บทที่ 380 สวรรค์สะเทือนพิภพ!

บทที่ 380 สวรรค์สะเทือนพิภพ!

ข่ายเทพพิชิตฟ้า  คือวิชาที่สามารถผลักทุกสรรพสิ่งที่เข้ามาใกล้ผู้ใช้ให้กระเด็นออกไปได้ในพริบตา

แม้แต่วิชานินจาอย่าง เทวีสุริยา  หรือ คาถาลม: ดาวกระจายวงจักร ก็ยังต้านทานไม่ได้

เรียกได้ว่าเป็นวิชาที่ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง

ตลอดทั้งเรื่องราวของ นารูโตะ การต่อสู้ระหว่าง นารูโตะ กับ เพน ถือว่าเป็นช่วงที่ตื่นเต้นเร้าใจที่สุด

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความสามารถของเพนนั้นเทพเกินไป

และ เนตรสังสาระ ของเพน ก็คือวิวัฒนาการขั้นสูงสุดของดวงตา อุจิวะ มาดาระ

นั่นหมายความว่า อุจิวะ มาดาระ ในตอนนี้ที่ใช้เนตรสังสาระ ต่อให้เป็นร่างสัมภเวสีคืนชีพที่มีจักระแค่ครึ่งเดียว ก็ยังแข็งแกร่งกว่า นางาโตะ

โดยเฉพาะในเรื่องการประยุกต์ใช้พลังของเนตรสังสาระ

ความคิดเชิงกลยุทธ์และประสบการณ์การต่อสู้จริงของอุจิวะ มาดาระ นั้นเหนือชั้นกว่านางาโตะแบบคนละเรื่อง

นอกจากนี้ อุจิวะ มาดาระ ยังสามารถสลับใช้งานระหว่าง เนตรสังสาระ และ เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ ได้ดั่งใจ

เขาสามารถเลือกใช้วิชานินจาที่เหมาะสมที่สุดได้ทั้งรุกและรับ

เมื่อเห็นคาเซฮายะเปิด แปดด่านพลัง และพุ่งเข้ามาข้างหลัง เขาจึงตัดสินใจใช้ ข่ายเทพพิชิตฟ้า ผลักทุกอย่างรอบตัวออกไปทันที

แต่ทว่า... ในฐานะ ผู้กลับชาติมาเกิด คาเซฮายะรู้ประวัติชีวิตของอุจิวะ มาดาระเป็นอย่างดี

"ถึงข่ายเทพพิชิตฟ้าจะทรงพลัง แต่มันก็ไม่ใช่วิชาที่ไร้เทียมทาน ทุกครั้งที่ใช้จะต้องมีช่วงคูลดาวน์อย่างน้อยห้าวินาที ทำให้ใช้ต่อเนื่องไม่ได้"

"ยิ่งถ้าเป็น อภิมหาข่ายเทพพิชิตฟ้า  หลังใช้เสร็จจะเกิดช่วงสุญญากาศที่ใช้พลังไม่ได้นานถึงครึ่งชั่วโมง"

อย่างไรก็ตาม ต้องบอกก่อนว่า สำหรับนินจาทั่วไป ต่อให้รู้เรื่องคูลดาวน์ของข่ายเทพพิชิตฟ้า พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้มากนักในเวลาจำกัดแค่ห้าวินาที

การต่อสู้ของนารูโตะเพื่อเอาชนะเพนนั้นยากลำบากเลือดตาแทบกระเด็น!

แต่ทว่า คาเซฮายะในตอนนี้ สามารถเข้าประชิดตัวอุจิวะ มาดาระได้โดยไม่ต้องมีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ภายในเวลาแค่เสี้ยววินาที!

วิชาเทพสายฟ้าเหิน!

ตอนที่คาเซฮายะพุ่งเข้าหาอุจิวะ มาดาระครั้งแรก เขาไม่ได้รีบร้อนโจมตี

ด้วยความเข้าใจที่มีต่อมาดาระ เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายต้องใช้ข่ายเทพพิชิตฟ้ามาจัดการเขาแน่

ถ้าไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็มีความเป็นไปได้สูงมาก

ดังนั้น เขาจึงทิ้งสัญลักษณ์ เทพสายฟ้าเหิน เอาไว้ทันที

ในเวลานี้ อุจิวะ มาดาระ ก็สังเกตเห็นแล้วว่าคาเซฮายะไม่ได้ถูกจัดการเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของเขาเบิกกว้าง รู้สึกแปลกใจไม่น้อย

"นึกไม่ถึงเลยว่าไอ้เด็กแปดขวบคาเซฮายะจะเร็วขนาดนี้"

อุจิวะ มาดาระรู้ดีว่าวิชาเทพสายฟ้าเหินเป็นวิชาที่ โทบิรามะ คิดค้นขึ้น

และน้องชายของเขา อิซึนะ ก็ตายเพราะวิชานี้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า คาเซฮายะในตอนนี้มีความเร็วเหนือกว่าโทบิรามะไปแล้วอย่างสมบูรณ์!

"แต่ว่า คาเซฮายะคงไม่รู้สินะว่าข่ายเทพพิชิตฟ้ามีคูลดาวน์ห้าวินาที"

อุจิวะ มาดาระคิดในใจ

พร้อมกันนั้น เขาก็เตรียมใช้วิชา ผนึก: ดูดกลืน เพื่อดูดซับวิชานินจา

หลังจากเห็นวิชาเมื่อครู่ อุจิวะ มาดาระมั่นใจว่าคาเซฮายะคงไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้ามาง่ายๆ

แต่ทว่า ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้น ภาพติดตาของคาเซฮายะยังคงค้างอยู่ที่เดิม แต่ร่างจริงของเขากลับปรากฏขึ้นตรงหน้าอุจิวะ มาดาระแล้ว

อีกครั้ง!

"พยัคฆ์สายฟ้า!"

คาเซฮายะเล็งไปที่หน้าท้องของอุจิวะ มาดาระ แล้วปล่อยหมัดออกไปอย่างเด็ดขาด

แม้แต่ยอดฝีมืออย่างอุจิวะ มาดาระ ก็ยังตอบสนองต่อกระบวนท่าของคาเซฮายะไม่ทัน!

อันที่จริง คาเซฮายะไม่ได้แค่ใส่จักระสายฟ้าเข้าไปในพื้นฐานของท่า พยัคฆ์กลางทิวา  เท่านั้น

แต่เขายังเร่งพลัง โหมดเซียน ถึงขีดสุด และใช้วิธีโจมตีที่มองไม่เห็นของ กระบวนท่ากบ  เสริมเข้าไปด้วย

กว่าอุจิวะ มาดาระจะรู้ตัว เสียงคำรามของเสือก็ก้องอยู่ในหูของเขาแล้ว

คลื่นจักระที่มีคุณสมบัติสายฟ้าอัดกระแทกร่างของอุจิวะ มาดาระจนปลิวว่อนไปในทันที

ทุกคนในที่นั้นสูดหายใจเฮือก อ้าปากค้างเป็นรูปตัว 'O' โดยไม่รู้ตัว

"กะ... เกิดอะไรขึ้น? อุจิวะ มาดาระ กำลังโดนคาเซฮายะซ้อมอยู่เหรอ?"

"ล้อเล่นน่า มาดาระคืออุจิวะที่แข็งแกร่งที่สุด แถมตาคู่นั้นก็ดูทรงพลังขึ้นชัดๆ! แต่กลับสู้เด็กแปดขวบอย่างคาเซฮายะไม่ได้เนี่ยนะ!"

"ทำไมอุจิวะ มาดาระ ไม่ใช้วิชาเมื่อกี้ล่ะ? หรือว่าเขาตามความเร็วของคาเซฮายะไม่ทัน?!"

นินจาโคโนฮะวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ตื่นตะลึงกับภาพตรงหน้า

สำหรับนินจาที่ไม่รู้เรื่องคูลดาวน์ของข่ายเทพพิชิตฟ้า ความเข้าใจของพวกเขานำไปสู่ข้อสรุปเดียว

นั่นคือ ความเร็วของคาเซฮายะในตอนนี้ เหนือชั้นกว่าอุจิวะ มาดาระอย่างสิ้นเชิง

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาตอบสนองไม่ทัน หรือพูดให้ถูกคือ ไม่สามารถตอบสนองได้

นี่ยังหมายความว่า คาเซฮายะในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าอุจิวะ มาดาระ!

"เด็กแปดขวบ แข็งแกร่งกว่าอุจิวะ มาดาระงั้นเหรอ?!"

แม้แต่โทบิรามะเองก็ยังยืนงง ทำใจยอมรับความจริงตรงหน้าได้ยาก

แม้เขาจะเป็นปู่เล็กของคาเซฮายะ และเขาก็หวังให้อุจิวะ มาดาระพ่ายแพ้ หรือถึงขั้นตายไปซะ ก็จริงอยู่

แต่ไม่มีใครรู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของอุจิวะ มาดาระ ดีไปกว่าเขา

อย่างน้อย โทบิรามะก็รู้สึกแบบนั้น

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมตอนที่อุจิวะ มาดาระปรากฏตัวครั้งแรก เขาถึงคิดจะปกป้องคาเซฮายะ

เพราะในความเข้าใจของเขา คาเซฮายะยังไม่เก่งเท่าอุจิวะ มาดาระ!

แต่ทว่า... ความเข้าใจของโทบิรามะถูกทำลายย่อยยับด้วยภาพตรงหน้า!

คาเซฮายะ... จำเป็นต้องให้เขาปกป้องตรงไหนกัน!

การไม่เข้าไปเกะกะคาเซฮายะ น่าจะเป็นการช่วยเหลือที่ดีที่สุดที่เขาทำได้แล้ว!

"คาเซฮายะ..."

โทบิรามะจ้องมองคาเซฮายะด้วยความตื้นตันใจ

"หลานสมกับเป็นตระกูลเซนจู... ไม่สิ... หลานคืออัจฉริยะที่น่ากลัวที่สุดในประวัติศาสตร์โลกนินจา!"

โทบิรามะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์

ในขณะเดียวกัน อุจิวะ มาดาระ ก็ถูกซัดกระเด็นไปไกลหลายร้อยเมตรด้วยท่า พยัคฆ์สายฟ้า ของคาเซฮายะ หัวทิ่มลงพื้นอย่างจัง

สภาพดูไม่ได้เลยทีเดียว!

เพราะยังไงซะ ท่าโจมตีของคาเซฮายะเมื่อครู่ก็เป็นกระบวนท่าล้วนๆ

วิชาผนึก: ดูดกลืน ของเนตรสังสาระ ไม่สามารถดูดกลืนการโจมตีทางกายภาพของคาเซฮายะได้!

แต่ทว่า ในจังหวะที่คาเซฮายะกำลังจะบุกต่อเพื่อปิดบัญชีอุจิวะ มาดาระ

เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหูของเขากะทันหัน

"【ยินดีด้วย โฮสต์ ช่วงเวลาคูลดาวน์สิ้นสุดแล้ว คุณต้องการเช็คอินตอนนี้เลยหรือไม่?】"

"หือ?"

เมื่อได้ยินเสียงในหู คาเซฮายะก็อดสะดุ้งไม่ได้ เขาไม่คิดว่าจะเช็คอินได้ในเวลานี้

ยิ่งไปกว่านั้น เขาจำได้ว่าเพิ่งจะเช็คอินไปเมื่อไม่นานมานี้เอง ตามหลักแล้วน่าจะต้องรออีกสักพักกว่าจะเช็คอินได้อีก

"หรือว่าชั้นทริกเกอร์การเช็คอินพิเศษอีกแล้ว?"

คาเซฮายะคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้เจาะลึกอะไรมาก

ยังไงซะ การได้เช็คอินก็เป็นเรื่องดีเสมอ

คิดได้ดังนั้น คาเซฮายะก็หรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของอุจิวะ มาดาระ ขณะที่จิตสำนึกเริ่มทำการเช็คอินในใจ

ในขณะเดียวกัน อุจิวะ มาดาระ ในสภาพสะบักสะบอม ก็ยันตัวลุกขึ้นจากพื้นในที่สุด

แม้กระบวนท่าของคาเซฮายะจะรุนแรง แต่ด้วยความแข็งแกร่งของอุจิวะ มาดาระ เขาไม่ถึงกับตายคาที่ในหมัดเดียว

แต่ทว่า อุจิวะ มาดาระในตอนนี้ โกรธจัดถึงขีดสุด

เขากำหมัดแน่น ความโกรธพุ่งพล่าน

เขาจ้องมองคาเซฮายะอีกครั้ง

"ถ้าอย่างนั้น ก็จงพินาศไปพร้อมกันซะเถอะ คาเซฮายะ!"

อุจิวะ มาดาระ ประสานอินอย่างรวดเร็ว "สวรรค์สะเทือนพิภพ!"

ในพริบตา เงาทะมึนขนาดมหึมาก็ปกคลุมทั่วทั้งหมู่บ้านโคโนฮะ!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═