บทที่ 23 พ่อค้าหน้าเลือดมาแล้ว

บทที่ 23 พ่อค้าหน้าเลือดมาแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งวันก็ผ่านพ้นไป

ตลอดทั้งวันนี้ หลี่เฟิงไม่ได้ไปไหน เขาขลุกตัวอยู่แต่ในปราสาท

เวลาเบื่อๆ เขาก็จะแอบเข้าไปคุยเล่นในช่องแชทโซนการแข่งขันแบบไม่ระบุชื่อบ้าง

หรือไม่ก็ขึ้นไปบนหอคอยสังเกตการณ์ ชมทิวทัศน์รอบๆ

บางทีก็แชร์วิสัยทัศน์กับสการ์เนอร์และคาซิกซ์

เมื่อราตรีกาลคืบคลานเข้ามา สการ์เนอร์และคาซิกซ์ก็นำกองทัพของพวกมันกลับมาถึงปราสาท

หมอกที่ปกคลุมรอบปราสาทไม่มีผลต่อพวกมัน พวกมันจึงมาถึงหน้าประตูปราสาทได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค

"จี๊ดๆๆ!"

สองฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่หมอบกราบลงกับพื้น ทำความเคารพหลี่เฟิงที่อยู่บนหอคอยสังเกตการณ์

กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังพวกมันก็ทำตาม หมอบกราบลงกับพื้น พร้อมส่งเสียงร้องตามแบบฉบับของตนเอง

ต้องบอกเลยว่า 'เสียงดังหนวกหู' เป็นปัญหาโลกแตกของกองกำลังเผ่าแมลงจริงๆ

เสียงร้องของแมลงนับพันตัวที่ดังพร้อมกัน ทำเอาหลี่เฟิงหูอื้อและปวดหัวตึ้บ

"พอๆ หยุดร้องได้แล้ว ต่อไปนี้ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าไม่ต้องทำความเคารพข้า ข้าอยากเป็นลอร์ดที่เงียบสงบ"

ไม่มีแมลงตัวใดกล้าขัดคำสั่งของหลี่เฟิง พวกมันหยุดส่งเสียงทันที

หลี่เฟิงกวาดตามองไปรอบๆ

เมื่อเทียบกับตอนออกเดินทางเมื่อเช้า จำนวนของบีดริลและมดเกราะเหล็กลดลงเล็กน้อย แต่ความเสียหายไม่ได้มากมายนัก

ส่วนหิ่งห้อยระเบิดตัวเอง ตะขาบอัคคี และตั๊กแตนบิน ยังอยู่กันครบถ้วน

ในการรุกคืบวันนี้ ตะขาบอัคคีในฐานะกองกำลังโจมตีระยะไกล เป็นตัวทำดาเมจหลักให้กับทีม

จากระยะไกล พวกมันพ่นลูกไฟใส่ศัตรู ปลิดชีพพวกมัน

ดังนั้น พวกมันจึงเป็นกลุ่มหลักที่ได้รับค่าประสบการณ์ในวันนี้

จากตะขาบอัคคีทั้งหมด 200 ตัว มีกว่า 100 ตัวที่เลื่อนระดับเป็นเลเวล 3 และที่เหลือก็เลื่อนเป็นเลเวล 2 แล้ว

ความแข็งแกร่งโดยรวมเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ถัดมาคือผลประกอบการของวันนี้

เนื่องจากแยกกันออกเป็นสองกลุ่ม ผลประกอบการจึงเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

แถมวันนี้คาซิกซ์ยังโชคดีไปเจอแหล่งเหมืองที่อุดมสมบูรณ์ ผลประกอบการจึงยิ่งมหาศาลเข้าไปอีก

อย่างแรกคือเหรียญทอง เก็บเกี่ยวได้ทั้งหมด 8,124 เหรียญ

ส่วนน้อยได้จากการฆ่ามอนสเตอร์ ส่วนใหญ่ได้จากการขุดเหมืองทองคำ

แหล่งเหมืองที่คาซิกซ์พบ มีเหมืองทองระดับ 4 ถึง 2 แห่ง!

เหมืองทองระดับ 4 แห่งหนึ่งสามารถผลิตเหรียญทองได้ถึง 2,000 เหรียญ!

ยังไม่นับเหมืองทองระดับ 1, 2 และ 3 ที่มีจำนวนไม่น้อย

เดิมทียังมีเหรียญทองอีก 2,000 เหรียญที่ได้จากการเปิดหีบสมบัติ

แต่หลี่เฟิงใช้มันไปกับหอคอยหมอกแล้ว ไม่อย่างนั้นยอดเหรียญทองวันนี้คงทะลุหมื่น

ต่อมาคือทรัพยากรพื้นฐานสามอย่าง: ไม้ หิน และแร่เหล็ก

ในจำนวนนี้ มีไม้ 32,000 หน่วย, หิน 30,000 หน่วย และแร่เหล็ก 25,000 หน่วย

เมื่อรวมกับของเดิมที่มีอยู่ โกดังปราสาทของหลี่เฟิงก็เต็มไปด้วยทรัพยากร

ดูเหมือนจะเยอะ แต่หลี่เฟิงรู้สึกว่ายังห่างไกลจากคำว่าพอ

เมื่อได้เป็นลอร์ด เขาก็ย่อมมีความทะเยอทะยาน

เขาอยากสร้างเมืองในอาณาเขตของเขา!

ต่อให้เป็นแค่เมืองเล็กๆ ทรัพยากรพื้นฐานที่ต้องใช้ก็ปาเข้าไปหลักล้านหน่วยแล้ว

สุดท้ายคืออาหาร

เก็บเกี่ยวได้ทั้งหมด 22,250 หน่วย มากกว่าสองวันก่อนรวมกันเสียอีก

ในจำนวนนี้มีเนื้อกระต่าย เนื้อหมาป่า เนื้อไฮยีน่า เนื้อหมี และอื่นๆ

ประเภทของอาหารหลากหลายมาก คืนนี้หลี่เฟิงตัดสินใจจะจัดปาร์ตี้เนื้อล้วนเพื่อเปรมปรีดิ์กระเพาะอาหารสักหน่อย

ยังมีทรัพยากรมอนสเตอร์อีกเพียบ

หลี่เฟิงประเมินคร่าวๆ ว่ามูลค่ารวมของทรัพยากรมอนสเตอร์เหล่านี้ น่าจะอยู่ที่ประมาณ 3,000 เหรียญทอง

"เป็นอีกวันที่รวยเละ"

หลี่เฟิงพอใจกับผลประกอบการวันนี้มาก และนำอาหารจำนวนมากออกมาให้กองกำลังและฮีโร่ของเขากิน

ที่ว่าจำนวนมาก จริงๆ แล้วก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้น

มีแค่ฮีโร่สองตัวที่ตัวใหญ่จึงกินเยอะหน่อย

ส่วนกองกำลังอื่นๆ กินน้อยนิดจนน่าสงสาร

กลับกัน หลี่เฟิงลงมือปรุงอาหารมื้อใหญ่ด้วยตัวเอง กินจนปากมันแผล็บ

หลังกินอิ่ม มองดูโต๊ะที่รกไปด้วยจานชาม หลี่เฟิงถอนหายใจ

การล้างจานชามดูเหมือนจะเป็นจุดอ่อนของมนุษยชาติ ไม่มีใครอยากทำ

"ดูเหมือนข้าคงต้องหา 'กองกำลังประเภทฮิวแมนนอยด์' มาบ้างแล้ว ไม่งั้นในฐานะลอร์ด ข้าต้องมานั่งทำความสะอาด ทำกับข้าว ล้างจานเอง เสียศักดิ์ศรีแย่"

อิ่มหนำสำราญแล้ว หลี่เฟิงก็เปิดตลาดซื้อขาย เตรียมขายอาหาร

ไม่ใช่ว่าเขาลืมทำก่อนหน้านี้ แต่เขาจงใจ

ไหนๆ ก็ถูกลอร์ดคนอื่นเรียกว่าพ่อค้าหน้าเลือดแล้ว ก็เป็นให้มันสุดไปเลย

ยิ่งดึก ลอร์ดที่ไม่มีอาหารหรือมีอาหารไม่พอก็จะยิ่งหิว และพวกเขาก็จะยิ่งแย่งชิงอาหารของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ทันทีที่เปิดช่องตลาด เนื้อหาการแชทก็ทำให้เขาอึ้งไปเล็กน้อย

"ในที่สุดก็ได้กินอิ่มสักที แม่ไม่ต้องห่วงว่าผมจะหิวอีกแล้ว"

"สรรเสริญเทพธิดาซุนหยุน เทพธิดา ผมรักคุณ!"

"อาหารราคาถูกนี่มันอร่อยจริงๆ ไอ้พ่อค้าหน้าเลือดเมื่อวานควรถูกลากออกมาตีก้นให้เข็ด!"

"ใช่ ข้าขอประกาศตรงนี้เลย เราต้องแบนพวกพ่อค้าหน้าเลือด!"

...

หลังจากไล่อ่านประวัติการแชท หลี่เฟิงก็เข้าใจสถานการณ์

มีคนเทขายอาหารจำนวนมาก และคนคนนั้นคือเพื่อนร่วมชั้นของเขา

"ซุนหยุน?"

ภาพของเด็กสาวบอบบางคนนั้นผุดขึ้นในหัวของหลี่เฟิงทันที

กองกำลังที่เธอปลุกได้คือ 'ภูตธาตุน้ำ'

กองกำลังชนิดนี้จะดูดซับธาตุน้ำจากฟ้าดินโดยธรรมชาติและไม่จำเป็นต้องกินอาหาร

บวกกับการเป็นกองกำลังระดับ 6 ที่ทรงพลัง ความเร็วในการล่ามอนสเตอร์เพื่อหาอาหารย่อมรวดเร็วมาก

"ยัยนี่ ขนาดอยู่ในโลกที่คนกินคนแบบนี้ ยังซื่อบื้อขายอาหารนับหมื่นหน่วยในราคายุติธรรมอีก"

หลี่เฟิงส่ายหน้า

คนซื่อย่อมถูกเอาเปรียบได้ง่าย

ถ้าซุนหยุนไม่เปลี่ยนนิสัย

ต่อให้เป็นผู้ถูกเลือก เธอก็อาจพลาดท่าเสียทีได้ง่ายๆ

ถ้าโชคร้าย เธออาจถูกคัดออกจากการประเมินมือใหม่ และกลายเป็นหนึ่งในผู้ถูกเลือกไม่กี่คนที่ถูกจารึกไว้บนเสาหลักแห่งความอัปยศ

กรณีเช่นนี้ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์

ยังคงเป็นคำกล่าวเดิม:

บนทวีปไร้สิ้นสุด สิ่งที่อันตรายที่สุดไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่เป็นลอร์ดด้วยกันเอง!

จากนั้น เขาก็พิมพ์ลงในช่องตลาด: "ขายอาหารจำนวนมาก กติกาเดิม 100 หน่วย แลกทรัพยากรพื้นฐาน 500 หน่วย หรือ 500 เหรียญทอง มาก่อนได้ก่อน"

ซุนหยุนเป็นคนซื่อ แต่เขาไม่ใช่

เขายังคงตั้งราคาอาหารไว้ที่ห้าเท่าของราคาตลาด

จำนวนลอร์ดที่เหลืออยู่ในโซนการแข่งขันนี้คือ 800,000 คน

อย่างน้อยกว่าครึ่งหนึ่งขาดแคลนอาหาร

อาหาร 10,000 หน่วยที่ซุนหยุนขายไปนั้น ไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาดแน่นอน

เป็นไปตามคาด ประกาศของเขาสร้างความฮือฮาทันที

ลอร์ดผู้หิวโหยนับไม่ถ้วนแห่กันคลิกเข้ามาที่หน้าร้านของหลี่เฟิงเพื่อซื้ออาหาร

เพียงชั่วพริบตา อาหาร 20,000 หน่วยที่เขาวางขายก็หมดเกลี้ยง

[การแลกเปลี่ยนสำเร็จ ท่านได้รับ 500 เหรียญทอง]

[การแลกเปลี่ยนสำเร็จ ท่านได้รับ 500 เหรียญทอง]

[...]

ครั้งนี้ หลี่เฟิงไม่ได้จำกัดทรัพยากรในการแลกเปลี่ยน และเพิ่มการแลกเปลี่ยนด้วยเหรียญทองเข้าไปด้วย

ซึ่งทำให้ลอร์ดส่วนใหญ่เลือกใช้วิธีจ่ายด้วยเหรียญทอง

ผลก็คือ วัสดุมอนสเตอร์ที่เขาวางขายก็ขายออกจนหมดเช่นกัน

ในชั่วพริบตา หลี่เฟิงโกยเงินไปได้กว่า 30,000 เหรียญทอง...