บทที่ 3 ผู้ควบคุมภัยพิบัติ

บทที่ 3 ผู้ควบคุมภัยพิบัติ

"เฮือก!"

เสียงสูดลมหายใจเย็นยะเยือกดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งฝูงชน

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของชายวัยกลางคน แม้แต่แขกผู้มีเกียรติที่ร่วมสังเกตการณ์ในพิธีก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

คุณภาพของพิมพ์เขียวนั้น เรียงลำดับจากต่ำไปสูงคือ: ระดับทั่วไป, ระดับยอดเยี่ยม, ระดับตำนาน, ระดับมหากาพย์ และระดับเทวะ !

ในปีก่อนๆ รางวัลชนะเลิศเป็นเพียงพิมพ์เขียวระดับมหากาพย์เท่านั้น

แน่นอนว่าเหตุการณ์ทำนองนี้เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์

โดยทั่วไปแล้ว หากรางวัลชนะเลิศเป็นพิมพ์เขียวระดับเทวะ นั่นหมายความว่าความยากของการทดสอบจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล

ในปีที่ผ่านๆ มา แม้แต่ลอร์ดที่ปลุกกองกำลังระดับ 1 หากมีความรอบคอบและพัฒนาอย่างมั่นคง ก็มีโอกาสสูงที่จะผ่านการประเมิน

ทว่า ทุกครั้งที่พิมพ์เขียวระดับเทวะปรากฏขึ้นในการประเมินลอร์ดมือใหม่ ลอร์ดที่มีกองกำลังระดับ 1 มักจะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น แทบไม่มีข้อยกเว้น

ทันใดนั้น ลอร์ดทุกคนที่ปลุกกองกำลังระดับ 1 ก็ถูกเหล่าผู้มีอิทธิพลตีตราว่า 'ล้มเหลว' ไปในทันที

บนแท่นสังเกตการณ์ ลอร์ดแห่งเมืองเฉาซงซึ่งนิ่งเงียบมาตลอดเอ่ยขึ้นเบาๆ "เป็นเพราะกาลเวลา! เป็นเพราะโชคชะตา! เป็นเพราะลิขิตสวรรค์!"

"พิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างระดับเทวะ... ข้าอยากได้จริงๆ!"

"พี่ชาย นี่มันกลางวันแสกๆ ฝันกลางวันอะไรอยู่? กองกำลังระดับ 3 จะไปสู้กับพวกผู้ถูกเลือกที่มีกองกำลังระดับ 6 ได้ยังไง?"

"อย่าคิดมากเลย แค่ผ่านการประเมินลอร์ดมือใหม่รอบนี้ไปให้ได้ก่อนเถอะ ความยากรอบนี้สูงกว่าปกติเป็นสิบ หรืออาจจะหลายสิบเท่า ถ้าไม่รอด ก็อย่าหวังจะได้เป็นลอร์ดเลย"

"จะว่าไป เทพธิดาซุนหยุนปลุกกองกำลังระดับ 6 ได้ ส่วนลูกพี่หวังเฉินก็มีกองกำลังระดับ 5 ซึ่งใกล้เคียงระดับ 6 มาก บางทีพวกเขาอาจมีลุ้นชิงอันดับหนึ่งก็ได้"

"ยาก! การประเมินลอร์ดมือใหม่แต่ละโซนมีลอร์ดนับล้านคน ในบรรดาคนมากมายขนาดนั้น ย่อมไม่ขาดแคลนผู้ถูกเลือกที่ปลุกกองกำลังระดับ 6 ได้ การจะคว้าอันดับหนึ่งนั้นยากเกินไป!"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา นักเรียนรอบข้างต่างพยักหน้าเห็นด้วย

การประเมินลอร์ดมือใหม่แบ่งออกเป็นโซน และแต่ละโซนมีลอร์ดอย่างน้อยหนึ่งล้านคน!

การจะโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนั้น ยากราวนรกแตก!

หลี่เฟิงยืนเงียบอยู่ในฝูงชน รับฟังบทสนทนารอบข้าง

เขาไม่ได้เอ่ยปาก แต่ในใจนั้นมุ่งมั่นที่จะคว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้!

เว้นแต่ว่าจะมีใครบางคนในโซนเดียวกันปลุกพรสวรรค์ระดับ SSS ได้เหมือนกัน

แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง?

ตลอดหลายพันปีที่ผ่านมา มีลอร์ดถือกำเนิดขึ้นนับไม่ถ้วน แต่มีเพียง 8 คนเท่านั้นที่ปลุกพรสวรรค์ระดับ SSS ได้

รวมตัวเขาด้วย ก็เพิ่งจะมีแค่ 9 คน

อันดับหนึ่ง เขาจะคว้ามันมาเอง!

พิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างระดับเทวะก็ต้องเป็นของเขาเช่นกัน!

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เฟิงก็แทบรอไม่ไหวที่จะเข้าสู่ 'ทวีปไร้สิ้นสุด' และสร้างตำนานของตนเอง!

บนเวทีสูง หลังจากชายวัยกลางคนให้คำแนะนำเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย เขาก็หยิบดาบเงินเล่มเล็กออกมาจากอกเสื้อ

หลังจากถ่ายเทพลังงานเข้าไป ดาบเงินก็ขยายยาวขึ้นเป็นสามฟุตในทันที พร้อมเปล่งแสงเจิดจ้า

"จงเปิดออก!"

ชายวัยกลางคนกุมดาบด้วยสองมือและฟาดฟันใส่ท้องฟ้าอย่างสุดแรง

เปรี้ยง!

ความว่างเปล่าถูกฉีกกระชากเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ ซึ่งในที่สุดก็แปรสภาพเป็นรูหนอนมิติขนาดยักษ์

"เอาล่ะ ผู้ที่ถูกขานชื่อ จงก้าวออกมาและเข้าสู่ช่องทางเทเลพอร์ตอย่างเป็นระเบียบ"

"ซุนหยุน, หวังเฉิน, หลิวเทา..."

ชื่อนักเรียนถูกขานทีละคน และพวกเขาก็ทยอยเข้าสู่ช่องทางเทเลพอร์ตตามลำดับ

การขานชื่อนี้เรียงตามระดับของกองกำลัง และหลี่เฟิง ในฐานะผู้ที่มีกองกำลังไร้ประโยชน์ที่สุดในสนาม จึงถูกกำหนดให้เป็นคนสุดท้าย

จากการคาดการณ์ความเร็ว กว่าจะถึงตาเขา คงต้องรออย่างน้อยอีกหนึ่งชั่วโมง

เขาปลีกตัวออกจากแถวเงียบๆ และเดินออกจากโรงเรียน

ภายนอกโรงเรียน ผู้ปกครองนักเรียนต่างมุงดูกันอย่างเนืองแน่น

สายตาของหลี่เฟิงกวาดมองไปรอบๆ และสะดุดเข้ากับชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบคนหนึ่งในฝูงชนอย่างรวดเร็ว

"ท่านลุง"

หลี่เฟิงรีบเดินเข้าไปหาชายวัยกลางคนและเรียกเบาๆ

"เสี่ยวเฟิง..."

หลี่อู่ฉางมองดูชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน

แม้เขาจะเข้าไปในโรงเรียนไม่ได้ แต่เสียงประกาศของชายวัยกลางคนก็ดังพอที่จะได้ยินถึงข้างนอก

เขาได้ยินชัดเจนว่ากองกำลังที่หลี่เฟิงปลุกได้คือ 'บีดริล' (ผึ้งเข็มพิษ) ซึ่งเป็นหนึ่งในสามกองกำลังที่ได้ชื่อว่าไร้ประโยชน์ที่สุด

เขามีคำพูดนับพันคำที่อยากจะเอ่ย แต่สุดท้ายก็กลั่นกรองเหลือเพียงประโยคเดียว "ขอให้เจ้าผ่านการประเมินลอร์ดมือใหม่อย่างราบรื่นนะ เมื่อกลับมา ลุงจะทำอาหารชุดใหญ่เลี้ยงเจ้าเอง"

แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่หลี่อู่ฉางก็ไม่ได้มองโลกในแง่ดีนักเกี่ยวกับอนาคตของหลี่เฟิง

เขาเคยเป็นลอร์ดมาก่อน และย่อมรู้ดีว่าการปรากฏของพิมพ์เขียวระดับเทวะมีความหมายเช่นไร

แต่เขาก็ไม่ได้พูดจาตัดพ้อให้หลี่เฟิงเสียกำลังใจ

หลี่เฟิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น มองดูใบหน้าที่กรำโลกของหลี่อู่ฉางด้วยความซาบซึ้งใจ

พ่อแม่ของเขาหายสาบสูญไปในทวีปไร้สิ้นสุดตั้งแต่เขายังไม่หย่านม และเขาเติบโตมาได้ด้วยการเลี้ยงดูของหลี่อู่ฉาง

หลี่อู่ฉางเคยเป็นลอร์ดระดับสูงมาก่อน

แต่เพราะไปขัดขาพวกลอร์ดรุ่นที่สอง ดินแดนของเขาจึงถูกบุกรุก และถูกขับไล่ออกจากทวีปไร้สิ้นสุด กลายเป็นคนธรรมดานับแต่นั้น

อย่างไรก็ตาม ด้วยประสบการณ์การเป็นลอร์ดระดับสูง เขาจึงมีความรู้ทางทฤษฎีที่ลึกซึ้ง

ปัจจุบัน เขาได้รับการว่าจ้างจากบริษัทใหญ่ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านกองกำลัง ทำหน้าที่ปรับแต่งแผนการจับคู่และจัดรูปแบบกองกำลังให้กับลูกค้า ซึ่งก็ทำให้มีชีวิตที่สุขสบาย

แต่ถึงกระนั้น สิ่งเหล่านี้ก็เทียบไม่ได้เลยกับการได้เป็นลอร์ด

"ท่านลุง ข้าจะทำให้ท่านกลับสู่ทวีปไร้สิ้นสุดให้ได้ ข้าสัญญา!"

หลี่เฟิงสาบานในใจ

เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา ก่อนจะประสบความสำเร็จ คำพูดใดๆ ก็ล้วนว่างเปล่าและไร้น้ำหนัก

จากนั้น หลี่อู่ฉางก็ได้กำชับหลี่เฟิงอย่างละเอียดเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ มากมาย ละเอียดลออยิ่งกว่าคำแนะนำของชายวัยกลางคนเสียอีก

เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงโดยไม่รู้ตัว

ภายใต้สายตาที่เป็นห่วงของหลี่อู่ฉาง หลี่เฟิงเดินกลับเข้าไปในโรงเรียน

เหลือคนไม่มากแล้วในสนาม และในไม่ช้าก็ถึงตาของหลี่เฟิง

เป็นไปตามคาด เขาคือคนสุดท้าย

"ทวีปไร้สิ้นสุด ข้ามาแล้ว!"

หลี่เฟิงสูดหายใจลึกและก้าวเข้าสู่ช่องทางเทเลพอร์ต

...

ขุนเขาเขียวขจีทอดตัวยาว ต้นไม้สูงตระหง่าน

ทวีปไร้สิ้นสุด ลึกเข้าไปในหุบเขาอันเงียบสงบ

บนพื้นที่โล่ง แท่นบูชาวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 เมตรปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

โดยมีแท่นบูชาเป็นศูนย์กลาง ม่านพลังงานรัศมีหนึ่งกิโลเมตรก็ก่อตัวขึ้น

สิ่งมีชีวิตใดๆ ที่อยู่ภายในรัศมีนี้จะถูกเทเลพอร์ตออกไปข้างนอกทันที

วูบ!

แสงสีขาวสว่างวาบ ร่างของหลี่เฟิงปรากฏขึ้นบนแท่นบูชา

"นี่คือดินแดนของข้าเหรอ? สภาพแวดล้อมใช้ได้เลยนี่"

หลี่เฟิงมองไปรอบๆ และพยักหน้าพอใจ

อย่างน้อยโชคของเขาก็ไม่เลวร้ายถึงขั้นไปโผล่ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย

หลี่เฟิงหยิบลูกแก้วแสงสีขาวออกมาจากกระเป๋าเป้ นั่นคือ 'แหล่งกำเนิดลอร์ด'

นี่คือไอเทมสำคัญสำหรับลอร์ดมือใหม่ทุกคนในการสร้างอาณาเขต

เขาผสานแหล่งกำเนิดลอร์ดเข้ากับแท่นบูชาใต้เท้า

"สร้างอาณาเขตสำเร็จ กรุณาตั้งฉายาลอร์ดของท่าน" เสียงแจ้งเตือนแบบเครื่องจักรดังขึ้นกะทันหัน

หลี่เฟิงไม่ตื่นตระหนก นี่คือเสียงของ 'เจตจำนงแห่งสวรรค์'

มนุษย์จากโลกสามารถเข้าสู่ทวีปไร้สิ้นสุดได้เพราะถูกเลือกโดยเจตจำนงแห่งสวรรค์

เรื่องพวกนี้มีบันทึกอยู่ในตำราเรียนหมดแล้ว

"ผู้ควบคุมภัยพิบัติ!"

เขาตัดสินใจชื่อนี้หลังจากปลุกพรสวรรค์ของตนเองได้

"ตั้งชื่อสำเร็จ ยินดีด้วยที่ได้เป็นลอร์ดมือใหม่ โปรดพัฒนาตนเองให้เร็วที่สุด เหลือเวลาอีกเพียง 22 ชั่วโมง 22 นาที จนกว่าการบุกโจมตีของมอนสเตอร์ในวันแรกจะเริ่มขึ้น"

"ข้อมูลอาณาเขตของท่านถูกสร้างขึ้นแล้วและสามารถเรียกดูได้"

...