ตอนที่ 89: กลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็ก

ตอนที่ 89: กลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็ก

หลายชั่วโมงหลังจากจังโก้ตาย ในที่สุดกลุ่มโจรสลัดก็เดินทางมาถึงเกาะ

แต่ทันทีที่มาถึง ภาพที่เห็นคือเปลวเพลิงที่ลุกโชนไปทั่วเมืองบริเวณท่าเรือ เสียงกรีดร้องของผู้คนที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความเศร้าโศก ความโกรธแค้น และความเกลียดชังดังก้องไปทั่ว

ที่ท่าเรือมีเรือมากกว่าห้าลำชักธงอาณาจักรคามาซ และมีเรืออีกหนึ่งลำที่ชักธงโจรสลัด

เมื่อราชินีเห็นภาพนี้ ดวงตาของเธอก็แดงก่ำด้วยความโกรธแค้นศัตรู และโกรธตัวเองที่ทิ้งประชาชนไว้เบื้องหลังแล้วหนีออกนอกอาณาจักร

แม้จะไม่ใช่ความผิดของเธอ เพราะเธอออกไปเพื่อตามหาความช่วยเหลือก็ตาม

เรือแบล็คเพิร์ลเฟรย่าเคลื่อนตัวเข้าสู่ท่าเรือ โดยมีเรือของราชินีแล่นตามมาติดๆ

เมื่อเรือแบล็คเพิร์ลเฟรย่าเข้าใกล้ท่าเรือ เรือของอาณาจักรคามาซก็เริ่มระดมยิงปืนใหญ่ใส่เรือทุกลำที่เข้ามาใกล้

โซราและคุอินะช่วยกันฟันกระสุนปืนใหญ่ขาดครึ่งเพื่อปกป้องเรือ ในขณะที่แอนใช้เวทมนตร์ลมปัดเบี่ยงวิถีกระสุนออกไป

เนื่องจากเรือแบล็คเพิร์ลเฟรย่านั้นใหญ่มาก แม้สาวๆ จะช่วยกันป้องกันอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังมีกระสุนบางลูกหลุดรอดมาโดนตัวเรือ

โชคดีที่ความแข็งแกร่งของเรือเทียบเท่าเหล็กกล้า การถูกยิงจึงไม่ส่งผลกระทบอะไรมากนัก

ทันทีที่เรือจอดเทียบท่า เหล่าสาวๆ ก็กระโจนลงไปต่อสู้กับศัตรู การจัดการศัตรูพวกนี้เป็นเรื่องง่ายดายมากสำหรับพวกเธอ

หลังจากทำลายเรือและจัดการศัตรูบนเรือจนหมด สาวๆ ก็จับคู่แยกย้ายกันไปค้นหาและกำจัดศัตรูที่เหลือในเมือง

ยกเว้นลูซี่ที่ลุยเดี่ยว และคายะที่อยู่เฝ้าเรือเพื่อปกป้องอีธานและโซรา

ภายในเวลาสองชั่วโมง ศัตรูทั้งหมดในเมืองก็ถูกจัดการโดยกลุ่มสาวๆ และทหารของราชินีที่เข้าร่วมการต่อสู้ในภายหลังและปิดล้อมเมืองไว้เพื่อไม่ให้ใครหนีรอด

ทหารรวบรวมชาวเมืองทั้งหมดมารวมกัน ราชินีปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาและกล่าวขอโทษที่มาช้าและไม่สามารถปกป้องทุกคนได้ทันเวลา

จากนั้นราชินีก็ประกาศว่าจะชดเชยค่าเสียหายให้ทุกคน และจะส่งคนมาช่วยซ่อมแซมเมืองให้กลับมาเหมือนเดิม

หลังจากนั้น สาวๆ ก็มารวมตัวกันเพื่อไปพบราชินี ขณะที่พวกเธอเดินผ่านชาวเมือง ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์ด้วยความดีใจและซาบซึ้งในบุญคุณ

บางคนรู้ว่าพวกเธอเป็นโจรสลัด แต่พวกเขาก็ไม่สน พวกเขาขอบคุณที่สาวๆ ช่วยชีวิตพวกเขาไว้

โชคดีที่ครั้งนี้โซรามากับทุกคนและไม่หลงทาง เพราะคุอินะคอยประกบติดตลอดเวลา

ราชินีพาพวกเธอไปที่บ้านของขุนนางคนหนึ่งในเมืองเพื่อพูดคุย แม้ว่าบ้านหลังนั้นจะถูกปล้นสะดมและเสียหายไปบ้างก็ตาม

ระหว่างเดินไปที่นั่น ราชินีรู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นอัลบีด้าอุ้มอีธานที่กำลังหลับ ในขณะที่ลูซี่อุ้มทารกน้อยไว้ในอ้อมแขน แต่เธอตัดสินใจว่าจะถามเมื่อไปถึงที่หมาย

เมื่อการต่อสู้จบลง พวกสาวๆ ย่อมต้องพาอีธานและโซราไปด้วย ไม่ทิ้งไว้บนเรือแน่นอน

... ... ..... .... .....

เป็นไปตามคาด เมื่อมาถึงบ้านขุนนาง สภาพภายในถูกรื้อค้นกระจุยกระจายและข้าวของส่วนใหญ่ถูกขโมยไป

สาวๆ นั่งลง ส่วนอีธานถูกวางให้นอนบนโซฟา ดวงตาของนามิเปลี่ยนเป็นรูปสัญลักษณ์เบรีขณะมองราชินี “เราจัดการศัตรูในเมืองนี้ให้หมดแล้วนะคะ ไหนล่ะรางวัล?”

“มันยังไม่จบหรอกค่ะ คนที่พวกคุณจัดการไปเป็นแค่ทหารส่วนน้อยของอาณาจักรคามาซเท่านั้น” ราชินีพูดเสียงเครียดขณะมองพวกสาวๆ

เธอค่อนข้างทึ่งกับความแข็งแกร่งที่พวกสาวๆ แสดงให้เห็นในวันนี้ แต่จำนวนคนที่พวกเธอจัดการไปนั้นเทียบไม่ได้เลยกับกองทัพมหาศาลของอาณาจักรคามาซ

“และยังมีปัญหาอีกอย่างค่ะ” ราชินีชี้ไปที่คนรับใช้คนหนึ่ง คนรับใช้เดินออกไปและกลับมาพร้อมกับธงโจรสลัดผืนหนึ่ง

ราชินีหยิบธงโจรสลัดขึ้นมาโชว์ให้ทุกคนดู “นี่คือธงของกลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็ก”

สาวๆ มองดูธงและจำได้ว่าเป็นธงของเรือโจรสลัดที่มากับทหารอาณาจักรคามาซ โนจิโกะถามด้วยความสงสัย “โจรสลัดกลุ่มนี้พิเศษตรงไหนเหรอ? เราก็จัดการพวกมันไปแล้วนี่”

“ไม่ค่ะ นี่ไม่ใช่เรือหลักของกลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็ก ดูเหมือนพวกคุณจะไม่รู้จักโจรสลัดกลุ่มนี้ งั้นดิฉันจะเล่าให้ฟัง”

“กลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็กคือโจรสลัดที่เข้าสู่แกรนด์ไลน์เมื่อสิบปีก่อน และปัจจุบันกัปตันของพวกมันมีค่าหัวถึง 150,000,000 เบรี”

“ดิฉันไม่รู้ว่าพวกมันกลับมาที่อีสต์บลูแล้ว หรือว่ากลุ่มโจรสลัดกลุ่มนี้แค่ยืมชื่อและธงมาใช้ขู่เราเฉยๆ” ถ้าอาณาจักรของเธอถูกโจมตีโดยกลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็กตัวจริง อาณาจักรคงต้านทานไม่ไหวและล่มสลายแน่นอน

หลังจากหารือเรื่องกลุ่มโจรสลัดกำปั้นเหล็กและอาณาจักรคามาซกันอยู่นาน ราชินีก็มองไปที่ทารกในอ้อมแขนของลูซี่และถามด้วยความสงสัย “นั่นลูกสาวของคุณเหรอคะ? ไม่เคยเห็นคุณอุ้มมาก่อนเลย”

“นี่ลูกสาวของอีธานค่ะ” ลูซี่ยิ้มพลางยื่นเด็กน้อยให้ราชินีดู

“น่ารักจังเลยค่ะ สมกับเป็นลูกสาวของคุณอีธาน” ราชินีสังเกตเห็นว่าเด็กยังเล็กมากเหมือนเพิ่งคลอด แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ถึงเสียงกรีดร้องของอีธานที่ยาวนานถึงสองชั่วโมง ความคิดบ้าๆ ก็ผุดขึ้นในหัว

ราชินีมองไปที่ลูกเรือและสังเกตเห็นว่าทุกคนเป็นผู้หญิง จากนั้นก็กลืนน้ำลายพลางคิด ‘ทุกคนที่นี่เป็นผู้หญิงหมด... หรือว่านี่จะเป็นกลุ่มโจรสลัดหญิงล้วน?’

‘แต่ตอนคุยกับคุณอีธานตลอดสองวันที่ผ่านมา ก็ไม่เห็นว่าท้องเขาจะนูนเลยนี่นา แต่ในโลกนี้ก็มีความสามารถแปลกๆ ที่ซ่อนเรื่องพวกนี้ได้เหมือนกัน’ ความจริงเรื่องเด็กทารกที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน บวกกับเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของอีธาน ทำให้ราชินีสงสัยว่าอีธานเป็นผู้หญิง

“อย่าบอกนะคะว่า... คุณอีธานเป็นผู้หญิง? และคุณอีธานเป็นคนคลอดเด็กคนนี้ออกมา?” ราชินีเก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่จึงโพล่งออกมา เธอชื่นชมอีธานมากที่ได้คุยกันมาสองวัน แต่พอคิดว่าเขาอาจเป็นผู้หญิง เธอก็รู้สึกช็อกและผิดหวังเล็กน้อย

พอได้ยินแบบนั้น สาวๆ ทุกคนก็ระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น “ฮ่าๆๆๆ อีธานเนี่ยนะผู้หญิง? ไม่มีทางหรอก ฮ่าๆๆๆ”

“ฮ่าๆๆ อยากให้อีธานตื่นมาได้ยินจังเลย”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน