บทที่ 25 รางวัลชุดแอร์โฮสเตสและพายุที่กำลังก่อตัว

"ใบเดียวก็พอแล้วค่ะ ห้าใบมันเยอะเกินไป..."

ระหว่างที่พนักงานขายพาผู้ช่วยไปจัดของ เตรียมชุดนอนและรองเท้าแตะ ซ่างโยวโยวเกาะแขนเกาตงซวี่ ออดอ้อนเสียงหวานพยายามห้ามปราม

มองใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือที่งดงามจับใจ เกาตงซวี่ก้มลงจูบริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอ ยิ้มพลางกล่าว "คุณมอบทั้งตัวและหัวใจให้ผม ผมจะนิ่งเฉยได้ยังไง นี่คือวิธีแสดงความซาบซึ้งใจของผม พูดจริงๆ นะ ถ้าไม่ใช่เพราะอีกหลายรุ่นคุณไม่ชอบ ผมคงซื้อให้หมดแล้ว"

ซ่างโยวโยวซาบซึ้งจนหน้าแดง สบตาเกาตงซวี่ด้วยความรักใคร่ พูดเสียงอ่อน "แต่มันแพงเกินไป ฟุ่มเฟือยไปหน่อยนะคะ..."

"คุณคู่ควรกับสิ่งที่ดีกว่าและมากกว่านี้ เอาล่ะ เชื่อผมเถอะ รับไปอย่างสบายใจเถอะครับ ไม่ต้องคิดมาก ผมเป็นแฟนคุณ ซื้อกระเป๋าให้คุณไม่กี่ใบ เป็นเรื่องปกติ" เกาตงซวี่ยิ้ม โอบไหล่เธอพิงพนักโซฟา รอพนักงานขายกลับมาอย่างสบายอารมณ์

......

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เกาตงซวี่ถือถุงสีส้มของ Louis Vuitton นับสิบใบ จูงมือซ่างโยวโยวที่ยังตกอยู่ในสายตาอิจฉาริษยาของคนทั้งร้าน เดินออกมาจากช็อป LV

"อยากได้อะไรอีกไหม?" เกาตงซวี่โอบเอวบางของซ่างโยวโยวที่ยังตื่นเต้นไม่หาย ถามด้วยรอยยิ้ม

"ยังจะซื้ออีกเหรอคะ? พอแล้วค่ะ รวดเดียวหมดไปแสนหก... พระเจ้าช่วย เกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อนเลย หรูหราเกินไปแล้ว..." ซ่างโยวโยวหน้าแดงก่ำ ดวงตาจิ้งจอกกลายเป็นตาหวานหยาดเยิ้ม จ้องมองเกาตงซวี่ ระงับความตื่นเต้นดีใจไม่อยู่

"หึๆ เดี๋ยวก็ชินเอง ผัวคุณไม่ขาดเงินหรอก ใช้เงินกับเมียตัวเอง ผมเต็มใจ เพราะคุณได้มอบของขวัญล้ำค่าที่สุดให้ผมแล้วนี่นา" เกาตงซวี่หยอดคำหวานปั่นหัวซ่างโยวโยวต่อ

ซ่างโยวโยวซาบซึ้งหนักกว่าเดิม เขย่งเท้าจุ๊บแก้มเขา กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงยั่วยวน "กลับไป... ฉันจะใส่ชุดทำงานให้ดู..."

ตาของเกาตงซวี่ลุกวาว มุมปากกระตุกยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่ เลิกคิ้วมองซ่างโยวโยวที่หน้าแดงก่ำด้วยความเขินอายปนยอมจำนน "ต้องใส่ถุงน่องด้วยนะ——"

ซ่างโยวโยวทำเสียงฮึดฮัดเบาๆ ส่งค้อนวงใหญ่ให้อย่างมีจริต ก่อนจะอ้อน "แต่คุณต้องรีดชุดให้ฉันใหม่ด้วยนะ พรุ่งนี้เช้าฉันต้องใส่ไปทำงาน"

"Yes Madam! รับประกันภารกิจสำเร็จ!" เกาตงซวี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำท่าตะเบ๊ะรับคำสั่ง แล้วจูงมือซ่างโยวโยวเร่งฝีเท้า "เร็วเข้า ผมรอไม่ไหวแล้ว..."

"คนบ้ากาม..."

ขับเฟอร์รารี่กลับถึงบ้านซ่างโยวโยวด้วยความเร็วสูง ทันทีที่ถึงบ้าน เกาตงซวี่ก็แทบรอไม่ไหวที่จะกอดรัดฟัดเหวี่ยงซ่างโยวโยวเข้าห้องนอน ให้เธอเปลี่ยนชุดทำงาน

ท่ามกลางความเขินอาย ซ่างโยวโยวผลักเกาตงซวี่ออกจากห้องนอน ปิดประตูล็อกกลอน ถึงได้หยิบชุดยูนิฟอร์มสีม่วงที่รีดเรียบกริบแขวนอยู่บนไม้แขวนเสื้อออกมาจากตู้ ค่อยๆ เปลี่ยนชุดด้วยความเขินอายปนความสุข

ผ่านไปสิบกว่านาที

ขณะที่เกาตงซวี่เริ่มรอจนหงุดหงิด เสียงคลิกเบาๆ ของกลอนประตูก็ดังขึ้น ประตูห้องค่อยๆ เปิดออก

ซ่างโยวโยวในชุดแอร์โฮสเตสสีม่วง ผมเกล้าเรียบร้อย หน้าแดงระเรื่อ แฝงแววยั่วยวนเขินอาย กะพริบตากลมโตฉ่ำน้ำมองเกาตงซวี่ที่มีสายตาร้อนแรง ถามเสียงสั่นเครือ "พอใจหรือยังคะ?"

เกาตงซวี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง อุ้มซ่างโยวโยวที่ส่งเสียงประท้วงเบาๆ เข้าห้องนอนไปทันที... (ละไว้ในฐานที่เข้าใจสามหมื่นคำ...)

ทั้งสองทำศึกบนเตียงนานกว่าชั่วโมง ซ่างโยวโยวฝีมือยังอ่อนด้อย พ่ายแพ้ยับเยิน ร้องห่มร้องไห้ขอยอมแพ้

ส่วนเกาตงซวี่ แน่นอนว่าได้รับชัยชนะอย่างงดงาม กอบโกยความสุขจนล้นปรี่

แต่ก็นะ เขาเป็นคนใจอ่อน ทนเห็นสาวงามหลั่งน้ำตาไม่ได้ เลยมอบ 'เงินทุน' ให้ซ่างโยวโยวไปหลายร้อยล้าน ไว้เผื่อมีโอกาสแก้มือคราวหน้า

"ซ่า——"

ในครัว ซ่างโยวโยวที่เปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงยาวสีขาว มือหนึ่งถือแก้วนมสตรอว์เบอร์รี่ อีกมือถือตะหลิวผัดผักกวางตุ้งไต้หวันกระเทียมในกระทะ จิบหนึ่งอึก แล้วตะโกนบอกเกาตงซวี่ที่นอนขี้เกียจกดรีโมตเปลี่ยนช่องทีวีไปมาอยู่บนโซฟาห้องรับแขกว่า "จะเสร็จแล้ว เตรียมกินข้าวได้——"

"รู้แล้ว"

เกาตงซวี่ขานรับ กดรีโมตเปลี่ยนไปช่อง 'สถานีโทรทัศน์ตงชวน' พอดี เห็นภาพในทีวี เขาเบิกตากว้าง ลุกพรวดขึ้นนั่งตัวตรง พยายามข่มความร้อนผ่าวจากแผลเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่เริ่มแผลงฤทธิ์อีกครั้ง และหัวใจที่เต้นรัวเร็ว จ้องมองภาพในทีวีด้วยสายตาร้อนแรงและกระหาย

"...ด้วยความพยายามจากหลายฝ่าย นักสะสมชาวฝรั่งเศส... ทวนลี่เฉวียน จะถูกนำมาจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เมืองเฉิงโจวในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ประชาชนจะมีโอกาสได้ชมทวนยาวคู่กายของแม่ทัพเย่ว์เฟย (งักฮุย) วีรบุรุษต้านทองอย่างใกล้ชิด ทวนลี่เฉวียนหล่อขึ้นจากโลหะผสมพิเศษ หนัก 27 กิโลกรัม ยาว 225 เซนติเมตร... ตำนานเล่าว่าทวนนี้ยาวหนึ่งจ้างแปดเชียะ แปลงร่างมาจากงูศักดิ์สิทธิ์..."

ฟังข่าวในทีวี มองภาพทวนลี่เฉวียน ความปรารถนาอันรุนแรงแบบเดียวกับตอนข้ามไปโลกซื่อเหอหยวนก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง

ทวนเทพลี่เฉวียน

เดิมทีเป็นแค่อาวุธสมมติในนิยายพงศาวดาร ส่วนทวนยาวที่เย่ว์เฟยใช้จริงก็สูญหายไปในสายธารประวัติศาสตร์นานแล้ว ทวนลี่เฉวียนที่ถูกสร้างขึ้นมาปรากฏแค่ในหนังเกรดบีเรื่อง "อิ้งฮั่น" (The Underdog Knight) เท่านั้น กลายเป็นจุดขัดแย้งระหว่าง 'เหล่าซาน' อดีตทหารเรือดำน้ำสมองกระทบกระเทือนที่รับบทโดยหลิวเย่ กับพ่อค้าของเก่าจอมเจ้าเล่ห์

ในเมื่อเนบิวลาแสดงปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ แสดงว่าทวนลี่เฉวียนเล่มนี้ ต้องไม่ใช่อาวุธธรรมดาแน่ๆ เป็นไปได้สูงว่าจะมีพลังวิเศษเหมือนในนิยาย

ขณะที่เกาตงซวี่ขมวดคิ้วนึกถึงพล็อตเรื่อง คิดวางแผนว่าจะใช้ประโยชน์จากเนื้อเรื่องเพื่อชิงทวนลี่เฉวียนมาเป็นของตัวเองยังไง เขาก็รู้สึกทะแม่งๆ ขึ้นมา

ใช่แล้ว สถานที่... สถานที่เกิดเหตุ...

"ดูอะไรอยู่คะ?" ตอนนี้ซ่างโยวโยววางอาหารจานสุดท้ายลงบนโต๊ะ เดินมานั่งข้างเกาตงซวี่ มองข่าวในทีวีด้วยความสงสัย

"เดือนหน้า ทวนลี่เฉวียนที่เย่ว์เฟยเคยใช้จะจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เมืองเฉิงโจว ผมว่าจะไปดูหน่อย แต่ไม่เคยไปเมืองเฉิงโจวมาก่อน" เกาตงซวี่ยิ้มโอบไหล่ซ่างโยวโยว อธิบาย

"เมืองเฉิงโจวเหรอคะ เมืองตากอากาศชายทะเลชื่อดัง ฉันเคยบินไปหลายครั้ง ช่วงก่อนมีข่าวลือหนาหูเรื่องลูกชายมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของมณฑลตงชวน 'หวงอวี่หง' ขับรถชนลูกชายอดีตผู้บัญชาการตายโดยประมาท ก็เกิดที่นั่นแหละค่ะ ได้ยินว่าชนเพราะนักเขียนนิยายออนไลน์สาวสวยคนหนึ่ง..."

"มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งตงชวน หวงอวี่หง? ลูกชายชื่อ 'หวงซื่อไห่' ใช่ไหม?" สมองเกาตงซวี่ประมวลผลไปถึงซีรีส์อีกเรื่องทันที ขมวดคิ้วถามย้ำ

"ใช่ค่ะ ถูกต้อง เว็บไซต์ 'โปต้งหว่าง' ก็เป็นของบ้านเขา แถมยังได้รับฉายา 'สี่คุณชายผิงเฉิง'... ได้ยินว่าดังพอๆ กับสี่คุณชายปักกิ่งเลยนะคะ" ซ่างโยวโยวรู้เรื่องซุบซิบพวกนี้ดีทีเดียว

งั้นก็ไม่ผิดแน่ เนื้อเรื่องจาก "ซวินหุยเจี่ยนฉาจู๋" (Roving Inspection Team)

อิ้งฮั่น, ซวินหุย, เฉิงโจว, เมืองชายทะเล

เรื่องราวน่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ

จบบท