บทที่ 28 ท่านประธานเป็นคนดีจริงๆ

6 เมษายน ค.ศ. 2095 – สัปดาห์รับสมัครสมาชิกชมรมใหม่ – วันที่ 1

ชิบะ โยรุ มองไปรอบๆ ด้วยสีหน้ามึนงง

เขาจำได้แม่นว่าตัวเองกำลังจะไปนอนเอาแรงที่ห้องเรียนแท้ๆ แต่ทำไมถึงโดน นานากุสะ มายูมิ ลักพาตัวมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะเนี่ย?

ภายในห้อง สมาชิกคณะกรรมการคุมกฎทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่นั่งเรียงรายกันอยู่สองฝั่งโต๊ะประชุมตัวยาว ชิบะ ทัตสึยะ, ชิบะ เอริกะ และเซ็นกิ ก็อยู่ที่นี่ด้วย

ชัดเจนว่านี่คือการประชุมภายในของคณะกรรมการคุมกฎระเบียบ

แต่โยรุไม่เข้าใจว่าทำไม เขา ถึงต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย

“ขอแนะนำให้รู้จักนะคะ คนนี้เป็นกำลังเสริมที่เรายืมตัวมาจากท่านประธานนักเรียนค่ะ!”

สิ้นเสียงแนะนำของ วาตานาเบะ มาริ สีหน้าของหลายคนในห้องก็เปลี่ยนไปเป็นประหลาดใจ

แต่เห็นได้ชัดว่ามีบางคนทำหน้าไม่พอใจ ซึ่งโยรุรู้ดีว่าความไม่พอใจนั้นไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เขา

“คุณขายผมกินเหรอครับ?”

โยรุหันขวับไปถามมายูมิอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ตอนนี้เขาเข้าใจสถานการณ์แล้ว ถ้ามีการตกลงกันล่วงหน้า เขาต้องได้รับแจ้งเรื่องการประชุมนี้สิ แต่นี่เขาไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย

แสดงว่านี่เป็นการมัดมือชกหน้างานชัดๆ

“เอาน่า! สัปดาห์นี้มันพิเศษหน่อย ช่วยๆ กันหน่อยนะคะ!”

มายูมิลากโยรุไปที่เก้าอี้แล้วกดไหล่เขาให้นั่งลง

“ฉันเดาว่ารุ่นน้องคงไม่ชอบนั่งอุดอู้อยู่ในห้องทำงานแน่ๆ ฉันเลยจัดตำแหน่งดีๆ ไว้ให้นายแล้ว!”

“ผมไม่...”

“เอาล่ะๆ ฉันรู้ว่ารุ่นน้องดีใจมาก งั้นบ๊ายบายนะจ๊ะ!”

มายูมิไม่เปิดโอกาสให้โยรุได้อ้าปากเถียง เธอยิ้มซุกซนให้เขาหนึ่งทีก่อนจะชิ่งหนีไปหน้าตาเฉย...

ทุกคนในห้องมองตามท่านประธานนักเรียนผู้เงียบขรึมและสง่างาม ที่จู่ๆ ก็แสดงท่าทีขี้เล่นแบบนั้นกับผู้ชายคนหนึ่ง แล้วสายตาที่มองมายังโยรุก็เปลี่ยนไปทันที

“???”

เดี๋ยวนะ แล้วความห่วงใยเมื่อเช้าตอนเห็นหน้าโทรมๆ ของผมมันหายไปไหนหมดครับคุณพี่?

“อะแฮ่ม~”

“เอาล่ะ มากันครบแล้วนะ เริ่มการประชุมได้!”

มาริกระแอมเรียกความสนใจ แล้วประกาศเริ่มการประชุม

“ปีนี้เราต้องเผชิญกับสัปดาห์อันแสนวุ่นวายกันอีกครั้ง การเฟ้นหาสมาชิกชมรมที่มีคุณภาพเป็นเรื่องสำคัญที่ส่งผลต่ออิทธิพลของแต่ละชมรม การแย่งชิงตัวสมาชิกจะดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ”

“แม้จะเป็นเรื่องน่าเสียใจ แต่เหตุการณ์ทะเลาะวิวาท หรือแม้กระทั่งการใช้เวทมนตร์โจมตีใส่กัน ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อยๆ โชคดีที่เราหาสมาชิกมาแทนรุ่นพี่ที่จบไปได้ทันเวลา แถมยังได้คนเก่งๆ มาเสริมทัพด้วย”

“เอาล่ะ ขอแนะนำสมาชิกใหม่ให้ทุกคนรู้จัก ลุกขึ้นหน่อย!”

สิ้นเสียงคำสั่ง ทัตสึยะ, เซ็นกิ, เอริกะ และโยรุ ก็ลุกขึ้นยืน

“นักเรียนหลักสูตรหนึ่ง ปี 1 ห้อง E ชิบะ ทัตสึยะ!”

“นักเรียนหลักสูตรหนึ่ง ปี 1 ห้อง E ชิบะ เอริกะ!”

“นักเรียนหลักสูตรหนึ่ง ปี 1 ห้อง A เซ็นกิ!”

“นักเรียนหลักสูตรหนึ่ง ปี 1 ห้อง A ชิบะ โยรุ!”

มาริผายมือแนะนำทีละคนตามลำดับ

“อีกเดี๋ยวพวกนายต้องเริ่มออกลาดตระเวนแล้ว”

“สองคนนั้นจะไหวจริงเหรอครับ?”

ทันทีที่มาริพูดจบ รุ่นพี่คนหนึ่งที่นั่งข้างทัตสึยะก็ชี้ไปที่ทัตสึยะกับเอริกะ แล้วถามด้วยสีหน้ากังวล

เขาไม่ได้พูดเพื่ออวดเบ่งความเป็นนักเรียนหลักสูตรหนึ่ง แต่เพราะเขาเป็นห่วงจริงๆ ว่าสองคนนี้อาจจะไม่ได้ช่วยอะไร แถมยังจะเป็นตัวถ่วงอีกต่างหาก

ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาแล้วสองคนนี้สู้ไม่ได้จนโดนเล่นงานซะเอง กลายเป็นว่าพวกเขาต้องไปตามเช็ดตามล้างให้ มันจะยิ่งยุ่งยากไปกันใหญ่

สู้ให้พวกเขารับผิดชอบพื้นที่เพิ่มเองยังจะดีซะกว่า

เอริกะชักสีหน้าไม่พอใจทันที แต่ยังไม่ทันจะได้อ้าปากเถียง มาริก็ชิงพูดขึ้นก่อน

“ไม่ต้องห่วง สองคนนี้มีฝีมือ!”

มาริยืนยันด้วยความมั่นใจ

“ฉันเห็นความสามารถของชิบะมากับตาตัวเองแล้ว”

“ส่วนทักษะการใช้ CAD ของเซ็นกิก็ถือว่าดีใช้ได้”

“มีใครจะคัดค้านอีกไหม?”

สีหน้าของมาริเคร่งขรึมขึ้น

“ดีมาก งั้นเริ่มปฏิบัติการได้เลย!”

มาริพยักหน้าอย่างพอใจ

“แยกย้าย!”

จากนั้น สมาชิกคณะกรรมการคุมกฎทุกคนก็เริ่มเคลื่อนไหว

กองบัญชาการคณะกรรมการคุมกฎระเบียบ

“นี่คืออุปกรณ์ของพวกนาย!”

“ส่วนเรื่อง CAD...”

มาริหยิบปลอกแขนสี่อันและอุปกรณ์บันทึกภาพในที่เกิดเหตุส่งให้ทั้งสี่คน

“คณะกรรมการคุมกฎได้รับอนุญาตให้พกพา CAD ภายในโรงเรียนได้ ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตทุกครั้งที่จะใช้งาน การใช้งานขึ้นอยู่กับระดับความรุนแรงของเหตุการณ์ ให้ผู้ใช้ตัดสินใจตามสมควร หลังจากนั้นแค่เขียนรายงานชี้แจงรายละเอียดก็พอ”

“แต่ว่า!”

น้ำเสียงของมาริเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที โยรุรู้เลยว่าคำเตือนกำลังจะตามมา

“หากตรวจสอบพบว่าเป็นการใช้งานที่ผิดกฎระเบียบ ไม่เพียงแต่จะถูกไล่ออกจากคณะกรรมการคุมกฎ แต่พวกนายจะได้รับบทลงโทษที่รุนแรงกว่านักเรียนทั่วไปด้วย!”

“ห้ามคิดว่าจะโชคดีรอดตัวไปได้เด็ดขาด!”

“เข้าใจไหม?”

มาริเตือนเสียงเข้ม

“รับทราบครับ/ค่ะ!”

ทุกคนตอบรับอย่างแข็งขัน

“นายก็เหมือนกัน ห้ามใช้เวทมนตร์พร่ำเพรื่อ เข้าใจนะ?”

มาริเดินมาย้ำกับโยรุเป็นพิเศษ

เธอรู้ดีว่าหมอนี่จัดการฮัตโตริได้โดยไม่ต้องพึ่ง CAD ด้วยซ้ำ เลยต้องกำชับให้หนัก

“ไม่ต้องห่วงน่า ผมทำให้คุณระแวงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

มุมปากของโยรุกระตุกยิกๆ

นี่เธอไม่ไว้ใจเขาขนาดต้องเดินมาเตือนตัวต่อตัวเลยเรอะ?

“ขออนุญาตถามหน่อยครับ?”

จู่ๆ ทัตสึยะก็พูดขึ้น

“หืม?”

“ว่ามาสิ”

มาริแปลกใจนิดหน่อยที่คนเงียบๆ อย่างทัตสึยะมีคำถาม

“เกี่ยวกับเรื่อง CAD ผมขอยืมอุปกรณ์ของคณะกรรมการได้ไหมครับ?”

“ฉันไม่เกี่ยงหรอก ของเก่าเก็บทั้งนั้น อยากใช้ก็เชิญเลย!”

มารินึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร ที่แท้ก็เรื่องแค่นี้

เธอหมดความสนใจทันที

ทัตสึยะเดินไปที่ตู้เก็บของ หยิบ CAD แบบสวมแขน (Armguard Type) ออกมาคู่หนึ่ง

“ถึงจะเป็นรุ่นเก่า แต่ก็เป็นของเกรดสูงคุณภาพดี งั้นผมขอยืมสองเครื่องนี้นะครับ”

พูดจบเขาก็สวม CAD เข้ากับแขนทั้งสองข้าง

“สองเครื่องเลยเหรอ?”

“น่าสนใจแฮะ!”

ริมฝีปากของมาริยกยิ้มอย่างถูกใจ

“แล้วคนอื่นล่ะ?”

“มีคำถามอะไรอีกไหม?”

มาริหันไปถามโยรุและคนอื่นๆ

“ไม่มีครับ!”

จากนั้นทั้งสี่คนก็เตรียมตัวออกลาดตระเวน

“เดี๋ยวก่อน”

มาริเห็นโยรุกำลังจะเดินออกไป จึงรีบเรียกไว้

“มีอะไรอีกครับ?”

โยรุหันกลับมา

“ซาเอกุสะบอกว่าเมื่อคืนนายไม่ได้นอนเลย งั้นนายพักก่อนเถอะ”

มาริพูดพลางสังเกตสีหน้าของโยรุ

“ฮ้าว~”

“งั้นก็ขอบคุณครับ!”

โยรุโบกมือลา เตรียมจะไปหามุมสงบงีบหลับ

“อย่าไปเพ่นพ่านที่ไหนล่ะ ไปนอนที่ห้องสภานักเรียนโน่น ซาเอกุสะกำชับมา!”

“ถ้าไม่รู้จักยัยนั่นมาก่อน ฉันคงคิดว่านายเป็นน้องชายที่พลัดพรากของยัยนั่นแน่ๆ!”

มาริถอนหายใจ

“ท่านประธานนี่เป็นคนดีจริงๆ แฮะ!”