ตอนที่ 8: 8- ลูซี่เข้าร่วมเรือ

ตอนที่ 8: 8- ลูซี่เข้าร่วมเรือ

ห้าชั่วโมงต่อมา ลูซี่ตื่นขึ้นและมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นอีธาน เธอสังเกตว่ากระท่อมดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นมากแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก จากนั้นจึงเดินออกจากกระท่อมเพื่อไปหาอีธาน ทันทีที่ก้าวออกมา เธอได้กลิ่นอาหารโชยมาเตะจมูก ความสนใจจึงพุ่งไปที่แหล่งกำเนิดกลิ่นจนลืมสังเกตความเปลี่ยนแปลงของเรือ

เรือความยาว 5 เมตรลำเดิม จู่ๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นจนยาวถึง 10 เมตร

ต่างจากโครงสร้างเรือลำเดิมที่มีแค่กระท่อมหลังเล็ก โครงสร้างปัจจุบันไม่ได้มีแค่กระท่อม แต่มีห้องนอนอยู่ข้างๆ และดูเหมือนจะมีห้องครัวเพิ่มขึ้นมาด้วย

ลูซี่เดินตามกลิ่นหอมหวานตรงไปยังห้องครัว ทันทีที่เข้าไป เธอเห็นอีธานกำลังเตรียมอาหารอยู่และมีโต๊ะกินข้าวตั้งอยู่ เธอจึงลากเก้าอี้ออกมานั่งรอน้ำลายยืด รอให้อีธานทำอาหารเสร็จ

อีธานสังเกตเห็นลูซี่เดินเข้ามา เห็นเธอลากเก้าอี้มานั่งรอเขาทำอาหารเงียบๆ เขารู้สึกประหลาดใจที่เธอไม่กระโจนใส่แล้วตะโกนว่า “เนื้อ เนื้อ เนื้อ”

“ลูซี่ ไปอาบน้ำก่อน ชั้นจะไม่ให้อาหารจนกว่าเธอจะอาบน้ำเสร็จ” อีธานชี้ไปข้างนอกแล้วพูดว่า “มีถังน้ำอยู่ข้างนอก ใช้ล้างตัวซะ”

ลูซี่บ่นอุบอิบเล็กน้อย แต่ก็ยอมฟังคำพูดของอีธาน เธอเดินออกจากครัวไปจัดการธุระส่วนตัว

5 นาทีผ่านไป ลูซี่อาบน้ำเสร็จ และอีธานก็ทำอาหารเสร็จพอดี เขาวางจานสเต๊ก 5 จานตรงหน้าลูซี่และวาง 1 จานตรงหน้าตัวเอง แล้วทั้งคู่ก็เริ่มลงมือทาน

เขาเจอเนื้อสัตว์ในครัวหลังจากอัปเกรดเรือ จึงคิดจะทำสเต๊กเพราะรู้ว่าลูซี่ชอบกินเนื้อ

‘ลูซี่จะทำยังไงหลังจากจำได้ว่ามีเซ็กส์กับชั้นนะ หวังว่าคงไม่กระโดดกัดคอกันหรอกนะ’ อีธานคิดเรื่องนี้แวบหนึ่งขณะกำลังเคี้ยวอาหาร

เมื่อเขาก้มลงจะจิ้มสเต๊กชิ้นต่อไป กลับพบแต่ความว่างเปล่า สเต๊กทั้งหมดหายวับไปจากจาน เขาเงยหน้ามองลูซี่และเห็นเธอกำลังหลบสายตา

อีธานยื่นมือไปดึงแก้มลูซี่จนยืดอย่างหมั่นไส้กับการขโมยอาหารของเธอ “ชั้นทำสเต๊กให้เธอตั้งเยอะ พอกินได้เป็นสิบคนเลยนะ นั่นน่าจะพอให้อิ่มแล้วแท้ๆ ทำไมยังมาแย่งสเต๊กของชั้นอีก”

“ก็ชั้นหิวมากนี่นาหลังจากทำเรื่องที่รู้สึกดีๆ แบบนั้นไป มันคุมตัวเองไม่อยู่น่ะ” ลูซี่ตอบขณะที่นึกถึงความรู้สึกนั้นแล้วเริ่มใจลอย

เมื่อได้ยินสิ่งที่ลูซี่พูด อีธานก็ปล่อยมือจากแก้มของเธอ มองหน้าเธอแล้วยิ้มถามว่า “ลูซี่ อยากรู้สึกแบบนั้นอีกไหม?”

“อื้ม ก็คงอยากรู้สึกอีกแหละ ชั้นไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลย” ลูซี่อยากสัมผัสมันอีกจริงๆ ตอนนั้นเธอรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เพราะความสุขสมเลยทีเดียว

“ถ้าเธอชอบ เดี๋ยวเราค่อยทำกันอีกทีหลังก็ได้ บางทีชั้นอาจจะเพิ่มเนื้อในจานเธอให้อีกด้วย” อีธานพูดด้วยรอยยิ้ม พยายามใช้เนื้อล่อลวงลูซี่

“ตกลง! นายต้องเพิ่มอาหารแล้วก็เพิ่มเนื้อให้ชั้นเยอะๆ นะ” ลูซี่พูดตาเป็นประกาย เธอจะได้รู้สึกถึงความสุขแบบขึ้นสวรรค์แถมยังได้กินของอร่อยเพิ่มฟรีๆ รู้สึกเหมือนกำไรเห็นๆ

‘เดี๋ยวสิ ถ้าชั้นล่อลวงลูซี่ด้วยของกินได้ง่ายๆ แบบนี้ แปลว่าใครๆ ก็ทำได้งั้นสิ?’ พออีธานฉุกคิดเรื่องนี้ เหงื่อก็เริ่มผุดซึมหน้าผาก เขาเกลียดความคิดที่ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดกับผู้หญิงของเขา ใช่แล้ว อีธานนับว่าลูซี่เป็นผู้หญิงของเขา และเธอต้องเป็นของเขาคนเดียว เขาไม่อยากให้เรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้นกับเธอ อีธานจึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ลูซี่ เธอห้ามไปมีเซ็กส์กับใครหน้าไหนทั้งนั้นนอกจากชั้น เข้าใจไหม”

“เซ็กส์คืออะไรอะ?” ลูซี่ถามพลางเอียงคอสงสัย

อีธานจึงต้องอธิบายความหมายของเซ็กส์อย่างละเอียด อธิบายความแตกต่างระหว่างชายหญิงและวิธีที่พวกเขามีเซ็กส์กัน และเขากำชับเธอว่าเพราะเธอมีเซ็กส์กับเขาแล้ว เธอห้ามไปทำกับคนอื่น มีแค่เขาคนเดียวที่ทำได้

ระหว่างที่อธิบาย ลูซี่เผลอหลับไปหลายรอบ แต่เขาก็อดทนปลุกเธอตื่นทุกครั้งและอธิบายซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกว่าเธอจะเข้าใจ

“สรุปคือนายไม่อยากให้ชั้นไปมีเซ็กส์กับคนอื่นใช่ไหม?” ลูซี่ถามสรุปหลังจากอีธานอธิบายเรื่องเซ็กส์จนปากเปียกปากแฉะ “ชั้นตกลง แต่แลกกับการที่นายต้องมาเข้ากลุ่มโจรสลัดของชั้น”

“ก็ได้ ชั้นตกลงที่จะเข้าร่วมกับเธอ... บนเรือของชั้น” อีธานตอบพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก กว่าจะกล่อมให้ลูซี่ยอมตกลงไม่ไปมีเซ็กส์กับคนอื่นได้เล่นเอาเหนื่อย

“ชิชิชิ เยี่ยมไปเลยที่นายมาเป็นพวกพ้องชั้น” ลูซี่หัวเราะร่า

“ลูซี่ ฟังให้จบก่อน ชั้นยอมรับให้เธอเป็นกัปตัน แต่ชั้นก็จะเป็นกัปตันด้วย หมายความว่าชั้นอยากให้เราทั้งคู่เป็นกัปตันร่วมกัน” อีธานยื่นข้อเสนอ

อีธานอยากเป็นกัปตันเพราะเขาต้องการดึงสาวๆ เข้ากลุ่มได้ตามใจ ถ้าลูซี่เป็นกัปตันคนเดียว เขาต้องคอยขออนุญาตเธอเพื่อรับคนเข้ากลุ่ม ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงที่ลูซี่จะปฏิเสธสาวๆ พวกนั้น

“ไม่เอา ชั้นต่างหากที่จะเป็นราชินีโจรสลัด ไม่ใช่นาย ชั้นจะเป็นกัปตัน” ลูซี่สวนกลับทันที ยืนยันเจตนารมณ์ที่จะเป็นกัปตัน

“ไม่ต้องห่วง ชั้นไม่แย่งตำแหน่งราชินีโจรสลัดของเธอหรอก เธอเป็นราชินีโจรสลัดไปเถอะ” อีธานพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังกล่อมเด็กดื้อ

“ไม่เอา ชั้นเป็นกัปตัน” ลูซี่ยืนกรานเสียงแข็ง ไม่ยอมสละตำแหน่ง

“ลูซี่ ฟังชั้นอยู่หรือเปล่า”

“ไม่เอา ชั้นเป็นกัปตัน”

“ลูซี่”

“ไม่เอา ชั้นเป็นกัปตัน”

“ฟังชั้นนะ” อีธานเริ่มหงุดหงิดเมื่อรู้ว่าลูซี่ไม่ได้ฟังที่เขาพูดมาก่อนหน้านี้เลย เขาจึงจับหน้าเธอให้หันมาสบตากัน

อีธานสงบสติอารมณ์ มองเข้าไปในดวงตาของลูซี่แล้วพูดว่า “มาเล่นเกมกัน มาพนันกันดีกว่า ถ้าเธอชนะ เธอจะได้เป็นกัปตัน แต่ถ้าชั้นชนะ เราจะเป็นกัปตันทั้งคู่”

“เกมอะไรเหรอ?” พอลูซี่ได้ยินคำว่าเกม เธอก็สนใจขึ้นมาทันที

“เป่ายิ้งฉุบไง รู้จักใช่ไหม กล้าพนันหรือเปล่า หรือว่าขี้ขลาดจะถอนตัว?” อีธานพยายามยั่วยุลูซี่ด้วยคำพูด

อีธานยั่วยุสำเร็จ ลูซี่รีบตกลงทันที “ได้เลย มาเริ่มกัน จะเอากี่ตาก็ว่ามา”

“ตาเดียวตัดสินรู้ผล” อีธานพูดพร้อมรอยยิ้ม ราวกับมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะชนะ

“โอเค งั้นเริ่มเลย”

“หนึ่ง... สอง... ซั่ม!”

สิ้นเสียงนับ อีธานและลูซี่ก็ออกมือ ลูซี่ออกค้อน ส่วนอีธานออกกระดาษ นั่นหมายความว่าอีธานเป็นฝ่ายชนะ

หลังจากพ่ายแพ้ ลูซี่ก็ดูซึมกระทือ อีธานจึงตัดสินใจปลอบใจเธอ “ลูซี่ มานี่สิ เอานี่สเต๊กส่วนพิเศษ กินซะ”

ลูซี่รับสเต๊กจากอีธานไปกินอย่างหงอยๆ อีธานจึงถามเธอ “ทำไมทำหน้าซึมแบบนั้นล่ะ ชั้นบอกแล้วไงว่าจะไม่แย่งตำแหน่งราชินีโจรสลัดไปจากเธอน่ะ”

“ไม่ต้องห่วง ถึงชั้นบอกว่าอยากเป็นกัปตันด้วย แต่มันไม่ใช่เพื่อตำแหน่งหรอก สิ่งที่ชั้นต้องการคือสิทธิ์ในการรับคนเข้ากลุ่มและสั่งการ ส่วนเธอก็เอาตำแหน่งราชินีโจรสลัดกับสมบัติวันพีซไปได้เลย” อีธานปลอบใจ

“นายเป็นรองกัปตันเฉยๆ ไม่ได้เหรอ? มันก็มีอำนาจเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?” ลูซี่ถามทั้งที่เคี้ยวสเต๊กตุ้ยๆ เต็มปาก

“ก็เพราะชั้นไม่ชอบมีใครอยู่เหนือกว่าแล้วมาคอยสั่งการไงล่ะ ชั้นถึงอยากจะมีสถานะเท่าเทียมกับเธอ เพราะชั้นรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่มีทางยอมยกตำแหน่งกัปตันให้แน่ๆ” อีธานอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

“ก็ได้ ชั้นจะไม่สั่งนาย แต่เรื่องธงเรือต้องขึ้นอยู่กับชั้นนะ” ลูซี่ยอมตกลง แต่ขอเป็นคนเลือกรูปแบบธง

“โอเค รูปแบบธงให้เธอเลือก แต่ต้องเพิ่มเอกลักษณ์ของชั้นเข้าไปด้วยนะ”

[ลูซี่ขอสมัครเป็นลูกเรือของคุณ คุณตกลงหรือไม่? ใช่ ไม่]

‘ใช่’

[แต่งตั้งลูซี่เป็นลูกเรือเรียบร้อย: พรสวรรค์ของลูซี่เพิ่มขึ้น 50%] [เพื่อเป็นรางวัลในการรับลูกเรือ โฮสต์จะได้รับพรสวรรค์ในการใช้ ‘ฮาคิราชันย์’ ระดับเดียวกับลูซี่]

‘ชั้นได้พรสวรรค์ฮาคิราชันย์ของลูซี่มาเหรอเนี่ย? รางวัลนี้สุดยอดไปเลยแฮะ’ อีธานคิดอย่างลิงโลด ‘ชั้นจะได้รางวัลสำหรับทุกคนที่เข้ากลุ่มไหมนะ?’

[ถ้าคนที่เข้าร่วมกลุ่มไม่มีพรสวรรค์ด้านใด คุณก็จะไม่ได้รับอะไร]

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน