บทที่ 30: แหวนวงนี้ - คำปฏิญาณภักดีของมาโลน

บทที่ 30: แหวนวงนี้ - คำปฏิญาณภักดีของมาโลน

หลังจากพักผ่อนสั้นๆ หยางเจียนก็เปิดดูอันดับที่อัปเดตแบบเรียลไทม์บนโทรศัพท์มือถือ

อันดับ 1: เทพสามตา, เลเวล 8, 46%, อาชีพ: นักล่า, กิลด์: ตำหนักดารา (ประธานกิลด์)

อันดับ 2: เยว่อินชิงหยา, เลเวล 8, 29%, อาชีพ: นักเวท, กิลด์: ตำหนักดารา (รองประธานกิลด์)

อันดับ 3: ปี้ลั่วจิงเฟิงอวี่, เลเวล 7, 84%, อาชีพ: นักพรต

อันดับ 4: ซือเหลียนเจียงชาง, เลเวล 7, 63%, อาชีพ: นักพรต

อันดับ 5: ลอเรนซ์ รอสต์, เลเวล 7, 60%, อาชีพ: นักรบ

อันดับ 6: ซากุระดาบเดียวจอด, เลเวล 7, 55%, อาชีพ: นักรบ...

ยอดไลก์ 1.8 แสน คอมเมนต์กว่า 4 แสน... 'ซาลเวชั่น' แทบจะบดขยี้ความบันเทิงอื่นๆ ในตลาดไปหมดสิ้น ดึงดูดความสนใจของผู้คนไปเกือบหมด

"เจ้า 'ปี้ลั่วจิงเฟิงอวี่' นี่เก่งไม่ใช่เล่นแฮะ ไล่ตามมาทันจนได้"

โพสต์ส่วนใหญ่ใน Douyin มีแต่เสียงบ่นเรื่องแย่งสล็อตเข้าเกมไม่ได้

ส่วนที่เหลือก็มีแต่คอมเมนต์แสดงความทึ่ง

"อันดับหนึ่งกับสองนี่นำคนอื่นแบบทิ้งห่างลิบลิ่วเลยแฮะ!"

"เฮ้ พวกนายไม่สังเกตเหรอว่าพวกตัวท็อปๆ นี่ออนไลน์ตอนกลางคืนในเวลาเกมกันหมด? มันมีบัฟจันทราโลหิตนะ!"

"สล็อตเข้าเกมรอบสองจะเปิดเมื่อไหร่เนี่ย? รอจนรากงอกแล้ว..."

"ตำหนักดารารับคนไหม? ถ้าฉันได้เข้าเกม ฉันอยากเข้ากิลด์ด้วย!"

"รับสิ แต่เงื่อนไขโหดมากนะ... เขาประเมินรายบุคคล แนะนำว่าให้บอยคอตตำหนักดาราซะ พอกิลด์ตี้ฮวาของพวกเราตั้งขึ้นเมื่อไหร่ ค่อยมาหาพวกเรา!"

"เหอๆ เมนต์บน ดีดลูกคิดดังจนกระแทกหน้าฉันแล้วเนี่ย!"

"แต่เงื่อนไขของตำหนักดาราก็สูงจริงๆ นั่นแหละ พรสวรรค์ระดับสีฟ้าขึ้นไปเข้าได้เลย แค่ต้องทำตามกฎระเบียบเข้มงวดไม่กี่ข้อ! แต่ถ้าต่ำกว่าสีฟ้านี่สิ..."

"กิลด์เดียว แล้วก็แข็งแกร่งขนาดนั้น..."

"สวรรค์ชั้นเจ็ดรับคนนะ มาเป็นพี่น้องกัน!"

"เมนต์บน สมัครยังไง?"

...

"ทำไมเงียบไปล่ะ?"

เขาปิดหน้าต่างจัดอันดับเลเวล แล้วดูบอร์ดจัดอันดับอื่นๆ

อันดับอุปกรณ์แทบไม่มีอะไรน่าสนใจ ของที่ดีที่สุดตอนนี้ก็แค่อุปกรณ์สีม่วง

แม้แต่โจวเยว่ก็ยังไม่มีอุปกรณ์สีส้ม ซึ่งแสดงว่าอุปกรณ์ระดับนั้นยังไม่มีให้เห็นก่อนเลเวลสิบ

แน่นอนว่าหยางเจียนคิดมากไป เพราะเขายังออกจากหมู่บ้านมือใหม่ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

หลังจากเล่นคอมพิวเตอร์ไปสักพัก ข้างนอกก็ยังคงมืดอยู่

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"เข้ามา!"

หยางเจียนไม่แม้แต่จะเงยหน้า ยังคงดูข้อมูลเกี่ยวกับเกมต่อไป

ด้วยจำนวนผู้เล่นสองร้อยล้านคน แม้เลเวลจะยังไม่สูง แต่ก็ย่อมมีคนที่มีไอเดียบรรเจิดอยู่บ้าง

"ประสบการณ์การเล่นเกมเป็นยังไงบ้าง?"

ไป๋โยวโยวถามด้วยความอยากรู้

"นายไม่เงยหน้ามองด้วยซ้ำ รู้ได้ไงว่าเป็นฉัน?"

"สตูดิโอเกม ฉันให้อิสระเต็มที่ ไม่มีใครเข้ามารายงานงานกับฉันหรอก..."

"โจวเยว่ก็ไม่มาเหรอ?"

"ยัยนั่นไม่เคาะประตู..."

ไป๋โยวโยว: ...

"ความสัมพันธ์ของพวกนายยังดีเหมือนเดิมเลยนะ! ไม่มีที่ว่างให้คนอื่นแทรกเลย..."

ในที่สุดหยางเจียนก็เงยหน้ามองเธอ

"พี่สาว พูดแบบนี้มันทำให้ผมเข้าใจผิดได้ง่ายๆ นะว่าพี่มีใจให้ผม!"

"ก็มีใจจริงๆ นี่!"

หยางเจียนพิจารณาสาวใหญ่วัย 28 ปีตรงหน้าอย่างละเอียด

ความงามและเสน่ห์ของเธอนั้นปฏิเสธไม่ได้

เธอดูสวยกว่าโจวเยว่ที่ยังเป็นเด็กสาวอยู่ถึงสามส่วนด้วยซ้ำ

แต่สำหรับผู้ชาย ในวัยหนุ่มมักไม่เห็นค่าของสาวใหญ่ กลับหลงใหลเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันว่าเป็นของล้ำค่า

ประเด็นคือ ตอนนี้หยางเจียนยังหนุ่มแน่น!

และเขายังปราบพยศม้าป่าอย่างโจวเยว่ไม่ได้เต็มที่ เขาเลยกลัวว่าถ้าทำอะไรบุ่มบ่ามเกินไป จะกลายเป็นเสียหมดทั้งกระดาน!

"ผมสงสัยมาตลอด ด้วยเงื่อนไขของพี่โยวโยว ผู้ชายแบบไหนที่พี่หาไม่ได้กัน?"

"พล็อต 'วีรบุรุษช่วยสาวงาม' เล่นกันมาเป็นพันปี คนก็ยังชอบดูกัน แน่นอนว่ามันมีเหตุผล... ตอนนั้นเจ้าสารเลวหูจงไห่ เพื่อจะเอาไต ถึงกับเล็งเป้าไปที่เสี่ยวไป๋ที่เป็นหลานสาวแท้ๆ ของตัวเอง..."

ทุกครั้งที่รื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ ไป๋โยวโยวจะกัดฟันกรอดด้วยความแค้น

พอพูดถึงเรื่องนี้ หยางเจียนก็นึกถึงความยากลำบากที่พวกเขาเผชิญในตอนนั้น

หลังจากไปล่วงเกิน 'หูกรุ๊ป' จากเทียนฝู พวกเขาก็ต้องทนทุกข์และโดนเพ่งเล็งอยู่พักใหญ่

นี่ก็เป็นต้นตอของความขัดแย้งระหว่างโจวเยว่กับไป๋โยวโยว

แม้ว่าภายหลังเธอจะยอมรับในความสามารถของไป๋โยวโยว แต่คำพูดแรงๆ ที่เคยพูดไปในตอนนั้นก็เรียกกลับคืนมาไม่ได้

ส่วนวิกฤตครั้งนั้นคลี่คลายไปได้อย่างไรน่ะเหรอ?

ล้อเล่นน่า คุณกำลังถามคนที่มีสูตรโกงอยู่นะ?

ไปนั่งยองๆ เฝ้าหน้าหน่วยงานราชการระดับสูงอยู่สองวัน ช่วยบุคคลสำคัญคนหนึ่งแก้ปัญหาที่บอกใครไม่ได้... แล้วจะมี 'เนตรสวรรค์' (เทียนเหยียน) ไว้ทำไม?

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีโจวเยว่ที่เป็นมาสคอตนำโชคอีก!

หูจงไห่เพิ่งขู่ 'ฉวงเซิง' ได้ไม่ทันไร ภายในสามวันอาการป่วยก็ทรุดหนักกะทันหัน และตายภายในสิบวันแม้จะได้รับการรักษา

จากนั้นหูกรุ๊ปก็เริ่มแย่งชิงอำนาจกัน ใครจะยังมีกะจิตกะใจมาสนใจฉวงเซิง...

"โอ้ นี่กำลังรำลึกความหลังอันรุ่งโรจน์กันอยู่เหรอ?"

ไป๋โยวโยวหัวเราะเบาๆ "ฉันนึกว่านายล้อเล่นซะอีก ที่แท้เธอก็ไม่เคาะประตูจริงๆ ด้วย!"

ทันทีที่เธอพูดประโยคนี้ หนังศีรษะของหยางเจียนก็ชาวาบ

และแล้ว ทั้งสองก็เริ่มเปิดศึกสงครามประสาทระลอกใหม่

โชคดีที่ทั้งคู่รู้ขอบเขตและไม่เคยท้าทายกันในเรื่องงานสำคัญ ร่วมมือกันอย่างเต็มที่เสมอ

เวลา 7:40 น. ผู้ที่มาสัมภาษณ์ทยอยเดินเข้าห้องประชุม

หยางเจียนไปนั่งรออยู่ในห้องทำงานเล็กๆ ข้างๆ สังเกตพรสวรรค์ของแต่ละคน

นึกไม่ถึงว่าเขาจะเจอเพชรในตมเข้าจริงๆ

คนมากว่าร้อยคน หยางเจียนจดหมายเลขลำดับและชื่อของคน 21 คนที่เขาถูกใจ

หลังจากส่งรายชื่อให้โจวเยว่ เขาก็ขอตัวกลับก่อน ปล่อยให้ที่เหลือเป็นหน้าที่ของพวกเธอจัดการ

ตอนนี้หยางเจียนมีเป้าหมายเดียว

รีบเก็บเลเวล แล้วไปเมืองหลักเพื่อหาวิธีสร้างฐานที่มั่นกิลด์... นำหน้าครึ่งก้าวคืออัจฉริยะ นำหน้าหนึ่งก้าวคือคนโง่!

ป้ายสร้างกิลด์ได้มาเร็วเกินไป นอกจากจะช่วยให้รับคนได้ราบรื่นและคัดเลือกเพชรเม็ดงามได้แล้ว ก็แทบไม่มีประโยชน์สำคัญอย่างอื่นอีก

สุดท้าย 19 จาก 21 คนตัดสินใจอยู่ต่อ

สองคนที่มากับเพื่อนบอกว่าถ้าต้องอยู่คนเดียวจะไม่ทำ... งั้นก็ไสหัวไปซะ คิดอะไรอยู่?

ฉันขาดพวกนายไม่ได้หรือไง?

เมื่อทั้ง 19 คนนี้จัดการเรื่องต่างๆ เรียบร้อยและเข้าสู่เกม จำนวนผู้เล่นในสตูดิโอก็แตะหลัก 46 คนอย่างเป็นทางการ!

จะมีการแบ่งระดับกันอีกทีในนี้

แน่นอนว่าต้องรอให้เข้าเกมและทุกคนปลุกพรสวรรค์ก่อน

คนที่มีพรสวรรค์ดี ย่อมต้องเน้นเก็บเลเวล

คนที่มีพรสวรรค์แย่หน่อย ก็ส่งไปตามหมู่บ้านมือใหม่ที่ไม่มีกิลด์ใหญ่ครอบครอง เพื่อรวบรวมเหรียญทองแดง อุปกรณ์ และตำราสกิล!

ถามว่ารู้ข้อมูลพวกนี้ได้ไง?

เปิด Douyin ค้นหาอะไรก็ได้ มันก็ขึ้นมาหมดแหละ!

ความนิยมของ 'ซาลเวชั่น' ตอนนี้พุ่งทะลุปรอท ทีมตรวจสอบเนื้อหาของ Douyin แทบจะทำงานกันไม่ทัน...

ทำไมน่ะเหรอ?

พวกเขากำลังไล่ลบหัวข้อที่เกี่ยวกับ 'การจุติของอเวจี' อย่างบ้าคลั่ง

แต่ชาวเน็ตนั้นฉลาดเป็นกรดและมักหาวิธีหลบเลี่ยงการเซ็นเซอร์ได้เสมอ...

กว่าหยางเจียนจะล็อกอินเข้าเกม ตั้งใจว่าจะเริ่มลุยอย่างเป็นทางการ ก็สายไปหน่อยแล้ว

ช่วยไม่ได้ เขาตั้งใจไว้แต่แรกว่าจะล็อกออฟช่วงบ่ายสองบ่ายสามในเวลาเกม

เพื่อให้ 'เทพสามตา' ได้พักผ่อนนานหน่อย

น่าเสียดาย พอถึงเวลาตีบอส เขามักจะอดใจไม่ไหว

ตอนที่หยางเจียนล็อกอินเข้ามา เลเวลของเขาก็ร่วงลงไปอยู่อันดับสองแล้ว

โชคดีที่อันดับสามยังตามหลังเขาอยู่ไกล

ก่อนล็อกออฟ หยางเจียนเตรียมตัวพร้อมสำหรับการล่ามอนสเตอร์แล้ว

ตอนนี้เขาสามารถออกเดินทางได้ทันที

การเก็บเลเวลตอนกลางคืนทำได้แค่ที่ชายทะเล ครั้งนี้เขาวางแผนจะอ้อมเหมืองโคโบลด์ไปดูทิวทัศน์ที่ไกลออกไป!

เขาออกจากประตูหมู่บ้านมือใหม่แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก

คราวนี้ กว่าจะพ้นเขตหมาป่าป่า ก็แทบไม่เห็นผู้เล่นเลย!

เพราะด้วยการทำงานเป็นทีมและอุปกรณ์ที่ดีขึ้น มอนสเตอร์ตัวเล็กๆ พวกนี้ ต่อให้เก่งแค่ไหน ก็เป็นแค่ลูกกระจ๊อก!

ถ้าพวกมันเก่งจริง หยางเจียนคงไม่สามารถสู้ข้ามรุ่นกับมอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าสี่ห้าระดับได้หรอก

เขาร่ายสกิล 'ร่างเดินทาง'

กลับมาเป็นเสือดาวอีกครั้ง หยางเจียนยังไม่ชินเท่าไหร่

เขาวิ่งเหยาะๆ ฝึกซ้อมอยู่พักใหญ่ กว่าจะเริ่มวิ่งสี่ขาได้อย่างคล่องแคล่ว

ถ้าไม่ชิน แล้วทำไมต้องดันทุรังใช้สกิลนี้?

【สกิล: ร่างเดินทาง (ผลของอุปกรณ์)】

【คำอธิบาย: แปลงร่างเป็นเสือดาว ลบล้างสถานะควบคุมทั้งหมด และเพิ่มความเร็วในการวิ่ง 50%】

ด้วยผลลัพธ์ขนาดนี้ ยังไงก็ต้องฝึกใช้ร่างแปลงให้คล่อง!

เพราะการเรียนสกิลขี่สัตว์ต้องรอถึงเลเวลยี่สิบ!

ในเมื่ออุปกรณ์ชิ้นนี้มีผลดีขนาดนี้ หยางเจียนจึงตัดสินใจเมินคำแนะนำของคัสซาน

เขาตรวจสอบเงื่อนไขการอัปเกรดของ 【คำปฏิญาณภักดีของมาโลน (สีขาว)】

【เงื่อนไขที่ 1: รวบรวมดวงวิญญาณ (0/500) โดยเลเวลของดวงวิญญาณต้องไม่ต่ำกว่าเลเวลของผู้ครอบครอง】

【เงื่อนไขที่ 2: ไม้วิสทีเรีย * 10, หินตาแมว * 10, คาร์เนเลียน * 10】

【เงื่อนไขที่ 3: ดวงวิญญาณระดับลอร์ด 0/1】

อัปเกรดจากขาวเป็นเขียวต้องใช้ของเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

หยางเจียนรู้สึกรับไม่ได้อยู่ชั่วขณะ

ภารกิจฆ่ามอนสเตอร์ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่วัตถุดิบพวกนี้ดูยุ่งยากชะมัด

จนถึงตอนนี้เขายังไม่เห็นสักชิ้น!

คงต้องไปสืบหาเอาตอนถึงเมืองหลัก

เห็นเงื่อนไขการอัปเกรดพวกนี้แล้ว จินตนาการได้เลยว่าตอนนั้นคาร์ไลล์คงสิ้นหวังขนาดไหน

บอสระดับทองแดงหาตัวยาก แถมยังปราบยากยิ่งกว่า

ปัจจุบันทั้งเซิร์ฟเวอร์ บอสระดับเหล็กดำตัวไหนบ้างที่ไม่โดนกิลด์ใหญ่ๆ ถมศพผู้เล่นแลกชีวิตเข้าไปปราบ?

เพียงแต่ตอนนี้ประกาศแค่การฆ่าได้ครั้งแรก ถ้าอยากโชว์พาว ก็ต้องไปโพสต์ตามเว็บบอร์ดหรือแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น

แต่ ณ ตอนนี้ ยังไม่มีใครแข็งแกร่งพอจะ 'ถมชีวิต' ใส่บอสระดับลอร์ดให้ตายได้

เพราะพวกมันล้วนมีสกิลไม้ตายกันอย่างน้อยคนละท่า...

ลองนึกภาพแทนคาร์ไลล์ที่เป็นมือใหม่ในตอนนั้น เขาคงดีใจแทบบ้าตอนเห็นแหวนวงนี้ แต่แล้วก็ต้องสิ้นหวังเมื่อรู้วิธีอัปเกรด

ไม่รู้ว่าเขาเสียเวลาไปกับแหวนวงนี้มานานแค่ไหน พลาดโอกาสไปตั้งเท่าไหร่?