ตอนที่ 51 ผู้ยิ่งใหญ่ปรากฎตัว?

ทั้งสองคนต่างมองย้อนกลับไปข้างหลัง แล้งพบกับสาวสวยที่ดูทันสมัยใส่แว่นกันแดดมองเย่เฉินด้วยความสนใจอยู่

"อย่าเข้าใจข้าผิดกันสิ ข้าหยางหยุน เป็นผู้จัดการของเจียหยูเอ็นเตอเทนเมนต์คอมปานีน่ะ พ่อหนุ่ม ข้าคิดว่านั้นดูเหมาะสมมาก เจ้าสนใจที่อยากจะเป็นดาราไหมล่ะ?"

หลังจากที่หยางหยุนพูดจบ เธอก็ยื่นนามบัตรของตัวเองออกมาให้

ในเวลาเดียวกัน เธอกล่าวว่า: "เมื่อเร็ว ๆ นี้ บริษัทของเรานั้นมีแผนการสร้างดาวเด่นดวงใหม่ของวงการจากโครางการดาวล้านดวงน่ะ ซึ่งมีมูลค่าล้านดอลลาร์เลยล่ะ ด้วยรูปร่างหน้าตาของเจ้าแล้ว เจ้าโดดเด่นและดังได้อย่างแน่นอน และเจ้ามีโอกาสชนะตําแหน่งที่มีมูลค่าล้านเหรียญนี้ในตอนนั้นได้เลยนะ"

เย่เฉินและโจวไคเอ๋อมองกันและยิ้ม

โจวไคเอ๋อกระซิบ: "เฮ้ เฮ้ ข้าจะเป็นแฟนตัวยงของเจ้าเมื่อเจ้าเดบิวต์นะ"

เย่เฉินกลอกตาของเขา

จากนั้นเขาก็พูดกับหยางหยุนว่า "ขอโทษด้วยนะครับ ข้าไม่สนใจน่ะ"

หยางหยุนรู้สึกผิดหวังขึ้นมาในทันที

เธอคอยเดินไปรอบ ๆ แถวสนามบินเพราะเธอคิดว่าเธอมีโอกาสสูงมากดีที่สุดที่นี่แล้ว

และเมื่อเธอได้เห็นเย่เฉินแล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็เดินตามเขามาตลอดทาง

เนื่องจากหยางหยุนนั้นแต่งตัวดีมาก จึงไม่มีใครหยุดเธอเอาไว้เลย

"ช่างน่าเสียดายยิ่งนักที่เจ้าไม่ได้เดบิวต์ด้วยเงื่อนไขที่ดีเช่นนี้ และข้าคิดว่าเจ้ายังเป็นนักเรียนอยู่เลยใช่ไหมล่ะ"

หยางหยุนยังคงไม่ยอมแพ้และพูดต่อ: "โครงการดาวล้านดวงของเราจะไม่ชะลอการศึกษาของเจ้าอย่างแน่นอน ในทางตรงกันข้าม ถ้าเจ้านั้นโดดเด่น เจ้าจะได้รับโบนัสเพิ่มเติมอีกด้วยนะ"

"โบนัสเริ่มต้นคือ 300,000 เหรียญ และถ้าเจ้าเซ็นสัญญากับบริษัทของเราหลังจากนั้น เจ้าจะมีรายได้ที่เพิ่มมากขึ้นได้อีกนะ"

"จากประสบการณ์ของข้าแล้ว เจ้าสามารถเป็นดาราได้ 100% ด้วยเงื่อนไขดังกล่าวอย่างแน่นอน"

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า "ขอโทษนะครับ ข้าไม่สนใจน่ะ"

และยังคงเป็นประโยคเดิมที่เย่เฉินเพิ่งพูดซ้ำไปอีกครั้ง

หยางหยุนถอนหายใจอย่างลับๆ ทําไมชายหนุ่มคนนี้ถึงได้ไม่สนใจกันนะ? เขาโง่ลงเมื่อเขาเรียนรึเปล่าเนี่ย?

หลังจากคิดอยู่พักหนึ่ง เธอก็กล่าวว่า "เมื่อมองดูเจ้าแล้ว เจ้าควรจะปลุกวิญญาณยุทธ์ของเจ้าได้แล้ว หากเจ้าเป็นปรมาจารย์ด้านวิญญาณยุทธ์ ความเป็นไปได้ในการเซ็นสัญญาจะยิ่งมากกว่าเดิมเยอะเลยล่ะ ยิ่งไปกว่านั้น รองผู้นำของบริษัทเรายังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวิญญาณยุทธ์อีกด้วยล่ะ และเขานั้นก็อยู่ในระดับ 20 แล้วแล้วด้วยล่ะ

"ถ้าเจ้าเข้าร่วม ด้วยความช่วยเหลือของเขา ข้าเชื่อว่าเจ้าสามารถไปได้เร็วขึ้นบนถนนของวิญญาจารย์ได้เลยล่ะ"

"ขอบคุณสําหรับความใจดีของท่านด้วยล่ะ แต่ข้าไม่สนใจที่จะเป็นดาราหรอกนะ"

หลังจากที่เย่เฉินพูดจบ หยางหยุนก็พยักหน้า

ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ล้อเล่นเล่นจริงๆ

ในที่สุด หยางหยุนก็ลุกขึ้นยืนและพูดว่า "ถ้าเจ้าเปลี่ยนความคิดอะไรในภายหลัง เจ้าสามารถติดต่อข้าได้ทุกเวลาเลยนะ"

หลังจากพูดจบ เธอก็มองไปที่เย่เฉินอย่างคาดหวัง ราวกับว่าเขากําลังรอให้เย่เฉินนั้นเปลี่ยนใจ

เพียงแต่ว่าหยางหยุนนั้นยังคงต้องผิดหวังต่อไป

"ได้"

เย่เฉินตอบเพียงคำด้วยคําเดียว

หยางหยุนหมดความสนใจในทันที นักเรียนคนนี้คงไม่ชอบมันจริงๆ

ด้วยความคิดแบบนี้ แม้ว่าเขาจะเข้าสู่วงการบันเทิง เขาก็ไม่มีอนาคตเลย โชคดีมากแล้วล่ะที่ข้ายังคงพูดที่นี่เป็นเวลานาน

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หยางหยุนก็แอบกลอกตาไปที่เย่เฉิน

ในเวลานี้.

"บูม"

มีเสียงคํารามออกมาที่นอกหน้าต่างอย่างกะทันหัน

หยางหยุนมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่รู้ตัว แล้วเห็นเครื่องบินรบสีดําลงจอดอย่างราบรื่น

รูปร่างของเครื่องบินรบนั้นดูโดดเด่นเป็นอย่างมาก

ด้วยลายเส้นสีสว่างโดดเด่นที่เพรียวบางและสีสันภายนอกที่ดำสนิทช่วยเพิ่มความโดดเด่นของมันขึ้นมาเพิ่มอีก

"นั่นคือคุน 20!"

ในเวลานี้ มีคนที่อยู่ใกล้เคียงอุทานออกมาว่า "เชี่ยย เขามาที่นี่เพื่อรับหัวหน้าทหารสักคนหรือเปล่าเนี่ย"

"Kun 20 นั้นเป็นยานรบแนวหน้า ข้าได้ยินมาว่ามันราคา 500 ล้านเลยนะ?"

"นั่นไม่จริงหรอก คุน 20 นี้เปรียบได้กับนิกายวิญญาจารย์ระดับห้าได้เลยนะ และข้าไม่รู้ว่าพวกเขามารับผู้ทรงอิทธิพลคนไหนสักคนแน่เลย"

"ข้าไม่รู้ แต่คาดว่าผู้ที่สามารถขึ้นเครื่องบินรบประเภทนี้ได้นั้นทรงพลังมากอย่างแน่นอน"

"นั่นไม่ถูกต้อง เฮ้ มันคงจะดีมากเลยล่ะถ้าข้ามีโอกาสสามารถนั่งมันได้สักครั้งน่ะ"

"คิดมากไปก็เท่านั้นล่ะนะสําหรับเรา คนธรรมดาเพียงได้เห็นสักครั้งก็ดีแล้วล่ะ"

เมื่อได้ยินบทสนทนาของผู้คนรอบตัวเธอ หยางหยุนรู้สึกอิจฉาโดยไม่มีเหตุผล

ทําไมเธอถึงจะไม่อยากเป็นปรมาจารย์ที่มีวิญญาณยุทธ์สูงส่งล่ะ?

ข้าเกรงว่า ข้าคงจะไม่มีวันที่จะได้เจอผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถนั่ง Kun 20 ได้ในตลอดชีวิตนี้เลยใช่ไหมนะ?

การปรากฏตัวของเครื่องบินรบชั้นนําอย่าง Kun-20 ดึงดูดความสนใจของทุกคนในสนามบินทันที

บางคนกําลังยุ่งอยู่กับการถ่ายรูป และบางคนก็กระซิบกันด้วยความประหลาดใจ

"ว้าว เย่เฉิน ดูสิ มันยอดเยี่ยมมาก"

โจวไคเอ๋อก็สนใจเช่นกัน

เธอรู้ว่าค่ายฝึกพิเศษได้เตรียมเครื่องบินรบไว้แล้ว แต่เธอไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นเครื่องบินชั้นยอดเช่นนี้

เจ้ารู้ไหมว่าในยุคของวิญญาจารย์ มีอาวุธร้อนไม่มากนักที่สามารถแข่งขันกับวิญญาจารย์ชั้นนําได้

และคุน 20 นี้เป็นหนึ่งในนั้น ดังนั้นจึงมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก

เย่เฉินพยักหน้า มันเยี่ยมมาก

หยางหยุนที่อยู่ข้างๆ ยิ้มและพูดว่า "เครื่องบินรบลํานี้ไม่ได้ราคาถูกหรอกนะ แต่ถ้าเจ้าเต็มใจที่จะเข้าสู่วงการบันเทิง บางทีเจ้าอาจเป็นเจ้าของเครื่องบินส่วนตัวได้ในอนาคตก็ได้นะ"

“และแน่นอน ว่ามันไม่ใช่แค่นี้อย่างแน่นอน มีเพียงดาราดังเท่านั้นที่สามารถนั่งในที่นั่งแบบนี้ได้น่ะ”

"อ่าอีกแล้วสินะ..."

เย่เฉินพูดไม่ออก เขาดื้อรั้นที่จะทําให้ตัวเองเป็นดาราจริงๆสินะ?

"เย่เฉิน โจวไคเออร์ เครื่องบินกําลังมาถึงแล้ว เราไปกันเถอะ"

ในระยะห่างออกไป หลิงเหว่ยยิ้มขณะถือใบรับรองเอาไว้

"ได้ครับ"

เย่เฉินและโจวไคเอ๋อถือกระเป๋าเดินทางและเดินไปที่ทางเข้าของทางเดินกันตามลําดับ

"หืม พวกเขาจะไปแล้วเหรอ"

หยางหยุนเหลือบมองออกไปนอกทางเดินโดยไม่รู้ตัว และพบว่าไม่มีเครื่องบินจอดอยู่ที่นั่นแล้ว

"มีอะไรผิดพลาดตรงไหนหรือเปล่า"

หยางหยุนพึมพํา

หลายคนที่บินครั้งแรกไม่รู้ว่าจะเข้าไปที่เกทไหน

เมื่อหยางหยุนกําลังคิดว่าจะเตือนเขานั้น ทั้งสามคนก็หายตัวไปที่ทางเข้าของทางเดินไปแล้ว

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หยางหยุนก็ล้มเลิกแผนเพื่อเตือนของเธอ และหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาเพื่อถ่ายรูปคุน 20

เครื่องบินรบประเภทนี้หายากเกินไป แม้ว่าจะมีเครื่องบินรบจอดเทียบท่าที่สนามบินเป็นครั้งคราว แต่เกรดของพวกมันก็หาที่เปรียบมิได้กับ Kun 20

แต่เมื่อหยางหยุนกําลังจะถ่ายรูปเพื่ออวดเพื่อนของเธอ

"อะไรน่ะ!"

จู่ๆ เธอก็พบว่าเย่เฉินทั้งสามคนนั้นกําลังเดินไปที่เครื่องบินรบคุน 20!