บทที่ 28 ผู้พิทักษ์ราตรี, เลวาน คาร์ไลล์

บทที่ 28 ผู้พิทักษ์ราตรี, เลวาน คาร์ไลล์

ด้วยทักษะ 'ลูกธนูสี่ดอก' อาวุธปืนยิ่งไร้ประโยชน์สำหรับเขาเข้าไปใหญ่

เขารู้สึกเสียดายที่ซื้อกระสุนมามากมายขนาดนั้น

ของที่เหลือคงไม่มีวันใช้หมดแน่!

ส่วนจะยกปืนให้คนอื่นน่ะเหรอ? ไม่ใช่ว่าหยางเจี่ยนขี้งกหรือหวงของอะไรหรอก

เหตุผลหลักคือพลังโจมตีกายภาพของมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน จนแทบจะสะกิดหมูป่าตัวน้อยไม่เข้าด้วยซ้ำ!

ที่หยางเจี่ยนใช้แล้วเทพ ก็เพราะมันเสริมกับพรสวรรค์ของเขา... แต่ในเมื่อตอนนี้เขาสามารถสังหารมอนสเตอร์ได้ด้วยธนูดอกเดียว ความเร็วในการโจมตีจึงไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับเขาอีกต่อไป

ไม่รีรอ เขาเรียกเจ้าเต่าน้อยและเจ้าหมูน้อยออกมา

หยางเจี่ยนเข้าสู่โหมดสังหาร

มันคือโหมดสังหารอย่างแท้จริง มอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ย่อมมีการดึงดูดความสนใจแบบกลุ่ม

ทันทีที่มอนสเตอร์ตัวหนึ่งถูกโจมตี เสียงคำรามเพียงครั้งเดียวก็เรียกพวกพ้องกลุ่มใหญ่มาได้

ถามว่าหยางเจี่ยนกลัวไหม?

ไม่มี 'ซากศพเน่าเปื่อย' หรือ 'กูลพเนจร' ตัวไหนเข้ามาใกล้จุดที่เขายืนอยู่ได้เลย

เพียงแค่สิบห้านาที มอนสเตอร์อันเดดทั้งหมดที่อยู่ในระยะสายตาของเขาก็ถูกหยางเจี่ยนกวาดล้างจนเกลี้ยง!

ต่อมาคือช่วงเวลาเก็บของที่รอคอย

เขาได้เงินมาทั้งหมด 3 เหรียญทอง กับอีก 37 เหรียญเงิน

มีไอเทมเสียหายสีเทา 17 ชิ้น ไอเทมระดับสีขาว 12 ชิ้น เกราะโซ่ถักระดับสีเขียวหนึ่งชิ้น และขวานสองมือระดับสีเขียวอีกหนึ่งชิ้น

น่าเสียดายที่พวกมันล้วนเป็นเลเวล 10 เขาจึงไม่สามารถกลืนกินพวกมันได้

สิบนาทีต่อมา ยืนอยู่ที่ทางเข้าสุสาน หยางเจี่ยนมีคำบ่นเต็มอกแต่ไม่รู้จะไปลงกับใคร!

สุสานของคนดีๆ ที่ไหนเขาสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบนี้? แถมยังมีประตูทิ้งไว้ให้อีก? เพื่ออำนวยความสะดวกให้โจรขุดสุสานหรือไง?

หรือเพื่อให้ลูกหลานมาเคารพซากศพเน่าเปื่อยได้ง่ายๆ?

ดูสิ ตอนนี้บรรพบุรุษของคุณกลายเป็นซอมบี้ แล้วฉันต้องมุดเข้าไปในสุสานเพื่อตามเช็ดตามล้างให้เนี่ย

ตามเงื่อนไขภารกิจของคัสซาน หลังจากกำจัดอดีต 'กองกำลังป้องกันตนเอง' บนพื้นดินเหล่านี้แล้ว อันที่จริงหยางเจี่ยนก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จแล้ว

แต่เพื่อให้ได้เซอร์ไพรส์พิเศษ... สามีผู้ล่วงลับของเธอจำต้องตายซ้ำอีกรอบ

หลังจากทำใจอยู่นาน หยางเจี่ยนก็ยังต้องเผชิญกับการโจมตีด้วยกลิ่นเหม็นเน่าทันทีที่ก้าวเข้าสู่สุสานใต้ดิน

ถ้าเป็นเกมจริงๆ หยางเจี่ยนคงก่นด่าทีมพัฒนาไปแล้ว... ทันทีที่เข้าสู่สุสานใต้ดิน จำนวนมอนสเตอร์ก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

อย่าว่าแต่ 'ซากศพเน่าเปื่อย' เลย กูลมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และที่น่าขยะแขยงยิ่งกว่าคือหนอนยักษ์ยาวเป็นเมตร

หยางเจี่ยนรีบล่ามโซ่สุนัขทั้งสองตัวไว้ที่เท้า กันไม่ให้พวกมันวิ่งทะเล่อทะล่าเข้าไป

ขืนปล่อยให้พวกมันไปกัดสักคำ เขาคงรู้สึกว่าสัตว์เลี้ยงสองตัวนี้ใช้งานต่อไม่ได้อีกแล้ว

ยิงเต็มกำลัง... ตรานายพราน, ศรมนตรา... -2570, -1400, -1570, -3700... ตัวเลขดาเมจมหาศาลลอยว่อนเหนือหัวมอนสเตอร์ห้าตัว

หลังจากระดมยิงชุดใหญ่ ห้องตรงหน้าเขาก็เคลียร์ได้ในเวลาสิบห้าวินาที

จากนั้นส่วนที่ระเบิดเถิดเทิงที่สุดก็มาถึง... หนอนยักษ์ตัวใหญ่ระเบิดออก ของเหลวสีเขียวสาดกระจายไปทั่ว

และแล้วหยางเจี่ยนก็อ้วกแตกอย่างงดงาม

เขารีบถอยกลับขึ้นไปบนพื้นดิน พิงกำแพงอาเจียนลมอยู่นานสองนาน

ตอนนี้เขากำลังขบคิดคำถามหนึ่ง: หรือจะไม่ทำภารกิจบบ้านี่ดี?

โชคดีที่เมื่อกี้ไม่ได้ปล่อยเจ้าเต่าน้อยกับเจ้าหมูน้อยวิ่งเข้าไป ไม่อย่างนั้น... ภาพเหตุการณ์ แค่คิดก็สยองแล้ว

【ติ๊ง ประกาศกิลด์! รองหัวหน้ากิลด์ เมฆาขาวพันปี ได้ออกประกาศ: ในอีกสิบนาที สกิลกิลด์จะเปิดใช้งาน เพิ่มค่าประสบการณ์ 20% เป็นเวลา 120 นาที?】

เมฆาขาวพันปี: @ทุกคน โปรดจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จภายในสิบนาที บัฟค่าประสบการณ์จะเปิดใช้งานในอีกสิบนาที!

มองดูมอนสเตอร์อันเดดที่เขาเพิ่งกวาดล้างไปบนพื้นดิน ค่าประสบการณ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นมาไม่น้อย ถ้าเขาเคลียร์มอนสเตอร์ในสุสานใต้ดินด้วย อย่างน้อยเขาก็น่าจะถึงเลเวล 8 หรือสูงกว่านั้น... เอาวะ!

มันก็แค่เกม จะไปกลัวอะไร?

อีกอย่าง ถ้าไม่หัดปรับตัวเข้าไว้ เกิดวันข้างหน้าอเวจีส่งมอนสเตอร์น่าขยะแขยงมาจัดการเขาโดยเฉพาะจะทำยังไง?

หลังจากทำใจอยู่ครู่หนึ่ง

เขาก็ลงไปข้างล่างอีกครั้ง... เมื่อกี้เขารีบออกมาจนลืมเก็บของที่ดรอปบนพื้น

หือ? นี่มันอะไร?

หยางเจี่ยนหยิบสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นวัตถุดิบขึ้นมา

【ทรายวิญญาณ (สีเขียว)】

【วัตถุดิบที่ดรอปจากอันเดดระดับต่ำ มีประโยชน์ค่อนข้างกว้างขวาง】

ทรายวิญญาณ? เหมือนเขาจะเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง ลองใช้เนตรสวรรค์ตรวจสอบดูอีกทีซิ?

【คำอธิบาย: สามารถใช้สำหรับการเลื่อนขั้นสัตว์เลี้ยงประเภทสุนัขและแมว!】

อ้อ ใช่แล้ว เขาเคยเห็นตอนเช็กเงื่อนไขการเลื่อนขั้นของเจ้าหมาป่าน้อย

เพราะหมาป่าตัวนี้ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ระดับสูงและไม่มีบรรพบุรุษที่ทรงพลัง

ดังนั้นวัตถุดิบสำหรับการเลื่อนขั้นจากสีขาวเป็นสีเขียวของมันจึงเยอะกว่าวัตถุดิบที่เจ้าหมูน้อยใช้เลื่อนขั้นจากสีเขียวเป็นสีน้ำเงินเสียอีก... หยางเจี่ยนมีความสามารถที่จะฝึกฝนมัน แต่พูดตามตรง ไม่จำเป็นเลย!

แต่ของสิ่งนี้ก็ถือเป็นของดี เก็บไว้ก่อนดีกว่า!

การฝืนบังคับให้พารามีเซียมธรรมดาๆ วิวัฒนาการเป็นที-เร็กซ์ นอกจากจะเสียเวลาและพลังงานเปล่า แถมยังซาบซึ้งใจอยู่คนเดียวแล้ว ก็ไม่มีความหมายอื่นใดอีก!

เก็บของดรอปบนพื้นเสร็จ หยางเจี่ยนยังคงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในสุสาน

ถ้ำในโลกแห่ง 'ซัลเวชั่น' นั้นประหลาดมาก

ไม่แน่ใจว่าเหล่าทวยเทพได้คำนึงถึงผลกระทบของการมีถ้ำมากเกินไปหรือไม่ หรือว่าธรณีวิทยาของทวีปนี้มีปัญหา

ดังนั้น ทัศนวิสัยในถ้ำจึงเหมือนกันทั้งกลางวันและกลางคืน

ถ้าคุณเข้ามาตอนกลางวันที่แดดเปรี้ยง ทัศนวิสัยก็จะเป็นแบบนี้... ถ้าเข้ามาตอนกลางคืน ก็จะเหมือนกันเปี๊ยบ

เขาสู้มอนสเตอร์ไปตลอดทาง และไอเทมที่ดรอปก็ประหลาดพอกัน

มอนสเตอร์อันเดด ถ้าไม่นับเรื่องอื่น พวกมันดรอปวัตถุดิบเยอะจริงๆ

หยางเจี่ยนถึงกับได้ 【วัตถุดิบ: อเมทิสต์ (สีม่วง)】 มาชิ้นหนึ่ง

ไม่ว่าไอเทมนี้จะมีประโยชน์แค่ไหนในอนาคต แต่สำหรับเขาตอนนี้ มันทำได้แค่กินที่ในกระเป๋าไปหนึ่งช่อง!

หลังจากเดินวนเวียนอยู่ในสุสานใต้ดินมาสามชั่วโมงจนถึงเลเวล 8

เรื่องน่าปวดหัวที่สุดก็เกิดขึ้น

กระเป๋าของเขาเต็ม... ไม่ใช่แค่กระเป๋าของตัวเอง แม้แต่กระเป๋าวิญญาณก็เต็มเอี๊ยด

ขืนกลับไปตอนนี้ เวลาที่เสียไปกับการเดินทางคงทำให้หยางเจี่ยนใจสลาย

แถมทางเดินในสุสานใต้ดินนี้ก็ขรุขระ ไม่รู้ว่าซูซานกับพวกขุดสุสานกันยังไงในตอนนั้น... โครงการใหญ่ขนาดนี้พึ่งพาแค่คนไม่กี่คนในหมู่บ้านมือใหม่งั้นเหรอ?

และเขาได้ยินมาว่าโครงสร้างของหมู่บ้านมือใหม่นั้นค่อนข้างซับซ้อน เกิดจากการนำหมู่บ้านสองสามแห่งมาปะติดปะต่อกัน

อย่าถามว่าทำได้ยังไง โลกนี้มีเทพเจ้านะ!

เขาตัดสินใจพักปัญหาที่ขบไม่แตกไว้ก่อน แล้วลองทดสอบดูว่าจะใช้บั๊กของเกมได้หรือไม่

เขาหาที่ปลอดภัยแล้วล็อกออฟ

พูดถึงความปลอดภัย ถ้ำที่เคลียร์มอนสเตอร์ไปแล้วตอนนี้ค่อนข้างปลอดภัย มอนสเตอร์ที่นี่ยังไม่เกิดใหม่ ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไม

กลับมาที่ห้องทำงาน หยางเจี่ยนเปิดกระเป๋าวิญญาณ

เขาหยิบอุปกรณ์ระดับสีขาวสองชิ้นออกมาแล้วโยนเข้าไปในตู้เสื้อผ้าห้องข้างๆ

จากนั้นหยิบวัตถุดิบระดับสีขาวสองชิ้นและไอเทมสีเทาสองชิ้นใส่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน

เขาล็อกอินกลับเข้าไปและสู้มอนสเตอร์ต่อ

ตอนนี้เขาเคลียร์ช่องว่างได้หกช่อง ก็พอถูไถไปได้ชั่วคราว

หลังจากเคลียร์ไปอีกรอบ เขาล็อกออฟออกมาเช็กอีกครั้ง

ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ วัตถุดิบ หรือลูกธนู ทุกอย่างยังอยู่ครบ!

คุณพระช่วย เขาประเมินพรสวรรค์ของตัวเองต่ำไป... เพื่อป้องกันเหตุสุดวิสัย หยางเจี่ยนเทอาหาร น้ำ และไอเทมสีขาวในเกมทิ้งทั้งหมด

ของดรอปที่ไม่สำคัญบางอย่างก็ทิ้งไป เช่น วัตถุดิบระดับสีขาว... เพื่อความชัวร์ อุปกรณ์และวัตถุดิบระดับสีเขียวยังต้องพกติดตัวไว้

แบบนี้ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมา เขาจะได้ไม่ต้องเสียใจจนแทบขาดใจ!

เขายังคงมุ่งหน้าต่อไป และเมื่อเลเวลผ่าน 8 ครึ่งไปแล้ว ในที่สุดเขาก็มาถึงห้องสุดท้าย

ทันทีที่ชะโงกหน้าออกไปแล้วรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ หยางเจี่ยนรีบถอยกลับมาทันที

เขาค่อยๆ ชะโงกหน้าออกไปสังเกตการณ์อีกครั้ง

【ผู้พิทักษ์ราตรี, เลวาน คาร์ไลล์, LV10】

【อันเดด, ระดับทองแดง (ปนเปื้อนออร่าอเวจี)】

【พลังชีวิต: 500,000】

【พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์, ค้อนแห่งความยุติธรรม, อัญเชิญอันเดด, ความตายและการผุพัง, ศรเงา...】

【หมายเหตุ: อดีตผู้นำกลุ่มผู้พิทักษ์ราตรีแห่งเมืองรัตติกาลนิรันดร์ เขาติดเชื้อไวรัสอันเดดเมื่อบ้านเกิดถูกกองทัพอเวจีตีแตก ถูกปลุกด้วยออร่าอเวจี เจตจำนงของเขากำลังถูกกัดกินอย่างสมบูรณ์】

คุณพระช่วย บอสระดับทองแดงเลเวล 10 แถมยังฝึกทั้งเวทศักดิ์สิทธิ์และเวทมืดควบคู่กัน?

เขาต้องเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้เดี๋ยวนี้

ก่อนอื่น เขาต้องเช็กคูลดาวน์ของ 【สร้อยคอหัวใจไททัน】

คูลดาวน์ 24 ชั่วโมงยังเหลืออีกชั่วโมงครึ่ง

เขารอได้

ยังไงซะ บอสระดับทองแดง ตัวก่อนหน้านี้ดรอปตรากิลด์ให้เขา ตัวนี้ก็น่าจะคุ้มค่าแก่การรอคอย!

เขาคงไม่ใช้ของสิ่งนี้ตอนสู้กับมอนสเตอร์กิ๊กก๊อกหรอกจริงไหม?

เช็กพรสวรรค์อีกที ถึงเวลาเตรียมรบ!

【พรสวรรค์: กลืนกิน (สีเขียว)】

【คำอธิบาย: กลืนกินไอเทมระดับสีเขียวที่มีเลเวลไม่สูงกว่าตนเอง สืบทอดค่าสถานะทั้งหมดของไอเทมนั้น สามารถซ้อนทับได้ไม่จำกัด】

【คูลดาวน์: เวลาที่เหลือ: 17:29】

【เงื่อนไขการอัปเกรด: 5 / 50 (นับเฉพาะอุปกรณ์ระดับสีเขียวเท่านั้น)】

【ค่าสถานะที่กลืนกินปัจจุบัน: ความแข็งแกร่ง +6, ความว่องไว +5, ความอดทน +3, โจมตี +727, ป้องกัน +664, ช่องเก็บของ +28, บล็อก +190】

ด้วยพลังโจมตีและค่าสถานะปัจจุบันของเขา การสู้กับบอสระดับลอร์ดดูจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่นัก... แม้ว่ามันจะเป็นมอนสเตอร์ป่าที่ถูกอเวจีกัดกินก็ตาม

เขามาร์กเส้นทางไว้ เวลาเป็นเงินเป็นทอง เขาจะไปล่ามอนสเตอร์ก่อน แล้วหลังจากกลืนกินไอเทมสีเขียวอีกชิ้น ค่อยกลับมาจัดการมัน

ขอย้ำนะ ไม่ได้ปอดแหก!

เขาแค่ต้องการความรอบคอบ

เขาถอยกลับ เดินย้อนไปเกือบห้านาทีจนถึงจุดเกิดมอนสเตอร์

เขากวาดล้างมอนสเตอร์ระลอกใหญ่ระหว่างทางกลับ รอจนคูลดาวน์ของสร้อยคอพร้อมใช้งาน แล้วค่อยกลับไปเผชิญหน้ากับบอส

อุปกรณ์สองชิ้นที่เขากลืนกินระหว่างทางกลับนั้นคัดมาเน้นๆ

【กิ่งไม้แห้งเหี่ยว (สีเขียว)】

【สองมือ, อาวุธยาว】

【โจมตี +28】

【ความว่องไว +2】

...

【หอกเมอร์ล็อค (สีเขียว)】

【สองมือ, อาวุธยาว】

【โจมตี +32】

【ความแข็งแกร่ง +2】

ไม่มีเหตุผลอื่นในการเลือกอุปกรณ์สองชิ้นนี้ เขาแค่เน้นที่พลังโจมตีสูงๆ ของพวกมันเท่านั้น!

【ค่าสถานะที่กลืนกินปัจจุบัน: ความแข็งแกร่ง +8, ความว่องไว +7, ความอดทน +3, โจมตี +787, ป้องกัน +664, ช่องเก็บของ +28, บล็อก +190】

ทุกอย่างพร้อมแล้ว เจ้าหมูน้อย ลุย!

-38

ต้านทานสถานะมึนงง