ตอนที่ 23 เกอร์นิก้า

ดินแดนแห่งทวยเทพ

ภายในคฤหาสน์ตระกูลอาราเบลล่า ชายในชุดสูทหรูหราพร้อมผ้าคลุมสีดำด้านหลังยืนตระหง่าน

เขามีดารบเล่มงามเหน็บที่เอว และแววตาของเขาเฉยชาขณะมองดูสองร่างที่นอนไร้วิญญาณอยู่บนพื้น

"ฉันบอกแกแล้วไง พี่ชาย ว่าต่อให้มีอำนาจล้นฟ้า แต่ถ้าไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง พระเจ้าก็ถูกฆ่าได้"

"เมื่อก่อนแกไม่เชื่อ แต่ตอนนี้แกคงเชื่อแล้วสินะ!"

มุมปากของฮาร์วีย์เซนต์ยกขึ้นเล็กน้อย และเขาก็พูดอย่างดูแคลน:

"แกนี่มันขยะจริงๆ ทำให้ตระกูล 【อาราเบลล่า】 ของเราต้องขายหน้า ถึงขนาดถูกสามัญชนชั้นต่ำฆ่าตายได้"

ดวงตาของฮาร์วีย์เซนต์จู่ๆ ก็เปล่งแสงสีแดง และเขาก็สัมผัสได้ถึงการต่อสู้ในระยะไกล

"โอ๊ะ? ถึงขนาดทำคนของ CP0 บาดเจ็บได้ด้วยงั้นเหรอ? เป็นมดปลวกที่เก่งกาจไม่เบา!"

เขาหันหลังเดินออกจากคฤหาสน์ พลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ:

"ฉันจะกอบกู้เกียรติยศของตระกูลอาราเบลล่าคืนมาเอง!"

ขณะที่เขาพูด ร่างกายของเขาก็แผ่รังสีอำมหิตน่าสะพรึงกลัวออกมา และยาม คนรับใช้ รวมถึงเผ่ามังกรฟ้าที่อยู่ใกล้เคียง ต่างล้มลงหมดสติทันที

แต่เดินไปได้ไม่นาน เขาก็หยุดชะงัก และท่าทีคุกคามของเขาก็หายไปในพริบตา

ชายชราในชุดสูทสีดำพร้อมทรงผมสีขาวรูปพระจันทร์เสี้ยว ยืนขวางทางเขาอยู่

ฮาร์วีย์เซนต์มองชายผู้นั้น แล้วรีบวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา และทักทายอย่างนอบน้อม:

"ท่านการ์ลิง!"

เขาสามารถดูถูกคนส่วนใหญ่ในโลกได้ และแม้แต่เผ่ามังกรฟ้าที่เป็นชนชั้นสูงเหมือนกัน เขาก็ยังมองอย่างเหยียดหยาม

แต่บุคคลตรงหน้าเขานั้นเหนือกว่าเขาทั้งสถานะและตำแหน่ง แถมยังเป็นหัวหน้าสายตรงของเขาอีกด้วย

ฟิกาแลนด์ การ์ลิง!

ผู้นำคนปัจจุบันของภาคีอัศวินเทพ ซึ่งมีสถานะเป็นรองเพียงท่านอิมและห้าผู้เฒ่าเท่านั้น

ท่านการ์ลิงพูดเรียบๆ ว่า:

"กลับไปซะ ฮาร์วีย์!"

"ยังไม่ถึงเวลาที่ภาคีอัศวินเทพของเราจะปรากฏตัว หากปราศจากคำสั่งของท่านอิม เราจะลงมือไม่ได้"

ฮาร์วีย์เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า

"ครับท่านการ์ลิง ผมทราบแล้วว่าต้องทำยังไง!"

พวกเขา 【ภาคีอัศวินเทพ】 คือกองกำลังส่วนตัว!

พวกเขาคือไพ่ตายของรัฐบาลโลก จะแทรกแซงไม่ได้หากไม่จำเป็นจริงๆ!

แม้หลี่เยว่จะฆ่าเผ่ามังกรฟ้าไปหลายคน และสร้างผลกระทบในแง่ลบอย่างมาก

แต่เนื่องจากมันไม่ได้สั่นคลอนรากฐานของรัฐบาลโลกแม้แต่น้อย และไม่กระทบต่อการปกครองของรัฐบาลโลก พวกเขาจึงจะไม่เคลื่อนพล

ไม่อย่างนั้น หากโลกภายนอกรับรู้ถึงกองกำลังนี้ จะส่งผลเสียต่อรัฐบาลโลก

......

ชายฝั่งเรดไลน์

หลังจากหลี่เยว่จากไป โมนาใช้พลังทั้งหมดของเธอเปลี่ยนเมฆขาวนับไม่ถ้วนให้กลายเป็นปีก และพาทาสร่อนลงไปยังเรดพอร์ตเบื้องล่าง

พวกเขามองดูหลี่เยว่ต่อสู้จากระยะไกลด้วยน้ำตานองหน้า

ผู้มีพระคุณไม่เพียงพาพวกเขาหนีออกมา แต่ยังช่วยระวังหลังให้ด้วย บุญคุณครั้งนี้พวกเขาจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต

หลังจากใช้พลังจนหมดแรงและเหงื่อท่วมตัว ในที่สุดโมนาก็พาทาสยี่สิบกว่าคนร่อนลงสู่เรดพอร์ตได้อย่างปลอดภัย

เรือจำนวนมากจอดเทียบท่าอยู่ที่นี่ และยังมีทหารเรือจำนวนมากเฝ้าระวังอยู่ริมฝั่ง

ท้ายที่สุด นี่คือหน้าตาของรัฐบาลโลก จึงเป็นเรื่องปกติที่จะมีการคุ้มกันแน่นหนา

เหล่าทาสมองดูยามทหารเรืออย่างประหม่า จากนั้นก็แอบขึ้นเรือลำหนึ่งและแก้เชือกผูกเรือที่ริมฝั่ง

ใบเรือกางออกอย่างรวดเร็ว และเรือที่เป็นสัญลักษณ์แห่งอิสรภาพของเหล่าทาสก็ค่อยๆ แล่นออกสู่ทะเลอันมืดมิด

ความเคลื่อนไหวนี้ดึงดูดความสนใจของทหารเรืออย่างรวดเร็ว และเรือรบจำนวนมากก็ออกไล่ล่าทันที

เมื่อเห็นเรือรบจำนวนมากไล่ตามมา ดอลลี่ก็ไปที่ท้ายเรือและใช้ "พลังลม" ของเขาเพื่อเร่งความเร็วเรือให้มากขึ้น

ด้วยการใช้พลังอย่างต่อเนื่อง เรือของพวกเขาหายไปจากสายตาของเรือรบโดยสิ้นเชิง และพวกเขาหนีรอดได้อย่างแท้จริง

วินาทีนั้น พวกเขาต่างหลั่งน้ำตาด้วยความตื้นตันใจ

......

"มันเก่งขึ้นแล้ว!"

นอกวงล้อมที่ล้อมหลี่เยว่ ร่างในชุดสูทสีขาวจ้องมองเขาเขม็ง

เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเกอร์นิก้า ผู้เพิ่งกลับมาจากปราสาทพังเกีย สายลับที่แข็งแกร่งที่สุดของรัฐบาลโลก

เดิมทีเขาคิดว่าจะจัดการ "ผู้สังหารพระเจ้า" คนนี้ได้ด้วยลูกน้องของเขา แต่ผิดคาด นอกจากจะกำจัดหลี่เยว่ไม่ได้แล้ว ความแข็งแกร่งของหลี่เยว่ยังเพิ่มขึ้นอีกด้วย

ต่างจากลูกน้อง เขาค่อนข้างมั่นใจว่านี่ไม่ใช่พลังที่ซ่อนไว้ แต่หลี่เยว่เพิ่งจะเก่งขึ้นสดๆ ร้อนๆ!

เป็นเพราะดาบเล่มนั้นงั้นเหรอ?

ในการรับรู้ของเขา ดาบเล่มนั้นจะดูดเลือดศัตรูหลังการฆ่า แต่ในสัมผัสทางจิตของเขา...

ดาบเล่มนี้ ขณะที่ดูดซับเลือด มันยังส่งพลังกลับคืนสู่ร่างกายของหลี่เยว่ด้วย

"อาวุธบ้าอะไรกันเนี่ย? มีความสามารถร้ายกาจขนาดนี้เชียว!"

แววตาของเกอร์นิก้าเคร่งเครียด

เขาเคยทำภารกิจท้าทายมามากมาย และเห็นอาวุธประหลาดมาเยอะ แต่ไม่เคยเห็นอาวุธที่เพิ่มพลังให้ผู้ใช้ได้แบบนี้มาก่อน

"มิน่าล่ะ มันถึงไม่หนี แต่เลือกที่จะฆ่าล้างบางทหารพวกนี้!"

วินาทีนั้น เกอร์นิก้าเข้าใจทุกอย่าง!

ทันใดนั้น ร่างของเขาก็พุ่งเข้าหาหลี่เยว่ เขาจะไม่ปล่อยให้หลี่เยว่มีโอกาสเก่งขึ้นไปมากกว่านี้อีกแล้ว

หลี่เยว่ที่เพิ่งผลักดัน CP0 สามคนออกไป อยากจะโจมตีทหารยามต่อเพื่อเพิ่มแต้มสังหาร

ทว่า เสียงแหวกอากาศดังขึ้นแต่ไกล และก่อนที่เขาจะทันได้หันกลับไป ร่างอันน่าสะพรึงกลัวก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว

ดัชนีพิฆาต!

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง และความหนาวเหน็บก็แล่นผ่านหัวใจของหลี่เยว่

หลี่เยว่ขยับตัวทันที พยายามจะหลบฉากออกไปด้านข้าง

แต่สายเกินไปแล้ว!

แม้จะมีค่า 【ความเร็ว】 ถึง 6,000 แต้ม แต่เขาก็ยังหลบการโจมตีจากคนที่อยู่ด้านหลังไม่พ้น

นิ้วที่ทรงพลังกระแทกเข้าที่ด้านหลังของหลี่เยว่ และคลื่นพลังก็ทะลวงผ่านร่างของเขา

โชคดีที่หลี่เยว่ขยับตัวทัน ทำให้การโจมตีไม่โดนหัวใจ แต่ก็ทะลุร่างไป

อย่างไรก็ตาม นี่ก็ถือเป็นอาการบาดเจ็บที่รุนแรงที่สุดเท่าที่หลี่เยว่เคยได้รับมา

หลี่เยว่รีบถอยฉากออกไปด้านข้าง มองดูร่างทรงพลังที่โผล่มาอย่างกะทันหันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

แม้จะสวมชุดสูทสีขาวและหน้ากากเหมือนกัน

แต่ความแข็งแกร่งระหว่างเขากับสมาชิก CP0 คนอื่นนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว ทำให้เขาเป็นคนที่หลี่เยว่ยังรับมือไม่ได้ในตอนนี้

สมาชิก CP0 คนอื่นถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นผู้มาใหม่ พวกรีบเข้าไปหาเกอร์นิก้าและทำความเคารพอย่างนอบน้อม:

"ท่านเกอร์นิก้า!"

เกอร์นิก้าพยักหน้า แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่หลี่เยว่ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาฆ่าคนและเพิ่มความแข็งแกร่งต่อไป

"เกอร์นิก้า?"

หลี่เยว่เบิกตากว้าง เขาจำคนคนนี้ได้

เขาคือคนที่เข้ามาแทรกแซงระหว่างการต่อสู้ของไคโดกับลูฟี่ ทำให้ลูฟี่ถูกไคโดฆ่าตายในดาบเดียว และกลายเป็นเทพพระอาทิตย์นิกะในที่สุด

นี่คือสายลับระดับท็อปของรัฐบาลโลก

ในอนิเมะ ห้าผู้เฒ่าเคยพูดว่า "คุ้มไหมที่จะแลกชีวิตของเกอร์นิก้า สายลับที่เก่งที่สุด กับชีวิตของเทพพระอาทิตย์นิกะ?"

ประโยคเดียวนี้สรุปความสามารถของเขาได้เป็นอย่างดี