ตอนที่ 320: การจากลา

ตอนที่ 320: การจากลา

วันเวลาล่วงเลยไป อีธานได้ศึกษาวิธีการตีดาบจากสำนักที่มีชื่อเสียงที่สุดในวาโนะจนครบถ้วน

หลังจากนั้น เขาได้แก้ไขจุดบกพร่องของแต่ละเทคนิค แล้วนำมารวมกันเป็นเทคนิคเดียวที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งเหมาะสำหรับคุอินะ

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา โชกุนได้เรียกตัวอีธานเข้าพบที่พระราชวัง เกี่ยวกับเรื่องที่เอมิลี่ซ้อมโอเด้ง

โชกุนต้องการคำอธิบายเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เพราะเอมิลี่ชกเข้าที่กลางหลังของโอเด้งอย่างแรง ทำให้เขาต้องนอนซมอยู่บนเตียงหลายวัน ลุกไปไหนไม่ได้

ก่อนที่โชกุนจะส่งหนังสือเชิญอีธาน เขาได้สอบสวนเรื่องราวมาก่อนแล้ว และพยานทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เอมิลี่เป็นฝ่ายเปิดฉากก่อนโดยไม่มีเหตุผล

...

ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

“ก็แค่เรื่องทะเลาะกันของเด็กๆ ทำไมต้องทำเป็นเรื่องใหญ่ด้วย?” อีธานพูดอย่างไม่ยี่หระพลางใช้นิ้วก้อยแคะหู

“ถูกของเจ้าที่มันเป็นเรื่องทะเลาะของเด็ก แต่ลูกสาวเจ้าเกือบจะทำให้ลูกชายข้าพิการตลอดชีวิต ถ้าเธอใส่แรงมากกว่านั้นอีกนิดเดียว” ใบหน้าของโชกุนบึ้งตึง

“แล้ว... อยากให้ชั้นทำอะไรล่ะ?” อีธานหาวหวอดๆ ราวกับว่าการสนทนานี้น่าเบื่อและไร้สาระสิ้นดี

“ในเมื่อเป็นเด็กทั้งคู่ ข้าต้องการคำขอโทษจากใจจริงจากลูกสาวเจ้าที่มีต่อลูกชายข้า คำขอนี้คงไม่ยากเกินไปใช่ไหม?”

มุมปากของอีธานกระตุก ‘ให้ชั้นไปถล่มเกาะทิ้งสักเกาะ ยังง่ายกว่าบังคับให้ลูกสาวไปขอโทษลูกชายแกซะอีก’

อีธานไม่ยอมให้ลูกสาวขอโทษ เขาจึงยื่นข้อเสนอท้าประลองระหว่างเขากับซามูไรที่แข็งแกร่งที่สุดในวาโนะ ถ้าซามูไรชนะ เขาจะไม่เพียงแค่ให้ลูกสาวขอโทษ แต่จะมอบภูเขาทองคำให้ด้วย

แน่นอนว่าผลลัพธ์จบลงที่ชัยชนะของอีธาน

...

ในเมื่อไม่มีอะไรให้ทำในวาโนะอีกแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องจากไป

ส่วนบ้านและที่นาในวาโนะ อีธานได้จ้างคนรับใช้ให้คอยดูแลรักษาไว้

อีธานใช้วาร์ปพาทุกคนไปยังเกาะร้างอันโดดเดี่ยวแห่งหนึ่งในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์

เขาใช้เวทมนตร์ตัดขาดสนามแม่เหล็กของเกาะ ทำให้ล็อกโพสและเอเทอนอลโพสไม่สามารถจับตำแหน่งของเกาะนี้ได้อีกต่อไป

และเพื่อป้องกันไม่ให้มีเรือหลงเข้ามาโดยบังเอิญ เขาจึงสร้างหมอกหนาทึบล้อมรอบเกาะ หมอกนี้จะบิดเบือนประสาทสัมผัสของกะลาสีและทำให้พวกเขาเปลี่ยนทิศทางเรือออกห่างจากเกาะไปเอง

หลังจากเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้น อีธานร่วมมือกับโทกิเริ่มทำการวิจัยเกี่ยวกับ ‘เวลา’ พยายามเปลี่ยนเกาะนี้ให้กลายเป็น ‘เขตแดนเวลาเชื่องช้า’

เป้าหมายของพวกเขาคือทำให้เวลาภายในเกาะไหลช้ากว่าโลกภายนอกถึงห้าสิบเท่า

ในขณะที่อีธานและโทกิกำลังยุ่งอยู่บนเกาะร้าง เอ็มม่าก็กลับไปที่สมาคมเพื่อจัดการธุระบางอย่าง เพราะเธอจะต้องหายไปเป็นเวลานาน

หลายเดือนผ่านไป อีธานก็ค้นพบวิธีที่จะทำให้แผนการสำเร็จ

อีธานสร้างวงเวทขนาดใหญ่ครอบคลุมทั้งเกาะ และใช้วงเวทนี้ผสานเข้ากับพลังผลปีศาจของโทกิ จนสามารถสร้างเขตแดนเวลาที่ไหลช้ากว่าโลกภายนอกห้าสิบเท่าได้สำเร็จ

แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง โทกิจะต้องเป็นจุดศูนย์กลางของวงเวท ทำให้การเคลื่อนไหวของเธอถูกจำกัด และเธอไม่สามารถออกจากเกาะได้ (ถ้าเธอออกจากเกาะ วงเวทจะพังทลายและต้องเริ่มสร้างใหม่ตั้งแต่ต้น)

นี่อาจเป็นปัญหาสำหรับคนอื่น แต่โทกิไม่ได้วางแผนจะออกจากเกาะอยู่แล้ว เพราะเธอตั้งใจจะอยู่กับอีธานที่นี่

หลังจากสร้างวงเวทเสร็จสมบูรณ์ อีธานตัดสินใจจะไปบอกลาคนรู้จักบางคน

ลูกสาวของเขาอยากตามไปด้วย ซึ่งเขาก็อนุญาต

...

ที่แรกที่อีธานไปคือฐานบัญชาการปลอม เพื่อบอกลาเซนนี่ เขายังแต่งตั้งให้เซนนี่เป็นรักษาการหัวหน้าสมาคมในระหว่างที่เขาและเอ็มม่าไม่อยู่

จากนั้น เขาไปที่ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือเพื่อบอกลาซึรุ

นี่เป็นครั้งแรกที่ซึรุได้เจอกับเอมิลี่ ทั้งสามจึงใช้เวลาพูดคุยกันอยู่หลายชั่วโมง

อีธานอยากใช้เวลาส่วนตัวกับเธอและสาวทหารเรือคนอื่นๆ ก่อนจะจากไป เขาจึงบอกให้เธอเตรียมตัวไว้ เพราะคืนนี้เขาจะกลับมาหา

จากนั้น อีธานพาลูกสาวไปหา เอ็ดเวิร์ด นิวเกต และ ชาร์ล็อต หลินหลิน

แม้เอ็ดเวิร์ด นิวเกต และ ชาร์ล็อต หลินหลิน จะอยู่คนละกลุ่มโจรสลัด แต่ตอนนี้พวกเขามารวมตัวกันที่เกาะแห่งหนึ่งเพื่อจัดงานเลี้ยงฉลอง เนื่องจากทั้งคู่ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นหนึ่งใน สี่จักรพรรดิ

เพราะทั้งสองได้พบอีธาน และได้รับการสอนฮาคิรวมถึงวิธีใช้ผลปีศาจจากเขา พวกเขาจึงแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่อายุยังน้อย

และการที่พวกเขาได้เป็นจักรพรรดิ ไม่ใช่แค่เพราะความแข็งแกร่งของตัวเองเท่านั้น แต่เป็นเพราะจักรพรรดิรุ่นก่อนหน้านี้บางคนถูกอีธานเล่นงานจนปางตาย ทำให้ทั้งสองคนสามารถเอาชนะและแย่งชิงตำแหน่งมาได้อย่างง่ายดาย

...

ขณะที่เอ็ดเวิร์ด นิวเกต และ ชาร์ล็อต หลินหลิน กำลังเฉลิมฉลอง ลูกเรือกลุ่มหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาด้วยสีหน้ากังวล

หนึ่งในนั้นมองนิวเกตและพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน “กัปตันครับ เราต้องรีบหนีจากที่นี่เดี๋ยวนี้!”

“เกิดอะไรขึ้น?!” นิวเกตไม่ได้ตื่นตูมตามลูกน้อง แต่ถามถึงสถานการณ์

“ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกปรากฏตัวพร้อมกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง และเขาต้องการพบพวกท่านครับ”

“ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก? หมายถึงอาเธอร์งั้นเหรอ?” ชาร์ล็อต หลินหลิน ที่กำลังง่วนอยู่กับการกินขนมหวานเงยหน้ามอง “เยี่ยมไปเลย! ให้เขาเข้ามาสิ”

“ขออภัยที่เสียมารยาทครับ แต่เราไม่ควรเผชิญหน้ากับเขา ถึงพวกท่านจะเป็นจักรพรรดิ แต่พวกท่านไม่มีโอกาสชนะเขาได้เลยนะครับ” โจรสลัดลูกน้องเข้าใจความหมายของหลินหลินผิด คิดว่าพวกเธออยากจะสู้กับเขา “นั่นคือชายที่รับมือสี่จักรพรรดิพร้อมกันแล้วเอาชนะมาได้นะครับ!”

ทันใดนั้น บรรยากาศรอบข้างก็เงียบกริบ เมื่อทุกคนมองเห็นบางสิ่งที่อยู่ข้างหลังลูกน้องคนนั้นด้วยความหวาดกลัว

เมื่อโจรสลัดคนนั้นหันหลังกลับไปมอง เขาเห็นชายร่างสูงใหญ่สวมหน้ากาก สูงราวๆ 10 ฟุต บนไหล่ของเขามีเด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีเขียวนั่งอยู่

โจรสลัดคนนั้นเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความกลัว

แต่ในวินาทีนั้นเอง หลินหลินก็วิ่งถลันเข้าไปหาอีธานด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมตะโกนลั่น “อาจารย์! คิดถึงจังเลย!”

“หา?!!” เหล่าโจรสลัดตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยความตกตะลึง

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน