บทที่ 41 ประธานจอมเผด็จการตกหลุมรักยัยวัยทองก่อนวัยอันควร

ภายในลิฟต์ เกาตงซวี่อุ้มสาวงามผู้เย็นชาในท่าเจ้าหญิง ชิวหยางมองด้วยความสงสัยก่อนจะเอ่ยแซวว่า "สวยใช่เล่นเลยนะเนี่ย"

เกาตงซวี่หัวเราะเบาๆ "คุณจะอุ้มแทนไหมล่ะครับ?"

"แหะๆ คุณอุ้มเถอะครับ ผมไม่มีวาสนาขนาดนั้น" ชิวหยางรีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธ

เกาตงซวี่ยิ้มแห้งส่ายหัว ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวสาวงามในอ้อมแขน เขาจึงก้มลงมองใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธออีกครั้ง

ความงามของผู้หญิงมีหลากหลาย ทั้งแบบเย็นชา ร้อนแรง ขี้เล่น หรือสง่างาม สำหรับ 'น้ำแข็งแกะสลัก' มักหมายถึงผู้หญิงที่มีบุคลิกเย็นชา ให้ความรู้สึกสูงส่ง งดงามแต่เข้าถึงยาก เหมือนอยู่คนละโลก

สาวงามแซ่หลี่คนนี้เป็นตัวแทนของสาวงามน้ำแข็งอย่างแท้จริง คิ้วตาแฝงความเย็นชา ผิวขาวจัดยิ่งทำให้ดูเยือกเย็น และในผลงานการแสดงของเธอ เธอก็มักจะได้รับบทสาวงามผู้เย็นชาอยู่เสมอ

หน้าตาอาจดูเรียบง่าย แต่เป็นใบหน้าที่มองแวบเดียวก็ตราตรึง และยิ่งมองยิ่งไม่เบื่อ ตอนแรกอาจดูหน้าเศร้าๆ แต่พอมองละเอียดกลับสวยสะกดใจ

และเพราะถูกอุ้มในท่านี้ เสื้อผ้าตัวโคร่งจึงแนบไปกับลำตัว เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งระดับ 'รถไฟเหาะ' ของเธอ ต้องยอมรับว่าพันธุกรรมดีจริงๆ รูปร่างสูงโปร่ง เป็นหนึ่งในตัวแทนของสาวอกใหญ่ แขนเล็ก ไหล่บาง ดูเหมือนผอมเพรียว แต่ส่วนที่ควรมีก็มีครบ ไม่ได้ผอมแห้งจนเห็นกระดูก อวบอิ่มแต่ไม่อ้วน สมกับเป็นผู้ถูกหวยพันธุกรรม สัดส่วนลงตัวเป๊ะ

และที่สำคัญที่สุดคือเธอขาวมาก! ขาวจนเหมือนมีแสงเปล่งออกมาจากตัว!

ชิวหยางเห็นเกาตงซวี่เอาแต่จ้องสาวงามในอ้อมกอด ก็ยิ้มอย่างรู้ทัน

สำหรับชิวหยางที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วถึงสามครั้ง ผู้หญิงเป็นสิ่งที่เขาอยากจะหนีให้ไกลที่สุด

แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ญาติพี่น้องที่บ้านต่างพากันกดดันให้เขาแต่งงานใหม่ทุกวี่ทุกวัน

"ชอบก็จีบเลย แต่ขอเตือนด้วยความหวังดีในฐานะคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อน... อย่าแต่งงานเด็ดขาด" ชิวหยางพิงราวจับในลิฟต์ ยิ้มบอกเกาตงซวี่

"ขอบคุณครับ ผมเป็นพวกนิยมการไม่แต่งงานอยู่แล้ว" เกาตงซวี่ยิ้มตอบ

"อนาคตไกล มีความคิดดี ทำไมตอนนั้นผมถึงไม่คิดได้แบบคุณบ้างนะ?" ชิวหยางยกนิ้วโป้งให้ ถอนหายใจด้วยความชื่นชมจากใจจริง

"ดูเหมือนการแต่งงานจะสร้างปัญหาให้คุณไม่น้อยเลยนะครับ"

"ไม่ใช่แค่ปัญหาครับ แต่มันคือความเจ็บปวดและหายนะ..."

ติ๊ง...

ชิวหยางกำลังจะบ่นต่อ แต่ลิฟต์ก็มาถึงชั้นล่าง ประตูเปิดออก เกาตงซวี่อุ้มสาวงามเดินออกจากลิฟต์ ผู้ดูแลตึกรีบเข้ามาช่วยถามไถ่สถานการณ์

เกาตงซวี่ไม่ได้ส่งคนให้ผู้ดูแล แต่เดินอุ้มเธอออกไปทางประตูตึก พร้อมอธิบายคร่าวๆ

"เจอแล้วครับ... เธอชื่อ เซิ่งเซี่ย เป็นผู้เช่าห้องสุดท้ายที่ชั้น 17 เพิ่งย้ายเข้ามาวันนี้เอง... เธอเป็นหมอครับ..." ผู้ดูแลตึกรีบกลับไปเช็กประวัติที่เคาน์เตอร์ ไม่นานก็เจอข้อมูลและบอกกล่าว

"มีเบอร์ติดต่อฉุกเฉินไหมครับ?" ชิวหยางถาม

"ขอผมดูแป๊บนะครับ... ไม่มีครับ ยังไม่ได้ลงทะเบียนไว้" ผู้ดูแลตึกตอบอย่างจนใจหลังดูข้อมูล

"งั้นก็ช่วยไม่ได้แล้ว... แย่ล่ะ ผมจะสายแล้ว เสี่ยวเกา ผมต้องขอตัวไปก่อนนะ..." ชิวหยางดูนาฬิกาข้อมือแล้วบอกเกาตงซวี่อย่างเกรงใจ

"เชิญคุณไปทำธุระเถอะครับ ทางนี้ผมจัดการเอง อีกเดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้ว เธอน่าจะไม่เป็นอะไรมาก คงแค่น้ำตาลในเลือดต่ำหรือเลือดจาง" เกาตงซวี่เริ่มจำโครงเรื่องได้แล้ว

ซีรีส์เรื่อง รักต่างขั้วของสาววัยทอง (Next Time, Together Forever) กับการแต่งงานตามสัญญา

พอมองดูเซิ่งเซี่ยในอ้อมกอด เกาตงซวี่แทบกลั้นขำไม่อยู่ แม่เจ้า... แพทย์หญิงผู้เชี่ยวชาญด้านระบบสืบพันธุ์ชาย (Andrologist) ที่เข้าสู่วัยทองก่อนวัยอันควร คาแรคเตอร์นี้มันสุดยอดจริงๆ

แถมพล็อตเรื่องยังเป็นแบบ 'ประธานจอมเผด็จการตกหลุมรักยัยวัยหมดประจำเดือน' เป็นพล็อตระดับเทพของเฟมินิสต์ยุคใหม่ชัดๆ

แต่รู้สึกว่าตอนจบทั้งคู่จะลำบากน่าดู ในเมื่อเขาเข้ามาทำลายเส้นทางรักเดิมแล้ว ก็ให้เขาเป็นคนช่วยสานฝันให้คุณหมอสาววัยทองคนนี้มีลูกสมใจก่อนวัยทองจะมาเยือนจริงๆ ดีกว่า

คิดได้ดังนั้น เกาตงซวี่ก็ยิ้มกว้างมองตามหลังชิวหยางที่รีบจ้ำอ้าวจากไป

รออีกห้าหกนาที รถพยาบาล 120 ก็เปิดไซเรน วี้หว่อๆ วิ่งมาจอดหน้าตึก ประตูท้ายรถเปิดผัวะ เจ้าหน้าที่พยาบาลกระโดดลงมา

เกาตงซวี่อุ้มเซิ่งเซี่ยที่ยังคงไม่ได้สติเดินเร็วๆ ไปที่รถพยาบาล

"คุณเป็นคนโทรแจ้งใช่ไหม? คนไข้หมดสติไปนานเท่าไหร่แล้ว? คุณเป็นอะไรกับคนไข้? คนไข้มีประวัติการรักษาอะไรไหม..."

เกาตงซวี่วางเซิ่งเซี่ยลงบนเตียงฉุกเฉิน มองดูแพทย์ฉุกเฉินเปิดเปลือกตาเธอตรวจดู พลางตอบคำถามรัวๆ

"น่าจะหมดสติไปสิบกว่านาทีแล้วครับ ก่อนหน้านั้นยังดีๆ อยู่ จู่ๆ ก็วูบไป ผมเป็นเพื่อนบ้านครับ เธอเพิ่งย้ายมาวันนี้ กำลังยุ่งกับการย้ายของอยู่เลย" เกาตงซวี่อธิบาย

"เพื่อนบ้านเหรอ? รู้ไหมว่าเธอชื่ออะไร?"

"เซิ่งเซี่ยครับ เห็นว่าเป็นหมอเหมือนกัน"

"เป็นหมอด้วย?" แพทย์ฉุกเฉินขมวดคิ้วมองเกาตงซวี่ เขาผายมือตอบว่า "ผู้ดูแลตึกบอกมาครับ..."

"คุณไปโรงพยาบาลกับเราด้วยเถอะ..." หมอและพยาบาลสี่คนบนรถหันมามองเกาตงซวี่เป็นตาเดียว กลัวเขาปฏิเสธ เพราะยังไงพวกเขาก็บังคับให้เพื่อนบ้านพลเมืองดีอย่างเขาตามไปจ่ายค่ารักษาไม่ได้

"ได้ครับ" ในเมื่อหมายตาเธอไว้แล้ว เกาตงซวี่ย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะสร้างความสัมพันธ์ เขาอยากรู้เหมือนกันว่า 'รถไฟเหาะ' ขบวนนี้จะหวาดเสียวสักแค่ไหน

ปัง!

สิ้นเสียงตอบรับ บุรุษพยาบาลสองคนก็ปิดประตูรถทันที รถพยาบาลพุ่งทะยานออกไปพร้อมเสียงไซเรน

"ขอทางหน่อยครับ..."

ที่แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาล เกาตงซวี่วิ่งตามเตียงเข็นที่บุรุษพยาบาลสองคนเข็นอย่างรวดเร็ว มองดูเซิ่งเซี่ยที่ยังนอนนิ่งบนเตียง ความทรงจำเกี่ยวกับซีรีส์เรื่องนี้ก็ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ

ไม่ใช่แค่เรื่องวัยทองก่อนวัยอันควร แพทย์หญิงด็อกเตอร์คนนี้ยังมีโรคอนามัยจัด ขั้นรุนแรง ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอขายไม่ออก ไม่มีใครอยากได้ผู้หญิงที่แตะต้องไม่ได้ แตะปุ๊บกรี๊ดปั๊บเหมือนคนบ้าหรอก

แต่ที่น่าหมั่นไส้คือ เซิ่งเซี่ยกับชิวหยาง พ่อหม้ายลูกสาม เจอกันแค่สี่ครั้งก็ได้ 'ตีไพ่' (มีอะไรกัน) กันแล้ว แบบนี้มันหยามหน้าแฟนเก่าคนอื่นๆ ชัดๆ

ในเมื่อคราวนี้เขาชิงตัดหน้ามาแล้ว ก็ขอลองท้าทายดูหน่อยว่าจะใช้เวลากี่ครั้งถึงจะพิชิต 'พระถังซัมจั๋งเวอร์ชั่นวัยทอง' (Dou Zhan Sheng Fo - ผู้ชนะศึก) คนนี้ได้

"เกิดอะไรขึ้น?"

หมอเวรในห้องฉุกเฉินเข้ามาตรวจดูอาการพร้อมสอบถาม

"ยังไม่ทราบอาการแน่ชัดครับ..."

เกาตงซวี่ยืนดูหมอทำงานอยู่ข้างๆ ยกข้อมือดูเวลา ขมวดคิ้วกำลังจะบอกหมอว่ามีธุระต้องไป ทันใดนั้นหมอหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาเหมือนกำลังตามหาใครสักคน พอเหลือบเห็นคนบนเตียงก็รีบพุ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้น? หมอเซิ่งเป็นอะไร?"

"เสี่ยวเมิ่ง คุณรู้จักเหรอ?" หมออีกคนถามพลางขมวดคิ้ว

"นี่หมอเซิ่งเซี่ยแผนกเราไงครับ เธอเป็นอะไรไป?"

"เราก็ไม่รู้เหมือนกัน คุณถามคุณผู้ชายคนนั้นสิ เขาเป็นคนโทรแจ้ง 120"

เกาตงซวี่เห็นทุกคนมองมาที่ตน ก็จำใจอธิบายซ้ำอีกรอบอย่างจนใจ "...ในเมื่อเพื่อนร่วมงานเธอมาแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ ผมมีธุระด่วน"

"คุณอย่าเพิ่งไป! ใครจะไปรู้ว่าที่คุณพูดจริงหรือเท็จ ถ้าการที่หมอเซิ่งเป็นลมเกี่ยวข้องกับคุณล่ะ?" หมอหนุ่มแซ่เมิ่งเปลี่ยนสีหน้าทันที เข้ามาขวางทางเกาตงซวี่ไว้ พร้อมใช้สายตามองเขาอย่างจับผิดเหมือนมองคนร้าย

ขณะที่หมอและพยาบาลคนอื่นๆ สีหน้าเปลี่ยนไป และกำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง เกาตงซวี่ก็ยิ้มเย็นยะเยือก ยกมือขึ้นตบฉาดใหญ่

เพียะ!

"โอ๊ย... คุณ... คุณกล้าตบคน..."

เกาตงซวี่ไม่มีวันยอมให้ขยะพวกนี้มาใส่ร้ายป้ายสี สังคมเสื่อมทรามก็เพราะคนพรรค์นี้ ทำให้คนเราหมดความไว้เนื้อเชื่อใจกัน แต่เขาไม่ได้กะจะเอาให้เจ็บหนัก จึงยั้งมือไว้ แต่เสียงตบนั้นดังสนั่น เป็นการตบหน้าหยามเกียรติอย่างแรง

มองดูหมอแซ่เมิ่งที่หน้าแดงก่ำกุมแก้มไว้ เกาตงซวี่สายตาเย็นชาแสยะยิ้ม ก้าวเข้าไปหาเหมือนยังไม่จบเรื่อง หมอคนอื่นๆ รีบเข้ามาห้ามทัพ

"ตบนี้สอนให้แกรู้จักพูดภาษาคน ฉันอุตส่าห์ช่วยคน แต่แกกลับมองเจตนาดีเป็นร้าย คิดจะแบล็กเมล์เหรอ? วางใจได้ ฉันจะร้องเรียนแกแน่! คนไร้จรรยาบรรณ จิตใจสกปรกอย่างแกไม่สมควรเป็นหมอ!"

คำด่าเจ็บแสบของเกาตงซวี่ทำให้หมอแซ่เมิ่งหน้าถอดสี ทั้งอายทั้งโกรธ ตะโกนเสียงหลงอย่างคนขวัญเสีย "ผมจะแจ้งตำรวจ คุณทำร้ายร่างกาย ผมจะให้ตำรวจมาจับคุณ!"

"ฮะ สำเนียงไต้หวันซะด้วย มิน่าถึงได้ต่ำตมขนาดนี้" เกาตงซวี่จับสำเนียงการพูดของอีกฝ่ายได้ ก็นึกถึงตัวละครแพทย์ฝึกหัดชาวไต้หวันชื่อ เมิ่งเจิง ที่แอบชอบเซิ่งเซี่ยในซีรีส์ขึ้นมาทันที

จบบท