ตอนที่ 4: 4- ระบบ

ตอนที่ 4: 4- ระบบ

อีสต์บลู น่านน้ำอาณาจักรโกอา

ท้องทะเลสงบนิ่งไร้สายลม ท้องฟ้าแจ่มใส แต่กลับมีเรือลำเล็กๆ ลอยเคว้งคว้างอยู่ที่นี่

อีธานนั่งอยู่บนเรือด้วยสีหน้าตื่นตะลึง มองดูท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ไร้จุดหมาย

‘อย่างน้อยเธอก็น่าจะส่งชั้นไปบนเกาะสักแห่งสิ ทำไมถึงส่งมากลางทะเลแบบนี้ล่ะ?’ อีธานรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับเรื่องนี้

‘ระบบ ออกมาหาชั้นหน่อย’ อีธานเอ่ยเรียกในใจ

เสียงตอบรับดังขึ้นในหัวของอีธานอย่างเป็นระบบ [เรียนโฮสต์ สวัสดีค่ะ ระบบเรือแห่งราคะ พร้อมให้บริการแล้วค่ะ!]

เสียงของระบบนั้นไพเราะจับใจ ดูเหมือนจะเป็นเสียงที่น่าฟังที่สุดซึ่งคัดสรรมาจากเสียงของผู้หญิงนับไม่ถ้วน ‘อลิเซียทำได้ดีทีเดียวที่ทำให้เสียงของระบบน่าฟังขนาดนี้’

‘ระบบ บอกมาซิว่าเธอทำอะไรได้บ้าง’ อีธานถามด้วยความอยากรู้ แม้เขาจะพอเดาความสามารถของระบบได้ทันทีที่ได้ยินคำว่า ‘ราคะ’ ในชื่อของมันก็ตาม

ยินดีต้อนรับสู่ระบบเรือแห่งราคะ! [สถานะ] [ทักษะ] [ภารกิจ] [ร้านค้า] [ฮาเร็ม] [แผนที่] • อัปเกรดเรือ: 0 • แต้ม: 0

[ระบบแห่งราคะประกอบด้วย:

1. สถานะ: แสดงชื่อ เลเวล พละกำลัง ความอึด ความว่องไว และพลังชีวิตของคุณ
2. เลเวล: จะปลดล็อกสิ่งของที่คุณสามารถซื้อได้จากร้านค้า ยิ่งเลเวลสูง ไอเทมในร้านค้าก็จะยิ่งมีมากขึ้น!
3. อัปเกรดเรือ: เมื่อถึงเลเวล 5 คุณจะได้รับโอกาสในการอัปเกรดเรือ
4. แต้ม: คือสกุลเงินที่ใช้ซื้อของจากร้านค้า ทุกภารกิจและการมีเซ็กส์กับผู้หญิงจะทำให้คุณได้รับแต้ม
5. ทักษะ: คุณสามารถซื้อได้จากร้านค้า
6. ภารกิจ: งานเฉพาะที่คุณควรทำให้สำเร็จเพื่อรับแต้ม
7. ร้านค้า: สถานที่ที่คุณสามารถซื้อแทบทุกอย่างได้หากมีแต้มเพียงพอ!
8. หญิงสาวที่พิชิตได้
9. แผนที่: แสดงสถานที่ที่คุณเคยไป และมีเข็มทิศอยู่ภายใน]

[ระบบจะเพิ่มพรสวรรค์ของลูกเรือที่จะมาสังกัดเรือร่วมกับคุณด้วย คุณต้องระบุตัวบุคคลให้เป็นสมาชิกของลูกเรือเสียก่อน]

“ระบบ แสดงค่าสถานะของชั้น” อีธานสั่ง

• ชื่อ: อีธาน บราวน์ • เลเวล: 1 (0/1000 EXP) • พละกำลัง: 2 • ความอึด: 3 • ความว่องไว: 3 • พลังชีวิต: 5 • แต้มสถานะ: 0

[แต้มสถานะ: เมื่อคุณเลเวลอัป คุณจะได้รับ 10 แต้มสถานะ ซึ่งสามารถนำไปเพิ่มค่าพละกำลัง ความว่องไว ความอึด และพลังชีวิตได้]

[เนื่องจากโฮสต์อ่อนแอมาก คุณจะได้รับแพ็กเกจมือใหม่ฟรี!]

‘เจ็บนะเนี่ย ที่มาบอกว่าชั้นอ่อนแอเกินไป แต่ก็พูดถูกแหละ... เปิดเลย’ ลูกศรในจินตนาการปักเข้ากลางอกอีธานเมื่อได้ยินคำพูดของระบบ

ยินดีด้วย!

1. คุณได้รับ 500 แต้ม!
2. คุณได้รับสิทธิ์หมุนวงล้อเสี่ยงโชคฟรี 1 ครั้งที่ร้านค้า!

“โธ่เว้ย ขอของที่มีประโยชน์ในการต่อสู้หน่อยสิ ชั้นจะทำยังไงถ้าเจ้าทะเลโจมตีและฆ่าชั้น มันอาจจะโผล่มาตอนไหนก็ได้นะ” อีธานเริ่มหัวเสียทันทีที่เห็นของที่ได้จากแพ็กเกจมือใหม่

“หืม? นั่นมัน...”

ทันใดนั้น อีธานก็มองไปข้างหน้า เขาเห็นฟองอากาศผุดขึ้นมาจากทะเล ดูเหมือนว่ามีบางอย่างกำลังจะโผล่พ้นน้ำ

“เวรเอ๊ย! เอาจริงดิ? เจ้าทะเลจะออกมาจริงๆ เหรอเนี่ย”

อีธานหวาดกลัวสุดขีด เขาเป็นแค่คนธรรมดาและยังไม่แข็งแกร่งพอ “บ้าเอ๊ย อลิเซีย ทำไมเธอถึงส่งชั้นมากลางทะเล? เธอน่าจะส่งชั้นไปที่เกาะที่มีคนอาศัยอยู่สิ”

ครู่ต่อมา ถังไม้ใบหนึ่งก็ลอยขึ้นมา เมื่ออีธานเห็นดังนั้น สีหน้าหวาดกลัวก็เปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยว เขาเตะถังไม้นั้นเต็มแรง “ไอ้บ้าเอ๊ย ทำเอาตกใจหมด”

“สงสัยจังว่ามีอะไรอยู่ในถังใบนั้น” หลังจากสงบสติอารมณ์ลง อีธานก็นึกสงสัยของข้างในจึงดึงถังไม้ขึ้นมาบนเรือ

เมื่ออีธานวางถังไม้ลงบนเรือ เขาก็เห็นฟองอากาศผุดขึ้นในทะเลอีกครั้ง “คราวนี้แกหลอกให้ชั้นกลัวไม่ได้หรอก มันต้องเป็นถังไม้ใบอื่นแน่ๆ”

อึดใจต่อมา หัวปลาขนาดยักษ์ก็โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา เจ้าปลายักษ์จ้องมองอีธานราวกับจะบอกว่า “เซอร์ไพรส์ ไอ้เวรตะไล ข้าคือเจ้าทะเล ไม่ใช่ถังไม้โว้ย”

ทันทีที่อีธานเห็นเจ้าทะเล ร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นเทาด้วยความกลัว เมื่อคิดจะขยับตัว เขาก็เสียหลักล้มก้นจ้ำเบ้าและเริ่มคิดในใจ ‘ชั้นไม่น่าเลือกโลกวันพีซเลย โลกนี้มันอันตรายชะมัด ชั้นน่าจะไปโลกที่อันตรายน้อยกว่านี้ หรือไม่ก็กลับโลกเดิม’

‘บางทีชั้นอาจจะมีโอกาสชนะเจ้าทะเลก็ได้’ เมื่ออีธานนึกขึ้นได้ว่าเขายังมีสิทธิ์หมุนวงล้อเสี่ยงโชคฟรีจากระบบ เขาก็ใจเย็นลงและเริ่มมีความหวังที่จะรอดชีวิต ‘ระบบ ใช้วงล้อเสี่ยงโชคฟรีเดี๋ยวนี้’

เพียงครู่เดียว หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ยินดีด้วย! คุณได้รับทักษะชกมวย!

“ไอ้เวรเอ๊ย! จะให้ชั้นเอาสกิลนี้ไปทำบ้าอะไร มันไร้ประโยชน์สิ้นดีในสถานการณ์ตอนนี้! ขอปืนบาซูก้าหรืออะไรก็ได้ที่ฆ่าไอ้เจ้าทะเลตรงหน้าชั้นได้ไหม” อีธานอยากจะร้องไห้ให้กับระบบไร้ประโยชน์นี่ แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเป็นอลิเซียที่ส่งเขามากลางทะเล ‘ถ้าชั้นเจออลิเซียอีกครั้งหลังจากตายนะ ชั้นจะ...’

ความคิดของอีธานชะงักลงเมื่อได้ยินเสียงไม้แตกดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงใสๆ ของเด็กสาว “หลับสบายจังแฮะ”

เมื่ออีธานหันกลับไปมอง เขาก็เห็นเด็กสาวหน้าตาสะสวย ผมสีดำสั้นยุ่งเหยิง นัยน์ตาสีดำขลับ และสวมหมวกฟาง เธอใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นพับขา รองเท้าแตะ และเสื้อกั๊กสีแดงแขนกุด

“อะไรเนี่ย? นายเป็นใคร มาทำอะไรบนเรือของชั้น?” จู่ๆ เด็กสาวก็ตะโกนใส่อีธานทันทีที่เห็นเขา

“นี่มันเรือของชั้นต่างหาก!” อีธานตะโกนสวนกลับไปเช่นกัน

เมื่อเด็กสาวได้ยินคำพูดของอีธาน เธอชะงักไปครู่หนึ่ง พยายามนึกอะไรบางอย่าง จากนั้นเธอก็เกาหัวแกรกๆ และพูดพร้อมเสียงหัวเราะ “ชิชิชิ นึกออกแล้ว เรือของชั้นพังไปในน้ำวนนี่นา”

จากนั้นเด็กสาวก็สังเกตเห็นเจ้าทะเลที่ลอยคออยู่ข้างเรือ มันจ้องมองพวกเขาโดยไม่ทำอะไร เธอจึงชี้ไปที่เจ้าทะเลแล้วถามอีธาน “ปลาตัวนี้เป็นสัตว์เลี้ยงของนายเหรอ?”

“เปล่า ไม่ใช่ มันคือเจ้าทะเลต่างหาก ไม่ใช่ปลา” อีธานตอบคำถามแปลกๆ ของเด็กสาว

“งั้นก็ดีเลย” เด็กสาวกล่าว จากนั้นเธอก็มองไปที่เจ้าทะเลและเริ่มจินตนาการว่ารสชาติมันจะเป็นยังไงถ้าเอามาปรุงอาหาร น้ำลายเริ่มไหลย้อยมุมปาก

เมื่อเจ้าทะเลเห็นท่าทีของเด็กสาว มันไม่ได้โจมตีเรือแต่รอให้เธอสังเกตเห็นมันก่อน เพื่อจะได้เพลิดเพลินกับสีหน้าหวาดกลัวของมนุษย์ แต่เธอกลับดูถูกมันว่าเป็นแค่ปลาและสัตว์เลี้ยง ซึ่งทำให้มันโกรธจัด และคิดในใจ ‘นังเด็กมนุษย์บัดซบ ข้าคือเจ้าทะเลผู้ปกครองน่านน้ำแถบนี้นะ กล้าดียังไงมาหาว่าข้าเป็นปลาและสัตว์เลี้ยง’

เจ้าทะเลอ้าปากกว้าง พยายามจะกลืนกินทั้งเด็กสาว อีธาน และแม้กระทั่งเรือลำน้อย แต่เด็กสาวกลับฉีกยิ้มกว้างแล้วปล่อยหมัดใส่เจ้าทะเล ในชั่วพริบตา แขนของเธอก็ยืดยาวออกไปชกหน้าเจ้าทะเลจากระยะไกล

“หมัดปืน... ยางยืด!!”

‘บ้าน่า... เด็กผู้หญิงคนนี้คือลูฟี่... นี่คือสิ่งที่อลิเซียปรับเปลี่ยนงั้นเหรอ?’ ดวงตาของอีธานแทบถลนออกมาด้วยความตกตะลึง

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน