บทที่ 4: การรู้แจ้งในฉับพลัน! หลินอันล้มเหลวอีกแล้วหรือ?
บทที่ 4: การรู้แจ้งในฉับพลัน! หลินอันล้มเหลวอีกแล้วหรือ?
บทที่ 4: การรู้แจ้งในฉับพลัน! หลินอันล้มเหลวอีกแล้วหรือ?
ในชั่วเวลาเพียงครึ่งก้านธูป สำหรับหลินอันแล้วกลับดูเหมือนผ่านไปนับหมื่นปี!
ในที่สุด การฝึกฝนบทสร้างรากฐานฉบับไม่สมบูรณ์ของคัมภีร์ไร้ปฐมกาลก็ดำเนินมาถึงหนึ่งล้านรอบ!
ณ ขณะนั้น
นิมิตประหลาดบนท้องฟ้าดูเหมือนจะปลดปล่อยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ทุกคนต้องกลั้นหายใจ ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างขณะจ้องมองความเปลี่ยนแปลงของลมและเมฆเบื้องหน้า
เมฆมงคลบนฟากฟ้าราวกับวังวนที่บีบอัดตัวอย่างรวดเร็ว บดบังแสงตะวันจนมืดมิด
จากนั้น มันก็พุ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้าอย่างรวดเร็ว
กระแทกลงสู่ลานนภาชาดในพริบตา!
ครืน!
ในเวลาเดียวกัน พลังปราณวิญญาณในรัศมีร้อยลี้ถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น สิ่งมีชีวิตทั้งหลายรู้สึกว่าน้ำหนักตัวของตนเปลี่ยนแปลงไป ราวกับร่างกายเบาหวิวขึ้น!
แม้แต่สติสัมปชัญญะก็เลือนรางไปชั่วขณะ
บนลานกว้าง ศิษย์บางคนที่เพิ่งเข้าสำนักและมีตบะต่ำต้อยถึงกับปวดศีรษะอย่างรุนแรงเนื่องจากปรากฏการณ์ฟ้าดินนี้ จนแทบทรุดลงคุกเข่า แม้แต่ผู้อาวุโสสายนอกบางคนยังรู้สึกวิงเวียน
ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ทุกอย่างก็เลือนหายไป
ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น!
กระบวนการทั้งหมดเสร็จสิ้นในชั่วพริบตา!
สำหรับผู้ฝึกตน ทุกครั้งที่ทะลวงระดับชั้นไปสู่ขอบเขตถัดไป ย่อมเกิดนิมิตขึ้น ทว่านิมิตบางอย่างอาจส่งผลกระทบเพียงพื้นที่เล็กๆ รอบตัว และบางอย่างก็อ่อนเบาจนไม่มีใครจับสังเกตได้
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ทรงอิทธิฤทธิ์บางคน เมื่อทะลวงด่านย่อมก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อฟ้าดินอย่างรุนแรง
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านิมิตที่หลินอันก่อขึ้นในครั้งนี้ รุนแรงยิ่งกว่านิมิตของผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ทั่วไปยามทะลวงด่านเสียอีก มันเกินขอบเขตความเข้าใจของทุกคนไปแล้ว
ในเวลานี้
ทุกคนในลานกว้างต่างเผยสีหน้าหวาดกลัว ก่อนจะค่อยๆ ได้สติคืนมา
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่สร้างความตื่นตะลึงให้ทุกคนในที่นั้นอย่างไม่ต้องสงสัย!
เหล่าผู้อาวุโสคุมสอบต่างทำอะไรไม่ถูกในขณะนี้ แต่ละคนขมวดคิ้วมุ่น
มีหลายคนที่ไม่เคยเห็นนิมิตฟ้าดินระดับนี้มาก่อนในชีวิต โดยเฉพาะในพื้นที่เล็กๆ อย่างสำนักจิ่วเซียว ผู้อาวุโสกว่าสิบคนมองหน้ากันด้วยความสับสนในแววตา
"หรือว่าจะมีผู้ยิ่งใหญ่ในสำนักทะลวงด่านจนเกิดปรากฏการณ์ฟ้าดินวิปริตนี้?"
"เป็นไปไม่ได้ หรือท่านบรรพบุรุษเกิดรู้แจ้ง?"
"เป็นไปได้ไหมว่าผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ยืมชีพจรวิญญาณของเขาจิ่วเซียวเพื่อทะลวงด่านที่นี่ จนทำให้เกิดปรากฏการณ์นี้!"
"ปรากฏการณ์ระดับนี้ต้องเป็นระดับปราณก่อกำเนิดเป็นอย่างน้อย! หรือจะเป็นระดับปราณแบ่งจิต?"
ศิษย์ด้านล่างเวทีก็งุนงงเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับผู้อาวุโสแล้ว ศิษย์เหล่านี้ไม่ได้มีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับปรากฏการณ์นี้เนื่องจากประสบการณ์ที่น้อยกว่า แม้จะตกใจมาก แต่พวกเขาก็ไม่ได้คาดเดาไปไกลนัก
"ข้าว่าต้องเป็นศิษย์พี่เซียวมู่หรันแน่ๆ!"
"ใช่ไหมล่ะ? เขาเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของปีนี้ คนที่สามารถกระตุ้นให้เกิดปรากฏการณ์นี้ได้ต้องเป็นเขาแน่!"
"ปรากฏการณ์จบลงแล้ว แสดงว่ามีคนสร้างรากฐานสำเร็จแล้ว! รอดูกันว่าใครจะลุกขึ้นคนแรกแล้วจะได้รู้กัน!"
และยังมีหลินอัน
เมื่อพลังปราณวิญญาณมหาศาลไหลบ่าเข้ามา หลินอันก็ทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานได้สำเร็จ ความร้อนในศีรษะเริ่มจางหายไป และฤทธิ์ของโอสถสร้างรากฐานถูกดูดซึมจนหมดสิ้น
โอสถสร้างรากฐานเป็นรางวัลที่ได้รับจากระบบ มันไม่ใช่สิ่งที่สามารถปรุงขึ้นได้ในโลกใบนี้ สรรพคุณของมันเหนือกว่าความเข้าใจของคนในโลกนี้ไปไกล
ดังนั้น โอสถสร้างรากฐานจึงช่วยให้หลินอันเรียนรู้วิธีสร้างรากฐานของ "คัมภีร์ไร้ปฐมกาล" ได้อย่างง่ายดาย เขาฝึกฝนบทสร้างรากฐานของ "คัมภีร์ไร้ปฐมกาล" สำเร็จแล้ว!
บทสร้างรากฐานของ "คัมภีร์ไร้ปฐมกาล" มีเนื้อหาเพียงอย่างเดียว นั่นคือ "กายธรรมไร้ปฐมกาล"!
ในขณะนี้ หลินอันนั่งอยู่บนเวที
เขาสัมผัสได้ถึงพลังปราณวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย
หากสังเกตให้ดี หลินอันสวมชุดสีขาว เขาดูบริสุทธิ์และสูงส่ง กลิ่นอายรอบตัวดูลี้ลับ และมีท่วงท่าดั่งเซียนผู้วิเศษ
หลินอันหลับตาและถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เพียงแค่การก่อรูปกายธรรมไร้ปฐมกาลในระดับสร้างรากฐานยังดึงดูดปรากฏการณ์ฟ้าดินได้ถึงเพียงนี้ ตอนนี้ขุมพลังระเบิดพล่านไปทั่วร่างกายของเขาทันที
หลินอันรู้ดีว่ากายเนื้อของเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่งในตอนนี้ เขาได้หลุดพ้นจากความเป็นปุถุชนแล้ว ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับจินตาน เขาก็ยังสามารถต่อกรได้ด้วยเพียงกายเนื้อ
ยิ่งไปกว่านั้น กายธรรมไร้ปฐมกาลจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเมื่อการต่อสู้ดำเนินไป!
ยิ่งสู้ ยิ่งแกร่ง!
นี่คือผลลัพธ์ของการสร้างรากฐานด้วยคัมภีร์ไร้ปฐมกาล!
มันช่วยให้กายเนื้อของผู้ฝึกตนแข็งแกร่งถึงขีดสุด ในขณะเดียวกัน กายธรรมไร้ปฐมกาลยังช่วยปรับปรุงโครงสร้างร่างกาย เหมือนกับเส้นลมปราณที่เคยอุดตันของหลินอัน ซึ่งตอนนี้ถูกทะลวงเปิดออกจนหมดสิ้น
แม้แต่อาการบาดเจ็บภายในที่สั่งสมมาแต่ก่อนก็หายเป็นปลิดทิ้ง
เขาไม่ใช่คนธรรมดาสามัญอีกต่อไป ตอนนี้หลินอันคือปีศาจชัดๆ!
หลินอันนั่งนิ่งบนเวที ไม่ไหวติง สงบนิ่งดั่งบ่อน้ำลึก
สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงในทุกส่วนของร่างกาย
ผ่านไปชั่วเวลาหนึ่งก้านธูป
คลื่นแสงปรากฏขึ้นบนร่างของเซียวมู่หรันซึ่งอยู่บนเวทีเช่นกัน จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ทันทีที่เขายืดกาย พลังวิญญาณในร่างกายก็ไหลเวียนรอบหนึ่ง และกลิ่นอายบนร่างของเซียวมู่หรันก็เปลี่ยนไป!
นี่คือขอบเขตสร้างรากฐาน!
ภายใต้สถานการณ์ปกติ ด้วยระดับพรสวรรค์ของเซียวมู่หรัน ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามก้านธูปกว่าจะบรรลุขอบเขตสร้างรากฐานด้วยการฝึกเคล็ดวิชาระดับต่ำขั้นกลาง!
แต่ตอนนี้ ยังไม่ทันถึงเวลาหนึ่งก้านธูปเลยด้วยซ้ำ!
เซียวมู่หรันสร้างรากฐานสำเร็จแล้ว!
เวลานี้ ใบหน้าของเซียวมู่หรันเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ และเขายิ่งมั่นใจว่าตนคืออัจฉริยะหนึ่งในหมื่นคนนั้น!
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!"
ทันใดนั้น เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นบนเวที!
หลินอันลอบหัวเราะในใจ เซียวมู่หรันฝึกวิชามาร หากเป็นคนอื่น อัตราความสำเร็จก็คงเป็น 100 เปอร์เซ็นต์เช่นกัน ตราบใดที่สร้างรากฐานสำเร็จ พวกเขาก็ตกสู่ทางมารเรียบร้อยแล้ว
ทว่า อัจฉริยะก็คืออัจฉริยะ ความเร็วในการเข้าสู่ทางมารก็ยังรวดเร็วปานนั้น!
เมื่อเห็นว่าเซียวมู่หรันเป็นคนแรกที่ลุกขึ้น และบุคลิกท่าทางเปลี่ยนไป ทุกคนต่างรู้ว่าเซียวมู่หรันสร้างรากฐานสำเร็จแล้ว!
ราวกับนึกบางอย่างขึ้นได้ ทุกคนด้านล่างเวทีต่างเบิกตากว้าง
การสร้างรากฐานก่อให้เกิดปรากฏการณ์ฟ้าดินวิปริต!
คนที่ลุกขึ้นยืนเป็นคนแรกน่าจะเป็นคนที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์ฟ้าดินนั้น!
ศิษย์ด้านล่างเวทีเริ่มคาดเดาและกระซิบกระซาบกัน
"เซียวมู่หรัน? เป็นเขาจริงๆ ด้วย เขาเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืน!"
"อัจฉริยะย่อมเป็นอัจฉริยะ เขามักจะก้าวนำผู้อื่นไปหนึ่งก้าวเสมอ!"
"อย่างไรเสีย เขาก็เป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดในสำนักเรา เป็นเรื่องปกติที่เขาจะทำให้เกิดปรากฏการณ์ผิดปกติในฟ้าดิน!"
อย่างช้าๆ
บนลานกว้าง ศิษย์คนอื่นๆ เริ่มทยอยลุกขึ้นยืนทีละคน
ด้วยคลื่นความผันผวนของพลัง ศิษย์บนเวทีดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน กลิ่นอายของทุกคนแข็งแกร่งขึ้น!
ในขณะนี้ ท่ามกลางฝูงชน ยังมีศิษย์สายนอกที่ไม่สามารถบรรลุระดับสร้างรากฐานมาเป็นเวลาหนึ่งปีแล้ว บางคนก้มหน้าลงและถอนหายใจ
แต่ไม่เป็นไร แม้จะล้มเหลวในปีแรก พวกเขาก็ยังมีโอกาสในอีกสองปีข้างหน้า
อย่างรวดเร็ว เหลือเพียงคนเดียวบนเวทีที่ยังไม่ลุกขึ้น
หลินอัน!
วินาทีนี้ สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา
สายตาหลายคู่เต็มไปด้วยความดูแคลน!
ดูจากสภาพการณ์แล้ว การสร้างรากฐานคงจะล้มเหลวสินะ?