ตอนที่ 290: กองทัพเรือเริ่มเคลื่อนไหว

ตอนที่ 290: กองทัพเรือเริ่มเคลื่อนไหว

“นี่พวกนาย...”

เย่เฉิงมองดูฉากนี้อย่างพูดไม่ออก มีคู่รักมาโชว์หวานกันต่อหน้าเขาเนี่ยนะ?

ฟุ่บ ~

ในจังหวะที่อูตะและซิลวี่จับมือกัน แสงดาบก็พุ่งทะลุร่างพวกเธอ ตัดเงาดำออกเป็นสองส่วนทันที

“ชั้นจะกลับมา...”

หุ่นเชิดที่เย่เฉิงควบคุมอยู่พูดไม่ทันจบประโยค ก็สลายหายไปในอากาศ

เส้นผมเส้นหนึ่งที่เชื่อมต่อกับไข่ยักษ์สีดำขาวขาดสะบั้นลงอย่างเงียบเชียบ

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ ~

รอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนไข่ยักษ์

“อูตะ ~”

เมื่อเงาดำหายไป อูตะก็เหมือนถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมด ทรุดลงในอ้อมแขนของซิลวี่

ทุกคนรีบเข้ามารุมล้อมทันที

ช็อปเปอร์หยิบหูฟังแพทย์อันเล็กออกมา ฟังเสียงหัวใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก

“โชคดีที่กินยาแก้พิษเห็ดไม่หลับไปก่อนแล้ว พักผ่อนสักหน่อยก็น่าจะหายดี”

ช็อปเปอร์บอกทุกคน

ช่วยคลายความตึงเครียดลงไปได้บ้าง

“ดีแล้วล่ะ ฝากอูตะด้วยนะ ซิลวี่”

แชงค์มองอูตะในอ้อมแขนซิลวี่ ยิ้มบางๆ แล้วพูดขึ้นหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

เมื่อแชงค์ลุกขึ้นยืน สมาชิกกลุ่มโจรสลัดผมแดงทุกคนก็เข้ามารวมตัวรอบกายเขา

“ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราเอง”

แชงค์ยืนขวางหน้ากลุ่มหมวกฟาง เผชิญหน้ากับเรือรบกองทัพเรือจำนวนนับไม่ถ้วนกลางทะเล

เรือรบกองทัพเรือล้อมพื้นที่ไว้หมดแล้ว กองกำลังนี้ยิ่งใหญ่กว่า ‘บัสเตอร์คอล’ เสียอีก

แกร๊ก ~

แชงค์ชักดาบออกจากเอว

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ ~

สายฟ้าสีแดงเต้นระริกบนดาบยาว ‘ฮาคิราชันย์’ อันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมไปทั่วบริเวณ

ฉึก ~

เขาปักดาบยาวลงพื้น

“เกาะนี้เป็นของกลุ่มโจรสลัดผมแดงแล้ว หวังว่าทุกคนจะให้เกียรติกันบ้าง!”

เสียงของแชงค์ไม่ดัง แต่ทุกคนกลับได้ยินชัดเจน

เขากำลังเตรียมจะเผชิญหน้ากับกองทัพเรือทั้งกองทัพจริงๆ

“ไอ้หมอนี่ ~”

อาคาอินุรู้สถานการณ์ปัจจุบันผ่านหอยทากสื่อสารภาพ และโกรธจัด

ยังมีพลเรือนนับหมื่นบนเกาะ และมีการถ่ายทอดสดอยู่ อาคาอินุย่อมสั่ง ‘บัสเตอร์คอล’ ไม่ได้ ไม่งั้นภาพลักษณ์ของกองทัพเรือคงพังป่นปี้

ถ้าไม่ใช้บัสเตอร์คอล จะให้ไปแลกหมัดกับสี่จักรพรรดิเนี่ยนะ?

งั้นก็ต้องเตรียมใจฝังกองทัพเรือทั้งหมดไว้ที่นี่ได้เลย

นี่คือตัวตนที่ทัดเทียมกับหนวดขาวเชียวนะ!!!

“ดูเหมือนจะมีหนูสกปรกอยู่ด้วยแฮะ”

ปัง ~

ทันใดนั้น ยาซปที่คอยสังเกตการณ์รอบๆ ก็ยกปืนขึ้นยิงไปทางทิศหนึ่ง

“อึก ~”

แคลิเฟอร์ร้องออกมาและร่วงลงมาจากฟ้า

แม้เธอจะใช้ ‘กายาเหล็ก’ รับกระสุนไว้ได้ แต่ก็ยังบาดเจ็บภายใน

ยาซปไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ เขาแค่เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองแชงค์

“คนของหน่วย CP อยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย รัฐบาลโลกก็จะเข้ามายุ่งด้วยงั้นเหรอ?”

คิ้วของแชงค์ขมวดเล็กน้อย เขาย่อมรู้ไพ่ตายของรัฐบาลโลกอยู่บ้าง

รัฐบาลโลกและกองทัพเรืออาจมองได้ว่าเป็นสององค์กร และกองทัพเรือเป็นเพียงบริษัทลูกของรัฐบาลโลกเท่านั้น

ไพ่ตายที่แท้จริงของรัฐบาลโลกไม่ใช่พลเรือเอก แต่เป็นห้าผู้เฒ่าและภาคีอัศวินเทพ รวมถึงท่านอิมและอาวุธลึกลับที่อยู่เบื้องหลัง

พลังอย่างอูตะ ที่สามารถส่งผลกระทบต่อโลกได้ ต่อให้ใช้ได้แค่ครั้งเดียว รัฐบาลโลกก็ต้องอยากควบคุมไว้ให้ได้

และในจังหวะที่แคลิเฟอร์ถูกยิง ร่างกว่าสิบกว่าร่างก็พุ่งตรงไปทางอูตะ

“ฮึ ~ พวกไม่กลัวตายนี่มันเยอะจริงๆ”

เบคมันลงมือทันที จัดการสมาชิกหน่วย CP ที่พุ่งเข้ามาได้ในพริบตา

กำลังรบระดับสูงของหน่วย CP สูญเสียไปอย่างหนักที่วาโนะคุนิ แม้จะคัดเลือกหัวกะทิจากหน่วย CP อื่นมาเสริม แต่ก็ยังทดแทนกำลังรบระดับท็อปที่ขาดหายไปไม่ได้

“โมชิ โมชิ ~”

ทันใดนั้น ‘ลุงเหลือง’ (คิซารุ) ที่ยังไม่ได้ลงมือ ก็เริ่มเคลื่อนไหว

จุดแสงจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นจากฟากฟ้า พุ่งเป้าไปที่อูตะเบื้องล่าง

เคร้ง เคร้ง เคร้ง ~

จุดแสงเหล่านี้ถูกสกัดกั้นด้วยคลื่นดาบสีแดงในพริบตา

ทันทีหลังจากนั้น คลื่นดาบอีกระลอกก็ตามมาติดๆ

ฟุ่บ ~

คลื่นดาบนี้ฟันเข้าที่จุดที่คิซารุเคยยืนอยู่พอดิบพอดี

“โอ๊ะโอ ~ เกือบไป เกือบไป...”

คิซารุทำหน้าตาตื่น ลอยตัวอยู่กลางอากาศ

“ถ้ากล้าขยับอีกนิดเดียว ชั้นจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง”

เบคมันเล็งปืนไปที่คิซารุ ฮาคิราชันย์ไหลเวียนทั่วร่าง

วูบ ~

และในตอนนั้นเอง ฟูจิโทระที่เงียบมาตลอดก็ลงมือ

เปิดฉากด้วยท่าไม้ตาย เรียกอุกกาบาตลงมาทันที

ในเวลาเดียวกัน ดาบแรงโน้มถ่วงสีดำทมิฬก็ฟันใส่แชงค์

“หือ? นี่มันอะไรกัน!”

ลูกเรือคนอื่นๆ กำลังจะเข้าไปช่วย แต่กลับรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้ง แรงโน้มถ่วงตรึงพวกเขาไว้กับที่

ครั้งนี้ ฟูจิโทระไม่ยั้งมือ ใช้พลังเต็มพิกัด

ทุกคนมีความยุติธรรมในแบบของตัวเอง และความยุติธรรมของฟูจิโทระคือการปกป้องคนธรรมดา ในกองทัพเรือ ฟูจิโทระถือเป็นฝ่ายที่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุด

ฟุ่บ ~ ตูม ~

แชงค์ก็ไม่ยั้งมือเช่นกัน สวนกลับทันที

คลื่นดาบสองสาย สีดำและสีแดง ปะทะกัน

“คิดจะแตะต้องลูกสาวชั้น? ข้ามศพชั้นไปก่อนเถอะ!”

ฮาคิราชันย์อันน่าสะพรึงกลัวกวาดออกไป กดดันทหารเรือคนอื่นๆ ที่เตรียมจะลงมือ

อุกกาบาตบนฟ้าแตกกระจายเป็นเศษหินด้วยดาบเดียวของเขา

ครืน ~

ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยสายฟ้าฟาด เมฆดำก่อตัวขึ้น

เปรี้ยง ~

และในตอนนั้นเอง สายฟ้าฟาดลงมา ตามด้วยสายที่สอง และสาม

“อ๊าก! เย่เฉิง ~”

นามิร้องลั่นด้วยความตกใจ เตรียมจะพุ่งเข้าไป

โชคดีที่โรบินคว้าตัวเธอไว้ทัน

สายฟ้าเหล่านี้ผ่าลงไปที่เปลือกไข่ยักษ์สีดำขาว สร้างรอยร้าวมากมาย

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ~

ทันใดนั้น เส้นผมจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากไข่ยักษ์ เล็งไปที่ศีรษะของทุกคน

“นี่มันอะไรเนี่ย? ผมชั้น...”

“อ๊าก... ช่วยด้วย ~”

“อย่าดึงผมชั้นนะ...”

...สถานการณ์โกลาหลวุ่นวายในพริบตา

เส้นผมพวกนี้เหมือนมีชีวิต พุ่งเป้าไปที่คนผมยาวโดยเฉพาะ

พวกระดับสูงกว่าพลเรือโทขึ้นไปสามารถหลบการโจมตีของเส้นผมได้

เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง ~

แต่สายฟ้าบนท้องฟ้ายังไม่หยุด และจำนวนสายฟ้าที่ฟาดลงมาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งสายฟ้าเส้นที่ 81 ฟาดลงมา ทัณฑ์สายฟ้าถึงได้หยุดลง

ถึงตอนนี้ เปลือกไข่เต็มไปด้วยรอยร้าวหนาทึบ และเริ่มหลุดล่อน

ภายในเปลือกไข่ เย่เฉิงที่หลับตาอยู่ตลอด ในที่สุดก็ลืมตาขึ้น

พร้อมกับการลืมตา เขาก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ในจังหวะนี้ เปลือกไข่แตกกระจายออกเสียงดังสนั่น

เย่เฉิงในชุดคนป่วยยืนตระหง่านอยู่กลางซากเปลือกไข่

วินาทีที่เย่เฉิงปรากฏตัว สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เขา

ในตอนนี้ เย่เฉิงไม่ได้ขยับตัว แต่กลับแผ่รังสีอำนาจดุจราชาผู้ปกครองโลกออกมา

เมื่อเย่เฉิงค่อยๆ ลืมตา ฮาคิราชันย์อันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ออกมาจากร่าง

แต่ความรู้สึกนี้อยู่เพียงชั่วพริบตา แล้วก็จางหายไปไร้ร่องรอย

และในตอนนี้ แชงค์จ้องมองเย่เฉิงเขม็ง คิ้วขมวดแน่น

“โอ้? แคลิเฟอร์ก็อยู่ด้วยเหรอ”

เย่เฉิงกวาดสายตามองไปรอบๆ และพบแคลิเฟอร์นอนกองอยู่กับพื้น

ฟุ่บ ~

แค่ดึงมือเบาๆ แคลิเฟอร์ก็ลอยเข้ามาในอ้อมกอด

“หน่วย CP ไม่ต้องกลับไปแล้ว มาเป็นสายลับให้อเมซอน ลิลี่ซะดีๆ”

เย่เฉิงมองแคลิเฟอร์ในอ้อมกอด คิดครู่หนึ่งแล้วพูด

“คุณไม่กลัว...”

“ไม่กลัว ไม่ว่าใครจะอยู่เบื้องหลังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ชั้นจะจัดการพวกมันเอง...”

เย่เฉิงเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงในช่วงที่แกล้งตาย แทนที่จะใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง สู้ไปเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ตรงๆ ดีกว่า...

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═