บทที่ 7 การบำรุงร่างกาย! ก้าวกระโดดอีกครั้ง!

"ฮือ..."

หลินชิงอวี่ตบมือปัดฝุ่น

"คุณปู่~ หนูรู้สึกสบายใจขึ้นมากเลยค่ะ!"

"ฮ่าฮ่า~ เจ้าตัวแสบตัวนี้"

หลินเย่ลูบหัวหลินชิงอวี่อย่างเมตตาปรานี

เขาดูท่าทางสงบเสมือนไม่ได้สนใจอะไรเลย

แต่แท้จริงแล้วภายในใจก็โล่งขึ้นไม่น้อย ความแค้นที่สะสมมานานหลายปีก็ละลายไปเกินครึ่ง

เขาหันหลังให้กับหลี่เทียนซงทั้งสามคนและลืมพวกเขาไปแล้ว สำหรับหลินเย่ในตอนนี้ หลี่เทียนซงทั้งสามไม่มีคุณสมบัติที่จะให้เขาจดจำอีกต่อไป

"ไปกันเถอะ ชิงอวี่ เราไปกินข้าวกัน"

"หนูเพิ่งก้าวสู่ระดับร่างกายขั้นสี่ ตอนนี้ร่างกายกำลังต้องการสารอาหารมากที่สุด วันนี้คุณปู่จะทำอาหารมื้อพิเศษให้หนูเอง!"

หลังจากนั้นหลินชิงอวี่ก็ตามหลินเย่เข้าไปในห้องอาหาร

เธอนั่งอย่างเชื่อฟังที่โต๊ะอาหาร แกว่งขาขาวเนียนไปมาขณะมองดูเงาคนที่กำลังยุ่งอยู่ในครัว มุมปากแดงกุหลาบยิ้มกว้าง หัวใจเต็มไปด้วยความสุขที่บรรยายไม่ได้

แม้ว่าหลินเย่จะไม่ได้พูดอะไรออกมา

แต่หลินชิงอวี่ก็จดจำคนทรยศทั้งสี่คนที่หนีออกจากสำนักไว้ในใจแล้ว

'เหลืออีกสองคน!!'

ขณะนี้

หลินเย่กำลังยืนอยู่ในครัว แสร้งทำเป็นค้นหาของในตู้เย็น แต่ความจริงแล้วกำลังดู【ร้านค้าคะแนน】

ตอนนี้เขามีคะแนนหัวหน้าสำนัก 500 คะแนน

หลินชิงอวี่ก้าวสู่ระดับร่างกายขั้นหนึ่งได้รับรางวัล 1000 คะแนน

ใช้ 800 คะแนนในการซ่อมแซมพรสวรรค์ของเธอเหลือ 200 คะแนน

รวมกับการก้าวสู่ระดับร่างกายขั้นสี่หลังจากซ่อมแซมพรสวรรค์ ทุกขั้นย่อยให้ 100 คะแนน

【น้ำเข้มข้นพลังเลือดระดับหนึ่ง: 300 คะแนน】

【เนื้อสัตว์ร้ายระดับร่างกาย: 1 คะแนน—10 คะแนน/ชิ้น】

【ข้าวพลังเลือด: 5 คะแนน/ชิ้น】

....

หลินเย่คิดแล้วแลกข้าวพลังเลือดสองชิ้นก่อน ใช้ 10 คะแนน แล้วแลกเนื้อสัตว์ร้ายระดับร่างกายขั้นเก้าหนึ่งชิ้น ใช้ 10 คะแนน

ส่วนน้ำเข้มข้นพลังเลือดระดับหนึ่งนั้นค่อนข้างแพงไปหน่อย ตอนนี้หลินเย่คงจะไม่แลกมัน

และอีกอย่าง

คะแนนหัวหน้าสำนักเหล่านี้นอกจากใช้แลกของแล้ว หลินเย่อยากใช้มันเพื่อแลกการฝึกฝน เพิ่มพลังของตัวเองเป็นอันดับแรก

แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีการฝึกฝนระดับหลอมพลังในโรงเรียน แต่ในเมืองหนิงโจวก็มีผู้เชี่ยวชาญระดับหลอมพลังอยู่บ้าง ดังนั้น หลินเย่จึงอยากเพิ่มพลังแท้จริงของตัวเองให้ถึงระดับเส้นพลังอย่างเร่งด่วน

เช่นนั้นจึงจะมั่นคงพอ

แต่การแลกการฝึกฝนต้องใช้คะแนนหัวหน้าสำนักจำนวนมาก และคะแนนหัวหน้าสำนักจะได้รับก็ต่อเมื่อลูกศิษย์ก้าวข้ามขั้นเท่านั้น

'ดูเหมือนจะต้องเปิดโรงเรียนรับศิษย์ใหม่แล้วสินะ...'

หลินเย่คิดถึงเส้นทางในอนาคตไปด้วย ขณะเดียวกันก็หั่นเนื้อสัตว์ร้ายเป็นชิ้นๆ อย่างชำนาญ แล้วนำข้าวพลังเลือดใส่หม้อหุงข้าวไฟฟ้า พร้อมทั้งต้มน้ำซุปเนื้อไปด้วย

50 นาทีต่อมา

หลินเย่วางอาหารสามจานหนึ่งน้ำซุปที่ทำจากเนื้อสัตว์ร้ายลงบนโต๊ะอาหาร

กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อทะลวงเข้าไปในจมูกหลินชิงอวี่ทันที ทำให้เธอหลั่งน้ำลายไหลตลอด

แต่เธอไม่ได้หยิบตะเกียบขึ้นมา

แต่รอให้หลินเย่นั่งลง เธอหยิบอาหารคำแรกให้หลินเย่ก่อน แล้วจึงเริ่มทานเอง

"ชิงอวี่ พวกเราปู่กับหลานไม่ต้องมีกฎมากมายขนาดนั้นหรอก"

หลินเย่ยิ้มอย่างเมตตาปรานี

"ไม่ได้ค่ะ!"

หลินชิงอวี่จู๋ปากส่ายหัว ผมยาวโบกไปมาตามการส่ายหัว

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~"

เสียงหัวเราะของหลินเย่ดังกังวาน ภายในใจมีความสุขอย่างยิ่ง

"คุณปู่~ นี่เนื้ออะไรเหรอคะ? รสชาติค่อนข้างพิเศษ แถมหนูรู้สึกอบอุ่นภายในตัว คงไม่ใช่เนื้อหมูหรือเนื้อวัวแน่ๆ"

"นี่คือเนื้อสัตว์ร้ายระดับร่างกาย"

"เนื้อสัตว์ร้ายเป็นหนึ่งในอาหารเสริมที่ดีที่สุดสำหรับนักรบระดับร่างกาย ชิงอวี่ตอนนี้เป็นนักรบแล้ว แน่นอนว่าต้องบำรุงร่างกาย"

"อ้า!!"

"คุณปู่ หนูจำได้ว่าเนื้อสัตว์ร้ายแพงมากเลยนะคะ! บ้านเรา..."

เห็นหลินชิงอวี่ลังเลอยู่อย่างนั้น หลินเย่ส่ายหัว

"อย่ากังวลไปเลย ชิงอวี่"

"คุณปู่เป็นอาจารย์ศิลปะการต่อสู้ อาจารย์ศิลปะการต่อสู้จะขาดเงินได้ยังไง เนื้อสัตว์ร้ายแม้จะราคาไม่ถูก แต่เรายังกินได้อยู่ ไม่ต้องกังวลเรื่องราคา~ ถ้ามันมีประโยชน์กับชิงอวี่ เงินทองมันก็เป็นแค่ของนอกกาย"

"คุณปู่~~"

"กินให้เต็มที่เลย!"

"ค่ะ!!!"

หลินชิงอวี่พยักหน้าแรงๆ แล้วก้มหน้าทานอาหาร

เธอเข้าใจดี

วิธีเดียวที่จะตอบแทนคุณปู่คือพยายามเข้มแข็งให้ได้!!

เนื่องจากหลินชิงอวี่ก้าวเข้าสู่แถวนักรบอย่างเป็นทางการแล้ว ปริมาณอาหารของเธอจึงมากกว่าเดิม

ตัวเล็กๆ

แต่กินข้าวพลังเลือดไปสี่ชามใหญ่และเนื้อสัตว์ร้ายไปมากกว่าครึ่งในครั้งเดียว

หลังจากทานเสร็จ หลินชิงอวี่ยิ้มให้หลินเย่ด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ทันใดนั้น

หลินชิงอวี่รู้สึกว่าพลังเลือดในร่างกายกระตือรือร้นขึ้นในขณะนี้ เหมือนน้ำเดือด ไหลพล่านในเส้นพลังอย่างต่อเนื่อง

"ชิงอวี่ รีบยืนท่าหลักมังกรว่ายน้ำทันที หนูเพิ่งกินของบำรุงมามาก ตอนนี้พลังเลือดในร่างกายเต็มเปี่ยมและเดือดพล่าน ใช้โอกาสนี้ฝึกฝนจะได้ผลดีเป็นสองเท่า!"

"ค่ะ!!"

หลินชิงอวี่ลุกขึ้นทันที

ยืนท่าหลักมังกรว่ายน้ำอย่างชำนาญ และปรับการหายใจ ทำให้ร่างกายเข้าสู่สถานะหมุนเวียนพลังเลือด

พลังเลือดที่เดือดพล่านภายใต้การหายใจและท่าหลักของหลินชิงอวี่ไหลไปตามเส้นพลังต่างๆ ในร่างกาย ขณะที่ผนังเส้นพลังและเซลล์โดยรอบ กล้ามเนื้อ กระดูก ก็แข็งแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องภายใต้การไหลเวียนของพลังเลือด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

มีเสียงดังตึงขึ้น

เหมือนคลื่นกระทบโขดหิน ลมพลังเลือดพุ่งออกจากผิวกายของหลินชิงอวี่ สิ่งสกปรกสีดำปนแดงจำนวนมากออกมาจากรูขุมขน เกาะอยู่บนผิวหนัง

【ลูกศิษย์สายตรงหลินชิงอวี่ก้าวสู่ระดับร่างกายขั้นห้า คะแนนหัวหน้าสำนัก+100】

'เฮ้อ...สมกับเป็นพรสวรรค์ระดับราชันย์จริงๆ แม้จะซ่อมแซมเบื้องต้นเท่านั้น ยังไม่ได้ปลดปล่อยศักยภาพทั้งหมดของพรสวรรค์ระดับราชันย์ แต่เมื่อรวมกับเงื่อนไขโรงเรียนแล้ว การก้าวกระโดดช่างง่ายดายจริงๆ'

หลินเย่เข้าใจดี

เส้นทางการฝึกฝนต้องอาศัยทั้งพรสวรรค์และทรัพยากรขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้

แม้ว่าหลินเย่จะให้นักเรียนที่มีพรสวรรค์ธรรมดา

ไม่มีเงื่อนไขช่วยเสริม กินเนื้อสัตว์ร้ายทุกวัน แช่อ่างพลังเลือด การก้าวกระโดดก็เร็วกว่าปกติได้มากที่สุด แต่จะไม่เร็วมากนัก

อีกสิบนาทีผ่านไป

หลินชิงอวี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เธอรับรู้สภาพร่างกายตัวเองก่อน แล้วพูดกับหลินเย่ด้วยความดีใจ "คุณปู่! หนูเหมือนจะก้าวกระโดดอีกแล้วค่ะ!"

"ชิงอวี่เก่งจริงๆ~"

"คุณปู่ต่างหากที่เก่ง! ไม่เกี่ยวกับชิงอวี่เลยค่ะ"

ตอนนั้นเอง หลินเย่ก็พูดสิ่งที่คิดไว้ในใจออกมา

"ชิงอวี่ เนื่องจากหนูเป็นนักรบแล้ว คุณปู่อยากเปิดโรงเรียนศิลปะการต่อสู้มังกรแฝงใหม่ รับศิษย์เข้าเรียนจำนวนมาก! ให้ชิงอวี่เป็นพี่สาวคนโต!"

หลินชิงอวี่ตกใจเล็กน้อยแล้วยิ้มกว้าง "คุณปู่! หนูก็อยากให้คุณปู่เปิดโรงเรียนใหม่เหมือนกันค่ะ!"

"ตอนที่คุณปู่ตกต่ำ โรงเรียนรอบๆ ต่างดูถูกและเหยียบย่ำคุณปู่ ตอนนี้คุณปู่เป็นอาจารย์ศิลปะการต่อสู้แล้ว! หนูอยากให้พวกที่เคยเหยียบย่ำคุณปู่ได้เห็น!!"

"คุณปู่~ หนูจำได้ว่าอีกหนึ่งเดือนจะถึงการแข่งขันใหญ่ระหว่างโรงเรียนที่จัดทุกสองปีของเมืองหนิงโจวใช่ไหมคะ? หนูอยากเข้าร่วม! ชิงอวี่อยากสร้างชื่อเสียงให้โรงเรียนศิลปะการต่อสู้มังกรแฝงของพวกเรา!!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~"

"หลานสาวที่ดีของคุณปู่!"

หลินเย่หัวเราะอย่างสนุกสนานเป็นพิเศษ เขายื่นมือออกไปลูบหัวหลินชิงอวี่เบาๆ

"ห่างจากการแข่งขันใหญ่อีกหนึ่งเดือน การฝึกฝนในหนึ่งเดือนนี้อาจจะลำบากหน่อย ชิงอวี่รับไหวไหม?"

"หนูรับได้ค่ะ คุณปู่!!"

(จบบท)