยกับรัสเซลล์ต่อเหมือนกัน

“ถ้านายต้องการความช่วยเหลือ…” ฮอลล์พูดต่อหน้าตาเฉย ไม่สนใจสายตาคาดหวังของรัสเซลล์ “ก็ไปถามเดรโก หรือไม่ก็หาพรีเฟ็คผู้ชายชั้นปีห้าเอา”

ชื่อพรีเฟ็คปีห้าฮอลล์นึกไม่ออกจริงๆ

เขาไม่ค่อยมีโอกาสไปยุ่งกับพวกนั้นเท่าไหร่

จนตอนนี้ยังจำหน้าเพื่อนร่วมบ้านในสลิธีรินได้ไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ

ดวงตาของรัสเซลล์ไหววูบเล็กน้อย: “โอเค ขอบใจนะฮอลล์”

พอเห็นฮอลล์เริ่มลงมือกิน รัสเซลล์ก็ไม่เซ้าซี้ต่อ รีบถอยออกไปอย่างรู้จังหวะ

“ฮอลล์” เสียงของเดรโกดังขึ้นข้างหูเขาเบาๆ ในตอนนั้น

ฮอลล์กัดขนมปังปิ้งในมือก่อนส่งสายตาประมาณว่า ‘มีอะไรก็พูดมา’

อย่ามารบกวนตอนเขากินข้าวเช้าสิ!

เดรโกสำลักเล็กน้อย

อะไรเนี่ย?

ทำไมฮอลล์ถึงหน้าด้านได้ขนาดนี้กันนะ?

“ฮึ่ม!” โชคดีที่เดรโกเริ่มจะมีภูมิคุ้มกันต่อสายตาของฮอลล์แล้ว ไม่ค่อยสะเทือนใจง่ายๆ เหมือนเมื่อก่อน

“เมื่อกี้นายดูเหมือนจะสร้างปัญหาให้อีกแล้วใช่มั้ย?”

ในที่สุดเดรโกก็จับจุดอ่อนของฮอลล์ได้สักที

เขาเชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจ เส้นผมสีทองยิ่งทำให้ใบหน้าขาวๆ ดูสว่างขึ้น

สายตาฮอลล์เลื่อนไปที่ผมของเดรโก

หืม?

เขาไม่ได้สังเกตเลยนะเนี่ย

เดรโกไม่ได้ใช้เจลจัดทรงผมอีกแล้ว?

เดรโกที่รู้ว่าฮอลล์มองอะไรอยู่: “…”

“ฉันจะเก็บเงิน!”

“ไม่แพง! 200 เกลเลียน!” เดรโกยิ้มกว้างกว่าเดิม: “ว่าไงล่ะ? คุ้มไม่ใช่เหรอ?”

ฮอลล์: “...นายเสียคนแล้ว! เดรโกก็เสียคนไปแล้วเหมือนกัน!”

ฮอลล์มองเดรโกด้วยสายตาเจ็บปวด

เดรโกไม่สะทกสะท้าน

จะเสียหรือไม่เสียก็ช่าง

เกลเลียนคือพลังของจริง!

ถึงเขาจะไม่ได้จนอะไร… แต่เกลเลียนที่มาจากกระเป๋าฮอลล์ มันไม่เหมือนกัน!

เดรโกจ้องฮอลล์ไม่วางตา หวังจะรีดเงินให้ได้

ฮอลล์ยังเคี้ยวขนมปังปิ้งราดแยมบลูเบอร์รี่อย่างใจเย็น ก่อนจิบชาน้ำผึ้งอย่างอ้อยอิ่ง

“200 เกลเลียน? ได้เลย”

ลมหายใจของเดรโกเริ่มติดขัดเล็กน้อย

หลอก… เอิ่ม! ได้เงินจากฮอลล์ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

หลายความคิดพุ่งผ่านหัวเดรโกภายในเสี้ยววินาที

แต่แล้วก็ได้ยินเสียงฮอลล์พูดต่อแบบนิ่งๆ:

“หืม เราควรเริ่มถามล่วงหน้าแล้วล่ะ ว่าพรีเฟ็คปีสามของสลิธีรินปีหน้าจะเป็นใคร?”

“ถ้าฉันจะเก็บเงิน… 3000 เกลเลียนก็คงไม่เกินไปมั้ง?”

เดรโก: “!”

“3000 เกลเลียนเหรอ?!” เสียงเดรโกหลงโทนทันที: “ทำไมไม่ไปปล้นซะเลยล่ะ!”

ฮอลล์ไหล่ตก: “ก็ฉันเป็นพ่อค้าที่ซื่อตรงไง ได้ของเมื่อจ่ายเงินแล้วเท่านั้นแหละ”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]