บทที่ 26: ไป๋โยวโยวและไป๋เสี่ยวไป๋

บทที่ 26: ไป๋โยวโยวและไป๋เสี่ยวไป๋

เมื่อเวลาในเกมยาวนานขึ้น ทุกคนก็เริ่มเข้าใจเบื้องต้นแล้วว่าจะจัดตารางเวลาออนไลน์อย่างไร

โดยรวมแล้ว สำหรับคนที่แข็งแกร่ง ควรใช้เวลาช่วงเย็นในการเก็บเลเวลมอนสเตอร์

นอกจากจะมีโบนัสค่าประสบการณ์แล้ว คนยังน้อยกว่าตอนกลางวันด้วย!

ส่วนผู้เล่นที่แม้แต่ตอนกลางวันยังสู้มอนสเตอร์ลำบาก ก็อย่าไปคิดอะไรให้มากมายเลย!

ผลกระทบของพระจันทร์โลหิตหายไปแล้ว และนี่ยังไม่ถึงหกโมงเย็นด้วยซ้ำ!

หยางเจียนเคาะประตูห้องทำงานของโจวเยว่

"เข้ามา!"

เมื่อเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าเป็นหยางเจียน โจวเยว่ก็แปลกใจชั่วขณะ

"มีอะไรเหรอคะ?"

"ผมจองโต๊ะที่เหวินรุ่ยเสวียนไว้ ไปทานข้าวเย็นกันไหม?"

"แค่เราสองคน?"

หยางเจียนประหลาดใจ "คุณอยากพาใครไปอีกเหรอ?"

โจวเยว่ยกข้อมือดูนาฬิกา

"คุณไม่ต้องวนรอบคูลดาวน์แล้วเหรอคะ?"

"ผมให้พวกเขาแพ็คใส่กล่องมาส่งแล้ว ทีมงานมืออาชีพ ส่งถึงที่แบบร้อนๆ! ผมยุ่งขนาดนี้ จะเอาเวลาที่ไหนออกไปทานข้างนอก มาที่ห้องทำงานผมสิ!"

โจวเยว่กลอกตาพึมพำ "ร้านนั้นเขาภูมิใจนักหนาว่าเป็นร้านหรูไฮเอนด์ไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวนี้รับส่งเดลิเวอรี่แล้วเหรอคะ?"

หยางเจียนยิ้ม

"มันก็แค่เปลือกนอก มีอะไรที่เงินแก้ไม่ได้บ้าง? ผมไม่เชื่อหรอก!"

โจวเยว่อดไม่ได้ที่จะกลอกตาอีกรอบ

พูดตามตรง ถึงตอนนี้เธอก็ไม่อยากทิ้งเกมแล้วออกไปเสียเวลาข้างนอกเหมือนกัน

คนเรารู้อะไรเยอะขนาดนี้แล้วยังกล้าเสียเวลาไปเปล่าๆ ปลี้ๆ ได้อย่างสบายใจ คงต้องเป็นคนใจกว้างดั่งมหาสมุทรแน่ๆ

ห้องทำงานของหยางเจียนกว้างพอ และเหวินรุ่ยเสวียนก็ส่งอาหารเร็วพอ

อย่างที่เขาว่า ไม่มีอะไรที่เงินแก้ไม่ได้ ถ้ามี ก็แค่จ่ายไม่พอ!

น่าเสียดายที่ดินเนอร์ใต้แสงเทียนมื้อนี้ไม่เป็นไปตามที่หยางเจียนหวัง!

โจวเยว่มาตามนัด แต่เธอดันหนีบสามพี่น้องตระกูลเซี่ยมาด้วย... เมื่อเจอสายตาตัดพ้อของหยางเจียน โจวเยว่ก็รีบแก้ตัว

"พอดีฉันเจอพวกเธอสามคนออฟไลน์พอดีน่ะค่ะ..."

หยางเจียนยิ้มแห้งๆ "เชิญนั่งครับทุกคน!"

"บอสคะ หรือว่าบอสไม่ดีใจที่เจอพวกเรา?"

เซี่ยหมิงหลานที่ไม่ค่อยคุ้นเคยเท่าไหร่เอ่ยขึ้น เล่นเอาหยางเจียนตั้งตัวไม่ติด!

เขามองเธอตาค้างอยู่สองวินาที แล้วหันไปถามเซี่ยหมิงเว่ยอย่างเก้อเขิน "ปกติเธอเป็นคนตรงแบบนี้เหรอ?"

เซี่ยหมิงเว่ยยิ้มแล้วพยักหน้า

"ระบบรักษาความปลอดภัยของต้าเซี่ยดีเกินไปค่ะ คนอย่างเธอเลยรอดมาได้จนป่านนี้!"

"ฮะๆ..."

แผนดินเนอร์ใต้แสงเทียนพังไม่เป็นท่า

ทำได้แค่กินข้าวกันง่ายๆ ไปตามเรื่อง!

"เรื่องกว้านซื้ออุปกรณ์ที่ผมบอกไปถึงไหนแล้ว?"

"ราบรื่นดีค่ะ ฉันจับคู่เด็กใหม่แปดคนแยกย้ายกันไปตามหมู่บ้านมือใหม่ต่างๆ เลือกเฉพาะที่ไม่มีกิลด์ใหญ่ๆ คุมอยู่! พวกเขากว้านซื้อทรัพยากรทุกอย่างที่มีคนยอมขายมาเกือบหมดแล้ว!"

"แล้วของเยอะขนาดนั้นเอาไปเก็บไว้ไหน?"

"ฉันเช่าบ้านในหมู่บ้านไว้ค่ะ 10 เหรียญเงิน อยู่ได้สิบวัน!"

โจวเยว่พูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่หยางเจียนกลับเพิ่งรู้ตัวว่าเขาทำตัวระมัดระวังเกินไป

เขาสะกดจิตตัวเองอีกครั้ง 'อย่ามองว่าเป็นแค่เกม อย่ามองว่าเป็นแค่เกม...'

"ดี เดี๋ยวคุณคัดอุปกรณ์สีเขียวระดับท็อปมาสักสิบชิ้นส่งให้ผมหน่อย ขอเป็นอาวุธเก้าชิ้นกับโล่หนึ่งชิ้นนะ!"

"ได้ค่ะ โล่สีเขียวยังรับซื้อไม่ได้เลย แต่โชคดีวันนี้ทางฉันดรอปมาได้อันนึงพอดี!"

โจวเยว่พยักหน้าเข้าใจ

โล่เป็นอุปกรณ์ที่พิเศษมาก แทบไม่มีใครเอามาขาย!

อัตราดรอปอุปกรณ์ก็น้อยอยู่แล้ว แถมเกม "Salvation" ยังเน้นการทำงานเป็นทีม ตัวแทงค์ขาดไม่ได้ในทุกปาร์ตี้... ดังนั้นความจริงแล้ว โจวเยว่ไม่เคยรับซื้อโล่ได้เลยสักอัน!

โชคดีที่มีโล่สีเขียวดรอปมาให้อันนึงพอดี จะได้ส่งให้หยางเจียน!

"พอไปถึงเมืองหลัก ฉันจะรีบให้พวกเขาเรียนสกิลสายอาชีพ อย่างพวกตีเหล็กกับตัดเย็บ! อย่างน้อยก็ต้องผลิตของให้พอใช้เองได้!"

"ตกลง ตามนั้น!"

หลังทานอาหาร ทุกคนดูมีความสุข ยกเว้นหยางเจียนที่ไม่ค่อยสบอารมณ์แต่แสดงออกไม่ได้

หลังจากสู้กับเต่าทะเลและโคโบลด์มาทั้งวัน พอล้มตัวลงนอนเขากลับนอนไม่หลับ

โจวเยว่ไม่มีปัญหานี้ เพราะเธอมีเรื่องต้องทำ

อย่างเมื่อเช้าเธอเปรยๆ ว่าจะดึงตัวเพื่อนร่วมงานเก่าสิบกว่าคนในลิสต์มาร่วมทีม ตกเย็นเธอก็โทรไปกระชับความสัมพันธ์!

หยางเจียนไถ Douyin ดู เกือบเก้าในสิบของคลิปวิดีโอล้วนเกี่ยวกับ "Salvation"

คอมเมนต์ส่วนใหญ่ด่าบริษัทเกมว่าไม่ทำอะไรเลย และบ่นเรื่องหมวกเกมที่ขาดตลาด... ในฐานะสองคนดังที่สุดในเกม ชื่อ ID ของหยางเจียนและโจวเยว่จึงถูกพูดถึงบ่อยมาก!

ขณะกำลังเพลิดเพลิน โจวเยว่ก็ส่งข้อความ WeChat มา

โจวเยว่: จากสิบสองคนที่ฉันคุยด้วยเมื่อเช้า สิบคนตอบตกลงแล้ว พรุ่งนี้พวกเขาจะไปลาออกที่ฉางเซิงแล้วย้ายมาที่นี่เลย!

หยางเจียน: ราบรื่นขนาดนั้นเลย?

โจวเยว่: พอ "Salvation" เปิดตัว คุณคิดว่า AI ยังจะมีอนาคตอีกเหรอคะ?

จริงด้วย ถ้ามันเป็นแค่เกม ดูจากความฉลาดของ NPC แล้ว AI ก็คงไม่มีอนาคต

แต่ถ้ามันไม่ใช่เกม... หึ ยังจะมัวพัฒนาซอฟต์แวร์อยู่อีกเหรอ?

ดังนั้นพอ "Salvation" เปิดตัวอย่างเป็นทางการ เทียนไห่กรุ๊ปก็รู้ตัวว่าการลงทุนครั้งนี้ขาดทุนยับ... ขาดทุนย่อยยับ!

แต่เทียนไห่กรุ๊ปผู้มั่งคั่งย่อมแบกรับการขาดทุนไหว!

ทว่าสำหรับฉางเซิง มันย่อมไม่สำคัญเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป ประกอบกับผลกระทบจาก "Salvation" แผนการเข้าตลาดหลักทรัพย์จึงสะดุดลง เหล่าพนักงานเก่าแก่ที่ยังอยู่ก็เริ่มอยู่ยากขึ้น!

ดังนั้นเมื่อได้รับไมตรีจิตจากโจวเยว่... พวกเขาจึงไม่รู้สึกผิดต่อหยางเจียน

ทุกคนเป็นลูกจ้าง การเรียกร้องมากกว่านี้คงเสียมารยาท!

อีกอย่าง ตั้งแต่แสดงท่าทีสนใจจนขายบริษัท หยางเจียนไม่เคยคุยเรื่องจะพาพวกเขาไปด้วยเลย!

ดังนั้นพวกเขาก็ไม่รู้สึกว่าทำผิดต่อหยางเจียนเหมือนกัน!

เพราะตั้งแต่ต้นจนจบ ท่านประธานหยางคิดแต่จะลักพาตัวโจวเยว่มาคนเดียว ไม่ได้เผื่อแผ่ถึงพวกเขาเลย

ขณะกำลังเหม่อลอย โจวเยว่ก็ผลักประตูเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด

"เป็นอะไร? ใครทำคุณโกรธ? เดี๋ยวผมไล่มันออกให้..."

"เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว คุณเป็นคนติดต่อ 'ไป๋โยวโยว' เองใช่ไหม?"

หยางเจียน: ...?

"ผมไม่มีอะไรกับเธอจริงๆ นะ ตอนนั้นผมแค่สงสารผู้หญิงตัวคนเดียวลูกติด ที่โดน 'ฮูกรุ๊ป' แห่งเทียนฟู่บีบจนตรอก ผมเลยใจอ่อนรับเธอไว้..."

เห็นสีหน้าโจวเยว่อ่อนลงเล็กน้อย เขาจึงลองเชิงถาม

"เกิดอะไรขึ้น?"

แม้โจวเยว่จะปฏิเสธมาตลอด แต่ความจริงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ลึกซึ้งมาเกือบสองปีแล้ว

ทั้งทางจิตใจและพฤตินัย โจวเยว่ก็ถือเป็นแฟนสาวของเขา!

ปกติเธอเป็นคนอารมณ์มั่นคงมาก จู่ๆ ระเบิดอารมณ์แบบนี้ทำเอาเขาแปลกใจ!

"ไป๋โยวโยวจะมา!"

"ให้เธอมาสิ เมื่อเช้าตอนผมให้รายชื่อคุณไป คุณก็ไม่ได้คัดค้านนี่นา?"

โจวเยว่โมโหจนเสียงสูง

"เธอจะมาคืนนี้เลย แถมยังหอบหลานสาว 'ไป๋เสี่ยวไป๋' มาด้วย!"

"พรุ่งนี้เธอไม่ต้องทำงานเหรอ?"

โจวเยว่มองเขาเหมือนเขาไม่รู้เรื่องจริงๆ

"คุณชายม่อนั่นตาถึงกว่าคุณเยอะ พอเห็นผู้อำนวยการไป๋ปุ๊บก็ถูกใจปั๊บ พยายามจะเคลมเธอทั้งทางตรงทางอ้อม ไป๋โยวโยวลาออกจากฉางเซิงตั้งแต่วันซืนแล้ว!"

หยางเจียน: ...ทำไมบริษัทเฮงซวยของเทียนไห่มันยังไม่เจ๊งไปอีกนะ?

"งั้นก็ให้เธอมาเถอะ! พาไป๋เสี่ยวไป๋มาด้วย ที่นี่มีที่พักให้พวกเธออยู่แล้ว!"

โจวเยว่กลอกตา

"คุณก็รู้เงินเดือนเธอ คนอื่นไม่รู้แต่คุณก็น่าจะรู้ใช่ไหม? ผู้อำนวยการไป๋มีบ้านของตัวเอง ที่เธอมาที่นี่หลักๆ ก็เพราะอยากมีส่วนร่วมใน 'Salvation' ต่างหาก!"

หยางเจียน: เมื่อกี้ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น

ไป๋โยวโยวมาถึงเร็วมาก หยางเจียนเพิ่งจะวนรอบคูลดาวน์เสร็จ เธอก็มาถึงพร้อมกับเสี่ยวไป๋

"เสี่ยวไป๋ คิดถึงคุณลุงไหมคะ?"

"สวัสดีค่ะคุณลุง สวัสดีค่ะน้าโจว!"

เห็นหลานสาวทักทายทั้งสองคน ไป๋โยวโยวก็ยิ้มแล้วทักทายหยางเจียน

"ประธานหยาง ฉันต้องมารบกวนคุณอีกแล้วนะคะ!"

"อย่าพูดอย่างนั้นสิ คนกันเองทั้งนั้น คุณก็สนิทกับเสี่ยวเยว่อยู่แล้ว เดี๋ยวให้เธอพาไปจัดการเรื่องเริ่มงานเลยละกัน!"

ถึงจะเป็นคนกันเอง แต่หยางเจียนก็ยังใช้เนตรสวรรค์ตรวจสอบเธอ!

ดีมาก เธอไม่ใช่สายลับ ไม่มีเจตนาแฝง และสามารถใช้งานเป็นมือขวาได้!

ในเมื่อไป๋โยวโยวมาแล้ว เจ้าหน้าที่การเงินคนเดิมก็ถูกลดตำแหน่งโดยอัตโนมัติ... ไม่เชิงลดตำแหน่งหรอก... แค่มีหัวหน้าเพิ่มมาอีกคน และเงินเดือนของพี่สาวฝ่ายการเงินก็เพิ่มขึ้นมากโข

หยางเจียนไม่สนเรื่องเงินในตอนนี้หรอก ต่อไปมันอาจจะกลายเป็นแค่เศษกระดาษจริงๆ ก็ได้!

ไม่ต้องคิดเลย แค่ดูสถานการณ์ตอนนี้ เขาก็รู้แล้วว่าอนาคตจะเป็นยุคที่เงินในเกมครองโลกแน่นอน!

มิตรภาพส่วนมิตรภาพ แต่ขั้นตอนก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอน

การเริ่มงานและสัญญาจ้างเป็นสิ่งที่ข้ามไม่ได้

โจวเยว่พาไป๋โยวโยวไปทำความคุ้นเคยกับอาณาจักรใหม่ ส่วนหยางเจียนก็นั่งเล่นกับไป๋เสี่ยวไป๋

"ลุงหยางคะ หนูเข้าไปใน 'Salvation' ด้วยได้ไหมคะ?"

"หนูจะเข้าไปทำไมล่ะ?"

"หนูจะไปช่วยคุณลุงสู้มอนสเตอร์..."

"ฮะๆ หนูแค่อยากเล่นเกมเองไม่ใช่เหรอ? น้าของหนูอนุญาตหรือเปล่า?"

"คุณลุงคะ น้าเชื่อฟังคุณลุงที่สุด ถ้าคุณลุงบอก น้าต้องยอมแน่ๆ..."

หยางเจียน: ...