บทที่ 440 เพลิงยักษ์ถูกดับลงงั้นหรือ? ก็ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษ

บทที่ 440 เพลิงยักษ์ถูกดับลงงั้นหรือ? ก็ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษ

ชั้นนึกว่านี่จะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากเลือดตาแทบกระเด็น แต่ใครจะไปคาดคิดว่าคาเซฮายะเพียงแค่ลงมือกระบวนท่าเดียว ก็ซัดอุจิวะ มาดาระผู้ทรงพลังจนตัวปลิวได้!

โดยเฉพาะสำหรับนินจาของตระกูลอุจิวะแล้ว

แรงกระแทกจากภาพที่เห็นนั้นช่างมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย!

“คาเซฮายะในตอนนี้ แข็งแกร่งยิ่งกว่าอุจิวะ มาดาระเสียอีก...”

อุจิวะ คางามิกะพริบตาถี่ๆ เขาในตอนนี้เป็นถึงผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไปของตระกูลอุจิวะ

แต่ทว่า อย่าว่าแต่จะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับสัตว์ประหลาดอย่างอุจิวะ มาดาระเลย

แม้แต่ความแข็งแกร่งของอุจิวะ เคนอิจิ ก็ยังเหนือกว่าเขามากโข

พวกนั้นอยู่คนละระดับกับเขาโดยสิ้นเชิง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในความรับรู้ของอุจิวะ คางามิ มีความห่างชั้นราวกับคนละโลกกั้นขวางระหว่างตัวเขากับอุจิวะ มาดาระอยู่

แต่ทว่า... ตัวตนระดับนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าคาเซฮายะ กลับไม่อาจต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว!

เรื่องนี้มันช่างเหลือเชื่อ เกินกว่าจะจินตนาการได้จริงๆ!

แน่นอนว่า... คนที่ได้รับผลกระทบทางจิตใจมากที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นเซ็ตสึดำที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

ในฐานะผู้อยู่เบื้องหลังการสร้างประวัติศาสตร์โลกนินจา เขามีมันสมองแต่ขาดพลังที่เพียงพอ

ถึงขนาดที่ว่าตอนนี้เขาจำเป็นต้องพึ่งพาผู้แข็งแกร่งอย่างอุจิวะ มาดาระ

เพื่อช่วยให้เขาบรรลุแผนการขั้นสูงสุด

นั่นหมายความว่าเซ็ตสึดำได้ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่อุจิวะ มาดาระ!

แต่ทว่า... เมื่อเขาเห็นอุจิวะ มาดาระถูกหมัดของคาเซฮายะซัดจนปลิว หัวใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นวาบ

ถ้าหากแม้แต่อุจิวะ มาดาระยังไม่ใช่คู่มือของคาเซฮายะ

แล้วเขาจะกำจัดคาเซฮายะไปได้ยังไง?

แถมเจ้านั่นอายุแค่แปดขวบไม่ใช่หรือไง?

ทำไมความแข็งแกร่งของมันถึงได้น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้?

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า นั่นไม่ใช่ร่างสัมภเวสีคืนชีพของอุจิวะ มาดาระ และไม่ใช่ร่างแยกไม้ด้วย

แต่มันคือร่างต้นจริงๆ!

อุจิวะ มาดาระตัวจริงเสียงจริง!

“มาดาระ นายต้องไม่ทำให้ชั้นผิดหวังนะ”

เซ็ตสึดำพึมพำกับตัวเอง สองมือเผลอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

หัวใจของเขาตึงเครียดถึงขีดสุด

อย่างไรก็ตาม... หมัดของคาเซฮายะไม่ได้ฆ่าอุจิวะ มาดาระในทันที

แม้ว่ามันจะสร้างความตกตะลึงให้กับจิตใจของเขาอย่างบอกไม่ถูก แต่การจะจัดการชายคนนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

“เหลือเชื่อจริงๆ...”

ร่างของอุจิวะ มาดาระร่วงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง

อาการบาดเจ็บของเขาไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

แต่เพียงชั่วพริบตา ร่างกายของอุจิวะ มาดาระก็เริ่มฟื้นตัวด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

นี่คือความสามารถที่ได้รับหลังจากการปลูกถ่ายเซลล์ฮาชิรามะ

การรักษาตัวโดยไม่ต้องประสานอิน

จากนั้น อุจิวะ มาดาระก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง พลางปัดฝุ่นออกจากชุดเกราะเบาๆ

“คาดไม่ถึงเลยจริงๆ คาเซฮายะ ว่ากระบวนท่าของแกจะมาถึงระดับสูงขนาดนี้แล้ว”

“ชั้นเกรงว่าทั่วทั้งโลกนินจา คงมีน้อยคนนักที่จะต่อกรกับแกได้ในด้านกระบวนท่า”

อุจิวะ มาดาระเอ่ยปากชมคาเซฮายะอย่างไม่กั๊ก

ในบรรดานินจามากมายที่เขาเคยพบเจอ มีเพียงแค่สองคนเท่านั้นที่ทำให้เขารู้สึกอยากจะสู้ด้วยพลังทั้งหมดที่มี คนแรกคือฮาชิรามะ

และคนที่สอง... ก็คือคาเซฮายะที่อยู่ตรงหน้า!

ชั่วพริบตาเดียว อุจิวะ มาดาระก็ประสานอินอย่างรวดเร็ว

ความคิดอ่านของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เขาไม่มองว่าคาเซฮายะเป็นแค่ไอ้หนูแปดขวบอีกต่อไป แต่ปฏิบัติต่ออีกฝ่ายในฐานะยอดฝีมือผู้แข็งแกร่ง

วินาทีถัดมา

อุจิวะ มาดาระรวบรวมจักระไว้ที่ลำคอ แล้วพ่นคาถาไฟออกมาอีกครั้ง!

ทว่าคราวนี้ ความรุนแรงของเปลวเพลิงนั้นมหาศาลกว่าตอนร่างแยกไม้หลายเท่าตัวนัก!

“คาถาไฟ: เพลิงทำลายล้าง!”

ทะเลเพลิงม้วนตัวพุ่งไปข้างหน้า มุ่งตรงเข้าหาคาเซฮายะ ด้วยขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่กว้างใหญ่นับสิบเมตรอย่างน่าเหลือเชื่อ

ฟุกะซากุและชิมะถึงกับตะลึงงันไปในทันที

ตามความเข้าใจของพวกเขา แม้แต่กบแห่งภูเขาเมียวโบคุก็ยังไม่อาจใช้คาถานินจาโจมตีเป็นวงกว้างขนาดนี้ได้!

เจ้าอุจิวะ มาดาระนี่มันเป็นตัวอะไรกันแน่!

“เจ้าหนูคาเซฮายะ หนีเร็ว!”

แทบไม่ต้องลังเล ฟุกะซากุตะโกนลั่นใส่คาเซฮายะ บอกให้เขาถอยหนีออกจากระยะของคาถาไฟ

ไม่ว่ายังไง การปะทะกันของคาเซฮายะกับอุจิวะ มาดาระก็ได้ปรับพื้นที่แถบนี้จนราบเป็นหน้ากลองไปแล้ว

ต่อให้ปล่อยให้คาถาไฟของอุจิวะ มาดาระลุกลามไป มันก็ไม่น่าจะสร้างความเสียหายต่อสภาพแวดล้อมไปมากกว่านี้ได้อีก

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ... การต่อสู้ระหว่างคาเซฮายะกับอุจิวะ มาดาระได้ข่มขวัญนินจานับไม่ถ้วนไปแล้ว

ในเวลานี้ ไม่มีนินจาโคโนฮะคนไหนกล้าเข้าใกล้

แม้แต่โทบิรามะและมิโตะยังทิ้งระยะห่างออกมาพอสมควร

เพื่อไม่ให้กลายเป็นตัวถ่วงของคาเซฮายะ

แต่ทว่า... คาเซฮายะกลับไม่ฟังคำเตือนของฟุกะซากุและชิมะ แววตาของเขามั่นคงแน่วแน่ และสีหน้าก็ดูจริงจังเคร่งขรึม

ถ้าเขาหนีตอนนี้ มันก็เท่ากับว่าเขากลัวอุจิวะ มาดาระน่ะสิ!

“ถ้าเป็นการดวลคาถานินจา ชั้นไม่มีทางแพ้หรอก!”

คาเซฮายะพูดสวนกลับไปโดยไม่ต้องคิด พร้อมกับประสานอินอย่างรวดเร็ว “คาถาน้ำ: ระเบิดมังกรวารี!”

และครั้งนี้ คาเซฮายะไม่ได้ใช้คาถาน้ำเพื่อป้องกันเหมือนคราวก่อน

แต่เขาใช้การบุกเป็นการตั้งรับ รวบรวมจักระเซียนสร้างมังกรวารีขนาดยักษ์ขึ้นมา

พริบตาเดียว สัตว์ร้ายขนาดมหึมาที่ไม่เล็กไปกว่าสัตว์หางก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าคาเซฮายะ มันกางกรงเล็บและบิดลำตัวอย่างอิสระ ก่อนจะพุ่งเข้ากลืนกินเปลวเพลิงยักษ์ที่ถาโถมเข้ามา

ครืนนน!

เสียงกึกก้องกัมปนาทจนหูแทบดับ

คาถาน้ำของคาเซฮายะและคาถาไฟของอุจิวะ มาดาระปะทะกันอย่างรุนแรง

ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมใคร

ชั่วขณะหนึ่ง ไอน้ำความร้อนสูงสีขาวโพลงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ม้วนตัวขึ้นไปราวกับดอกเห็ดยักษ์

“เจ้าหนูคาเซฮายะนั่น...”

หัวใจของอุจิวะ มาดาระเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นอีกครั้ง

เพราะคาถาไฟของเขาโจมตีไม่โดนคาเซฮายะเลยแม้แต่นิดเดียว!

พูดอีกอย่างก็คือ คาเซฮายะต้านทานคาถานินจาของเขาได้ด้วยพลังของตัวเอง!

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือหมอนั่นอายุแค่แปดขวบ!

ไม่ว่าจะเป็นปริมาณจักระหรือร่างกาย คาเซฮายะยังไปไม่ถึงจุดพีคด้วยซ้ำ!

การปะทะครั้งนี้ดูเหมือนจะเสมอกัน แต่ในความเป็นจริง อุจิวะ มาดาระได้เพลี่ยงพล้ำไปก้าวหนึ่งแล้ว!

อันที่จริง นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมอุจิวะ มาดาระและเซ็ตสึดำถึงเลือกที่จะดำเนินการแผนอ่านจันทราให้เร็วขึ้น

เจ้าคาเซฮายะคนนี้ ในสายตาของพวกเขา มันช่างเป็นตัวตนที่ยากจะเข้าใจเหลือเกิน!

ไม่ว่าคาถานินจาจะยากแค่ไหน มันก็เรียนรู้ได้อย่างง่ายดาย

ไม่เพียงแค่นั้น ไหวพริบในการต่อสู้ของมันยังอยู่ในระดับอัจฉริยะ

ไม่ว่าศัตรูจะเป็นใคร ต่อให้สู้กันครั้งแรก มันก็สามารถมองทะลุไพ่ตายของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว

แล้วจัดการโค่นซะ!

จนถึงตอนนี้ คาเซฮายะผ่านสมรภูมิมาแล้วเป็นสิบเป็นร้อยครั้ง ไม่ว่าจะศึกเล็กหรือศึกใหญ่

และทุกครั้งที่เจอศัตรู พวกนั้นล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งสิ้น!

ถ้ามันโตกว่านี้อีกสักปี เขาจะยังเอาชนะมันได้อยู่ไหมนะ?

อุจิวะ มาดาระเองก็ชักจะไม่แน่ใจในคำตอบนั้น!

เมื่อคิดได้ดังนี้ ดวงตาของอุจิวะ มาดาระก็หรี่ลงเล็กน้อย และเขาก็ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด

เจ้าเด็กคาเซฮายะนี่ไม่ใช่คนที่เขาจะจัดการได้ด้วยการหยั่งเชิงเล่นๆ

เขาต้องงัดความมุ่งมั่นขั้นสุดออกมาจัดการมัน

ต่อให้... นั่นจะหมายถึงการถล่มโคโนฮะทั้งหมู่บ้านให้ราบเป็นหน้ากลองก็ตาม

เขาต้องกำจัดคาเซฮายะให้ได้!

“นั่นสินะ”

“ถ้าสู้กับคาเซฮายะโดยไม่คิดจะเปลี่ยนภูมิประเทศไปด้วยคงไม่ได้เรื่องแน่”

อุจิวะ มาดาระพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับเร่งระดับจักระขึ้นไปอีกขั้น ปลดปล่อยมันออกมาอย่างไม่มีกั๊ก

ทันใดนั้น ซูซาโนโอก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═