บทที่ 5 พวกเธอเล่นกันไปเถอะ ฉันคงข้ามไปหาไม่ได้แล้วล่ะ!

บทที่ 5 พวกเธอเล่นกันไปเถอะ ฉันคงข้ามไปหาไม่ได้แล้วล่ะ!

จะทำภารกิจ ก่อนอื่นต้องหา 'เถี่ยตั้น' ให้เจอก่อน!

แต่แค่หาเถี่ยตั้นเจอก็ยังไม่พอ การจะไปมือเปล่าด้วยสภาพร่างกายอันบอบบางของหยางเจียนในตอนนี้ คิดจะใช้กำลังเข้าว่าคงไม่ได้ผลแน่ๆ เผลอๆ จะถูกเจ้าเถี่ยตั้นส่งไปต่อแถวรอเกิดใหม่กับพี่สาวนางฟ้าเอาได้ง่ายๆ!

ภารกิจตามหาเถี่ยตั้นนั้นเป็นภารกิจเฉพาะของ 'หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 12315' แห่งนี้เท่านั้น หมู่บ้านมือใหม่พวกนี้ไม่มีระบบมิติจำลองเสียด้วย!

ทำไม 'โลกใหม่' ของเหล่าทวยเทพถึงได้ขาดแคลนศักดิ์ศรีขนาดนี้กันนะ!

มีทั้งที่ดิน มีทั้งผู้คน ทำไมถึงต้องใช้มิติจำลองด้วย? แต่ละหมู่บ้านมือใหม่ถึงขั้นมีแผนที่ที่ไม่เหมือนกันเลยด้วยซ้ำ!

ยกตัวอย่างเช่น หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 9527 ที่โจวเยว่และคนอื่นๆ อยู่ ก็ไม่มีแม่น้ำสายใหญ่ที่ท้ายหมู่บ้านทางทิศตะวันตกแบบที่นี่

เมื่อยืนอยู่ที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน จู่ๆ เขาก็นึกถึงละครตลกสั้นเรื่องหนึ่งในชีวิตก่อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ผู้คนเนืองแน่น ธงทิวปลิวไสว เสียงฆ้องกลองดังกึกก้อง เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหว!

หลังจากเดินหาไปรอบหนึ่ง เขาก็ยังหาไม่เจอว่ากระต่ายป่ามันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนกันหมด!

เป็นที่รู้กันว่าหมู่บ้านมือใหม่แต่ละแห่งจะถูกกำหนดให้รองรับผู้เล่นเริ่มต้นที่ห้าพันคน และมีความจุสูงสุดที่หนึ่งหมื่นคน!

ส่วนเกินห้าพันคนนั้นเผื่อไว้สำหรับผู้เล่นที่ต้องการย้ายสถานที่

แต่แค่ห้าพันคนนี่ก็มองเห็นเป็นฝูงชนสุดลูกหูลูกตาแล้ว!

ไม่นับรวมผู้เล่นที่ย้ายข้ามมาโดยการทำภารกิจ เอาแค่ผู้เล่นห้าพันคนในหมู่บ้านนี้ อย่างน้อยสามพันคนก็มากระจุกตัวกันล่ากระต่ายอยู่ที่นี่!

ยังมีปาร์ตี้สุดแกร่งบางกลุ่มที่ข้ามไปฟาร์มในพื้นที่มอนสเตอร์ระดับสูงกว่าแล้วบ้าง

แต่พวกเลเวลหนึ่งถึงสอง โดยพื้นฐานแล้วก็กองกันอยู่ที่นี่ทั้งหมด

หยางเจียน: ...ไม่รีบ ฉันยังมีสูตรโกงเดินดินอยู่นี่นา!

เทพสามตา: เธอมีเนื้อกระต่ายไหม?

เยว่อินชิงหยา: ??? นายยังข้ามมาไม่ได้อีกเหรอ?

เทพสามตา: เจอภารกิจลับ ทำเสร็จแล้วเดี๋ยวตามไป!

เยว่อินชิงหยา: ต้องการอะไรอีกไหม? ฉันกำลังปาร์ตี้ตีหมูป่าเลเวล 4 อยู่! จะจัดคนให้วิ่งไปส่งของมันค่อนข้างยุ่งยากนะ!

เทพสามตา: มีกระเป๋าใส่ของไหม?

เยว่อินชิงหยา: 【พรสวรรค์: ความโปรดปรานของเทพธิดาแห่งโชคชะตา (สีแดง)】

เทพสามตา: ...

เทพสามตา: เธอต้องเก็บพรสวรรค์นี้เป็นความลับนะ อย่าเที่ยวส่งให้ใครดูมั่วซั่ว!!!

เยว่อินชิงหยา: นายเห็นฉันเป็นเด็กสามขวบหรือไง? ถ้าไม่ใช่เพราะนายคอยถ่วงแข้งถ่วงขา ป่านนี้ฉันได้เป็นผู้ช่วย CEO บริษัทมหาชนไปแล้ว! ไม่ต้องห่วง นอกจากนายก็ไม่มีใครรู้หรอกน่า!

เมื่อได้ยินดังนั้น หยางเจียนก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

ครั้งนี้ใช้เวลารอนานหน่อย อาจเป็นเพราะพื้นที่หมูป่าเลเวล 4 อยู่ค่อนข้างไกลจากหมู่บ้านมือใหม่

ผ่านไปกว่าสิบนาที ระบบก็แจ้งเตือนหยางเจียนว่ามีจดหมายใหม่เข้ามา

หยางเจียนที่นั่งยองๆ รออยู่หน้าโรงเตี๊ยมรีบกดรับไอเทมทันที!

คุณถามว่าทำไมเขาไม่เข้าไปรอข้างในงั้นเหรอ?

ขอโทษที หยางเจียนมหาเศรษฐีพันล้านผู้นี้ ไม่มีเงินติดตัวแม้แต่เหรียญทองแดงเดียว!

เมื่อครู่นี้ โจวเยว่คิดว่าเดี๋ยวเขาก็คงจะตามมาสมทบแล้ว เลยไม่ได้ส่งเงินมาให้เขาด้วย

【ยินดีด้วย! คุณได้รับ เนื้อกระต่าย × 20, ถุงผ้าลินิน (สีขาว) × 1, ซองใส่ลูกธนู (สีเขียว) × 1, เหรียญเงิน × 1】

โอ๊ะ? ลาภลอยงั้นรึ?

【ภาชนะ: ถุงผ้าลินิน (สีขาว)】

【ช่องเก็บของ 8 ช่อง】

【ภาชนะ: ซองใส่ลูกธนู (สีเขียว)】

【ช่องเก็บของ 12 ช่อง】

【ความเร็วโจมตี + 1】

เมื่อหยางเจียนเห็นถุงผ้าลินิน (สีขาว) ความคิดบ้าบิ่นอย่างหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว!

ไอ้สิ่งนี้ไม่มีการจำกัดเลเวลสวมใส่!

เขาเช็คเวลาคูลดาวน์ของพรสวรรค์ 'กลืนกิน' อีกครั้ง ยังเหลืออีกสี่สิบนาที... งั้นไปทำภารกิจก่อนแล้วกัน!

เจ้าเถี่ยตั้นเหลือเวลาอีกสิบเอ็ดนาทีก่อนจะออกจากลานนวดข้าว หยางเจียนจึงรีบวิ่งสับตีนแตกไปทันที

สีตัวกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม หาตัวยากชะมัด?

"เถี่ยตั้น? ได้เวลาข้าวเย็นแล้ว!"

หยางเจียนถือชิ้นเนื้อกระต่ายไว้ในมือพลางตะโกนเรียกอยู่สองสามครั้ง

ในขณะที่สายตาของเขายังคงกวาดมองไปรอบๆ เขาก็รู้สึกว่ามือของเขาเบาหวิว และเนื้อกระต่ายก็หายไปแล้ว

เขาหันกลับไปมอง ก็เห็นสุนัขสีเหลืองตัวหนึ่งคาบเนื้อกระต่ายของเขาพุ่งไปหลบหลังต้นไม้แล้วเริ่มแทะกินอย่างเอร็ดอร่อย

"ไม่ต้องรีบ ตรงนี้ยังมีอีก!"

ด้วยความกลัวว่ามันจะคาบแล้วหนีไป หยางเจียนจึงรีบหยิบเนื้อกระต่ายออกมาอีกชิ้น

【ชื่อ: เถี่ยตั้น (สัตว์เลี้ยงของเมนเทอร์นักล่า ฮวงปิน)】

【คำอธิบาย: อย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูไร้พิษสงหลอกคุณได้ มันรอดชีวิตมาจากระนาบมิติที่แตกสลายนั้น! มันหนีมาที่นี่เพื่อหลบหนีนายน้อยจอมไฮเปอร์ของมัน และคุณก็พบมันเข้าโดยบังเอิญ!】

【หมายเหตุ: ยังจะมองอะไรอยู่อีก? คงไม่ได้คิดจะลองดีกับมันหรอกนะ?】

เมื่อเห็นว่าหยางเจียนเตรียมพร้อมมาอย่างดี มันก็จัดการเนื้อกระต่ายสิบชิ้นที่เขานำมาจนหมดเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว!

อิ่มแล้ว กินต่อไม่ไหวแล้ว

เห็นแก่เนื้อกระต่าย เจ้า 'เถี่ยตั้น' (สุนัข) จึงยอมเดินตามหยางเจียนต้อยๆ เพื่อไปหา 'เถี่ยตั้น' (คน)!

ระหว่างทาง ผู้เล่นหลายคนที่เห็นเจ้าเถี่ยตั้นเดินตามหยางเจียนต่างพากันหน้าเปลี่ยนสี

ในฐานะเกมเมอร์รุ่นเก๋า พวกเขาเข้าใจถึงที่มาที่ไปทันที

"พี่ชาย ขายภารกิจนี้ให้ฉันเถอะ เสนอราคามาเลย!"

"สิบเหรียญทอง!"

คนที่อยู่ข้างๆ ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินตามไม่ทัน

เขามองแผ่นหลังของหยางเจียนที่เดินห่างออกไปแล้วสบถเสียงต่ำ: "บ้าไปแล้ว!"

หยางเจียนไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย เดินตรงดิ่งไปหาเถี่ยตั้น (เด็กน้อย)

"เถี่ยตั้น? ในที่สุดแกก็กลับมา ฮือๆๆ!"

เถี่ยตั้น (เด็ก) วิ่งเข้ามา กอดเถี่ยตั้น (สุนัข) แล้วเริ่มร้องไห้อีกครั้ง

ผู้คนรอบข้างรู้สึกปวดหัวตึบ ทำไมเจ้านี่ถึงเอะอะก็ร้องไห้นะ?

"พี่ชายช่วยฉันตามหาเถี่ยตั้นเหรอจ๊ะ?"

"ฉันเอง ฉันเอง!"

โจรตัวเล็กๆ ข้างๆ กระโดดออกมาตัดหน้าหยางเจียน ทำท่าทางราวกับว่าทั้งหมดเป็นความดีความชอบของตน

คิดว่า NPC โง่หรือไง?

พวกเขาไม่ใช่ NPC จริงๆ เสียหน่อย!

เจ้าเถี่ยตั้นตวัดหางวูบเดียว ร่างของโจรคนนั้นก็ปลิวละลิ่วออกไป... ผู้คนรอบข้างเห็นดังนั้นก็คิดในใจว่า 'เอาล่ะ จบกัน หมดโอกาสแล้ว!'

ตกลงไอ้หมาตัวนี้เลเวลเท่าไหร่กันแน่?

"ไม่ลำบากอะไรหรอก เห็นเด็กร้องไห้เศร้าเสียใจอยู่ตรงนี้ พี่ชายก็แค่ช่วยนิดหน่อยเท่านั้นเอง"

"ขอบคุณนะจ๊ะพี่ชาย โชคดีจังที่พี่ช่วยฉันหาเถี่ยตั้นจนเจอ ธนูคันนี้ฉันให้พี่นะ!"

พูดจบ เถี่ยตั้น (เด็ก) ก็กระโดดโลดเต้นหายตัวไปพร้อมกับเถี่ยตั้น (สุนัข)

【ติ๊ง ค่าความชอบของเถี่ยตั้น + 20】

ค่าความชอบ? มีการตั้งค่าแบบนี้ด้วยเหรอ?

ผู้คนรอบข้างที่เห็นของรางวัลภารกิจของหยางเจียน อดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

【ธนูของเล่นเด็ก (สีเทา)】

【พลังโจมตี: 0-1】

【ความทนทาน: 5/10】

【ของเล่นของเถี่ยตั้น ห้ามนำไปใช้ตีมอนสเตอร์เด็ดขาด!】

"ฮ่าฮ่า..."

บางคนถึงกับหัวเราะจนตัวงอตบต้นขาฉาดใหญ่!

ทว่าหยางเจียนกลับเมินเฉยต่อฝูงชนที่เยาะเย้ยถากถางอยู่รอบตัว และจ้องมองธนูในมือ

【ชื่อ: ธนูของเล่นเด็ก (สีเทา)】

【คำอธิบาย: ธนูคันแรกที่เมนเทอร์นักล่าฮวงปินมอบให้ลูกชาย เป็นที่ระลึกอย่างยิ่ง!】

【หมายเหตุ: ไอเทมสำคัญในการปลดล็อกภารกิจลับของเมนเทอร์นักล่า หากทำหาย ความพยายามทั้งหมดของคุณจะสูญเปล่า...】

ไม่สนใจพวกไทยมุงที่กำลังหัวเราะเยาะ หยางเจียนแทรกตัวหายเข้าไปในฝูงชน

ภารกิจวิ่งส่งของพวกนี้มักจะเกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญเสมอ

หลังจากทำภารกิจที่ช่างตีเหล็กเสร็จ เขาก็ต้องไปส่งจดหมายให้เภสัชกร ทันทีที่ออกจากร้านยา ก็ต้องไปหาช่างตัดเสื้อ ต่อด้วยร้านขายของชำ แล้วก็ไปหาเถ้าแก่โรงเตี๊ยม!

สถานีสุดท้าย หยางเจียนมายืนอยู่ต่อหน้าเมนเทอร์อาชีพนักล่า

ภารกิจวิ่งส่งของชุดนี้เป็นเพียงแค่พิธีการเท่านั้น

ตอนที่เขามองเห็นจากระยะไกล เห็นได้ชัดว่ามีเมนเทอร์อาชีพหลายคนกำลังจับกลุ่มคุยเล่นหัวเราะกันอยู่

แต่พอหยางเจียนเดินเข้าไปใกล้ พื้นที่จู่ๆ ก็เกิดการบิดเบี้ยว และเมื่อเขาเดินไปถึงตัวเมนเทอร์ อีกฝ่ายก็กลายเป็นหุ่นเชิดแววตาไร้ชีวิตชีวา ยืนนิ่งไม่ไหวติงไปเสียแล้ว

"เป็นอย่างนี้นี่เอง รบกวนช่วยตอบกลับหัวหน้าหมู่บ้านด้วยว่าข้าเข้าใจแล้ว! นี่คือรางวัลของเจ้า..."

หลังจากแจกจ่ายรางวัลเสร็จ สรุปแล้วหยางเจียนมีเงินติดตัวอยู่สิบเหรียญทองแดงถ้วน!

ในสถานการณ์ปกติ หากต้องการจะย้ายแผนที่หมู่บ้าน นี่จะเป็นโอกาสเดียวเท่านั้น!

เพราะสิบเหรียญทองแดงคือค่าธรรมเนียมพอดีสำหรับการย้ายที่ทำการหัวหน้าหมู่บ้าน แต่ทว่า หากต้องการเรียนสกิลอาชีพ สกิล 'ศรเวทมนตร์' เลเวล 1 ก็ราคา 10 เหรียญทองแดงเช่นกัน!

ถ้าเรียนสกิล ก็จะไม่มีเงินวาร์ป!

ถึงแม้หยางเจียนจะมีเงิน (จากเพื่อน) แต่เขาก็ไม่อยากสร้างปัญหาเพิ่ม พวกนั้นอาจไม่มีเงินวาร์ปกลับมา แต่ถ้าเรียนสกิลไปแล้วเกิดระบบล็อคไม่ให้ย้ายล่ะ?

โดยยังไม่เรียนสกิลอาชีพใดๆ หยางเจียนหยิบธนูของเล่นออกมา แล้วโบกไปมาตรงหน้าฮวงปินซ้ำๆ

ทำไมไม่มีปฏิกิริยา? อีกฝ่ายยังคงยืนทำหน้าตายด้าน นิ่งสนิท

บ้าเอ๊ย ระบบเฮงซวยนี่เชื่อถือไม่ได้จริงๆ!

เขาหันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป ก้าวไปได้สองก้าว ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง

"เดี๋ยวก่อน!"

หยางเจียนหันกลับไปอย่างงุนงง และเห็นคนคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนกับเมนเทอร์นักล่าเมื่อครู่นี้เปี๊ยบ ลุกขึ้นมาจากกลุ่มคนที่นั่งยองๆ อยู่ตรงมุมห้อง แล้วเดินตรงเข้ามาหาหยางเจียน

ฮวงปินคนนี้มีสีหน้าท่าทางอารมณ์ที่ชัดเจนสมจริง แต่กลับไม่มีป้ายชื่ออยู่บนหัว...

"พ่อหนุ่ม ข้าคือเมนเทอร์นักล่า ข้าอยากจะถามหน่อย เจ้าได้ธนูคันนี้มาจากที่ใด?"

สีหน้าของหยางเจียนยังคงสงบนิ่ง แต่ในใจลิงโลดปรีดิ์เปรม

"ข้าเห็นเด็กคนหนึ่งในหมู่บ้านกำลังตามหาสุนัขของเขา ร้องไห้อย่างน่าสงสาร ข้าเลยช่วยเขาตามหาสุนัขจนเจอ แล้วเขาก็ให้สิ่งนี้กับข้า มีอะไรงั้นรึ?"

ทันทีที่ฮวงปินได้ยินดังนั้น ค่าความชอบก็เพิ่มขึ้น 10 แต้มทันที

"เจ้าเด็กคนนี้ ไม่รู้ความเอาเสียเลย..."

เมื่อเห็นฮวงปินตกอยู่ในห้วงความคิด หยางเจียนรู้ทันทีว่าถึงเวลาแสดงความห่วงใยต่อ NPC แล้ว!

"ท่านเมนเทอร์ ท่านมีเรื่องกลุ้มใจอะไรรึเปล่า? ต้องการให้ข้าช่วยไหม?"

ในขณะนี้ ฮวงปินดูราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง

"ถ้าเจ้าเต็มใจจะช่วยก็ดีเลย! ฝูงหมูป่าที่อยู่อีกฝั่งแม่น้ำทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านกำลังคุกคามพื้นที่เกษตรกรรม ช่วงไม่กี่วันมานี้ 'โลกใหม่' ได้จุติลงมายังโลกแห่ง 'การกอบกู้' ข้าไม่สามารถละทิ้งหน้าที่ประจำการไปได้!"

【ติ๊ง เมนเทอร์นักล่า ฮวงปิน ได้มอบภารกิจให้แก่คุณ!】

【รายละเอียดภารกิจ: หมูป่ากำลังอาละวาดหนัก และข้าจัดการพวกมันไม่ไหว ทำไมเจ้าไม่ลองไปช่วยข้าจัดการสักหน่อยล่ะ? นำหัวใจหมูป่ามาให้ข้า ยิ่งเยอะยิ่งดี!】

【รางวัล: ขึ้นอยู่กับความสำเร็จของภารกิจ!】

แน่นอนว่าเขากดรับ ทำไมจะไม่รับภารกิจล่ะ?

แต่ดูเหมือนว่า ตอนนี้ฉันจะย้ายหมู่บ้านไม่ได้แล้วสินะ?

พอเลเวลถึง 2 เขาก็ทำได้แค่รอจนถึงเลเวล 10 เพื่อไปรวมตัวกันที่เมืองหลัก...

【คำอธิบาย: ภารกิจลับ 10 หัวใจหมูป่า แลกรับธนูสีเขียว, 50 หัวใจหมูป่า แลกรับซองใส่ลูกธนูสีฟ้า, 100 หัวใจหมูป่า แลกรับสมุดสกิลอาชีพ, 300 หัวใจหมูป่า แลกรับสกิลหายากเฉพาะอาชีพ!】

【หมายเหตุ: เชื่อเถอะ ต่อให้เป็นนายที่มีสูตรโกง ก็คงไม่อยากพลาดสกิลนี้หรอก!】

เทพสามตา: ฉันคงข้ามไปหาไม่ได้แล้วล่ะ... พวกเธอล่าหมูป่าอยู่ใช่ไหม? มีหัวใจหมูป่าบ้างไหม?

เยว่อินชิงหยา: มีสิ! นายต้องการเท่าไหร่?

เทพสามตา: 300 ดวง!

เยว่อินชิงหยา: ...?