ตอนที่ 27 เย่เฉินเข้าสู่ 500 อันดับแรกแล้ว

ในห้องต่อสู้เสมือนจริง

“ได้รับชัยชนะ 28 ครั้งติดต่อกัน”

เย่เฉินเปิดดูอันดับการต่อสู้ของเขาด้วยสีหน้าที่สงบ อันดับที่ 518

“ดูเหมือนว่าคงจะต้องได้รับชัยชนะอย่างน้อย 50 ครั้งติดต่อกันเพื่อที่จะเป็นที่หนึ่งสินะ”

การต่อสู้ครั้งใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นหลังจากที่เขาพูดจบ

และในห้องการต่อสู้เสมือนจริงอีกห้องหนึ่งนั้น

นาหลันชิงชิง ซึ่งสวมชุดยาวสีน้ำเงิน รวบผมสีดำสนิทของเธอขึ้นมา

จากนั้นคลิกเพื่อเปิดดูอันดับการต่อสู้จากครั้งล่าสุดของเธอ

หลังจากที่นาหลันชิงชิงพบกับอันดับของเธอแล้ว เธอก็เริ่มเลื่อนลงมาเพื่อดูอันดับของคนอื่นต่อ

แต่เมื่อตรวจสอบดูก็พบว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติได้เกิดขึ้นแล้ว

“มีมากกว่า 1,900 คน แต่กลับพบว่าไม่มีเย่เฉินงั้นเหรอ?”

หลังจากพูดจบแล้ว นาหลันชิงชิงดูเหมือนจะนึกถึงบางสิ่งบางอย่างและเริ่มเลื่อนขึ้นไปข้างบน

แม้ว่าอันดับของเย่เฉินจะลดต่ำลง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะลดลงมากนัก ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้เพียงทางเดียวเท่านั้น และนั่นคืออันดับของเย่เฉินได้เพิ่มขึ้นมาแล้ว!

หรืออาจเป็นเพราะว่าช่วงที่เธอได้เลื่อนลงมานั้นก็อาจจะพลาดไปก็ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อ นาหลันชิงชิงเลื่อนขึ้นไปอย่างระมัดระวังแล้วไปจนถึงไปยังเจียงเส่าเหิง ซึ่งอยู่ในอันดับที่สูงกว่าของตัวเธอเอง แต่ชื่อของเย่เฉินก็ยังไม่ปรากฏอีก

"ไม่นะ?"

นาหลันชิงชิง ซึ่งปกติแล้วเธอมักที่จะสงบนิ่งอยู่เสมอ เธออดไม่ได้ที่ต้องจะตกตะลึง

อันดับของผู้ชายคนนี้สูงมากขนดนี้เลยงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้น่า?

ขณะที่เธอพูดอยู่นั้น เธอก็เลื่อนขึ้นไปอย่างต่อเนื่องต่อไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อนาหลันชิงชิงมาถึงอันดับที่ 550 ก็ยังไม่เจออันดับรายชื่อของเย่เฉินอีก

สิ่งนี้ทำให้นาหลันชิงชิงสงสัยอยู่พักหนึ่งว่าระบบการต่อสู้เสมือนจริงนั้นมีอะไรผิดปกติไปหรือไม่

เธอไม่สามารถทนต่อความอยากรู้อยากเห็นภายในใจของตัวเองต่อได้ นาหลันชิงชิงจึงเลื่อนต่อไป

หลังจากนั้นไม่นาน

"อะไรนะ!"

เมื่อนาหลันชิงชิงเห็นชื่อของเย่เฉินปรากฏในอันดับที่ 499 ดวงตาที่สวยงามของเธอก็ตกตะลึงแสดงความไม่น่าเชื่อออกมา

“เขา...ความแข็งแกร่งของเขามากขนาดไหนกันเนี่ย? ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้กันล่ะ?”

หากเธอไม่รู้สึกถึงความผันผวนของลมหายใจในร่างกายของเย่เฉินในระหว่างการสอบจำลองนั้น นาหลันชิงชิงคงไม่ให้ความสนใจเป็นพิเศษกับผู้อื่นเลย

แต่เมื่อเธอเห็นชื่อของเย่เฉินติดอยู่ใน 500 อันดับแรกในเวลานี้ เธอต้องตกใจเป็นอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเย่เฉินเลย

วิญญาณยุทธ์ของเย่เฉินคืออะไรกันนะ?

และยังไม่รู้แน่ชัดว่าเย่เฉินนั้นอยู่ในระดับใดใยตอนนี้

แต่นาหลันชิงชิงนั้นเข้าใจดีว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเธอแล้ว มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะสามารถเข้าสู่ 500 อันดับแรกได้!

ไม่เพียงแต่เธอทำไม่ได้นาหลันชิงโหรเองก็ทำไม่ได้ และเจียงเส่าเหิงกับคนอื่น ๆ เองก็ทำไม่ได้เช่นกัน

นาหลันชิงชิงจ้องมองการจัดอันดับอย่างว่างเปล่า แต่แล้วมีบางอย่างเกิดขึ้น นาหลันชิงชิงไม่สามารถแม้แต่จะฝันถึงสิ่งนี้ได้เลย

เย่เฉินที่เดิมตำแหน่งของเขานั้นอยู่ที่อันดับ 499 ได้หายไป!

เมื่อนาหลันชิงชิงเงยหน้าขึ้นไปมอง ชื่อของเย่เฉินก็ปรากฏในอันดับที่ 498 แล้ว

"เพิ่มขึ้นอีกแล้วงั้นเหรอ! ชัยชนะของเขายังคงดำเนินต่อไป!"

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ นาหลันชิงชิงก็เหลือบมองเวลานั้น

ด้วยสติปัญญาของเธอ เธอสรุปได้ทันทีว่าเย่เฉินได้รับชัยชนะอย่างน้อย 30 ครั้งติดต่อกันอย่างแน่นอน!

ได้รับชัยชนะ 30 ครั้งติดต่อกัน... แค่คิดก็แทบหายใจไม่ออกแล้ว

ต้องรู้ว่าจนถึงถึงตอนนี้ชัยชนะต่อเนื่องที่ทำชัยชนะได้สูงสุดของนาหลันชิงชิงก็คือ 18 ครั้งติดต่อกัน

ยิ่งถ้าได้รับชัยชนะเกมติดต่อกันมากเท่าไร คู่ต่อสู้ที่จะต้องเผชิญหน้าก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

และอาจได้พบกับคู่ต่อสู้ที่เป็นมหาวิญญาจารย์เลยก็ได้!

ด้วยชัยชนะ 30 ครั้งติดต่อกัน นาหลันชิงชิงไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าคู่ต่อสู้เย่เฉินกำลังเผชิญหน้าอยู่นั้นจะทรงพลังมากเพียงใด!

และเย่เฉินนั้นยังสามารถที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ของเขาได้อีก แล้วความแข็งแกร่งของเย่เฉินในตอนนี้ล่ะ?

"อา!"

ทันใดนั้น นาหลันชิงชิงก็อุทานออกมา และริมฝีปากสีชมพูของเธอก็อ้าออกเล็กน้อย

เพราะเธอค้นพบว่าอันดับของเย่เฉินนั้นได้เพิ่มขึ้นอีกครั้ง! อันดับที่ 497!

นาหลันชิงชิง เหลือบมองเวลานั้นโดยไม่รู้ตัว และทันใดนั้น หน้าอกของเธอก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง

ช็อก!

เย่เฉินเอาชนะคู่ต่อสู้ของเขาได้จริง ๆ ในเวลาเพียง 5 วินาที! ?

ก่อนที่นาหลันชิงชิงจะฟื้นตัวจากอาการตกใจ อันดับของเย่เฉินก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง!

อย่างไรก็ตาม คราวนี้มันเพิ่มขึ้นจากอันดับที่ 497 เป็น 490!

เห็นได้ชัดว่าคราวนี้เย่เฉินเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากกว่าเดิมได้อีก

นาหลันชิงชิงรู้สึกชาไปทั้งตัว

การจัดอันดับนี้สามารถฆ่าคู่ต่อสู้ได้ภายในไม่กี่วินาที แล้วเย่เฉินจะไปถึงอันดับเท่าไหร่กันแน่ในท้ายที่สุด?

400?

หรืออาจจะไปถึงอันดับ 300! ?

แค่ในตอนนี้เย่เฉินนั้นแข็งแกร่งมากแล้ว และเขาจะสามารถไปถึง 100 อันดับแรกเมื่อการฝึกฝนในค่ายฝึกพิเศษนี้ได้สิ้นสุดลงหรือเปล่านะ?

เธอไม่กล้าคิดถึงเรื่องนี้เลย นาหลันชิงชิงไม่กล้าคิดเลย

...

ในเวลาเดียวกัน.

“นายท่าน นายท่าน มีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นแล้ว!”

ชายหนุ่มคนหนึ่งออกจากการต่อสู้เสมือนจริงในทันที พร้อมกับวิ่งและตะโกนมาด้วยพร้อมกัน

ในทางเดิน หวังเหอซึ่งกำลังคุยโทรศัพท์อยู่นั้น ได้ขมวดคิ้วเล็กน้อย: "อะไรกันเสียงดังมาก!"

ชายหนุ่มย่ก้มคอของเขาลงโดยไม่รู้ตัว

แต่หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง เขาก็ยังคงกระซิบ: "นายท่าน เรื่องเป็นแบบนี้ อันดับของเย่เฉินได้มีการเปลี่ยนแปลงแล้วล่ะ"

“มันก็สามารถที่จะเปลี่ยนได้ตลอดนี่นา แล้วทำไมการเปลี่ยนแปลงของการจัดอันดับถึงต้องทำเป็นเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ด้วยกันล่ะ!”

วังเหอโกรธขึ้นมาในทันที พวกเจ้ามีตากันงั้นเหรอ?

เจ้าไม่เห็นกันเหรอว่าข้ายุ่งมากแค่ไหนกันเนี่ย?

ด้วยเสียงนี้ทำให้ใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นซีดลงด้วยความหวาดกลัวในทันที

เขาอยู่กับตระกูลหวังและผูกพันกันมานานแล้ว และหวังเหอเองก็เป็นถือเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆ ของตระกูลเลยด้วย ดังนั้นตอนนี้ที่เจ้านายของเขานั้นโกรธ เขาจะกล้าพูดอีกครั้งได้อย่างไร

ด้วยการนี้ จึงเป็นการไม่สมควรที่ชายหนุ่มคนนี้นจะจากไป

เขาทำได้เพียงยืนเคียงข้างด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเท่านั้น

หลังจากนั้นไม่นาน

ในที่สุดวังเหอก็คุยโทรศัพท์เสร็จ เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยังคงยืนอยู่ข้างเขาอยู่ เขาก็ขมวดคิ้วและถามว่า "อย่าให้เกิดเรื่องเช่นนี้อีกในอนาคตล่ะ เข้าใจไหม"

“ครับ ครับ เข้าใจแล้วครับ!”

ชายหนุ่มพยักหน้าและโค้งคำนับด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน: "นายท่าน ข้าคิดผิดแล้ว ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีกในครั้งต่อไปอย่างแน่นอน"

จากนั้นหวังเหอก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และในขณะที่เก็บโทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋า เขาก็ถามอย่างสบายๆ ว่า "แล้วทำไมเจ้าถึงต้องรีบร้อนเข้ามาบอกข้าขนาดนี้กันด้วยล่ะ?"

“เอ่ออ...นายท่าน”

ชายหนุ่มลังเลเล็กน้อยโดยไม่รู้ว่าเขาควรจะพูดเรื่องนี้ดีหรือไม่

แต่พอคิดดูแล้วเมื่อเจ้านายเขาถาม เขาจึงตัดสินใจที่จะพูดออกมา

“นายท่านครับ ตอนนี้เย่เฉินอยู่ในห้องต่อสู้เสมือนจริง และเขาก็เลื่อนอันดับไปถึงอันดับที่ 497 แล้วครับในตอนนี้”

ทันทีที่ชายหนุ่มได้พูดจบ ก็มีเสียงดังเกิดขึ้น โทรศัพท์มือถือของหวังเหอก็หล่นลงกับพื้น

แต่หวังเหอไม่สนใจเรื่องนี้ ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมา

ครู่ต่อมา หวังเหอคว้าที่คอเสื้อของชายหนุ่มอย่างรุนแรง "เจ้าแน่ใจงั้นเหรอ?"