บทที่ 75 ลมหายใจแห่งความตาย!

ในชั่วพริบตาหนึ่งในพันวินาทีนั้น ภายในการรับรู้ของอู๋หมิงกลับยาวนานราวกับผ่านไปหนึ่งศตวรรษ ลมหายใจแห่งความตายห้อมล้อมด้วยความหวาดกลัวอันเยือกเย็น รัดคอเขาไว้แน่นหนา!

ไม่นะ วันนี้เขาจะต้องตายที่นี่จริงๆ เหรอ?

พูดช้าแต่เกิดเร็ว "โครม——" เสียงระเบิดดังก้องกังวาน สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสถาบันนายทหาร!

การโจมตีที่ทำลายล้างฟ้าดินนั้นตกลงมาอย่างแน่นหนาที่ตำแหน่งของอู๋หมิง ทันใดนั้นก็ระเบิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ เศษหินและควันฝุ่นพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า!

"อู๋หมิง!"

รองผู้อำนวยการมองเห็นจนตาแทบกระเด็น เสียงคำรามเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง นี่คืออนาคตของประเทศหลงฮั่นนะ!

หัวหน้าแผนกคนอื่นๆ ก็เห็นฉากนี้เช่นกัน ทุกคนรู้สึกเจ็บปวดราวกับมีดแทงหัวใจ กำหมัดแน่นจนเล็บทิ่มเข้าไปในเนื้อ!

แต่สมาชิกลัทธิบูชาปีศาจที่อยู่รอบๆ กลับเหมือนได้รับชัยชนะ ยกแขนขึ้นโห่ร้องอย่างปลาบปลื้ม ทุกคนหัวเราะจนใบหน้าบิดเบี้ยว "ชนะแล้ว! เราชนะแล้ว!"

"การต่อสู้ชีวิตและความตายครั้งนี้ เราชนะแล้ว! ตอนนี้ถอนตัวได้แล้ว!"

แต่เพื่อความแน่ใจ นักรบแดนจิตวิญญาณแท้ชั้นที่ 9 คนนั้นก็ยังกระโดดลงไปในหลุมลึก เขาต้องการยืนยันศพของอู๋หมิง เผื่อเกิดเรื่องไม่คาดคิด!

แต่หลังจากกระโดดลงไปในหลุมลึกแล้ว เขากลับงงงวย ในหลุมไม่มีศพของอู๋หมิง ไม่มีซากเนื้อที่เละเทะ!

ที่ก้นหลุมลึก มีเพียงลูกบอลขนาดใหญ่ที่ถักทอด้วยเถาวัลย์ เขียวมันวาว ดูแปลกประหลาดเป็นพิเศษ

เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ภายในลูกบอลมีลมหายใจของอู๋หมิงแผ่ออกมา ไอ้หนูคนนี้ยังมีชีวิตอยู่!

ลูกบอลเถาวัลย์นี้ช่วยเขาไว้ในเสี้ยววินาที!

"ใครกัน! แม่งใครมาจุ้นจ้าน!"

นักรบแดนจิตวิญญาณแท้ชั้นที่ 9 โกรธจนกระโดดโลดเต้น เสียงคำรามก้องกังวานในหลุมลึก

"ฉันเอง"

เสียงผู้หญิงเย็นชาดังขึ้นข้างหลังเขา สงบนิ่งจนไม่มีคลื่นความรู้สึก แต่กลับมีความหนาวเย็นจนถึงกระดูก

พูดจบลง ก็มีเถาวัลย์หนาพุ่งออกมาจากด้านหลังเขาทันที "ปุ๊บ" ทะลุทะลวงร่างกายของเขา น้ำสีเขียวผสมกับเลือดสาดกระเซ็นออกมา!

ใบหน้าของนักรบแดนจิตวิญญาณแท้ชั้นที่ 9 แข็งทื่อในพริบตา ลูกตากลมโต ก่อนตายเขาบิดหัวอย่างลำบาก เห็นผู้หญิงบุคลิกเย็นชายืนอยู่ริมหลุม ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ผู้หญิงคนนั้นพูดเพียงประโยคเดียว เสียงไม่ดัง แต่ทุกคำเจาะหัวใจ "กล้าทำร้ายลูกฉัน พวกแก ต้องตายทั้งหมด!"

ผู้มาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นแม่ของอู๋หมิง คือหวังนานา!

ยังพูดไม่ทัน โดยมีหวังนานาเป็นศูนย์กลาง เถาวัลย์นับไม่ถ้วนเหมือนงูยักษ์โกรธ พุ่งกระหน่ำใส่สมาชิกลัทธิรอบๆ ทุกที่ที่ผ่าน เลือดเนื้อกระเด็นกระจาย!

หวังนานาแข็งแกร่งจนไม่น่าเชื่อ!

นักรบแดนจิตวิญญาณแท้ชั้นที่ 9 ในมือของเธอเหมือนฆ่าไก่ฆ่าหมา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกชั้นที่ 7 ชั้นที่ 8 เหล่านั้น!

เถาวัลย์หนึ่งเส้นฟาดไป ก็สามารถทำให้สมาชิกลัทธิระเบิดกระจาย แม้แต่ร้องคร่ำครวญก็ไม่ทัน!

เพียงไม่กี่ลมหายใจสั้นๆ กองทัพลัทธิที่ล้อมฆ่าอู๋หมิงก่อนหน้านี้ ก็นอนเรียงรายกันอยู่บนพื้น ตายหมดแล้ว ไม่มีคนเหลือรอดแม้แต่คนเดียว!

มองไปที่นักเรียนกว่าสองพันคน ที่เพิ่งกระหน่ำเข้ามาด้วยความมุ่งมั่น "ยอมตาย" แต่กลับยืนงงๆ อยู่กับที่

พวกเขากระหน่ำมาอย่างสุดกำลัง แต่สมาชิกลัทธิไม่สนใจพวกเขาเลย มีเป้าหมายเพียงอู๋หมิงคนเดียว!

ก็แปลว่าพวกเขากระหน่ำมาเปล่าๆ เหรอ?

เหมือนนายตะโกนใส่คนอื่นว่า "มาตีฉันสิ" แต่คนอื่นไม่ยอมยกหนังตาขึ้นด้วยซ้ำ!

นี่คือ "การสนับสนุน" ที่น่าเศร้าที่สุดในประวัติศาสตร์ อึดอัดจนสามารถขุดออกมาได้ห้องนั่งเล่น สามห้องนอน!

แต่ก็โชคดีที่สมาชิกลัทธิไม่สนใจพวกเขา คนกว่าสองพันไม่มีใครบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว ยืนอยู่ที่นั่นครบทุกคน

ที่สำคัญกว่านั้น พวกเขาได้เห็นด้วยตาตัวเองฉากที่หวังนานาฆ่ากองทัพลัทธิในพริบตา ทุกคนตกใจจนปากอ้าได้ใส่ไข่ สมองล่มโหมดสนิท!

"พระเจ้า! แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! เหมือนเทพเซียนเลย!"

"นี่ใครกันเนี่ย? เป็นผู้เชี่ยวชาญลับของหน่วยพิเศษเหรอ?"

"ไม่รู้สิ! แต่เธอเพิ่งพูดว่าอู๋หมิงเป็นลูกชายของเธอ? อย่างงั้นอู๋หมิงเป็นลูกหลานของผู้เชี่ยวชาญเหรอ?"

กลุ่มคนคุยกันพร้อมๆ เสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ส่วนอู๋หมิงขณะนี้ยังอยู่ในลูกบอลเถาวัลย์ พลังจิตไซโคไคเนซิสของเขารับรู้ได้ทุกสิ่งข้างนอก ในใจคลื่นใหญ่พัดกระหน่ำมานานแล้ว

เมื่อกีเขาคิดว่าตัวเองจะจบแล้ว ใครจะรู้ว่าแม่จะโผล่มาจากฟ้าช่วยเขา!

ที่น่าทึ่งกว่านั้น แม่เป็นผู้ตื่นรู้!

ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นสุดที่สามารถฆ่านักรบแดนจิตวิญญาณแท้ชั้นที่ 9 ได้อย่างง่ายดาย!

แม่เท่ห์เกินไป!

ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เห็นเลย?

อู๋หมิงที่รอดชีวิตจากความตายคิดในใจแล้วเทเลพอร์ตออกจากลูกบอลเถาวัลย์ทันที เมื่อกีเขาพยายามทำลายลูกบอล แต่เถาวัลย์แข็งกว่าเหล็กกล้า ทุบไม่แตกเลย พึ่งพาแต่การเทเลพอร์ตเท่านั้น!

"แม่!"

อู๋หมิงวิ่งไปหาหวังนานา เสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

หวังนานาหันมามองลูกชาย ดวงตาแดงเล็กน้อย เข้ามาตบเขาทันที "ไอ้หนู! ถ้าไม่ใช่แม่มาทัน นายคงจบชีวิตที่นี่แล้ว!"

อู๋หมิงเกาหัว หัวเราะฮิฮิ "นี่แสดงว่าผมยังไม่ถึงวาระตายไงครับ! ขอบคุณแม่ที่ช่วยชีวิต! แต่แม่ครับ แม่ปิดบังได้ดีเกินไปแล้ว! แข็งแกร่งขนาดนี้ยังไปทำงานโรงงานอาหารทุกวัน เหมือนคนธรรมดาเลย ผมสังเกตไม่ออกเลย!"

หวังนานายิ้มลูบหัวเขา ล้อเล่น "แม่ไม่ได้บอกว่าแม่แข็งแกร่ง แต่แม่ก็ไม่ได้บอกว่าแม่ไม่แข็งแกร่างไง! แต่นาย ความลับในตัวนายมากกว่าแม่ด้วยซ้ำนะ? เมื่อกีนายเทเลพอร์ตออกจากลูกบอลเถาวัลย์ของแม่ มาสิ อธิบายให้แม่ฟังหน่อย?"

"ก็แค่เทเลพอร์ตนี่ครับ" อู๋หมิงพูดเบาๆ

หวังนานาสบตา ประหลาดใจ "นายเป็นผู้ตื่นรู้สายอวกาศเหรอ?"

"ไม่ใช่ครับ"

อู๋หมิงหัวเราะฮิฮิ แต่ไม่พูดอะไรต่อ นี่คือไพ่ใบหนึ่งของเขา

"ไอ้หนู ยังทำลึกลับกับแม่อีก!"

หวังนานาพูดติเตียนอย่างขบขัน แต่ก็ไม่ไล่ถาม

เธอรู้ดีในใจว่า เมื่อลูกโตแล้ว ก็ควรมีความลับของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเจาะลึกทุกเรื่อง ให้พื้นที่กันบ้างดีกว่า

เหมือนตอนที่อู๋หมิงสามารถหาจุดซ่องสุมของลัทธิได้อย่างแม่นยำ ผู้อำนวยการคนเก่าก็ไม่เคยถามเหตุผล นี่คือวิธีที่ใจกว้างและมีปัญญา

หวังนานายกหน้ามองท้องฟ้า ที่นั่นผู้อำนวยการคนเก่ายังต่อสู้กับเหม่ยอิงอยู่ รีบพูด "ได้แล้ว แม่ไม่คุยกับนายก่อนนะ การต่อสู้ยังไม่จบ เดี๋ยวจัดการเสร็จแล้วจะมาหานาย"

"แม่ครับ ระวังตัวด้วยนะ!" อู๋หมิงเตือน ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล

หวังนานายิ้มมั่นใจ "คนที่ต้องระวังคือพวกเขาต่างหาก!"

พูดจบลง เธอกระโจนขึ้นไป เหมือนลูกธนูที่หลุดจากสายพุ่งสู่ท้องฟ้า เร็วจนเหลือแค่เงาเลือนราง!

บนท้องฟ้าสูง หัวเหวินเจียและเหม่ยอิงเพิ่งปะทะกันอย่างหนัก พลังงานรุนแรงสั่นสะเทือนจนทั้งสองถอยหลังติดต่อกัน มุมปากทั้งคู่ไหลเลือด

เหม่ยอิงใช้โอกาสที่หายใจมองลงไปข้างล่าง ทันใดนั้นก็งง คนของเขาตายหมดแล้วเหรอ?!

นี่ผ่านไปแค่ไหน! ทำไมถึงพ่ายแพ้หมดแล้ว?

ขณะที่เขาเผลอ ด้านหลังก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นเจาะกระดูก เหมือนถูกงูพิษจ้องมอง!

เขารีบหันหลัง เห็นหวังนานายืนอยู่ด้านหลังเขา สายตาเย็นชาจ้องมา ทำให้เขาหนังตากระพริบเร็ว!

เหม่ยอิงจำเธอได้ เสียงสั่น "เป็น... เป็นเธอ! เธอไม่ได้หายไปนานหลายปีแล้วเหรอ? ทำไมถึงโผล่มาอย่างกะทันหัน?"

หวังนานาหัวเราะเย็ดหยัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า "ถ้าพวกแกไม่ได้คิดทำร้ายลูกฉัน ฉันอาจหายไปอีกหลายปีก็ได้"

"เธอ... ลูกเธอ?"

ม่านตาของเหม่ยอิงหดตัว ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ "อู๋หมิง! พวกเธอสกุลเดียวกัน! อย่างงั้นอู๋หมิงเป็นหลานของคนนั้นเหรอ?!"

พูดออกมา เหม่ยอิงกลัวจนเกือบฉี่ราด เสียงสั่นมากขึ้น ไม่แปลกที่อู๋หมิงพิเศษขนาดนี้ เพราะเป็นลูกหลานของผู้เชี่ยวชาญนั่น!

เขาสิ้นหวังสมบูรณ์ แม้แต่ความคิดที่จะหนีก็ไม่มี

เขารู้ว่า ตัวเองวิ่งไม่หนีหวังนานา!

ท้ายที่สุด เหม่ยอิงตายอย่างสาสม เถาวัลย์นับไม่ถ้วนพันรัดแขนขาและคอของเขา "กรอก" หลายเสียง ฉีกร่างเขาเป็นห้าส่วนโดยตรง ไม่ทิ้งแม้แต่เสียงคร่ำครวญ!

นี่คือผลของการทำร้ายอู๋หมิง สมควรได้รับแล้ว!

(จบบท)