บทที่ 26 คลื่นใต้น้ำ

บทที่ 26 คลื่นใต้น้ำ

เสาแสงสีเงินจางหายไป

ฮีโร่เผ่าแมลงตนหนึ่งปรากฏกายขึ้น

มันคือฮีโร่มดสีเทาเข้ม

[มดยักษ์]

ชื่อ: เมนเต้

เผ่าพันธุ์: แมลง

คุณภาพ: ฮีโร่ระดับทั่วไป

ระดับ: 1

พลังชีวิต: 1875 (+625)

พลังโจมตี: 225 (+75)

พลังป้องกัน: 90 (+30)

สกิล: พุ่งชนรุนแรง, ขบกัดอำมหิต, รัศมีแห่งเผ่าแมลง, กระหายเลือด

น่าเสียดาย ดูเหมือนโชคของหลี่เฟิงจะหมดลงแล้ว

ฮีโร่มดตนนี้เป็นเพียงฮีโร่ระดับทั่วไปเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม นี่ถือเป็นความน่าจะเป็นตามปกติ

โดยทั่วไปแล้ว ป้ายอัญเชิญฮีโร่ 10 ป้าย จะได้ฮีโร่ระดับทั่วไปถึง 8 ป้าย

การที่หลี่เฟิงอัญเชิญได้ฮีโร่ระดับมหากาพย์ติดกันสองครั้งก่อนหน้านี้ นับว่าเป็นโชคดีอย่างเหลือเชื่อแล้ว

ตอนนี้เขาก็แค่กลับสู่มาตรฐานปกติ

ฮีโร่ระดับทั่วไปสามารถเสริมพลังให้ยูนิตได้ 10,000 ตัว โดยเพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 6%

ทว่า ยูนิตหนึ่งตัวจะรับการเสริมพลังจากฮีโร่ได้เพียงคนเดียวเท่านั้น

จำนวนยูนิตปัจจุบันของหลี่เฟิงยังไม่เกิน 160,000 ตัว ดังนั้นเขาจึงยังไม่จำเป็นต้องให้เมนเต้มาช่วยเสริมพลังกองทัพ

"เมนเต้ ตั้งแต่นี้ไป เจ้าคือพ่อบ้านประจำปราสาทของข้า รับผิดชอบจัดการงานเบ็ดเตล็ดทั้งหมดภายในปราสาท"

หลี่เฟิงออกคำสั่งแรกแก่เมนเต้

มันเป็นแค่ฮีโร่ระดับทั่วไป พลังต่อสู้ก็งั้นๆ การเสริมพลังก็ไม่จำเป็น

หลี่เฟิงจึงจับมันมาเป็นผู้จัดการฝ่ายเสบียงกรังเสียเลย

"จี๊ด จี๊ด จี๊ด!"

เมนเต้ส่งเสียงร้องตอบรับ แสดงความน้อมรับคำสั่ง

ทันทีหลังจากนั้น หลี่เฟิงก็มอบหมายงานชุดใหญ่ให้เมนเต้

อย่าได้ดูแคลนตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายเสบียงเชียว

ในสมัยโบราณ อัครมหาเสนาบดีของแต่ละแคว้นก็เปรียบเสมือนผู้จัดการฝ่ายเสบียงของประเทศ เป็นตำแหน่งที่สำคัญยิ่ง

หลังจากสั่งงานเสร็จ หลี่เฟิงก็นำเหรียญทองไม่กี่สิบเหรียญสุดท้ายใส่ลงในแท่นบูชานักบวชมนุษย์

หลังจากใส่เหรียญทองล่วงหน้า แท่นบูชายูนิตจะทำการอัญเชิญยูนิตออกมาโดยอัตโนมัติเมื่อคูลดาวน์สิ้นสุดลง

นี่เป็นการช่วยประหยัดเวลาของลอร์ดทางอ้อม

ในช่วงแรกๆ อาจจะไม่เห็นผลเท่าไหร่

แต่ในภายหลังเมื่อมีแท่นบูชายูนิตมากขึ้น จะมีลอร์ดสักกี่คนที่สามารถมานั่งเฝ้าหน้าแท่นบูชาทุกวันเพื่อรอให้คูลดาวน์หมด?

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลี่เฟิงก็นำกองทัพและเมนเต้ออกจากชั้นใต้ดินชั้นที่สอง

เมื่อกลับถึงห้องนอน หลี่เฟิงก็ทิ้งตัวลงนอนและหลับไปทันที...

ค่ำคืนนี้ คลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัว ลิขิตให้เป็นคืนที่ไม่สงบสุข

ยกตัวอย่างเช่น ณ แอ่งกระทะที่ห่างจากหลี่เฟิงไปหลายสิบกิโลเมตร การต่อสู้อันโหดเหี้ยมกำลังดำเนินอยู่

ในแอ่งกระทะแห่งนี้แทบไม่มีพืชพรรณใดๆ มองปราดเดียวก็เห็นทะลุจากทิศตะวันออกจรดตะวันตก

แม้จะไร้พืชพรรณ แต่กลับเต็มไปด้วยสายแร่จำนวนมหาศาล

สายแร่ระดับ 1, 2 และ 3 มีอยู่ดาษดื่น แม้แต่สายแร่ระดับ 4 และ 5 ก็มีจำนวนไม่น้อย หรือกระทั่งสายแร่ระดับ 6 ก็ยังพอมีให้เห็น

แอ่งกระทะแห่งนี้คือเหมืองแร่ที่อุดมสมบูรณ์และมั่งคั่งอย่างแท้จริง

เหมืองแร่สองแห่งที่หลี่เฟิงค้นพบก่อนหน้านี้ กลายเป็นพื้นที่ยากจนข้นแค้นไปเลยเมื่อเทียบกับที่นี่

ในการประเมินมือใหม่ การสุ่มจุดเกิดของลอร์ดนั้นคาดเดาไม่ได้

บางคนอย่างหลี่เฟิง ในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรไม่เห็นลอร์ดคนอื่นแม้แต่คนเดียว

แต่บางคนอย่างในแอ่งกระทะแห่งนี้ กลับมีลอร์ดถูกส่งมาลงพื้นที่เดียวกันถึง 18 คน

‘เฉินหู’ ผู้ปลุกยูนิตระดับ 5 ‘พยัคฆ์เพลิงคราม’ คือลอร์ดที่แข็งแกร่งที่สุดในแอ่งกระทะแห่งนี้

ในเวลานี้ พยัคฆ์เพลิงครามของเขากำลังสำแดงเดช พ่นเปลวเพลิงสีครามออกมาคำหนึ่ง สังหารยูนิตระดับ 1 หลายตัวในพริบตา

เมื่อเห็นภาพนี้ รอยยิ้มอำมหิตก็ปรากฏบนใบหน้าที่ค่อนข้างหล่อเหลาของเฉินหู

"ลูกพี่เฉินหู ทำไมทำกับผมแบบนี้? ไหนว่าเราตกลงเป็นพันธมิตรกันแล้วไงครับ?"

ลอร์ดผู้มียูนิตระดับ 1 ตัวสั่นเทิ้ม ครึ่งหนึ่งเพราะความโกรธ อีกครึ่งเพราะความกลัว

"คำพูดพวกนั้นก็แค่เอาไว้หลอกให้พวกขยะอย่างแกตายใจ ช่วยข้าขุดแร่ฟรีๆ ก็เท่านั้น ตอนนี้ระยะเวลาคุ้มครองหมดแล้ว แกก็ไสหัวไปซะ ข้าไม่ต้องการเลี้ยงคนไร้ประโยชน์ไว้ใช้งาน"

เฉินหูแค่นเสียงเยาะเย้ยอย่างไม่แยแส

"เฉินหู ข้าไม่ปล่อยแกไว้แน่! ข้ามาจากตระกูล XX ในเมือง XX ข้าจะให้เส้นสายของตระกูลมาเล่นงานแกให้สาสม!"

ลอร์ดระดับ 1 ผู้นั้นกราดเกรี้ยวอย่างหมดหนทาง ทำได้เพียงยกตระกูลมาข่มขู่ หวังให้เฉินหูลังเล

"ยังกล้าขู่ข้าอีกเหรอ? อย่าคิดว่าข้าไม่รู้นะว่าตระกูลลอร์ดพวกนั้นมีลูกหลานเป็นโขยง พวกเขาไม่มาสนใจปลาซิวปลาสร้อยอย่างแกหรอก รีบถอนตัวไปเงียบๆ ซะดีกว่า"

สีหน้าของเฉินหูมืดมนลง ก่อนจะหัวเราะอย่างเย็นชา

"ข้าแค้นนัก!"

ลอร์ดผู้นั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้นแต่ไร้ซึ่งพลังจะต่อกร

ต่อให้เขามียูนิตมากกว่าเฉินหูหลายเท่า มันก็ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ยูนิตของเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะเข้าใกล้ตัวเฉินหู ก็ถูกเปลวเพลิงครามเผาผลาญตายอย่างง่ายดาย

เพียงชั่วพริบตา กองกำลังทั้งหมดของเขาก็ถูกกวาดล้างจนเหี้ยน

ด้วยความสิ้นหวัง ลอร์ดผู้นั้นจึงจำต้องถอนตัวออกจากทวีปไร้ขอบเขต

ตูม!

พยัคฆ์เพลิงครามยกอุ้งเท้าขนาดมหึมาขึ้น และตบทำลายแท่นบูชาลอร์ดและแท่นบูชายูนิตของลอร์ดผู้นั้นจนพังยับเยินในฝ่ามือเดียว

เสียงแจ้งเตือนจากวิถีสวรรค์ดังขึ้นในหัวของเฉินหู เขาปล้นคะแนนทั้งหมดของลอร์ดผู้นั้นมาได้สำเร็จ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

สงครามในแอ่งกระทะสงบลง ลอร์ดทุกคนที่ปลุกได้ยูนิตระดับ 1 ถูกขับไล่ออกจากทวีปไร้ขอบเขตจนหมดสิ้น

"ลูกพี่เฉินหู"

"ลูกพี่เฉินหู"

"..."

เหลือลอร์ดอยู่เพียง 12 คน แต่ยูนิตที่พวกเขาปลุกได้ล้วนเป็นระดับ 2 ขึ้นไปทั้งสิ้น

ในจำนวนนี้ มีเพียงเฉินหูคนเดียวที่มียูนิตระดับ 5

มี 2 คนที่มียูนิตระดับ 4

มี 5 คนที่มียูนิตระดับ 3

ส่วนที่เหลือคือลอร์ดที่มียูนิตระดับ 2

ในเวลานี้ ทุกคนต่างมองเฉินหูด้วยความยำเกรง

ความแข็งแกร่งของเฉินหูนั้นเหนือกว่าใครเพื่อนอย่างไม่ต้องสงสัย

พยัคฆ์เพลิงครามถือเป็นยูนิตระดับท็อปในหมู่ยูนิตระดับ 5 ด้วยกัน

หากเฉินหูต้องการ เขาสามารถกวาดล้างคนที่เหลืออยู่ทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวก็ย่อมได้

เพื่อรักษาสถานะลอร์ดเอาไว้ กลุ่มวัยรุ่นที่ควรจะเลือดร้อนเหล่านี้ ต่างเรียนรู้ที่จะเก็บอารมณ์ของตน

พวกเขาแสดงท่าทีนอบน้อมต่อหน้าเฉินหู

"ดีมาก ตั้งแต่นี้ไป 'พันธมิตรพยัคฆ์คราม' ของเราก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ เป้าหมายของเรานั้นเรียบง่าย คือช่วยให้ข้าคว้าอันดับหนึ่งในการประเมินมือใหม่ของโซนนี้"

"แน่นอน ข้าจะไม่เอาเปรียบพวกเจ้า ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยพวกเจ้าพัฒนา เพราะทวีปไร้ขอบเขตไม่ได้มีแค่การประเมินมือใหม่สั้นๆ หนึ่งเดือนนี้ หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลนัก"

"..."

เฉินหูร่ายยาวอย่างมีวาทศิลป์ วาดฝันถึงอนาคตที่สวยหรูให้กับทุกคน

ต้องยอมรับว่าวัยรุ่นนั้นถูกชักจูงได้ง่าย

เพียงครู่เดียว ลอร์ดอีก 11 คนต่างก็เริ่มหายใจแรง เลือดในกายสูบฉีดด้วยความฮึกเหิม

เมื่อเห็นดังนั้น เฉินหูก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

นี่คือผลลัพธ์ที่เขาต้องการ

"เยี่ยม พูดได้ดีมาก! ลูกพี่เฉินหูผู้เกรียงไกรจะนำพาพวกเราไปสู่จุดสูงสุด และเหยียบย่ำคนอย่างหลี่เฟิง ฟางซง และซุนหยุน ให้จมดิน!"

ลอร์ดผู้มีใบหน้าดูเป็นผู้ใหญ่กว่าคนอื่นเป็นคนแรกที่ปรบมือเชียร์

คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็พากันปรบมือตามกันเกรียวกราว

เฉินหูมองลอร์ดหน้าแก่ผู้นั้นด้วยความพึงพอใจ...