บทที่ 16: มาเผาผลาญวัยรุ่นให้ลุกโชนไปด้วยกันเถอะ!

บทที่ 16: มาเผาผลาญวัยรุ่นให้ลุกโชนไปด้วยกันเถอะ!

ฮาชิรามะเอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยความมึนงง

โฮคาเงะที่ไม่เกินสิบเจ็ดปี... มันหมายความว่ายังไง?!

แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมโทบิรามะถึงประเมินค่าคาเซฮายะไว้สูงเวอร์วังขนาดนั้น แต่เรื่องนี้มันพลิกสามัญสำนึกของฮาชิรามะไปโดยสิ้นเชิง!

นั่นหมายความว่า คาเซฮายะมีสิทธิ์ที่จะได้เป็นโฮคาเงะตั้งแต่อายุ 16 หรือเผลอๆ อาจจะแค่ 15 ปีด้วยซ้ำ!

แล้วตอนเขาอายุ 15 เขาทำอะไรอยู่?

เขายังแข่งปาหินเล่นกับ อุจิวะ มาดาระ ปรึกษากันเรื่องความฝันและอนาคตอยู่เลย

ตอนนั้นเขาก็เป็นแค่เด็กธรรมดาคนหนึ่งในตระกูลเซนจู

ส่วนอุจิวะ มาดาระ ก็เพิ่งจะเบิกเนตรวงแหวนได้ในปีนั้น แถมยังเป็นแค่เนตร 2 โทโมเอะด้วย

จะว่าไป ก็ไม่แปลกหรอกที่โทบิรามะและคนอื่นๆ จะทำตัวเหมือนพวกบ้านนอกเข้ากรุงที่ตื่นเต้นจนเกินเหตุ เมื่อได้เห็น “พรสวรรค์” ของคาเซฮายะ

เพียงแต่ว่า... นินจาในยุคนี้ไม่ได้เติบโตกันเร็วแบบก้าวกระโดดขนาดนั้น

ไม่ว่าจะเป็นฮาชิรามะหรือมาดาระ

ทั้งคู่ต่างก็เริ่มฉายแสงโดดเด่นหลังจากบรรลุนิติภาวะแล้วทั้งนั้น

ถ้าเทียบกันตอนอายุเท่านี้... ฮาชิรามะเหรอ?

มาดาระเหรอ?

เทียบไม่ติดฝุ่นเลยสักนิด!

โทบิรามะก้มหน้าลงเล็กน้อย ใช้มือซ้ายประคองศอกขวา นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาแตะที่หน้าผาก ครุ่นคิดอย่างหนัก

“แค่ไม่รู้ว่าคาเซฮายะจะสืบทอดวิชาลับ คาถาไม้ ของพี่ใหญ่มาด้วยหรือเปล่า”

แม้โทบิรามะจะหวังลึกๆ ให้คาเซฮายะสืบทอดคาถาไม้มาด้วย แต่ถึงไม่มีก็ไม่เป็นไร

ลำพังแค่ปริมาณจักระและพรสวรรค์ที่มีอยู่ ก็เพียงพอจะทำให้คาเซฮายะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนินจาได้แล้ว

ยังไงซะ ปู่รองคนนี้ก็เชี่ยวชาญด้านการคิดค้นคาถานินจาอยู่แล้ว

อย่างเช่น “คาถาแยกเงาพันร่าง” ซึ่งถูกจัดให้เป็นวิชาต้องห้าม

วิชานี้เหมาะมากกับนินจาที่มีจักระมหาศาลอย่างคาเซฮายะ

รวมไปถึงวิชา “เทพอัสนี”

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นคลังสมบัติที่รอวันส่งต่อให้คาเซฮายะทั้งสิ้น!

อย่างไรก็ตาม โทบิรามะรู้ดีว่า ‘ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม’

คาถานินจาที่ทรงพลังเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่จะสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน หรือฝึกทีเดียวเป็นเลย

สิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคาเซฮายะในการฝึกฝนตอนนี้ คือ กระบวนท่า  ต่างหาก

หลังจากทำให้ฮาชิรามะช็อกจนพูดไม่ออก โทบิรามะก็ออกจากตึกโฮคาเงะ

ยังไงซะ วันประลองระหว่างคาเซฮายะกับดันโซก็คืออีกครึ่งเดือนข้างหน้า ในช่วงเวลานี้ เขาควรวางแผนการฝึกที่ดีที่สุดให้คาเซฮายะ

และโทบิรามะก็มีตัวเลือกที่เหมาะสมอยู่ในใจแล้ว

หลังจากโทบิรามะปิดประตูลง มิโตะที่เพิ่งปอกผลไม้เสร็จก็ยกถาดมาวางที่โต๊ะกาแฟ

เธอได้ยินบทสนทนาระหว่างโทบิรามะกับฮาชิรามะชัดเจนทุกคำ

และมิโตะรู้จักน้องเขยอย่างโทบิรามะดี

“การที่ทำให้โทบิรามะมั่นใจได้ขนาดนี้ ดูเหมือนคาเซฮายะจะมีพรสวรรค์ที่พิเศษจริงๆ สินะคะ”

“ไม่งั้นโทบิรามะไม่มีทางถ่อมาหาถึงที่ แล้วทำตัวหลุดมาดขนาดนี้แน่”

แม้มิโตะจะไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับงานระดับสูงของโคโนฮะ และทำหน้าที่แม่บ้านดูแลชีวิตประจำวันของฮาชิรามะ

แต่ก่อนจะแต่งงานกับฮาชิรามะ เธอก็เป็นยอดฝีมือที่ใครๆ ก็เกรงขาม

เธอมีมุมมองที่เฉียบคมเกี่ยวกับนินจา หมู่บ้าน และโฮคาเงะ

การที่ทำให้คนสุขุมเยือกเย็นอย่างโทบิรามะตื่นเต้นได้ขนาดนี้ ถึงขั้นมั่นใจว่าคาเซฮายะจะเป็นโฮคาเงะภายใน 10 ปี!

นี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ความยอดเยี่ยมของคาเซฮายะแล้ว!

“น่าติดตามจริงๆ นะคะ”

แก้มของอุซึมากิ มิโตะแดงระเรื่อ เธอนั่งขัดสมาธิลงบนตักของฮาชิรามะ นิ้วเรียวยาววางบนไหล่ของสามี

“ฮ่าฮ่าฮ่า โฮคาเงะอายุไม่ถึงสิบเจ็ด น่าสนใจจริงๆ นั่นแหละ”

ฮาชิรามะหัวเราะร่า พยักหน้าด้วยความภาคภูมิใจ

ราวกับจะบอกว่า คาเซฮายะเก่งขนาดนี้ ก็ไม่แปลกหรอก ดูสิว่าสืบทอดพันธุกรรมมาจากใคร

“พันธุกรรมดีขนาดนี้... คุณไม่คิดจะปั้นเพิ่มอีกสักคนเหรอคะ? หนูอายาโกะ (ลูกสะใภ้) ก็ท้องลูกคนที่สองแล้วนะ”

มิโตะจงใจลดเสียงลง โน้มตัวช่วงบนลงมาเล็กน้อย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่ผนึกสัตว์หางที่แข็งแกร่งที่สุดไว้ในร่าง ฮาชิรามะผู้ได้ชื่อว่าเป็นเทพเจ้านินจา ก็ยากที่จะต้านทานไหว

สุดท้ายเขาก็ยอมจำนนนอนราบลงบนโซฟา

ข้า เซนจู ฮาชิรามะ โฮคาเงะรุ่นที่ 1 แห่งโคโนฮะ... ขอรับคำท้า!

...

ในเวลาเดียวกัน โทบิรามะรีบออกจากตึกโฮคาเงะ แต่ไม่ได้ตรงไปหาคาเซฮายะทันที

เขาไปหานินจาอีกคนหนึ่งแทน

ชายคนนั้นชื่อ ไมโตะ ไก

เขาไม่เก่งทั้งคาถานินจาและคาถาลวงตา

มีเพียงด้าน กระบวนท่า เท่านั้นที่เขามีความโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด

การให้เขามาช่วยฝึกกระบวนท่าให้คาเซฮายะถือเป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบที่สุด

อีกอย่าง การฝึกกระบวนท่าใช้เวลาไม่นานเท่าคาถานินจาหรือคาถาลวงตา แถมยังช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายให้คาเซฮายะได้ด้วย

เมื่อรวมกับพละกำลังช้างสารของตระกูลเซนจู บางทีเขาอาจจะจัดการศัตรูได้ในหมัดเดียว

และในอนาคต วิชาเทพอัสนี ซึ่งไม่ใช่วิชาต้องห้าม ก็ต้องถูกถ่ายทอดให้คาเซฮายะแน่นอน

เทพอัสนี + พละกำลังช้างสาร + กระบวนท่า

นี่คือสไตล์การต่อสู้ที่โทบิรามะออกแบบไว้ให้คาเซฮายะ!

พูดง่ายๆ ก็คือ โทบิรามะตั้งใจจะปูพื้นฐานให้คาเซฮายะตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่สำคัญที่สุด!

หลังจากอธิบายความต้องการให้ไมโตะ ไกฟังแล้ว โทบิรามะก็ให้คนไปตามคาเซฮายะมา

ทั้งสามคนไปยังสนามฝึกกลางแจ้งด้วยกัน

“นี่คือ ไมโตะ ไก เขาเป็นจูนินของหมู่บ้าน” โทบิรามะแนะนำให้คาเซฮายะรู้จัก

แม้กระบวนท่าของไมโตะ ไกจะโดดเด่นมาก แต่จุดอ่อนเรื่องคาถานินจาและคาถาลวงตาก็ทำให้เขาลำบากในบางภารกิจ

“แต่อย่าประมาทไมโตะ ไกเพียงเพราะเขาเป็นจูนินเชียวนะ นั่นจะเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่เลยล่ะ” โทบิรามะเน้นย้ำเสียงเข้ม

แต่ทว่า...

“นามสกุล ไมโตะ...” คาเซฮายะอดพึมพำนามสกุลนี้ในใจไม่ได้

ไมโตะไม่ใช่ตระกูลใหญ่ในโคโนฮะ

แต่เมื่อรวมกับชุดรัดรูปสีเขียวอ๋อยที่ชายตรงหน้าสวมใส่อยู่...

ภาพของ ไมโตะ ได และ ไมโตะ ไก (ในอนาคต) ก็ผุดขึ้นมาในหัวคาเซฮายะทันที

คนแรกใช้ “ประตู 8 ด่าน” รับมือ 7 ดาบนินจาแห่งคิริเพียงลำพัง

คนหลังใช้ประตู 8 ด่านเกือบเตะบอสใหญ่จนจบเรื่องได้

“สวัสดีครับ ผมชื่อคาเซฮายะ” คาเซฮายะส่งยิ้มสุภาพ

ในเมื่อท่านโทบิรามะจัดให้ไมโตะ ไกมาเป็นคนสอน นั่นหมายความว่าในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า เขาจะต้องฝึกกระบวนท่าแบบเข้มข้น

แค่คิดว่าร่างกายเขาพัฒนาขึ้นขนาดไหนหลังจากวิ่งในป่ามรณะแค่ชั่วโมงกว่าๆ...

ในครึ่งเดือนนี้ เขา ไมโตะ  จะสามารถยกระดับความแข็งแกร่งทางกายภาพไปถึงระดับจูนิน หรือแม้แต่โจนินได้เลยก็ได้

แค่ไม่รู้ว่าไมโตะ ไกคนนี้จะสอนวิชา “ประตู 8 ด่าน” ให้เขาด้วยหรือเปล่า

แหม ก็เขาเป็นเด็กเส้นที่ใหญ่ที่สุดนี่นา

“นายน้อยคาเซฮายะ สวัสดีครับ!” ไมโตะ ไกชูนิ้วโป้งให้ พร้อมรอยยิ้มที่เป็นมิตร

ไม่รู้ว่าคาเซฮายะตาฝาดไปเองหรือเปล่า

พอยิ้มปุ๊บ ฟันขาวๆ ของไมโตะ ไกก็ดูเหมือนจะมีประกายวิ้งๆ ออกมาด้วย

นี่มันเอฟเฟกต์พิเศษเหรอเนี่ย?

“ผมได้ยินกิตติศัพท์เรื่องกระบวนท่าของคุณไมโตะ ไกมานานแล้ว ตลอดครึ่งเดือนนี้ รบกวนช่วยชี้แนะผมด้วยนะครับ” คาเซฮายะพูดอย่างนอบน้อม

การวางตัวของคาเซฮายะทำเอาโทบิรามะปลื้มปริ่ม ด้วยพรสวรรค์ระดับนี้ เขามีสิทธิ์ที่จะหยิ่งผยองได้เต็มที่

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าจูนินอย่างไมโตะ ไก คาเซฮายะกลับไม่แสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามเลยสักนิด

ตรงกันข้าม เขากลับสุภาพอ่อนน้อม ซึ่งถือเป็นการแสดงออกที่ยอดเยี่ยมมาก

“ฮ่าฮ่า กระบวนท่าของผมเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ยังห่างไกลจากความแข็งแกร่งของท่านโทบิรามะนักครับ แต่ในเมื่อเป็นนายน้อยคาเซฮายะ ผมจะสอนทุกอย่างที่ผมรู้ให้หมดเปลือกแน่นอน!”

“เอาล่ะ! ช่วงเวลาต่อจากนี้... มาเผาผลาญวัยรุ่นให้ลุกโชนไปด้วยกันเถอะครับ!”

“เริ่มจาก... กระโดดเชือก 5,000 ครั้ง! ปฏิบัติ!”

คาเซฮายะ: “???”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═