บทที่ 27 พวกเธอคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

อู๋หมิงก้มหน้าก้มตากำจัดสัตว์ดุร้ายมาทั้งบ่าย ในที่สุดก็ทำภารกิจสำเร็จ

แต้มสถานะ 12,000 แต้ม แต้มผลงาน 30,000 แต้มเข้ามือแล้ว!

ตอนนี้แต้มผลงานสะสมพุ่งตรงไปที่หนึ่งแสนหกหมื่นแล้ว ก่อนหน้านี้อันดับที่ 100 ของกระดานอันดับมังกรเสืออยู่ที่หนึ่งแสนเจ็ดหมื่น ตอนนี้ก็เพิ่งขึ้นมาถึงหนึ่งแสนแปดหมื่นเอง

ถ้าเป็นอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ พรุ่งนี้เช้าเขาก็จะขึ้นกระดานอันดับมังกรเสือได้อย่างแน่นอน!

คิดอย่างเดียวก็ตื่นเต้นแล้ว!

นอกจากนี้ อู๋หมิงมีแต้มผลงานสะสมอยู่เก้าหมื่นแล้ว แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะใช้

เพราะตอนนี้พลังการต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นทุกวันเลย จัดการสัตว์ดุร้ายระดับ 9 ง่ายเหมือนเล่น ๆ มีดบินยังไม่จำเป็นต้องซื้อเพิ่ม เก็บไว้ก่อนดีกว่า บางทีอนาคตอาจมีประโยชน์ใหญ่ก็ได้

กลับมาถึงสถาบันการฝึกซานไห่ อู๋หมิงไปทดสอบพลังการต่อสู้ก่อน ผลออกมา 93,000!

ยิ่งพลังการต่อสู้สูงเท่าไหร่ ยิ่งเพิ่มยากขึ้นเท่านั้น แต่ก็ใกล้จะถึงหนึ่งแสนแล้ว

ตามปกติแล้ว สำหรับระดับผู้ตื่นรู้ แม้จะใช้วิธีการทั้งหมดแบบเต็มที่ พลังการต่อสู้ก็ไม่ถึงหนึ่งแสน นี่คือจุดคั่น

ถ้าทะลุหนึ่งแสนได้ ก็ต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ระดับชีวิตจะกระโดดขึ้นไปเลย นั่นก็คือแดนจิตวิญญาณแท้ชั้นที่ 1 โลกใหม่ทีเดียว!

พรุ่งนี้เช้า หนึ่งคือขึ้นกระดานอันดับมังกรเสือ อีกหนึ่งคือพลังการต่อสู้ทะลุหนึ่งแสน!

อู๋หมิงคิดอย่างเดียวก็รู้สึกตื่นเต้นเลือดเดือด คาดหวังสุด ๆ เลย!

เขาเพิ่งออกจากพื้นที่ทดสอบไปได้ไม่นาน ก็มีนักเรียนคนหนึ่งเข้าไป บังเอิญใช้เครื่องเดียวกับที่อู๋หมิงเพิ่งใช้ไปพอดี

พอเข้าไป ก็เห็นเลข "93,000" บนหน้าจอ จ้าแสบตาจนแทบตาพร่า

"เฮ้ย!"

ใครไม่รู้ล่ะว่าพลังการต่อสู้สูงสุดของสถาบันซานไห่คือพี่เซี่ยอวี่ ซึ่งมีแค่ 87,000 เท่านั้น! แล้ว 93,000 นี้มาจากเจ้าพ่อคนไหนกัน?

นักเรียนคนนี้คิดไปคิดมา รู้สึกว่าที่เป็นไปได้มากที่สุดก็คือพี่เซี่ยอวี่ พี่ต้องทำลายสถิติอีกแล้วแน่ ๆ!

เฮ้ย! ตัวเองโชคดีจริง ๆ ได้ใช้เครื่องเดียวกับพี่เซี่ยอวี่ติด ๆ กัน!

พี่เซี่ยอวี่เป็นหัวเรือใหญ่ของสถาบันการฝึกซานไห่เลย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ไอดอลขนาดนี้!

เขารีบยืนอยู่หน้าตัวเลข 93,000 แล้วเซลฟี่ แล้วโพสต์ในเฟซบุ๊ค: "พวกนายเดาดูสิ นี่คือผลงานของใคร? [ยิ้มเจ้าเล่ห์]"

คอมเมนต์ระเบิดทันที:

"เฮ้ย! 93,000? เจ๋งมากเลย!"

"พี่เซี่ยอวี่! ต้องเป็นพี่เซี่ยอวี่แน่!"

"พี่เมื่อก่อนมี 87,000 ตอนนี้พุ่งไป 93,000 เลย? ใกล้ 100,000 แล้วนะ!"

"ในรุ่นเดียวกัน พี่ต้องเป็นคนแรกที่มีหวังทะลุแน่!"

"พี่เซี่ยอวี่ สู้ ๆ นะ!"

นักเรียนกลุ่มหนึ่งตื่นเต้นจนหยุดไม่ได้ ข่าวนี้แพร่ไปถึงหูคนที่สนิทกับเซี่ยอวี่อย่างรวดเร็ว

พวกเขารีบโทรหา ส่งข้อความ บางคนยินดีเลยทันที

ตอนที่คนแรกมาขอยืนยัน เซี่ยอวี่ยังงงอยู่เลย พอมีคนมาถามติด ๆ กัน เขาก็งงเต็มที

ข่าวปลอมมาจากไหนกัน?

เขาก็เพิ่มขึ้นหน่อยนะ แต่ก็แค่จาก 87,000 เป็น 88,000 เอง จะเอา 93,000 มาจากไหน?

วุ่นวายชะมัด!

ยิ่งขึ้นไปพลังการต่อสู้ยิ่งเพิ่มยาก พวกนี้เข้าใจจริง ๆ หรือแกล้งทำเป็นเข้าใจกัน?

กลับมาที่อู๋หมิง ระหว่างทางจากพื้นที่ทดสอบกลับหอพัก หูเขาเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบ พูดถึงกู่เสวี่ยมี่ดอกไม้ประจำโรงของสถาบันการฝึกอู๋เจิ้นเทียนทั้งนั้น

ได้ยินว่าเธอมีเจ้าของแล้วเหรอ?

อู๋หมิงงงนิด ๆ วันนี้เจอกู่เสวี่ยมี่ก็ไม่ได้ยินเธอพูดถึงเรื่องนี้นี่

ฟังต่อไป ว่าแฟนเธออยู่ที่สถาบันการฝึกซานไห่ เป็นผู้ตื่นรู้ระดับ 9 ชื่อว่าอู๋หมิง

อันนี้...ไม่น่าจะใช่ตัวเองนะ?

อู๋หมิงลูบคาง นอกจากตัวเอง จะมีอู๋หมิงคนไหนอีกที่เป็นผู้ตื่นรู้ระดับ 9?

ต้องเป็นพวกจูมู่ขุยพวกนั้นแหละที่แต่งข่าวลือ!

นอกจากนี้ แม้ว่าข่าวลือเรื่องเขากับกู่เสวี่ยมี่จะเป็นเรื่องแต่ง แต่ระดับความสามารถที่แท้จริงของตัวเองกลับโดนเปิดเผยไปจริง ๆ

อู๋หมิงยิ้มอย่างทนทุกข์

ดูเหมือนตัวตนของเขาจะซ่อนไว้ได้ไม่นานแล้ว

ส่วนตอนนี้ ที่หอพักหญิงของสถาบันการฝึกอู๋เจิ้นเทียน กู่เสวี่ยมี่กำลังถูกกลุ่มเพื่อนล้อมรอบ เปิดโหมด "สอบปากคำ"

"เร็วเข้า สารภาพมา! เธอกับอู๋หมิงคนนั้น คบกันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

"ไปถึงไหนกันแล้ว? จูบแล้วเหรอ? หรือว่าไปไกลกว่านั้น?"

"จับผู้ตื่นรู้ระดับ 9 ระดับเทพได้แล้ว รีบยกสูตรลับมาซะ ไม่งั้นพวกฉันจะไม่ให้อภัยนะ!"

"ฉันก็อยากมีแฟนเป็นผู้ตื่นรู้ระดับ 9 คิดอย่างเดียวก็ตื่นเต้นแล้ว!"

กู่เสวี่ยมี่หน้าแดงด้วยความเร่งรีบ โบกมือปฏิเสธอย่างรวดเร็ว: "อ้าว ไม่ใช่อย่างนั้นน่า! พวกเธอเข้าใจผิดจริง ๆ! ฉันกับเขาเป็นเพื่อนธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง!"

"ยังกล้าแก้ตัวอีก? เพื่อน ๆ ใช้มาตรการกันเลย!"

พอพูดจบ สาวสวยหลายคนที่แต่งตัวเซ็กซี่ร่างดีก็พรวดเข้ามา จั๊กจี้กู่เสวี่ยมี่ทั้งจิ้มข้างลำตัวทั้งจั๊กจี้

กู่เสวี่ยมี่จะนั่งนิ่ง ๆ ให้ได้ไง? โต้กลับทันที

ทันใดนั้น ในหอพักก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะร่วนของสาวงาม กลุ่มสาวสวยเล่นกันอย่างสนุกสนาน กลิ่นหอมฟุ้งกระจาย

กลางดึก หอพักก็เงียบลงในที่สุด

กู่เสวี่ยมี่นอนอยู่บนเตียง แต่พลิกตัวไปมาหลับไม่ได้

เมื่อก่อนเวลาอยู่กับอู๋หมิง รู้สึกแค่สบายใจ เล่นกันสนุก ไม่เคยคิดในแง่ความรักหรอก

แต่พอเพื่อน ๆ มาล้อแบบนี้ ใจเธอกลับเต้นแรงเหมือนมีกระต่ายน้อยตัวหนึ่งในอก ยังมีความรู้สึกแปลก ๆ ที่แม้แต่ตัวเธอเองก็อธิบายไม่ได้ผุดขึ้นมา

"อ้าย!"

กู่เสวี่ยมี่แก้มแดงระเรื่อยขึ้นมาทันที เหมือนแอปเปิ้ลสุก รีบดึงผ้าห่มมาปิดหัว แม้แต่ใบหูก็ร้อนแผดเผาไปหมด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว มาถึงวันรุ่งขึ้นแล้ว

อู๋หมิงลุกขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง

เช้าวันนี้มีความหมายกับเขามาก!

ถ้าทุกอย่างราบรื่น ก่อนเที่ยง เขาจะทำความก้าวหน้าสองอย่างที่สะเทือนใจทุกคนให้สำเร็จ หนึ่งคือพลังการต่อสู้ทะลุหนึ่งแสน สองคือขึ้นกระดานอันดับมังกรเสืออย่างแกร่ง!

อู๋หมิงตรงไปยังศูนย์บริการกลาง รับภารกิจหกอันรวด ๆ แล้วก็ก้าวเข้าสู่วงเวทย์เคลื่อนย้าย

วินาทีต่อมา ในป่าทึบนอกเมือง ร่างของอู๋หมิงปรากฏขึ้น เปิดโหมดสังหารอย่างบ้าคลั่ง!

ตอนนี้พลังการต่อสู้ของเขาห่างจากหนึ่งแสนเพียงก้าวเดียว

ก็หมายความว่า ในกลุ่มผู้ตื่นรู้ระดับ 9 เขายืนอยู่บนยอดปิรามิดแล้ว!

ฆ่าสัตว์ดุร้ายระดับ 9? ง่ายเหมือนหั่นผัก!

จะต้องรอถึงเที่ยงทำไม? พอเลยสิบโมงนิด ๆ อู๋หมิงก็จัดการภารกิจรอบนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว สะอาดหมดจด!

แม้ว่ายังไม่ได้กลับไปส่งภารกิจในเมือง แต่แต้มสถานะก็เข้ามาแบบเรียลไทม์แล้ว

ตอนนี้บนแผงระบบของอู๋หมิง มีแต้มสถานะ 12,000 แต้มวางระยิบระยับอยู่

ตามปกติ ถ้าเอาแต้ม 12,000 แต้มนี้ไปเติมในพลังจิตไซโคไคเนซิสทั้งหมด อย่างน้อยก็เพิ่มพลังการต่อสู้ได้มากกว่า 10,000

เขามีพลังการต่อสู้ 93,000 มาก่อน บวกกับการเพิ่มรอบนี้ จะทะลุหนึ่งแสน? แน่นอนเลย!

ไม่ต้องพูดมาก อู๋หมิงเลือกเพิ่มแต้มเลย!

ในขณะที่แต้มคุณสมบัติทั้งหมดเทเข้าไป

วื้อ!

เหมือนฟ้าผ่าเก้าชั้นระเบิดในสมอง สั่นจนแก้วหูของเขาดังอื้อ!

อู๋หมิงรู้สึกได้ชัดเจนว่า ท้องฟ้าจิตวิญญาณของเขากำลังขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง พลังจิตไซโคไคเนซิสที่เชี่ยวกรากเหมือนแม่น้ำที่ทะลักตลิ่ง กำลังผ่านการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง!

เขาค่อย ๆ นั่งขัดสมาธิลง จิตสำนึกเหมือนจมลงสู่ทะเลลึกไม่มีที่สิ้นสุด ทุกอย่างรอบตัวหายไป เข้าสู่ภาวะลืมตัวลืมโลกอย่างลึกซึ้ง

"ประมาทไปแล้ว...นี่มันอยู่ในป่านะ!"

ถ้ารู้ว่าการเปลี่ยนแปลงจะรุนแรงขนาดนี้ ควรจะกลับเมืองก่อนแล้วค่อยทำ

นี่คือความคิดสุดท้ายของอู๋หมิง

ในป่าที่เต็มไปด้วยอันตราย เขาต้องพึ่งโชคของตัวเองแล้ว

เวลาผ่านไปทีละวินาที สำหรับอู๋หมิงแล้วไม่มีแนวคิดเรื่องเวลาเลย เขาจมอยู่ในการเปลี่ยนแปลงนี้โดยสมบูรณ์

ผ่านใบไม้หนาทึบ แสงแดดลายสลับส่องลงบนตัวเขา ทำให้เงาของเขายาวเหยียด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้บ่ายสี่โมงกว่า ๆ แล้ว อีกสองชั่วโมงพระอาทิตย์จะตก

หลังพระอาทิตย์ตก ระดับอันตรายในป่าจะพุ่งสูงขึ้นแบบทวีคูณ แต่อู๋หมิงยังหลับตาสนิท ไม่มีสัญญาณจะตื่นเลย

ระหว่างนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีสัตว์ดุร้ายที่ไม่รู้ตัวเข้ามาใกล้

แต่สัตว์ดุร้ายที่แอบซ่อนอยู่ในที่มืด ถ้ากล้าเข้ามาใกล้ในระยะสองกิโลเมตร มีดบินที่เอวของเขาจะพุ่งออกไปเองโดยอัตโนมัติ แสงเย็นวูบ แล้วก็กำจัดอันตรายไว้ตั้งแต่ยังไม่เกิด!

ทั้งหมดนี้ อู๋หมิงไม่รู้เรื่องเลย เป็นแค่สัญชาตญาณไร้สติของร่างกายที่ปกป้องเจ้านาย

(จบบท)