บทที่ 1 ทวีปชางอวิ๋นกับระบบอัตราความสำเร็จ

บทที่ 1 ทวีปชางอวิ๋นกับระบบอัตราความสำเร็จ

โลกเมฆาโกลาหล ทวีปชางอวิ๋น

ณ ดินแดนแห่งนี้ วิถีแห่งยุทธ์รุ่งโรจน์ถึงขีดสุด สามารถเปลี่ยนผันจากเซียนสู่จักรพรรดิได้

ผู้ฝึกตนต่างเปิดจุดตันเถียนเพื่อดูดซับพลังปราณแห่งฟ้าดิน ผสานเข้ากับขุมทรัพย์ในกายเนื้อ หากเซียนผู้ใดสามารถทะลวงผ่านความว่างเปล่าได้ จักได้รับสมญานามว่า "จักรพรรดิเซียน"

ทวีปชางอวิ๋นแบ่งระดับการบำเพ็ญเพียรออกเป็นเก้าระดับ ได้แก่ สร้างรากฐาน ปราณจินตาน ปราณก่อกำเนิด ปราณแบ่งจิต ปราณหลอมรวม ปราณผสานกาย ปราณฝ่าด่านเคราะห์ และปราณมหายาน โดยแต่ละระดับยังแบ่งย่อยออกเป็น ขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นปลาย ทุกขั้นจะมีการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขั้นปลาย

เมื่อบรรลุระดับมหายาน เซียนผู้นั้นจะก้าวขึ้นสู่ระดับจักรพรรดิเซียน

ด้วยพลังอำนาจใหม่ที่ได้รับ พวกเขาสามารถเปลี่ยนสีของท้องฟ้าและผืนปฐพีได้

อย่างไรก็ตาม ขอบเขตจักรพรรดิเซียนมีอยู่เพียงในทวีปชางอวิ๋นเท่านั้น และทวีปแห่งนี้ก็ไม่ถูกค้นพบมาเกือบหมื่นปีแล้ว

นี่คือดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาล แบ่งออกเป็นห้าภูมิภาคหลัก ได้แก่ แดนบูรพา แดนประจิม แดนทักษิณ แดนอุดร และแดนกลาง

แต่ละภูมิภาคดูเหมือนไร้ที่สิ้นสุดและห่างไกลกันอย่างเหลือคณา

สำนักจิ่วเซียวตั้งอยู่ ณ เทือกเขาทางตอนใต้ของแดนบูรพา

เทือกเขาทางตอนใต้นั้นมียอดเขาแหลมคมเสียดแทงทะลุหมู่เมฆ ขณะที่น้ำตกนับไม่ถ้วนไหลหลั่งลงมาตามขุนเขา ประดุจมังกรเงินที่เลี้ยวลดคดเคี้ยวผ่านดินแดนแห่งเทพนิยาย

ภายในหุบเขานั้นเป็นที่ตั้งของเขตที่พักศิษย์สายนอกสำนักจิ่วเซียว

ในห้องพักอันเรียบง่าย ชายหนุ่มชุดขาวกำลังนอนอยู่บนเตียง ดวงตาปิดสนิทดูเหมือนกำลังหลับลึก

ทันใดนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งก็ผลักประตูเข้ามาและโผล่หน้าเข้ามาในห้อง

"ศิษย์พี่หลินอัน พิธีทดสอบศิษย์สายในกำลังจะเริ่มแล้วนะ ท่านอาจารย์สั่งให้ข้ามาบอกท่าน รีบไปรับการทดสอบเดี๋ยวนี้!"

เด็กน้อยเพียงแค่ยืนตะโกนเสียงดังอยู่ที่หน้าประตู เขาไม่สนใจว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงจะได้ยินหรือไม่ จากนั้นเขาก็กระแทกประตูและจากไป

หลินอันขยี้ตาที่งัวเงียและลุกขึ้นนั่งด้วยความประหลาดใจ มองไปรอบๆ สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยแล้วพึมพำว่า "เกิดอะไรขึ้น? ที่นี่ที่ไหน? การทดสอบศิษย์สายในอะไรกัน?"

ในขณะที่กำลังสับสน หลินอันรู้สึกเจ็บแปลบที่ศีรษะ และทันใดนั้นเขาก็เกิดความรู้แจ้ง

"ข้าตื่นขึ้นมา แล้วพบว่าตัวเองข้ามมิติมาอยู่ในโลกแห่งเซียนจริงๆ หรือนี่!"

เดิมทีเขาเป็นเพียงชายหนุ่มธรรมดาในศตวรรษที่ 21 แต่หลังจากเมามายในบาร์วาบหวิวแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ดวงตาของเขาก็มืดดับลง และข้ามมิติมายังโลกใบนี้

ตอนนี้เขาคือหลินอัน ศิษย์สายนอกของสำนักจิ่วเซียว

และเขากำลังจะเผชิญหน้ากับการทดสอบคัดเลือกศิษย์สายในของสำนัก!

การทดสอบนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง ในโลกที่ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่ มีเพียงการบำเพ็ญเพียรและเลื่อนระดับอย่างต่อเนื่องเท่านั้นที่จะทำให้มีชีวิตรอดในโลกอันตรายใบนี้ได้ มิฉะนั้นเขาจะถูกกำจัด!

หลินอันล้มเหลวในการทดสอบมาแล้วสองครั้ง หากครั้งนี้ล้มเหลวอีก เขาจะถูกไล่ออกจากสำนักจิ่วเซียว

ศิษย์สายนอกที่ไร้อนาคตย่อมไม่ดึงดูดความสนใจจากสำนักอื่น และเขาจำต้องละทิ้งเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร

ความจริงที่ว่าพรสวรรค์ของหลินอันนั้นธรรมดาสามัญไม่ใช่ความลับในสำนักจิ่วเซียว ทุกคนในสำนักรู้ดีว่าเขาเพียงแค่อยู่ไปวันๆ เท่านั้น

ศิษย์สายนอกคนอื่นๆ ต่างมารวมตัวกันเพื่อรับการทดสอบ ยกเว้นหลินอัน นั่นเป็นเหตุผลที่ผู้อาวุโสส่งเด็กน้อยมาตามให้หลินอันรีบไปยังสนามทดสอบ

อย่างไรก็ตาม แม้แต่เด็กรับใช้สายนอกก็ยังไม่อยากจะสบตาหลินอัน

ในโลกที่นับถือความแข็งแกร่ง สมาชิกสายนอกทุกคนต่างรังเกียจสัญญาณแห่งความอ่อนแอแม้เพียงเล็กน้อย

หลินอันลุกขึ้นและสำรวจร่างกายของตนอย่างละเอียดขณะสวมเสื้อผ้า

เส้นลมปราณธรรมชาติในร่างกายของเขาอุดตัน และดูไม่เหมือนคนฝึกยุทธ์ ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลังจากเข้าสำนักมาสามปี เขายังคงเป็นเพียงศิษย์สายนอกระดับพื้นฐาน

ศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดที่เข้าสำนักมาพร้อมกับหลินอัน ได้กลายเป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเขามายังโลกนี้แล้ว หลินอันก็ตั้งใจแน่วแน่ที่จะเผชิญหน้ากับมัน

ต่อให้ไม่ได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่ เขาก็ยังต้องใช้ชีวิตอย่างมีสไตล์เพื่อความอยู่รอด

หลินอันบิดคอคลายความเมื่อยขบอย่างไม่ใส่ใจแล้วเดินไปที่ประตู ทว่าเมื่อเขาจับลูกบิดประตู เสียงที่ชัดใสก็ดังขึ้นในหัว

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์เปิดใช้งานระบบอัตราความสำเร็จได้สำเร็จ ตอนนี้ท่านสามารถเข้าถึงอัตราความสำเร็จสุดท้ายของทุกภารกิจก่อนที่จะลงมือทำ]

ทันใดนั้น ตัวอักษรแถวหนึ่งก็วาบขึ้นตรงหน้าหลินอัน ขณะที่เขาจ้องมองประตูไม้ตรงหน้า เสียงประหลาดในหัวก็ดังต่อ

[ประตูไม้ ทำจากไม้หนานมู่ไหมทอง มีอายุสี่พันห้าร้อยปี มีผลในการไล่แมลง อัตราความสำเร็จในการเปิดประตูไม้ของท่านคือ 100 เปอร์เซ็นต์!]

หลินอันถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยความตกใจ ก่อนจะหันหลังกลับไปมองเก้าอี้ข้างโต๊ะ

ทว่าไม่มีข้อมูลปรากฏขึ้นในสายตา เขาเดินช้าๆ ไปทางเก้าอี้และลังเล ทันใดนั้น ตัวอักษรอีกแถวก็ปรากฏขึ้น

[เก้าอี้ ทำจากไม้พะยูงแดง ต้นไม้อายุสี่ร้อยสามสิบปีและไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษ อัตราความสำเร็จในการนั่งของท่านคือ 100 เปอร์เซ็นต์!]

ในที่สุดหลินอันก็เข้าใจ ระบบกำลังบอกอัตราความสำเร็จของทุกภารกิจก่อนที่เขาจะพยายามทำ

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน เสียงที่ชัดใสในหัวก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีที่เข้าใจวิธีการใช้งานระบบ ท่านได้รับรางวัลเป็นหีบสมบัติมือใหม่ ท่านต้องการรับหรือไม่?]

หลินอันตื่นเต้นขึ้นมาทันที ตอนนี้เขาสามารถมองเห็นอัตราความสำเร็จของทุกสิ่งที่ตั้งใจจะทำ ไม่ว่าจะทำอะไรในอนาคต เขาจะมีอัตราความสำเร็จไว้ให้อ้างอิง

เขาสามารถเลือกรับภารกิจโดยอิงจากอัตราความสำเร็จของระบบ!

นี่เท่ากับว่าระบบกำลังมอบเส้นทางที่ถูกต้องให้กับเขา!

หลังจากคิดได้ดังนั้น หลินอันจึงเลือกรับถุงของขวัญมือใหม่

[ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับหีบสมบัติเงิน!]

[ท่านต้องการเปิดหีบสมบัติเงินหรือไม่?]